Uiteenzettingen van de veertig hadiths van Annawawi



Dovnload 0.77 Mb.
Pagina5/20
Datum23.07.2016
Grootte0.77 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   20

7. De Shari’ah is gebaseerd op gemak.

De geleerden zeggen dat we geen ongemak moeten verbinden aan onze ‘Ibādah, met de hoop dat het ons meer zal belonen. De Shari’ah is gebaseerd op gemak. Daarom moeten we altijd de gemakkelijkste weg kiezen wanneer we een ‘Ibādah uitvoeren, want dit stelt ons in staat het correct te doen; als we de moeilijke route zouden kiezen dan kunnen we na enige tijd problemen krijgen in het houden van onze belofte om de ‘Ibādah uit te voeren. Een ongemak verbinden aan ‘Ibādah wat niet in de Shari’ah is gespecificeerd, moet vermeden worden.


8. Het afwijzen van ‘Ibādah.

De geleerden vermelden ook, dat als iemand de Shari’ah schendt door iets nieuws toe te voegen aan een ‘Ibādah, deze ‘Ibādah verwijderd wordt. Dit hangt af van de soort van overtreding. Als iemand bijvoorbeeld de voorwaarden van het gebed overtreed, zal zijn ‘Ibādah niet worden geaccepteerd. Als een handeling Bid’ah is wordt deze verwijderd en degene die het doet zal ondervraagd worden op de Dag des Oordeels en zal aan straf worden onderworpen. Is er is echter een goed excuus voor deze handeling, dan wordt deze niet beloond en kan het zijn dat de persoon verontschuldigd wordt door Allah of niet wordt gestraft.


9. Twee aparte handelingen die gelijktijdig worden uitgevoerd.

De omgang met wereldse zaken (mu’āmalāt): als iemand de principes van het handelen wijzigt of veranderd en het de Shari’ah wet schend, dan wordt de transactie verworpen. Bijvoorbeeld als de handel op Harām principes is gebaseerd. Ibn Rajab zegt dat de geleerden een verschillend standpunt hebben over de twee aparte handelingen die gelijktijdig worden uitgevoerd waarbij een van hen de Shari’ah overtreedt, terwijl de ander dat niet doet. Bijvoorbeeld: een man die tijdens zijn gebed zijden kleding draagt of een man die bidt in een huis wat gestolen is of met geweld van de rechtmatige eigenaar is afgenomen.


Wordt in zo’n situatie zijn gebed geaccepteerd? De meeste geleerden zijn van mening dat zijn ‘Ibādah wordt geaccepteerd, maar zij zeggen dat de persoon ondervraagd zal worden over zijn overtredingen. (het dragen van zijde of het bidden in een gestolen accomodatie)
Conclusie

Deze verzameling van hadiths van Imam al-Nawawi is geselecteerd op basis van principes en criteria wat de moslim zal helpen de Islam te practiseren om zo zijn dagelijkse religieuze verplichtingen met gemak te vervullen.


Hadith 5 stelt het criterium voor de moslim om zijn handelingen te kunnen beoordelen en evalueren en om hun juistheid en aanvaardbaarheid te kunnen waarborgen.

Hadith 6: Reiniging van het hart.

Abū ‘Abdullah al-Nu'mān, de zoon van Basjir (Allah’s welbehagen zij met vader en zoon) heeft gezegd: ‘Ik hoorde de boodschapper van Allah (sallallāhu ‘alayhi wasallam)) zeggen: “Het is duidelijk wat halal en haram is; daartussen bestaan twijfelachtige zaken, waarvan veel mensen niet weten wat ze ermee aan moeten. Degene die zich verre houdt van twijfelachtige zaken heeft zich daarmee weten te zuiveren voor wat zijn religie en eer betreft. Degene echter die zich met twijfelachtige zaken bezighoudt, komt in het verboden gebied terecht, net als de herder die zijn kudde vlakbij de weide van iemand anders laat grazen en daardoor grote kans loopt dat ze daarin gaan grazen. Is het niet zo dat elke koning zijn eigen domein heeft en dat (de grenzen van) Allah’s domein de verboden dingen zijn? Zo bevind er zich in het lichaam een vleesklompje: als dat gezond is, dan is heel het lichaam gezond en als het ziek is, dan is het hele lichaam ziek. Dit nu is het hart.” (Overgeleverd door Bukhāri en Muslim)


Achtergrond

Wat opvalt is dat Imam al-Bukhāri deze hadith als eerste in zijn Boek van Handel (Kitāb ul-Buyu’) heeft geplaatst. Sommige geleerden zeggen dat Imam al-Bukhāri niet alleen een muhaddith was die hadiths memoriseerde, verzamelde, registreerde en samenstelde; hij was ook een faqih (jurist) en zijn fiqh (jurisprudentie) kan op vele manieren worden opgemerkt. Een ervan is de manier waarop hij elk hoofdstuk van een titel voorzag. Hij koos voor een bepaalde uitspraak die hij dan gebruikte als titel voor het hoofdstuk. Deze titel reflecteert zijn fiqh. Ook de manier waarop de hadith is overgeleverd, waar het is geplaatst, in welk hoofdstuk en het feit dat een hadith soms herhaald wordt in meerdere hoofdstukken; dit alles reflecteert de fiqh van Imam al-Bukhāri. Maar waarom begon Imam al-Bukhāri zijn kitāb ul-buyu’ met deze hadith? Wat betekent dit? Er zijn vele implicaties. Een ervan is, dat deze twijfelachtige zaken gerelateerd zijn aan de dingen die we kopen en verkopen. Er wordt gezegd dat zijn vader hem eens vertelde dat hij in 40 jaar nooit iets bedenkelijks mee naar huis heeft gebracht. Hier kunnen we zien dat Imam al-Bukhāri op twee manieren is beïnvloed door zijn vaders houding:

1. Zijn vader bracht alleen dat wat halāl was, mee naar huis. Wat de familie at, dronk, gebruikte of droeg (kleding) was halāl. Er waren geen bedenkelijke artikelen. In deze omgeving is Imam al-Bukhāri opgegroeid. Er wordt ook verteld dat wanneer zijn vader du’ā (smeekbede) naar Allah verrichtte, zijn du’ā beantwoord werd vanwege het feit dat hij zich niet met bedenkelijke zaken bezighield. Dit kwam tot uiting in het gedrag en de houding van Imam al- Bukhāri. Vandaar dat deze hadith de openingshadith was van kitāb ul- Buyu’.

2. Imam al-Bukhāri staat ook bekend als een groot muhaddith. Een van de dingen waar een muhaddith mee te maken heeft, is al-Jarh wa al-Ta ‘dīl; de status van de overleveraars van hadith n.l. of zij beschouwd kunnen worden als sadiq (betrouwbaar en geloofwaardig) of anders, d.w.z. degenen die liegen kunnen niet als betrouwbare overleveraars van hadiths worden beschouwd. De muhaddithūn gebruikten specifieke termen om de status van een overleveraar aan te geven. Wanneer het gaat over de status van leugenaars of van degenen waarop we niet kunnen vertrouwen, gebruikte Imam al-Bukhāri een nogal verbazingwekkende stijl van al-Jarh wa al- Ta ‘dīl; het gebruik van indirecte termen. Deze stijl weer- spiegelt zijn vroomheid en zijn oprechtheid. Hij zou nooit simpel iemand een leugenaar noemen. In plaats daarvan zou hij zeggen: “Hij wordt bestempeld als leugenaar.” Wanneer er controversiële kwesties of tegenstrijdige standpunten waren, volgde hij een voorzichtige benadering. Bijvoorbeeld, wanneer er tegenstrijdige standpunten waren of iets verplicht is of niet, zoals de recitatie van soera al-Fātihah tijdens de gebeden van de ma’mum⁵ )Ma‘mum: degenen die bidden achter de Imam in het gezamelijk gebed.( in congregatie, dan zou hij er voor kiezen om dit te behandelen als een verplichting. Een andere denkwijze kan een andere benadering hebben, waar sommige geleerden zullen volgen ongeacht waar het bewijs hen naartoe leidt mits het deugdelijk en authentiek is.


