Tom, Fridus, Leo en Hans Peter



Dovnload 45.09 Kb.
Datum07.10.2016
Grootte45.09 Kb.


Tom, Fridus, Leo en Hans Peter

Geen berging, of winter slaap van een XS, maar circuittraining op het Belgische circuit van Zolder, ook wel de omloop van Terlamen genoemd.

Voor vele motorrijders is de XS 650 een redelijk bedaarde allround toermachine. Mede door een verouderd rijwiel gedeelte en een zwaar motorblok, dat met moeite hoge toerentallen (> 7000) kan draaien, is sportief rijden vaak niet ter sprake. Toch zijn er stijfkoppen die menen dat dit wel moet kunnen. Via

Phoenix AZ motoren te Best is het plan opge vat de XS 650 in te zetten bij klassieke races (bouwjaar voor 1973) Teneinde wat circuit ervaring op te doen, hebben we ons ingeschreven voor een racecursus niveau 1 op het circuit van Zolder.

modificatie ondergaan, behalve een tank/zit combinatie van eigen ontwerp, originele voorvork met versteviging, lichtmetalen velgen (spaken), een 750CC blok met originele nokkenas model 2S6, vergrote in- laatkleppen, Dunstall uitlaten, originele 38mm CV carburatie met K&N's, dynamo en verlichting aanwezig. Rijklaar gewicht 185kg.

VIER LIEFHEBBERS. VIER MOTOREN

Met vier liefhebbers schreven we ons in. Alvorens we konden deelnemen moesten de motoren een aantal modificaties ondergaan:



XS 650 '76

Amerikaans model. Tom van Dalen

Tom heeft zijn bagagerek en tassen verwijderd en een M-stuur gemonteerd.



XS 650 '80 -Fridus Draaijer

Fridus heeft K&N filters, decibel dempers en dikke bochten, conische balhoofdlagers en een M-stuur en tassen verwijderd.



XS, '70 -Leo Burtner

Leo z'n XS is verre van origineel. Verstevigd frame, verstevigde achterbrug, lichtmetalen velgen (spaken), Xj750 voorvork, Koni's achter, een tank/zit combinatie van een Amerikaanse dirttrack racer, clipon's, conische balhoofdlagers, stuurdemper, 750CC kit, scherpe nokkenas, vlakschuif carburateurs, megaton dempers en heel dikke bochten, geen dynamo en startmotor (geen verlichting). Gewicht rijklaar 165kg (normaal 210). Vermogen en toerental onbekend, maar hij gaat heel goed.

XS 650 special '78 -Hans Peter Wassall

Hans Peter z'n motor heeft ongeveer dezelfde



Verder hebben alle motoren dubbele schijven voor en staan op Avon banden, 2.5 bar. De eindoverbrenging is 17:33 op drie motoren, Leo heeft 17:32.

VREEMDE EEND

Woensdag 3 mei was het zover. Om 9.00 uur vertrekken we vanuit Phoenix AZ in Best waar Xander en Kees zich als twee morele onder- steuners en fotografen bij ons gevoegd hebben. Fridus, Tom en Kees op de motor, de rest in de bus en auto met aanhanger.

Als we om 10.00 uur aankomen zijn de meeste deelnemers reeds aanwezig. Er blijken 120 in- schrijvingen te zijn. Heel de parkeerplaats staat vol met de meest snelle en dure sportmachines. Ducati's van alle soort, Aprilia's RGV mille's, Fireblades, R1'S etcetera.

We zijn duidelijk een vreemde eend in de bijt met onze XS'en en worden enigszins meewarig aangekeken door de 'snelle jongens' met hun racemachines. Maar dat mag de pret niet drukken. Motoren afladen en naar het kantoor om de inschrijving te bevestigen en een nummer plus transponder te halen. Een transponder is een kastje wat op de motor bevestigd wordt en door middel van een zender de individuele rijder op het circuit identificeert. Hiermee kan bijvoorbeeld het geluid of de rondetijd van elke motor geregistreerd worden.




TECHNISCHE KEURING

Hierna is de technische keuring aan de beurt. Wat dit precies inhoudt weten we niet, maar Leo en HP zijn enigszins bevreesd om de ge- luidsnorm (95dbA) te overschrijden. Maar naar goede Belgische gewoonten wordt er niet moeilijk gedaan en is de technische keu- ring voor die dag geschrapt. Een integraal- helm en degelijke kleding (leer) is verplicht, maar ook hier werd niet al te nauw naar gekeken. Zonder deze keuring hebben we dus extra wachttijd om de zenuwen eens goed aan te wakkeren. Als we uiteindelijk de.pitlane binnenrijden en ons opstellen wordt duidelijk hoe het geheel georganiseerd is. Er zijn drie groepen van 40 personen. Iedere groep is onderverdeeld in vier rijen van tien rijders. Elke



rij van tien gaan onder leiding van een in- structeur het circuit op. Er worden vijf ronden gereden in één sessie, steeds met een in- structeur voorop. Na iedere ronde moeten de eerste twee in de rij uitvoegen en achteraan aansluiten. Inhalen elders op het circuit is niet de bedoeling. De instructeur blijft voorop rijden. Zo kunnen de voorste rijders goed de ideale lijn, referentiepunten en bochttechniek van de instructeur bewonderen.

Na elke sessie is er een evaluatie. Hier wordt iets over bocht- en remtechniek en referentiepunten uitgelegd met daarbij de gelegenheid tot vragen. Een echte lesdag dus. In totaal worden er vijf sessies gereden. In onze rij staan vier XS-en, een BMW K1OO, een Kawa GPZ11OO, een Yamaha FZX Laser



(kleine broer V-max) , een Ducati Monstro 600, een Ducati 750 SP en een Cagiva één cilinder allroad model.

De organisatie is dus zo slim geweest om de minder sportieve motoren (afgezien van de Ducati 750) in één groep te zetten.



BESTE TIJD

Het circuit van Zolder is bijna 4,2 km lang. Het is geen snel circuit. De topsnelheid wordt door een licht gemodificeerde XS bij lange na niet gehaald. De hoogste snelheid zal onge- veer 130 km/h op het snelste stuk zijn. (Achteraf gezien was een groter achtertand- wiel toch beter.)

Er zijn drie chicanes waarbij naar de tweede versnelling teruggeschakeld moet worden. De beste tijd ooit gereden op dit circuit is 1.29 min rond (met een auto). Op een standaard XS ligt dit ongeveer op 2.25 min voor een amateur-rijder met enige ervaring.

CommentaarXS-cursisten:

Tom: "Aangestoken door het enthousiasme van HP en Leo lieten Fridus en ik zich zonder moeite overhalen om een dagje mee te gaan racen op een echt circuit. Mijn motor heb ik dus voor deze dag geprepareerd als een semi café racer. Dus, lederen tassen eraf en het originele hoge stuur tijdelijk ingeruild voor een M-stuur, ter beschikking gesteld door HP die ook vond dat er een tweede schijf op moest komen (en terecht). Verder was mijn XS, zoals gezegd standaard, dus gewoon een 653.

De eerste drie sessies werden vrij rustig ver- reden om een beetje te wennen aan de voor de meeste cursisten nieuwe ervaring. Bij de vierde en vijfde sessie echter ging het gas wagenwijd open. Er werd steeds later geremd maar ook de chicanes werden steeds sneller genomen. Ondanks dat, heb ik geen enkel moment van onveiligheid gekend.

Op de start/finishlijn werd steeds van positie gewisseld zodat je elke ronde weer een an- dere cursist voor je had rijden. Zo ook de BMW K1OO rijder die niet vooruit te branden was en grote gaten liet vallen waardoor je de neiging had de man in kwestie in te willen ha- len, wat niet is toegestaan. Gelukkig voor ons



jammer voor hem) startte hij niet meer in de vierde sessie.

DE SCHADE

Omdat mijn XS zo rond de 4000 toeren in een lichte vermogensdip terecht dreigt te ko- men, heb ik door veel en tijdig te schakelen nogal wat gevergd van motor en frame. De schade die door de trillingen (bij een XS geen onbekend verschijnsel) werden veroorzaakt waren een kapot achterlichtlampje en losge- trilde schroefjes van de mijlentellerwijzer- plaat, dus dat valt mee.

Ik vond het een prima ervaring om de kwali- teiten van je motor, maar vooral van jezelf te Ieren kennen. Mijn zelfvertrouwen op de openbare weg is toegenomen door het ge- leerde op het circuit. Volgend jaar ben ik weer van de partij."

Fridus: "Ik kom wekelijks bij Phoenix AZ mo- toren even gezellig buurten en zie HP en Leo werken aan hun XS Super-bike. De vele tech- nische discussies vind ik zeer interessant. Waarom een frame-versteviging en een aan- passing van achterbrug (stijve) en een laag zwaartepunt? Een lichtgewicht motor is zeer belangrijk. Alles eraf wat niet nodig is: start- motor, tandwielen, bok, verlichting. Maar dan moet de berijder ook niet al te zwaar zijn, dus lijnen?

Al pratende komt de vraag in me op; waarom doe ik dit niet? Ik rijd nog maar vier en een half jaar motor en vind dat ik nog best wat kan Ieren. Het bochtenwerk is altijd al een zorgenkindje. Dus ik denk, daar gaan we iets aan doen! Ja, direct op het circuit is dan wel erg rigoureus. In ieder geval staan er geen bomen en (op)vangrail en heb je geen last van tegenliggers. Vlieg je uit de bocht dan is er genoeg grint en gras om af te remmen. Dus, doen.



SPANNING

Nu de motor nog. Ik heb een standaard fiets met tassen en een hangstuur, dus dat racet nou niet bepaald goed. M'n Iraniër is nog niet zover. Dan maar wat noodzakelijke aanpas- singen, rijden en ervaringen opdoen. Een vol-



653 » december 2000 » nummer 48


gende keer wil ik toch wel een meer handel-bare machine hebben.

Ik denk dat zo'n eerste keer circuit rijden meer tussen mijn oren zit en minder met de motor te maken heeft. Wel heb ik de dagen ervoor een raar buikgevoel, spanning dus.



BOCHTAANSNIJDING

Gedurende de eerste sessie merk ik al gauw dat mijn koppeling bij acceleratie slipt, lastig dus. Dat doet hij bij zo'n 5000 toeren.

Tijdens de evaluatie wordt er veel aandacht besteed aan de referentiepunten (RP's). De instructeur legt uit dat je zelf een RP bepaald voor een bocht van waaruit je bepaalde han- delingen uitvoert. Bijvoorbeeld een bord of een boom langs de weg. Het kiezen van de juiste bochtaansnijding met de juiste snel- heid. Op een circuit kom je steeds dezelfde bochten en dus punten tegen. Haal je de bocht met gemak, dan voer je de volgende ronde de snelheid wat op. Op zich logisch denk ik, maar hoe doe je dat allemaal tegelijk,

het gaat allemaal zo snel. De volgende ron- den merk ik dat het wel steeds beter gaat. De eerste instructeur laat heel duidelijk zijn RP's zien door zeer leerzaam met zijn motor elke bocht strak aan te snijden. Door echt bewust tegen te sturen heb ik wel gemerkt dat de bocht sneller wordt.

PLAT IN DE BOCHT

Dan is er nog het schakelen en remmen. Ik heb gemerkt dat ik vaak rem op het blok. Dus bij terugschakelen de koppeling los en dan het blok als rem gebruiken. Hartstikke fout dus! Een dure onstabiele, trage rem. Gebruik de voorrem is mij hier nogmaals geleerd. Logisch zullen velen van jullie misschien den- ken. Zo ook de houding op de motor tijdens het nemen van de bocht. Het is van belang je voeten vast op de steunen te plaatsen voor de bocht en zo te houden. Het is voor mij een hele ervaring om te voelen hoe plat je kunt in de bocht. Ik voel soms enige drift in de bocht, maar een XS glijdt niet weg. De banden zijn




na elke sessie dan ook behoorlijk heet en plakkerig.

De vierde sessie gaat voor mij in enkele bochten te snel. Ik voel me dan geforceerd rijden waardoor de concentratie weg is. Ik besluit de vijfde ronde niet meer te starten, jammer maar geen risico. Er zijn er al meer rijders eerder gestopt maar Tom, HP en Leo gaan vol charge door, geweldig.



Ik heb er nog lang over nagedacht en rondgelopen met het idee dat ik eigenlijk nog niet kan rijden (frustratie misschien). Echter door de dingen eens te laten bezinken en bewust blijven oefenen heb ik toch gemerkt dat ik er heel veel van geleerd heb.

Ik heb het boek; A twist of the Wrist 'The Motorcycle Road Racers Handbook' daarna nog eens uitvoerig bestudeerd. Zeer leer-

zaam!

Voor mij is het duidelijk, volgend jaar op Zolder ben ik er bij. Niet alleen om te Ieren maar ook om een gezellige dag te hebben."



Leo: "Mijn reden om circuit te rijden was; voorbereiding op mijn eerste race op het stra- tencircuit van Jehonville (B). Tijdens het rij- den blijkt al snel dat de voorkant van de uit- Iaatbochten tegen de grond kwamen. Dus daarna bij thuiskomst maar snel veranderd. Verder bleken de vlakschuifcarburateurs zeer goed te werken en de motor ging ook goed vooruit. Eigenlijk ging het voor mij allemaal iets te langzaam. Vooral die BMW K1OO die geen bocht durfde te nemen, rij toch eens door! Verder was het heel leerzaam om de techniek van het circuitrijden te Ieren.

TIPS:

-Schokbrekers zeer strak.

-Banden goed op spanning.

Er is zoveel grip, zeker als de banden warm zijn, dat je voluit kunt remmen en bochten kunt nemen.

-Oh ja, een XS gaat echt niet kapot als je meer dan 6000 omw/min draait. Ik heb in- middels geraced op het circuit in jehonville



en de motor heeft het prima gedaan. Dus, niet zeuren... gas erop!"

Hans Peter: "Drie jaar geleden heb ik ook al eens op dit circuit gereden met een gemodifi- ceerde XS 650. Dat was big fun. Nu zit ik op een vergaand veranderde machine die ik zelf gebouwd heb. Ik ben dus zeer benieuwd hoe de motor zich zal gedragen. Na de inschrij- ving moet het nummer (59 voor mij) op de koplamp (die te klein is) en de transponder op het kontje gekleefd worden. Dit komt goed. (Wie heeft er nu een schaar bij?) Het weer is minder. Zwaar bewolkt en nog koud ook als we aankomen. Hopen dat het wat op- geklaard is als we moeten gaan rijden. Niet dus. Ik besluit mijn trui aan te houden. Mijn motorjas is echter nogal krap (deel van een race overall). Na tien minuten worstelen heb ik eindelijk mijn rits dicht en moet ik ook nog op de motor gaan zitten. Ook dat lukt net. Na dit mindere begin toch in de pitlane aangeko- men. Ik sta opgesteld achter Leo. Achter mij staat Fridus en daar achter Tom en de rest.

We gaan vertrekken. Plots springt een baan- marchal voor mijn wielen. Ik heb vergeten mijn zijstandaard in te klappen. Van de zenu- wen denk ik. De eerste rondes gaan redelijk rustig. Mijn motorblok klappert en trilt vrese- lijk. Ik heb mijn ontstekingstijdstip twee keer zo vroeg staan als normaal. Bij lage toeren is dat niet zo'n succes. Al ras gaat het wat snel- Ier en hij loopt als een zonnetje. Op een ge- geven moment beslaat mijn vizier aan de bui- tenkant. In eerste instantie denk ik dat het olie uit Leo zijn motor is. Het is echter gewoon een hele fijne motregen die gelukkig niet lang aanhoudt. De baan is nog steeds een beetje nat van 's morgens. Maar wij volgen trouw de instructeur. Hij rijdt op een Fireblade 900 of zoiets. De meeste tijd zat hij achterstevoren op zijn fiets en stuurt met één hand de bochten door. Zijn bochtentechniek is heel prachtig; vlak voor de bocht gooit hij zijn motor plotseling plat en gaat in deze stand heel de bocht door zonder te corrigeren. Probeer ik ook, lukt vrij aardig. Dit komt omdat hij aangeeft op welk moment je de mo-

tor om moet gooien. Als je dit alleen moet doen wordt het gelijk een heel veel moeilijker. (Referentiepunten vaststellen.)

SNELSTEN

De eerste sessie van vijf ronden gaat goed. Sessie twee en drie volgen. Het gaat alsmaar harder, heerlijk. De motor stuurt uiterst strak. Remmen is een lust. Genoeg vermogen. De grip van de banden lijkt onbeperkt. Na drie sessies zijn de Ducati monster, de Kawa 1100 en de BMW Kl00 van het toneel verdwenen. Toch te moeilijk? Sessie vier brengt een andere instructeur. Het gaat nog harder. Ik bespeur een lichte schommeling in de motor in de eerste bocht na de start (linkerbocht: 80 km/h). Mijn stuurdemper is lek. Geeft niets, gewoon het stuur (clipons) wat beter vasthouden. Ik vermoed ook dat de demping van de voorvork te weinig is. (Nog dikkere olie?) Bij het hard remmen voor de tweede chicane schuift mijn helm (te oud en te groot geworden) voor mijn ogen. Dit is erg vervelend te meer omdat het na de chicane heuvel op gaat met een verraderlijke bocht erin. Het petje van Xander onder de helm gestopt biedt uitkomst voor de vijfde sessie.

Ondertussen zie ik tijdens de pauzes de an- dere mededingers toch met andere ogen naar ons kijken als toen wij aankwamen (of verbeeld ik dat mij?). Sessie vijf is zondermeer de beste. We gassen er lustig op los. Ik kan Leo in de eerste meters van het uit accelereren niet bijhouden. Het gewicht zal hier een rol spelen en ook de schuivencarburateurs. Onze XS-en maken zondermeer de meeste herrie. Ik durf ook te beweren dat we de snelsten in onze groep waren. Een combinatie van bochtenwerk en acceleratie uit de bochten en kiezen van versnellingen. En bovendien een goed sturend rijwielgedeelte. Wie had dat kunnen denken.

Om zes uur is het gedaan. De banden zijn goed opgeruwd en alles is heel gebleven. Prachtige dag, doen we weer."



CONCLUSIE EN ACTIES

Het rijden op een circuit is louter plezier. Het is volkomen veilig, veiliger dan op de weg, en



hier leer je heel veel van. Iedere moderne band heeft genoeg grip op een dergelijk cir- cuit om een XS recht te houden. Voldoende remcapaciteit is aan te raden. Het circuit van Zolder is een heel goed beginners circuit en de organisatie is zondermeer goed te noe- men. De kosten voor een dag rijden is f100,- voor de niveau-1 cursus en f220,- voor vrij rij- den. Op zo'n dag rijd je een afstand van on- geveer 120 kilometer.

Onze bedoeling is om dit vaker te gaan doen. Dus beste mensen, als je zin hebt om mee te doen?

Wellicht wordt dit een vast, leerzaam en spannend evenement voor velen!

Aanmelden kun je bij Shell Advance Motor- sportschooi Zolder (tel.: 0032 14233581).

Er zijn verschillende niveaus. Wij hebben ni- veau-1 gereden, de beginners dus. Je kunt ook vrij gaan rijden, echter hierbij loop je de kans dat je door te weinig ervaring gevaarlijke dingen gaat doen. Onze motoren zijn door hun geringe aantal PK's en ruime powerband best wel veilig voor beginners omdat je hem niet gemakkelijk onderuit trekt of verkeerd schakelt in de bochten.



INTERESSE?

Wij gaan zeker weer terug en zullen in een van de volgende klubbladen enige voorkeur- data vermelden. We denken aan volgend jaar eind april of begin mei en in september nog een keer.

Omdat het natuurlijk leuk is om samen met een groep XS-en dit te beleven is enige coör- dinatie wel handig. Dus, mensen die belang- stelling hebben kunnen contact opnemen met Phoenix AZ motoren in Best (Hans Peter of Leo) telefoon: 0499-391671.

Op deze manier hebben we er weer een prima evenement bij. Je kunt ook de Evenementencommissie benaderen door Fridus te bellen.



Het was een mooie ervaring en we menen alle vier dat je met een oude XS ontzettend veel raceplezier kunt beleven. .




De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2016
stuur bericht

    Hoofdpagina