Uiteenzettingen van de veertig hadiths van Annawawi



Dovnload 0.77 Mb.
Pagina1/20
Datum23.07.2016
Grootte0.77 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   20



Uiteenzettingen van de veertig hadiths van Annawawi

[ nederlands - dutch -الهولندية ]




auteur: Dr. Jamal Ahmed Badi

vertaling: Malak Faris

revisie: Yassien Abo Abdillah

Kantoor voor da'wa Rabwah (Riyad)


2013 - 1434




Islam voor iedereen

شرح الأحاديث النووية

« باللغة الهولندية »

مؤلف: د. جمال أحمد بادي

المترجم: مالك فارس

مراجعة: ياسين أبو عبد الله
2013 - 1434

Alle lof behoort aan Allah.


Uiteenzettingen van de veertig hadiths van

Al-Nawawi Dr. Jamal Ahmed Badi.

Uiteenzettingen van de veertig hadiths van Al-Nawawi.

Toelichting op dit boek wordt gegeven door Dr. Jamal Ahmed Badi, hoogleraar op het Departement van Algemene Studies van de Internationale Islamitische Universiteit in Maleisië.

http://fortyhadith.iiu.edu.my

Nederlandse vertaling: Malak Faris /2013.
Inleiding

De verzameling van veertig hadiths van Imam al-Nawawi is bekend en word de laatste zeven eeuwen gewaardeerd en geaccepteerd door de Moslimgeleerden. Het belang hiervan ligt in het feit dat deze geselecteerde hadiths uit de meest essentiële en fundamentele concepten van de Islam bestaan, die op haar beurt voor elke Moslim het minimaal vereiste geopenbaarde niveau van kennis construeert. Dit boek probeert eenvoudige en practische uiteenzettingen te bieden van de verzameling van al-Nawawi’s veertig hadiths d.m.v. discussies over aanverwante actuele kwesties m.b.t. bepaalde begrippen die in de veertig hadiths worden genoemd. Verder worden de lessen die de geleerden ontlenen aan elke hadith, uitgewerkt met de nadruk op actuele thema’s. Waar relevant, worden pogingen gedaan om elke hadith te relateren aan hedendaagse situaties en sommige practische implicaties worden geschetst in de hoop het voor Moslims mogelijk te maken de hadith beter te kunnen begrijpen en practiseren in het dagelijkse leven. Dr. Jamal Ahmed Badi is hoogleraar op het department van Algemene studies aan de International Islamic University of Malaysia (IIUM), op dit moment is hij directeur van de internationale studenten divisie. Hij is gespecialiseerd in Islamitische Aqidah (Islamitisch geloof en geloofsartikelen), Islamitische da’wah (het prediken en verspreiden) en Islamitisch creatief denken. Dr. Jamal behaalde zijn bachelor aan de al-Madinatul al-Munawwarah Islamic University in 1986. Hij studeerde verder en verwierf zijn doctoraal in 1990 en zijn doctoraat in 1994. Hij heeft in zijn vakgebied talrijke boeken, artikelen en onderzoeken geschreven.



Introductie:

De verzameling van veertig hadiths van Imam al-Nawawi is bekend en word de laatste zeven eeuwen gewaardeerd en geaccepteerd door de Moslimgeleerden. Het belang ervan ligt in het feit dat deze geselecteerde hadiths bestaan uit de meest essentiële en fundamentele concepten van de Islam, die op haar beurt voor elke Moslim het minimale vereiste geopenbaarde niveau van kennis construeert. Aangezien een goede kennis van verschillende fundamentele aspecten van de religie essentieel is voor de Moslim in de praktijk en toepassing van de Islam, poogt dit boek te voorzien in simpele en practische uiteenzettingen van al-Nawawi’s veertig hadiths. Deze hadiths bevatten verschillende principes zoals geloof, moslimethiek en fiqh (jurisprudentie). Vandaar dat het erg belangrijk is om een goed inzicht te hebben van deze hadiths die gebaseerd zijn op de interpretaties van geleerden (d.w.z. het juiste begrip van de vrome voorgangers). Bovendien bieden deze uiteenzettingen discussies over gerelateerde hedendaagse kwesties aangaande bepaalde concepten die in deze hadiths worden genoemd. De veertig hadiths van Imam al-Nawawi zijn in vele talen vertaald en door verschillende commentatoren met zorg uitgewerkt. De meeste van deze werken zijn in de Arabische taal en er zijn er een een paar in andere talen. Wat betreft de Engelse taal zijn er drie soorten boeken met de Veertig hadiths van al-Nawawi:

1. De zuivere vertaling van de hadiths zonder commentaar of uitleg. 2. Vertalingen van de hadiths met kort commentaar, wat meestal bestaat uit een paar alinea’s. 3. Vertalingen en uiteenzettingen van de hadiths, met langdradige academische besprekingen over elke hadith, soms oplopend tot meer dan 100 bladzijden voor een commentaar op één enkele hadith. Een goed voorbeeld van type drie is het werk van Jamaal al-Din Zarabozo.¹Hoewel dit een goed academisch werk is, is het misschien meer geschikt voor academici, het vereist n.l. van de lezers een bepaalde kennis en achtergrond om de besprekingen van elke hadith te kunnen begrijpen.¹. Zarabozo: (1999) Uiteenzetting van de veertig hadiths van al-Nawawi, al-Basheer Publications (C.O. U.S.A.) Ik wil hier erkennen dat ik baat heb gehad bij dit wetenschappelijke werk. Wanneer er direct aangehaald wordt uit een passage, zal ik refereren naar de desbetreffende pagina’s en uitgave van het boek. Ik heb ook baat gehad bij het grote werk van Imam Ibn Rajab, een van de best bekende commentaren van de veertig hadiths in de Arabische taal.

4. Dit boek, dat dient als commentaar op de Veertig Hadiths van Imam al-Nawawi, was in wezen een serie avondlessen die ik gedurende anderhalf jaar begeleidde in de moskee van de Internationale Islamitische Universiteit, april 2001. Hierna werd het gepubliceerd op internet. Vanwege de grote vraag van lezers uit alle delen van de wereld is de webversie verbeterd en bewerkt tot een boek; het boek dat je nu, vandaag in handen hebt. Ik zou graag van de mogelijkheid gebruik willen maken mijn waardering uit te spreken naar al diegenen die geholpen hebben dit boek te realiseren en In sha Allah ten gunste van de moslims over de hele wereld:

• IIUM Moskeebeheer voor het ondersteunen van de klas.

• Muhammad Farrah, voor het samenstellen van de hadiths.

• Azul Sidek Adnan voor het omzetten van de hadith in webformat en publicatie op internet.

• Fatima Zainal voor het bewerken van de webversie tot een gepaste boekvorm.

• Saifulizan, voor het proeflezen en bewerken van het 1e manuscript.

• Mukhriz Mahmud, voor de eindbewerking en de opmaak. Deze uiteenzetting is een bescheiden inspanning voor zowel leken als intellectuelen uit verschillende takken van de wetenschap met weinig kennis van de Islamitische studies. Bovendien biedt deze uiteenzetting ook besprekingen over hedendaagse kwesties die betrekking hebben op bepaalde concepten die worden genoemd in de veertig verzamelde hadiths van Imam al-Nawawi. Ik heb een systematische aanpak gevolgd in het becommentariseren en uitleggen van de hadiths. Elke hadith heeft afzonderlijk een titel gekregen die mogelijk de direkte boodschap van de hadith kan uitdrukken.


De methode die ik heb gebruikt is als volgt:

1. Ten eerste: het citeren van de hadith in het Arabisch, en daarna vertalen in de Engelse taal.

2.Ten tweede: het geven van een achtergrond over de hadith:

• Definities en concepten worden benadrukt en vastgelegd.

• Koranverzen worden belicht en de uitleg van het concept wordt geciteerd.

• Er wordt verwezen naar andere soortgelijke hadiths met hetzelfde onderwerp.

• Als er een speciale context is waar de profeet sallalahu ‘alayhi wasallam citeerde, dan wordt dit vermeld.

3. Ten derde: het geven van lessen die de geleerden aan elke hadith hebben ontleend en die besproken worden met de nadruk op hedendaagse kwesties. Er is een poging gedaan om de hadith te relateren aan ‘het echte leven’ door sommige practische implicaties te schetsen die het voor moslims mogelijk maken de hadiths beter te begrijpen en te practiseren vandaag de dag.

4. En ten laatste, het geven van een conclusie aan de hadith; het samenvatten van saillante punten, concepten en de lessen die daaruit voortkwamen.

5. Wanneer er meer dan één mening is van moslimgeleerden wordt dat vermeld en een poging is gedaan te schikken tussen schijnbaar tegenovergestelde beschouwingen. Als ik mijn eigen mening gebruik, dan is dat duidelijk. Er zijn een paar controversiele onderwerpen zoals het concept van de Jihad, waar ik begin met het naar voren brengen van de meningen van de moslimgeleerden en daarna mijn eigen beschouwingen over de hedendaagse interne en externe uitdagingen nader bespreek.
Ik heb mijn best gedaan eenvoudige taal te gebruiken in het boek. Filosofische onderwerpen en discussies worden vermeden ten einde objectief commentaar te kunnen geven. Wanneer een hadith een verband heeft met een andere hadith dan wordt dit vermeld om de hadith zó aan elkaar te koppelen dat de lezer in staat zal zijn te correleren en een verwijzing heeft naar discussies van elke hadith. Dit komt de lezers ten goede; zo zijn zij in staat om de betekenis van elke hadith verzameld door Imam al-Nawawi te begrijpen. Ik hoop en bidt dat dit boek van nut mag zijn voor elke moslim die het mag ontvangen. Amen.

JAMAL AHMED BASHIER BADI

Kuala Lumpur Maleisie.

Al-Imam al-Nawawi’s biografie²

Muhyi ad-Din Abu Zakariyya Yahya Sharaf bin Murri bin Hussayn bin Muhammad bin Hizam al-Hisami is geboren in de maand muharam 631/1234 in het dorp Nawa in het Hawran district. Hij bracht zijn jeugd door onder supervisie en begeleiding van zijn vader. Ofschoon zijn familie van bescheiden origine was en niet aangesloten bij de Ulama klasse, stond zijn vader in de omgeving bekend om zijn vroomheid, zijn simpele manier van leven en zijn eerlijkheid. Volgens adh-Dhahabi was hij een gezegende sjeik en as-Sakhawi vertelde dat toen hij stierf er gebeden werden geofferd, zelfs door mensen die niet in staat waren de begrafenis bij te wonen; een duidelijk teken van groot respect. Misschien was het de ascetische aanleg van zijn vader en de sfeer in huis die zijn persoonlijkheid beïnvloedde en vormde. Gelukkig hebben we informatie over Imam al-Nawawi’s vroege jeugd, overgeleverd door zijn pupillen en tijdgenoten. In het bijzonder van ibn al-Attar die bijna zijn hele leven bij al-Nawawi woonde en die naar zijn dorp ging waar het mogelijk was informatie te verzamelen van degenen die hem hebben gekend. Alle bronnen beschrijven een soort achtergrond die men bij een groot geleerde verwacht.




Zijn kindertijd.

Als kind werd Imam al-Nawawi naar de dorpsmoskee gestuurd om de Koran te bestuderen, wat hij ijverig deed. Sjeik Sharaf, zijn vader, had een kleine winkel en als kind spendeerde hij al zijn vrije uren in de winkel om zijn vader te helpen. Maar zijn interesse en toewijding gingen meer uit naar zijn studie. Zijn talenten en activiteiten in zijn kindertijd lijken er op te wijzen dat hij was voorbestemd voor groot succes. Zijn biografen vertellen over twee incidenten die zijn onderwijzers en zijn vader er van overtuigden dat hij een veelbelovend kind was. (wat deze twee incidenten precies waren is mij niet bekend) Er is weinig informatie over de jaren die hij spendeerde in Nawa tot het moment dat hij naar Damascus ging in 649 A.H. Mogelijk besteedde hij zijn tijd met het helpen van zijn vader in de winkel en studeren met de ulama van zijn gemeente, omdat geen enkele gemeente in de moslimwereld in die tijd zonder school of alim was en de meeste kinderen hun eerste educatie kregen in hun geboorteplaats.


Zijn geleerdheid

Al zijn biografen, behalve Tashikubrizada, zijn het erover eens dat zijn vader hem in 649 A.H. naar Damascus bracht om te studeren en rond deze tijd was hij 18 of 19 jaar oud.


² Samengevat uit: Muhammad Siddique Kahalid Alavi: (1979) Al-Lari’s commentary to the Arba’in An-Nawawi; proefschrift ingediend bij de universiteit van Edinburgh voor de graad van doctor in de filosofie, december 1979 p.44-45. Damascus was in die tijd een centrum van religieuze en academische activiteiten, waar studenten vanover de gehele wereld kwamen studeren. Daarom moet het een speciale ervaring zijn geweest voor een jonge dorpeling zoals al-Nawawi, te participeren in de traditie van geleerdheid. Het was gebruikelijk voor nieuwe studenten om naar de moskee te gaan -vooral naar de al-Jami’ al-Umawi- om te zoeken naar een verblijfplaats en een leraar om de studies mee te beginnen. Deze traditie volgend, ging al-Nawawi naar de moskee en legde zijn plannen en ambities voor aan de Khatib (verantwoordelijke in de moskee), sjeik Jamal ad-Din ‘Abd al-Kafi bin ‘Abd al-Malik bin ‘Abd al-Kafi ar-Rafi’I ad-Dimashqi. De sjeik begeleidde de jonge student naar de kring van mufti van Syrië, Taj ad-Din ‘Abd ar-Rahman bin Ibrahim bin Diyat al-Fazari, beter bekend als ibn Firka, die al-Nawawi’s eerste leraar werd. Eenmaal gevestigd in al-Rawahiyya, startte hij zijn studies en kreeg een reputatie voor zijn steeds toenemende verlangen naar kennis en werd hij geheel in beslag genomen door de academische bezigheden. Het is bekend dat hij eens heeft gezegd: “Ik heb twee jaar doorgebracht zonder maar ook één moment te slapen.” Adh-Dhahabi zegt dat hij werd genoemd als voorbeeld voor zijn studiegenoten, voor zijn concentratie voor de studie dag en nacht; dat hij alleen maar sliep als hij écht geen energie meer had; voor zijn punctualiteit in het bijwonen van de lessen, zijn ijverigheid in het maken van notities en voor zijn volharding in het bezoeken van zijn leraren. Qutb al-Yunini verteld over zijn gewoonte in het benutten van elk moment van de dag en de nacht in het streven naar kennis. Hij hield zichzelf altijd bezig met memorizeren, het herhalen van wat hij had gememoreerd en nadenken over academische problemen, zelfs terwijl hij wandelde. Zo ging hij nog zes jaar door. Toen hem eens werd gevraagd door Badr bin Jama’a waarom hij niet sliep, antwoordde hij: “Als ik wordt overmand door slaap, leg ik mijn hoofd op de boeken voor een moment en dan wordt ik weer wakker.” In Tashakubrizada’s woorden: Hij sliep erg weinig, werd oprecht in beslag genomen in het nastreven van kennis en was een aanhanger van de geboden van de Shari’ah. Hij was zó toegewijd aan zijn studies dat hij gewoonlijk het buitengewone aantal van twaalf lessen per dag bijwoonde, wat bijna alle vakken die opgenomen waren in het lesprogramma bedekte in die tijd. Al-Nawawi beschreef zijn educatie, noemde al zijn boeken op die hij bestudeerde en zei: “Ik schreef alles op wat betrekking had op deze onderwerpen: opheldering van vage punten, toelichting op de tekst en het uitspreken van de woorden en Allah zegende me met genade wat betreft mijn tijd en activiteiten en hielp me deze moeilijkheden te overwinnen.” Imam al-Nawawi had een speciale houding naar zijn leraren. Hij prees hen altijd en sprak met eerbied over hen. Wanneer hij sprak over zijn academische prestaties, herinnerde hij zich met groot respect aan zijn eerste sjeik Taj ad-Din al-Fazari met wie hij enige tijd studeerde. Later werd hij door zijn eerste leraar geintroduceerd in de studiekring van Kamil Ishaq al-Magribi. al-Nawawi bleef lange tijd bij hem en leerde van hem het meest. Hij beschrijft zijn verblijf bij sjeik al-Magribi, zijn houding t.o.v. zichzelf en de academische voordelen als volgt: “Ik gaf mijn commentaar en kritiek op teksten in het bijzijn van sjeik al-Magribi. Ik volgde hem vlijtig en dat bewonderde hij. Toen hij mijn toewijding voor mijn studie zag en mijn onthouding van het sociale leven, gaf hij de voorkeur aan mij en promoveerde mij tot zijn klasseassistent.” Het was gebruikelijk dat een student verschillende onderwerpen met specialisten in hun vakgebied moest bestrijken. Imam al-Nawawi studeerde hadith, fiqh, taal en theologie met docenten van hoge reputatie. Hij voorzag de hele keten van zijn sjeiks in fiqh, door hen te relateren aan de Profeet via Imam ash-Shāfi’i.

Zijn docenten.

Omdat één van Imam al-Nawawi’s grootste bijdragen in de Islamitische wetenschap op het gebied van de hadith ligt, is het passender zijn opleiding in dat veld te onderzoeken. Zijn biografen vertellen dat hij les kreeg van niet minder dan veertien geleerden. Omdat de reputatie van een geleerde samenhangt met de plaats waar hij zijn kennis vandaan heeft gehaald, worden hieronder al-Nawawi’s docenten genoemd met de bijbehorende informatie gegeven door zijn biografen:

1. Ibrahim bin ‘Isa al-Muridi al-Andalūsi al-Misri ad Dimashqi, gestorven 668/1296. Al-Nawawi eert hem met de volgende woorden: “Een vrome asceet, hij was een autoriteit op het gebied van hadith. Ik heb tien jaar met hem samengewerkt en niet één verkeerde handeling gezien. Ik heb in mijn leven nog nooit zó’n perfecte geleerde gezien.”

2. Abu Ishaq Ibrahim bin Abi Hafs ‘Umar bin Muiar al-Wasiti (stierf onbekend). De auteur bestudeerde de complete tekst van Sahih Muslim met hem. De auteur beschrijft hem als een aangename, eerlijke en betrouwbare sjeik.

3. Sjeik Zayn ad-Din Abu l-Baqa Khald bin Yusuf bin Sa’id an-Nablūsi, gestorven 663/1264. Adh-Dhahahabi prijst hem als Imam, Hafiz en traditionalist. Volgens hem was hij geloofwaardig en begaafd met een perfecte waarneming, inzicht en diepgaande kennis.

4. Ar-Rādi bin al-Burhan Rādi a-Din Ibrahim bin Umar bin Mudar. Gestorven 664/1265.

5. Sjeik ‘Abd al-‘Azīz bin Muhammad bin ‘Abd al-Muhsin al-Ansari al-Hamawi ash-shāfi’I, gestorven 662/1263. Volgens as-Subki was hij een van de intelligentste mannen van zijn tijd. Hij blonk uit in fiqh, poëzie en vertelde vele tradities.

6. Zayn ad-Din Abu l-‘Abbas Ahmed bin ‘Abd ad-Da’im al-Maqdisi.

7. Abu l-Faraj ‘Abd ar-Rahmān bin Abi ‘Umar Muhammad bin Ahmed binMuhammad bin Qudama al-Maqdisi, gestorven in het jaar 682/1283. Hij was een van de hoofdfiguren van deze tijd op het gebied van de hadith. Ibn al-‘Amar zei: “Hij was één van zijn belangrijke docenten.”

8. Qādi al-‘Qudat ‘Imad ad-Din Abu l-Fadā ‘il ‘Abd al-Karim bin ‘Abd as-Samad bin Muhammad al Harastani, Khatib van Damascus, gestorven in het jaar 682/1283.

9. Taqi ad-Din Abu Muhammad Ismā ‘il Abi Ishaq Ibrahim bin Abi al-Yusr at-Tanukhi, gestorven 672/1273. Adh-Dhahabi beschreef hem als groot traditionalist en autoriteit.

10. Jamn ad-Din Abu Zakariyya Tahya bin Abil-Fath as-Sayraff al-Harrani.

11. Abu l-Faql Muhammad bin Muhammad bin Muhammad al-Bakri, bekend als al-Hafiz.

12. Ad-Diya ‘bin Tamām al-Hanafi Abu Bakr Muhammad bin Nasrallah bin ‘Abd al ‘Aziz. De auteur van de Jawahir prijst hem als een groot muhadith (hadithgeleerde).

13. De Mufti Jamal ad-Din ‘Abd ar-Rahman bin Sallim bin Yahya al-Anbari al-Hanbali, gestorven in het jaar 661/1262.
Zijn studenten.

Na het beëindigen van zijn studie ging hij lesgeven en woonde hij zijn hele academische leven in al-Rawahiyya. We zijn echter niet zeker of hij doceerde op dit college. Hij werkte als assistent op het Shams bin Khalikan tot het einde van 669 A.H. Hij gaf ook les op de Madrassa al-Falakiyya en Rukniyya. Zijn educatie was een voorbereiding op zijn latere rol als leraar. Uiteindelijk, zoals het behoort in de context van Islamitische geleerdheid, nam al-Nawawi plaats in de ononderbroken kring van autoriteit wat zich uitstrekt van de Profeet Sallalahu ‘alayhi wasallam zelf, tot de hedendaagse moslimgemeenschap. Het zou daarom ongepast zijn om zijn educatie te onderzoeken zonder tegelijkertijd aandacht te schenken aan zijn bijdrage als leraar. Het was een populaire gewoonte onder de ulama om ‘open studiekringen’ te hebben die elke aspirant student vrij kon bijwonen. Vaak werden deze wetenschappelijke activiteiten uitgevoerd op twee afzonderlijke niveaus 1) discussiegroepen met een hoog studie niveau voor studenten die streefden naar een academische carriere 2) op een lager niveau waren er discussiegroepen open voor het algemene publiek, het doel van de klas was om de leek te voorzien in contact met geleerden, zodat deze zou kunnen worden geïnspireerd tot een dieper inzicht in de religie en dus geestelijk voordeel bereikt. Imam al-Nawawi had -zoals alle grote moslimgeleerden- een grote kring studenten. Zijn toegewijde pupil Ibn al-Attar vertelt dat een groot aantal mensen zijn lessen bijwoonden, waaronder welbekende ulama, huffaz, leiders en ministers. Veel van zijn afgestudeerde studenten werden fuqaha en zijn kennis en wettelijke opvattingen werden in de gehele moslimwereld aanvaard. Het is te moeilijk om een volledige lijst te maken van al zijn pupillen. Hieronder volgen enkelen van hen:

1. ‘Allama ‘Ala’ ad-Din Abu l-Hasan ‘Ali bin Ibrahim bin Da’ud ad-Dimashqi, beter bekend als ibn al-‘Attar, gestorven 724/1323. Hij was nauw verbonden met hem en toonde groot enthausiasme in zijn klassen. Hij verkreeg de titel “al-Nawawi as-saghīr” voor zijn verbintenis en wedijver met zijn leraar.

2. As-Sadr ar-Ra ‘is al-Fādil Abu l-Abbas Ahmed bin Ibrahim bin Mus’bin; hij las een gedeelte van Minhaj met hem.

3. As-Shamas Muhammad bin Abi Bakr bin Ibrahim bin ‘Abd ar-Rahmān bin an-Naqib, gestorven 745/1344. Hij was de laatste van de eminente pupillen van al-Nawawi.

4. Al-Badr Muhammad bin Ibrahim bin Sa’dd Allah bin Jama’a, gestorven 733/1322

5. As-Shibāb Muhammad bin ‘Abd al-Khāliq bin ‘Utmān bin Mazhar al-Ansāri ad-Dimashqi al-Maqdīsi, getorven 748/1347.

6. Shibab ad-Din Ahmed bin Muhammad bin ‘Abbas bin Jawan, gestorven 699/1299.

7. Abu l-‘Abbas Ahmed ad-Darir al Wāsiti, werd ‘al-Khallal’ genoemd.

8. An-Najm Isma ‘il bin Ibrahim bin Salim al-Khabbaz ad-Dimashqi, gestorven 703/1307.

9. Sjeik Jibril al-Kurdi, die bekend stond voor zijn ascetisme, gestorven 703/1307.

10. Amin ad-Dīn Salīm bin Abi d-Durr, gestorven 726/1325.

11. Al-Qādi Sadr ad-Din Suleymin bin ‘Umar bin salim ad-Dar’ i (az-Zur’i), gestorven 734/1333.

12. Al-Qādi Sadr ad-Din Sulayman bin Hilal al-Ja ‘fāri, Khatīb Durayya, gestorven 725/1324.

13. Abu l-Faraj ‘Abd ar-Rahmān bin Muhammad bin ‘Abd al-Hadi al-Maqdisi.

14. Al-‘Ala’ Ali bin Ayyūb bin Mansūr al-Maqdisi, gestorven 748/1347. Hij heeft een mooi kopie gemaakt van ‘al-Minhaj,’ met de nodige correcties. Zijn handgeschreven kopie was beschikbaar in de Madrassa Mahmudiyya in de tijd van as-Sakhawi.

15. Muhyi ad-Din Abu Zakariyya Yahya bin Fādil Jamal ad-Din Ishāq bin Khalil.

16. Abd ar-Rahmān bin Muhammad bin Yusuf as-Samhudi, gestorven 750/1349. Een man van de letteren die -nadat hij zelf fiqh studeerde- naar Damascus ging en met al- Nawawi studeerde.

17. Al-Qādi Diya’af- Din ‘Ali bin Salim al-Adhru‘I, gestorven 731/1330.

18. Shams ad-Din al Baytar al-Mu‘abbir.

19. Shihab ad-Din al-Irbidi.

20. ‘Abd Allah bin Muhammad bin ‘Ali,’ gestorven 722/1322.



21. Abul-Hajjaj Yūsuf bin az-Zaki ‘Abd arRahmān bin Yusuf al-Mizzi, gestorven 742/1341.

Zijn bijdragen.

Imam al-Nawawi wordt geroemd door zijn biografen voor zijn grote geleerdheid en zijn vroomheid en zijn tijdgenoten en pupillen –niemand uitgezonderd- waren daar getuige van. Een aspect van zijn ascetische leven is het feit dat hij niet alleen materiele geschenken weigerde; ook de gastvrijheid een maaltijd te delen of een salaris te ontvangen voor zijn lesgeven accepteerde hij niet. Adh Dhahabi vertelt ons dat hij van zijn toegewezen salaris boeken kocht die hij presenteerde in de Madrassa al-Ashrafiyya. Ibn Duqmiq voegt toe dat hij gewoonlijk zijn hele salaris aan het hoofd van de Dār al-Hadith gaf en aan het einde van het jaar wat land kocht of boeken, die hij doneerde aan dat wetenschappelijk instituut. Het lijkt er op dat hij in het begin geld accepteerde, maar later alle financiele recompensatie weigerde en leefde van wat zijn vader hem vanuit zijn dorp toezond. Al-Nawawi was -net als alle andere moslimgeleerden- zeer bedreven in alle aspecten van de wetenschap, maar hij leverde een bijzondere bijdrage in hadith, fiqh, filosofie, theologie en taalwetenschap. Een vluchtige blik over de lijst van zijn werk is voldoende om zijn veelomvattende kennis van verschillende branches van de Islamitische wetenschap te zien. Op de volgende bladzijden wordt een poging gedaan zijn bijdragen op het gebied van Islamitische studies en zijn talent in het behandelen van kwesties m.b.t. hadith en fiqh op te sommen. Ofschoon hij zijn eigen selecties van de hadith voorbereidde, liggen zijn voornaamste bijdragen op het gebied van de uitleg en het benutten van de hadith voor wettelijke en ethische doelen. Door alle basisbronnen te bestuderen verwierf hij de positie hier van mujtahid op dat gebied. Zijn grote kennis van de hadith kan beoordeeld worden door zijn verklaring m.b.t. de wetenschappen van de hadith. Hij zei: “Het meest belangrijke van alle categorieën van de wetenschap is het begrijpen van de tradities van de profeet sallallāhu ‘alayhi wasallam. Ik bedoel de kennis van de tekst, haar zuiverheid, eerlijkheid en zwakheid, de ononderbroken keten en de onderbroken keten. Wat is opgeschort, veranderd, bekend, alleenstaand, geaccepteerd, meestal overgedragen, erkend, buitengewoon, twijfelachtig, ingevoegd, ingetrokken en afgeschaft, specifiek en algemeen, dubbelzinnig, duidelijk, tegenstrijdig en andere bekende categorieën.” Het was zeldzaam onder de geleerden om hadith en jurisprudentie te combineren; al-Nawawi was een opvallende uitzondering. Hij nam een speciale training van de geaccepteerde autoriteiten op dit gebied; één van hen was zijn leraar, Sjeik Abu Ishāq Ibrahim bin ‘Isa al-Muradi al-Andalūsi, met wie hij de Sahih Muslim, de meeste van Bukhāri’s al-Jami’ as Sahih en een gedeelte van al-Huumaydi’s al-Jami’ baynas-Sahihayn bestudeerde. Geleerden met een grote reputatie prezen hem als muhaddith en brachten hulde aan zijn geleerdheid op dit gebied. Niet gebruik makend van de overleveraars van zijn tijd, verklaarde adh-Dhahabi dat al-Nawawi dat de leider was van deze groep. Hij combineerde de eigenschappen van een asceet met de eigenschappen van een hāfiz van hadith en haar wetenschappen. Hij kende de wetenschappen van haar overleveraars en was zich volledig bewust van hun deugdelijkheid en gebrekkigheid. Zijn pupil en biograaf ibn al-‘Attar beweert dat hij de hāfiz van de overleveringen was en degene die het meest vertrouwd was met alle categorieën, de deugdelijkheid en de gebrekkigheid, de wettelijke conclusies en de implicaties.



  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   20


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht

    Hoofdpagina