Lessen

1. Categorieën van handelingen

De geleerden zijn van mening dat de grote meerderheid van handelingen onder een van de twee eerste categorieën valt; het is duidelijk geoorloofd of ongeoorloofd. Slechts een klein aantal handelingen valt onder de 3e categorie: de handelingen die bedenkelijk zijn



2. Het gebruik van analogie

Er dient te worden opgemerkt dat de Profeet (sallallāhu ‘alayhi wasallam) analogie gebruikte als een manier om zijn boodschap over te brengen. Gebaseerd op de bewoordingen van de analogie (d.w.z.“...net als de herder die zijn kudde vlakbij de weide van iemand anders laat grazen en daardoor grote kans loopt dat ze daarin gaan grazen..”) kunnen we zeggen dat bedenkelijke dingen geassocieerd kunnen worden met ongeoorloofde dingen.



3. Het belang van de Verheerlijking van Allah.

In deze hadith wordt het belang van het verheerlijken van Allah benadrukt. Dit houdt in: het vervullen van de verplichtingen en het vermijden van wat Allah heeft verboden. Een Imam zei eens: “Kijk niet naar de kleine zonde die je hebt begaan maar kijk naar de glorie van Degene waaraan u ongehoorzaam bent geweest” d.w.z. Allah. Het maakt niet uit hoe klein de zonde is, het is een bewijs op zich met betrekking tot de ongehoorzaamheid jegens Allah. Dit is op zich een handeling van het trotseren van de verheerlijking van Allah en de verheerlijking van Allah is één van de fundamentele principes van Tawhīd.



4. De principes van Tawhīd

Zoals vermeld in hadith nr1 worden belangrijke handelingen of de principes van Tawhīd uitgevoerd door het hart. Daarom wordt het hart vermeld aan het einde van deze hadith. In de eerste instantie kan men zichzelf afvragen wat het hart te maken heeft met deze hadith. In het hart verheerlijken we Allah. Het hart verhindert ook dat we dingen doen die harām zijn. Dus als het hart sterk, gezond, vrij van zwakheden en vol van Imān is, zal het ons hinderen in dat, wat harām is d.w.z. muharramat (zondige daden) en de makrūhat (ongewenste handelingen). Alleen degenen die een sterk en gezond hart hebben (d.w.z. een hart vol liefde en vrees voor Allah) zijn capabel om dat, wat bedenkelijk is te vermijden. Degenen met een verziekt hart en wiens Imān (geloof) zwak is, zullen om de zaken heen draaien en dat is bedenkelijk. Beetje bij beetje en op een geleidelijke manier zal de eigenaar van zo’n hart toegeven aan wat makrūh is en dit zal hem leiden tot het plegen van wat harām is. Een voorbeeld van makrūh is het uitstellen van het verplichte gebed op de voorgeschreven tijd terwijl een voorbeeld van harām, het afgelasten van de verplichte gebeden is. Zulke zaken worden besloten door de conditie van het hart. Het is de reinheid van het hart wat dit bepaalt en daarom leggen de geleerden er nadruk op. Op dezelfde manier kunnen we moslims samen zien bidden in de masjīd, maar wat elk individu onderscheid is de conditie van het hart d.w.z.: of het verbonden is aan Allah of anders. Hier moeten we ons mee bezighouden, terwijl we tegelijkertijd met anderen moeten wedijveren in goede daden. We moeten goed voor ons hart en haar reinheid zorgen en proberen elke vorm van ziekte te verwijderen. We moeten ons hart sterk maken om het levend te houden. De profeet (sallallāhu ‘alayhi wasallam) onderscheidde ooit de Imān van Abu Bakr al siddīq Radi Allahu Anhu met dat van de rest van de Ummah. Als je het Imān van alle moslimnaties op een schaal zou leggen en de Imān van Abu Bakr al-Siddīq op een andere schaal, dan zou de schaal van Abu Bakr al-Siddīq zwaarder wegen dan die van de hele Ummah! De profeet (sallallāhu ‘alayhi wasallam) zei ook dat er iets in het hart van Abu Bakr al-Siddīq is wat hem doet onderscheiden van de rest, en om deze reden staat hij bekend als ‘al-Siddīq’ (de waarheidslievende). De profeet (sallallāhu ‘alayhi wasallam) zei ook: “Wanneer ik iemand tot de Islam roep, zal dit individu enige aarzeling hebben, behalve Abu Bakr al-Siddīq RadiAllahu Anhu. Vanaf het moment dat ik met hem sprak over de Islam, geloofde hij onmiddellijk in Allah en dat ik de boodschapper van Allah ben.” Dus het is zijn hart wat hem kenmerkt als al-Khalifatul-Awwal (de eerste Kalief) en als de eerste metgezel van de profeet (sallallāhu ‘alayhi wasallam). Gebaseerd op de hierboven verklaarde redenen kunnen we samenvatten dat elke moslim goed voor zijn/haar hart moet zorgen. Dit kan men doen door het beoefenen van de fundamentele principes van Tawhīd: door Allah lief te hebben, Allah te vrezen en op Allah te vertrouwen. Men zou ook het vertrouwen en de hoop alleen bij Hem moeten leggen. Hiertoe behoort ook het zoeken van hulp en toevlucht bij Hem alleen, om ervoor te zorgen dat het hart levend is en gevuld is met Imān (geloof). Op dezelfde manier moet men er zeker van zijn dat zijn/haar hart gezond is, en vrij is van elk type van ziekte, zoals bijvoorbeeld hebzucht, arrogantie etc.
5. Het hart

Een andere hadith vertelt dat de profeet (sallallāhu ‘alayhi wasallam) zei dat ons hart keer op keer blootgesteld zal worden aan fitan (6) (‘Fitan’ heeft vele betekenissen zoals: beproevingen, slechte daden, twijfels, misvattingen en menselijke verlangens) Het hart wat beïnvloed is met fitnah zal een zwarte vlek hebben, terwijl een hart wat capabel is om zo’n fitnah te overwinnen een witte vlek zal hebben. Uiteindelijk zal het hart één van de twee zijn. Het zal de éne zijn die rein is, of de ándere die verzegeld is na de invloed van verboden of bedenkelijke zaken. Het laatste -ondanks- het feit dat het hart nog steeds bloed pompt en klopt- is eigenlijk dood. Dit is vanwege het feit dat de Imān (geloof) zwak is en dit het ongezond maakt. Vandaar dat het vermijden en het uit de buurt houden van fitan belangrijk is voor een zuiver hart. Men kan dit punt niet genoeg benadrukken, vooral omdat er tegenwoordig te veel negatieve afleidingen zijn die het hart verleiden. De misdadigers bevorderen het kwade en dringen het op aan anderen. Dus als een moslim niet goed oplet, zal zijn/haar hart capabel zijn om verslaafd of ‘gestolen’ te worden, zoals sommige geleerden het uitleggen. En misschien gebeurd dit wel zonder dat de eigenaar zich er van bewust is. Als je hadiths leest, zul je merken dat het meestal begint met het bespreken van een bepaalde kwestie, zoals het aanmoedigen van een goede handeling of afraden wat slecht is. Daarna wordt het principe uitgelegd. Gewoonlijk staat het principe of het belangrijkste van de hadith op de laatste regel van de conclusie van de hadith. In relatie tot de hadith hierboven, waar gesproken werd over datgene wat halāl, harām is en wat bedenkelijk is. Het eindigt dan met de woorden over het hart, wat eigenlijk het kernpunt is van de hadith d.w.z.: we moeten ons hart beschermen door uit de buurt te blijven van wat harām of bedenkelijk is. We moeten ons hart zuiveren om te garanderen dat het leeft en gezond is.




6. Het vermijden van dubieuze zaken.

In deze hadith kunnen we de leermethode van de profeet (sallallāhu ‘alayhi wasallam) zien, die erg effectief is. Hij begint met het bespreken van het algemene concept vóór de toepassing van het principe. Zo’n principe maakt het niet alleen mogelijk voor ons de verschillende concepten die in deze hadith worden besproken te begrijpen, maar het stelt ons ook in staat hetzelfde principe te gebruiken wanneer andere vergelijkbare feiten en situaties zich voordoen. Imam al-Bukhāri registreerde deze hadith in Kitāb ul-Buyu’ (Boek van Handel). Dit is vanwege het feit dat er veel dingen bedenkelijk zijn in de handel, bijvoorbeeld oplichting. Om deze reden moeten we er voor zorgen dat alle handelingen op een professionele manier moeten worden uitgevoerd. M.a.w. onze handelingen moeten gebaseerd zijn op dat, wat duidelijk en wettig is. Vandaar dat alles wat dubieus is vermeden moet worden. De bovenstaande kwestie staat in verhouding met de kwestie van ma‘kulat (voedsel), waarin we veel bedenkelijke ingrediënten vinden die we consumeren. Als we de ingrediënten die gebruikt worden om voedsel te produceren (d.w.z.: koekjes, ingeblikt en geconserveerd voedsel) zouden onderzoeken, zouden we ons afvragen wat hun origine en toelaatbaarheid is. Lecitine bijvoorbeeld wordt in veel westerse producten gebruikt en deze artikelen worden door veel moslimlanden geïmporteerd. Als het niet duidelijk beschreven zou staan op het etiket of de container etc. dat het komt van soya of halāl extracten, dan zou men kunnen zeggen dat de lecitine hoogstwaarschijnlijk komt van khinzir (varken), omdat dit goedkoop is om te produceren. Een ander algemeen voorkomend ingrediënt is de emulgator. Emulgeermiddelen worden geëtiketteerd met de letter ‘E,’ gevolgd door een serie van nummers. Sommige emulgeermiddelen bevatten verboden bestanddelen. Sommige moslim wetenschappers doen pogingen om deze ingrediënten te identificeren. Deze informatie kan gebruikt worden als controlelijst wanneer we voedsel kopen voor onze familie. We moeten altijd voorzichtig zijn als we de etiketten van voedsel lezen, om er voor te zorgen dat we alleen eten wat halāl is. In een andere hadith wordt vermeld dat onze smeekbede niet zal worden vervuld als we harām voedsel eten. We moeten goed op onze gezondheid letten. Een groot aantal producten bevat tegenwoordig veel conserveringsmiddelen, kleurstoffen en chemicaliën. Ondanks het feit dat zulke additieven in het algemeen toelaatbaar zijn, kan het effect hebben op onze gezondheid als we ze overdadig gebruiken. Daarom moeten we als Moslims voorzichtig zijn en er niet te veel van eten om zo onze gezondheid niet te schaden.


7. De toestand van het hart

Sommige vertalers van deze verzameling van 40 hadiths, identificeren zaken die bedenkelijk zijn of vermelden controversiele kwesties indien dit betrekking heeft op zaken die gebaseerd zijn op bewijzen van de Koran en Sunnah die tegenstrijdig lijken te zijn en wanneer er geen oplossing lijkt te kunnen worden gevonden voor zulke conflicten. Zij vermelden ook de verschillende standpunten over deze onderwerpen die tegenstrijdig lijken te zijn. Ze kunnen zelfs een aantal zaken noemen die geoorloofd zijn, maar dit kan een dergelijk individu ertoe leiden om een handeling te plegen die harām is of hem leiden tot het verwaarlozen van een verplichting. Sommige geleerden zeggen dat het makrūh is om laat op te blijven zonder reden, zoals bijvoorbeeld voor nutteloos geklets. Ondanks het feit dat dit geoorloofd is, zal het zo’n individu wegleiden van hetgeen wajib is d.w.z. het verrichten van de salātu al-fajr in congregatie in de moskee. Geleerden zeggen ook dat er sommige zaken zijn die kunnen zijn afgeleid of besloten op basis van een bepaalde hadith, waarbij de authenticiteit van de hadith twijfelachtig is. Dit kan ook behandeld worden als dubieuze zaak. Nogmaals, het belangrijkste punt wat de profeet (sallallāhu ‘alayhi wasallam) verklaard heeft in deze hadith, is het belang van de staat van het hart. Als het hart gezond, sterk, vol van Imān (geloof) is, zullen we verantwoordelijker en bewuster zijn van hetgeen we verondersteld worden te doen en hetgeen we niet moeten doen. Ondanks het feit dat sommige vertalers ons hebben voorzien van principes om zaken te onderscheiden die als dubieus beschouwd moeten worden, kunnen dergelijke zaken nog steeds ter discussie worden gesteld of besproken worden. Niettemin, als de staat van het hart van iemand gezond en goed is dan -als Allah wil- zal hij geen moeite hebben met het onderscheiden van wat twijfelachtig is en wat dat niet is. Er kunnen zich situaties voordoen waarbij de eigenaar van het hart niet weet of iets bedenkelijk is, terwijl de handeling harām is, maar niettemin doorgaat met het plegen van zo’n handeling, vanwege de zwakke en ongezonde conditie van zijn hart. Zoals benadrukt, is het hart het kernpunt in het behandelen van twijfelachtige zaken. Als we werkelijk belang hechten aan de staat van onze Imān (geloof) dan handelen we op een verstandige manier en zijn we er zeker van dat onze harten in een goede conditie zijn. Dan is het met de genade van Allah mogelijk om onszelf te redden, als Allah ons wil begeleiden door ons hart te verlichten met Zijn ‘nūr’ van begeleiding. Dit op zichzelf zal ons helpen de twijfelachtige zaken te identificeren en vermijden. Ook zijn er oefeningen die we kunnen doen om twijfelachtige zaken te kunnen identificeren en vermijden:

Al-Muhāsabah: verantwoordelijkheid voor de eigen daden

Al-Murāqabah: jezelf weerhouden iets slechts te doen

Dhikrullāh: het gedenken van Allah . Imam Nawawi heeft ook een ander boek samengesteld: het ‘Boek van Adhkār’ waarin hij de hadiths van adhkār heeft geregistreerd. De profeet (sallallāhu ‘alayhi wasallam) zei dat het gedenken van Allah het hart zuivert. Niettemin moeten we het correct en voortdurend doen. Deze adhkār worden gewoonlijk ná de gebeden uitgevoerd.
8. Het respectvol begroeten van de Profeet (sallallāhu ‘alayhi wasallam) Het is ook erg belangrijk dat we voortdurend bewust zeggen en schrijven: ‘al-salātu ‘alā an-Nabi’ (gebeden en zegeningen sturen naar de profeet sallallāhu ‘alayhi wasallam). We moeten de afkorting VZMH (vrede zij met hem) of SAW (sallallāhu ‘alayhi wasallam) niet gebruiken. Deze zinnen zijn eigenlijk du’a (smeekbedes). Vanwege deze reden moet zo’n du’a niet worden afgekort. Een ander punt om over dit onderwerp na te denken is: Waarom hebben we een afkorting nodig? Is dit om tijd uit te sparen? Of om inkt te sparen? De profeet (sallallāhu ‘alayhi wasallam) zei: “Kennen jullie de hebzuchtigen? Dat zijn degenen die mijn naam horen en niet ‘sallallāhu ‘alayhi wasallam’ zeggen.” In een andere hadith zegt de profeet (sallallāhu ‘alayhi wasallam) dat als we ‘al-salātu ‘alā an-Nabi’ in praktijk brengen, Allah Zijn gebeden en zegeningen naar ons zal sturen (yusalli ‘alayh). Wat betekent dit? Geleerden zeggen dat Allah de persoon zal begeleiden die al-salātu ‘alā an-Nabi’ practiseert en hem het licht geeft voor het onderscheiden van goed en kwaad. Het is een licht dat in het hart zal zijn. Dit wordt ‘as-salātu minallāhi ‘ala al-‘abd’ genoemd. Bovendien worden we tien keer beloond voor elke keer dat we ‘sallallāhu ‘alayhi wasallam’ zeggen. Vandaar dat we moeten streven al deze goede daden te doen. We moeten meer van onze profeet (sallallāhu ‘alayhi wasallam) houden dan van onszelf, onze familie, onze ouders, onze kinderen en alle andere dingen.
Conclusie

Een moslim kan in zijn/haar dagelijkse handelingen en activiteiten met twijfelachtige zaken worden geconfronteerd. Deze hadith helpt de moslim bij de aanpak van zulke zaken. Er zijn wat handelingen die ons kunnen helpen in het volbrengen van deze taak: hayā (bescheidenheid), murāqabah, muhāsabah, dhikr (het gedenken van Allah) en ‘al-salātu ‘alā an-Nabisallallāhu ‘alayhi wasallam. Dit zijn dingen, die insha Allah ons kunnen helpen onze harten te verlichten en te zuiveren, wat vervolgens ons zal helpen de dubieuze zaken te identificeren en te vermijden; dit is het kernpunt, de sleutel en het principe van deze hadith. “Zo bevind er zich in het lichaam een vleesklompje: als dat gezond is, dan is heel het lichaam gezond en als het ziek is, dan is het hele lichaam ziek. Dit nu is het hart.”


Hadith 7: Nasihah

Volgens Tamim Ibn Aus al-Dāri (Allah’s welbehagen zij met hem) heeft de Profeet (Allah’s zegen en vrede zij met hem) gezegd: ‘Godsdienst is oprechtheid.’ Wij zeiden: 'Ten opzichte van wie?' Hij zei: ‘Ten opzichte van Allah, Zijn Boek, Zijn Boodschapper, de leiders van de moslims en hun gemeenschap.’ (Overgeleverd door Muslim)


Achtergrond

Er is geen exacte vertaling voor het woord ‘nasihah,’ omdat we hier te maken hebben met een breed concept. Sommigen gebruiken de term ‘oprechtheid’ (dit is alleen een klein gedeelte van het concept) om bedrog en oplichting tenniet te doen. Volgens Imam Ibn al-Salah is nasihah ‘oprecht zoeken naar het beste op het gebied van intentie en handeling voor degene tot wie hij nasihah richt.’ Deze hadith is een diepzinnige uitspraak. Sjeikh Jamaal al-Din Zarabozo zegt dat in deze korte verklaring de profeet (sallallāhu ‘alayhi wasallam) de essentie van de Islam beschrijft. Vandaar dat nasihah het grootste deel en de meest belangrijke pilaar van de Islam vormt, omdat het Islam, Imān, en Ihsān (die in hadith 2 zijn besproken) insluit


Lessen

1. Nasihah voor Allah

Ten eerste moet nasihah aan Allah worden gericht. Dit houdt in: het vervullen van de verplichtingen op de best mogelijke manier (Ihsān), wat het grootste doel in het leven van iedere Moslim moet zijn. Dit houdt ook in: streven om zo dicht mogelijk bij Allah te komen, niet alleen door de verplichtingen na te komen maar ook dat, wat de voorkeur heeft. Men moet niet vergeten om zich te onthouden van wat verboden is en vermijden wat slecht is.



1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   20


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina