Toespraak burgemeester Michel Bezuijen bij herdenking ’t Haantje 7 oktober 2014



Dovnload 6.75 Kb.
Datum22.07.2016
Grootte6.75 Kb.
Toespraak burgemeester Michel Bezuijen bij herdenking ’t Haantje 7 oktober 2014 (voorbehoud: alleen uitgesproken tekst geldt)
Herdenking monument ’t Haantje
Vandaag dinsdag 7 oktober staan we hier bij het oorlogsmonument aan ’t Haantje. 70 jaar geleden, stonden hier ook mensen. Zij waren getuigen van een verschrikkelijke gebeurtenis. Een paar stappen bij ons vandaan vond in 1944 de executie plaats van tien jongemannen. De jongste nog maar 22 jaar, de oudste nog maar 54. Het was een vergelding van de Duitsers voor een sabotageactie op deze spoorbaan door het verzet. De slachtoffers hadden niets te maken met de sabotage aan de spoorlijn. Wel zaten zij in het verzet. Een verrader in hun midden, iemand die ze vertrouwden, werd hun uiteindelijk fataal.
De executie, één van de vele gruwelijke gebeurtenissen die toen ter tijd in Nederland en ook daarbuiten gebeurden, heeft ook in Rijswijk zijn sporen achtergelaten. Passerende mensen en omwoners werden verplicht om toe te kijken naar wat er gebeurde. Iets wat je nooit vergeet, wat voor altijd in je geheugen gegriefd staat en waar je moeilijk over kon en kan praten.
Deze tien mensen namen het risico en gingen toch de straat op, om bewijsmateriaal te vernietigen, om te zorgen dat de illegale kranten werden verspreid, om mensen op onderduikadressen bericht te brengen van hun geliefden.… om mensen te redden van de dood….. Mede dankzij deze tien staan wij nu in vrijheid. Komen wij hier samen en staan in vrijheid op straat. Dankzij hun acties, hun durf en dankzij hun gevoel van compassie. Hun rechtvaardigheidsgevoel was zo groot dat zij risico’s namen die wij ons nu nauwelijks kunnen voorstellen.
Hier en nu herdenken en bedanken wij daarom samen de tien helden:

Frans Britzel

Pieter Bogaard

Roland Colberdinge

Christiaan van ’t Hoff

Roelof Koopmans

Hermanus Schram

Hendrik en Pieter Stavast

Klaas de Vries

Jacobus de Waal


Ja, vandaag 70 jaar geleden staan wij hier, op deze plek om de tien slachtoffers te herdenken. Wij staan hier samen als blijk van respect voor de slachtoffers, voor de mensen die de oorlog hebben meegemaakt en ook voor mensen die indirect de oorlog hebben ervaren door de gevolgen ervan. Wij staan hier voor hun.
Één van deze nabestaanden is Harry Bogaard, zoon van wijlen Pieter Bogaard. Hij was 12 jaar toen hij het bericht kreeg dat zijn vader op het verkeerde moment op de verkeerde plek was. Hij deelt over enkele ogenblikken zijn verhaal met ons.

En daar ben ik hem zeer dankbaar voor. De verhalen van nabestaanden zorgen ervoor dat wij ons bewust blijven dat wij dit nooit meer mee willen maken. Met alles wat er in deze tijd gebeurt, is het des te belangrijker om daar bij stil te staan.


Dames en heren, graag uw aandacht voor de heer Harry Bogaard.



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina