Titus: Je kan lang aanmodderen in het leven. Maar toch moet je op een dag het leven gewoon vastpakken en onder ogen zien dat sommige verbindingen zoals die met je ouders belangrijker zijn dan je misschien aanvankelijk wilde toegeven



Dovnload 17.42 Kb.
Datum27.08.2016
Grootte17.42 Kb.


Titus:

Je kan lang aanmodderen in het leven. Maar toch moet je op een dag het leven gewoon vastpakken en onder ogen zien dat sommige verbindingen - zoals die met je ouders - belangrijker zijn dan je misschien aanvankelijk wilde toegeven. Dat is dan jouw eigen ‘Higgs-deeltje’.




Geoffrey Burton is muziekschrijver en muziekproducer en geldt als één van de beste Belgische gitaristen. Hij is lid van de groepen Hong Kong Dong en PJDS. Hij toert/de met topbands in binnen- en buitenland: Arno, Adamo, DAAN, Axelle Red, Absynthe Minded en Misia,. Hij stond als gitarist ooit zelfs mee op het podium bij Iggy Pop.
Titus De Voogdt begon zijn theaterloopbaan halverwege de jaren ’90 bij Eric De Volder. Bernadetje was de eerste in een lange reeks samenwerkingen met theater-maker/auteur Arne Sierens. Zo speelde hij o.a. mee in Trouwfeesten en processen  enzovoorts, Altijd Prijs en vorig seizoen nog in De Pijnders en in Studio ORKA’s Duikvlucht. Voor het Vooruit-evenement ’20 Something’ maakte hij in 2004 Mobile Living Unit. Daarnaast was hij te zien in films als Anyway the Wind Blows, Steve + Sky, Ben X en Firmin. Vorig seizoen creëerde hij samen met Joris Hessels en Ruth Beeckmans Heft uw voeten op voor BRONKS.
Johan De Smet is theatermaker en artistiek leider van KOPERGIETERY. Hij creëerde o.a. Beuysband, DALLAS, De legende van Woesterdam (coprod. Studio ORKA), De Radioloog, Twist (coprod. NIE) en Gebroken dromen (coprod. Mambocito Mio) Zijn voorstellingen worden vaak gekenmerkt door een intensief gebruik van live muziek, video en dans.








regie:


Johan De Smet
spel:

Titus De Voogdt
muziekcompositie:

Geoffrey Burton
première:

22 november 2013


in de KOPERGIETERY, Gent
www.kopergietery.be

Een ogenschijnlijk ‘banale’ kerel dreigt zijn ambitieuze en ‘geniale’ moeder te verliezen.

Hij kiest ervoor om zich af te zonderen van de buitenwereld, om in de allerlaatste maanden van zijn moeders leven, alleen nog maar voor haar te zorgen. Iets wat zij nooit voor hem heeft gedaan...
Aan de hand van banale situaties en voorwerpen fietst de zoon in zijn fantasierijke trip doorheen de geschiedenis van zijn moeder,
én die van de wereld.

Een theatraal-muzikale belevenis


over essentie en banaliteit.
Over hoe de eigen wereld en buitenwereld verandert, wanneer we iemand dierbaar verliezen.
Over hoe een ogenschijnlijk grijs en gewoon iemand, een verschil kan maken.


IN DE PERS…
…wat een prachtvoorstelling… Deze voorstelling van de man with the child in his eyes biedt iedereen iets waardevols om enthousiast of stil mee naar huis te nemen: (pijnlijke) grappen, tristesse, romantiek, ingetogenheid, ontroering… worden op sublieme, ongekunstelde wijze aan elkaar geregen.

DE MORGEN - Jan De Smet


… Het mooist zijn de momenten waarop alles samenvalt. Titus die boven op een keukenkast klautert en daar een licht surrealistisch verhaal opdist. Met een aangrijpende pointe en, net op het hoogtepunt, een trucje met een ballon. Dan gaat deze voorstelling zinderen en knetteren.

DE STANDAARD – Geert Van der Speeten


Een ratelend verteld kleinood over afscheid nemen van de meest dierbare. Zo ratelend dat het aandoenlijk en herkenbaar wordt. Maar zo vol gevatte, komische (taal)vondsten dat het ook bruisend theater is.

KNACK.be – Els Van Steenberghe


Elke puber en elke volwassene zou dit stuk moeten zien, al was het maar om de kracht van levenstheater aan den lijve te ondervinden. DE BOND - Tuur Devens
Een aangrijpend en ontroerend relaas van een ogenschijnlijk gewone tienerjongen die zijn geniale betàmoeder dreigt te verliezen. ... Deze muzikale tekstvoorstelling, met een stoere soundscape van gitarist Geoffrey Burton en geregisseerd door Johan De Smet, mengt een natuurkundig onderricht met een intieme les in afscheid nemen, wijs en aangrijpend, voor tieners en volwassenen.(JURY GOUDEN KREKEL)

winnaar Gouden Krekel 2014,


Nederlandse prijs voor meest indrukwekkende jeugdproductie


regie: Johan De Smet
tekst: Johan De Smet, Titus De Voogdt
spel: Titus De Voogdt
muziekcompositie: Geoffrey Burton
live muziek: Geoffrey Burton/Boris Zeebroek
scènebeeld: Johan De Smet, Titus De Voogdt, Jeroen Doise, Karel Clemminck, Sebastien Van Huffel
lichtontwerp: Jeroen Doise | klank: Korneel Moreaux |

techniek: Jeroen Doise, Korneel Moreaux, Sebastien Van Huffel | productie: KOPERGIETERY


met dank aan Peter Higgs, Theater Antigone, Germaine Van De Velde



EEN GESPREK MET JOHAN DE SMET EN TITUS DE VOOGDT
Johan:

In De Geschiedenis van de wereld… willen we het niet hebben over de belangrijke gebeurtenissen in de loop van de geschiedenis, maar over ogenschijnlijke banaliteiten die niet de geschiedenisboeken halen, maar minstens even belangrijk zijn.

Dit vroeg om talenten die zowel in het extreem kleine en ogenschijnlijk banale, als in het grote en universele, theatraal en muzikaal poëtisch of ontroerend kunnen vertellen. Over de fascinatie voor een simpele jokari (tennisspel) tot het ontstaan van de wereld.

Vandaar de keuze om Titus De Voogdt en Geoffrey Burton samen te brengen. Beiden hebben voor mij dat ongelooflijke talent om elk binnen hun eigen parcours, het kleine en universele simpel te verbinden.



Titus:

Ikzelf was geen fan van het vak geschiedenis. Wanneer de Koude Oorlog of zo eindigde, dat interesseert mij veel minder dan gebeurtenissen die voor anderen banaal lijken. Wie vond bijvoorbeeld de appelschiller uit, en hoe? Weet je trouwens dat de meeste uitvindingen toevallig zijn gebeurd?

Maar de voorstelling gaat over veel meer. Om het te kunnen hebben over de grote en kleine gebeurtenissen, hadden we een emotioneel kader nodig. Zo kwamen we uit bij het verhaal van Philippe die met zijn moeder - die Alzheimer heeft en stervende is - samenwoont in een appartementje. Het tragische aan het verhaal is echter dat de moeder tijdens haar leven zodanig opgaat in haar wetenschappelijke doel – nl. het vinden van het Higgs-deeltje (een deeltje dat alle leven verbindt), dat ze de werkelijke verbinding met haar eigen zoon uit het oog verloor. Nu ma sterft, doet Philippe een laatste poging om de verbinding tussen beiden te herstellen.

Johan:

De voorstelling gaat dus ook over afscheid nemen, over dierbaren verliezen, over het contact tussen verschillende generaties, over de clash tussen weten-schap en emotie.







De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina