Van huis tot huis



Dovnload 33.75 Kb.
Datum24.07.2016
Grootte33.75 Kb.

101. Van huis tot huis - kat’ oikon ’ - pagina

101. Bijbelstudie

VAN HUIS TOT HUIS

KAT’ OIKON

’


Voordat Yeshua naar de hemel was opgevaren, gaf Hij aan Zijn discipelen de bekende zendigsopdracht: “Gaat dan henen, maakt al de volken tot Mijn discipelen” (vhyttm Matit’yahu [Mattheüs] 28:19) en: “Gaat heen in de gehele wereld, verkondigt het evangelie aan de ganse schepping!” (Marcus 16:15). Deze opdracht geldt voor ons allemaal, ongeacht onze denominatie en als het goed is voeren wij hem ook uit. De vraag is echter hoe wij de zendingsbevel daadwerkelijk uitvoeren. Sommigen gaan op een zeepkistje op de Dam staan, anderen voeren een mimespel op. Weer anderen gaan liedjes zingen en bijbeltjes uitdelen, dit alles onder de verzamelnaam ‘straatevangelisatie’, eigenlijk de oudste en meest Schriftuurlijke wijze. Sommige kerkgenootschappen sturen hun missionarissen c.q. zendelingen naar verre landen om het Evangelie te verkondigen aan volken die het nog nooit gehoord hebben. Andere kerkgenootschappen sturen hun leden van deur tot deur om hun leerstellingen te verspreiden op een manier zoals ook venters en colporteurs hun product verkopen. Het meest actief zijn daarin de leden van het Wachttorengenootschap. Vrijwel iedereen heeft ze regelmatig aan de deur gehad. Altijd met zijn tweeën, vaak echtparen. Maar ook ziet men zo van tijd tot tijd twee keurig geklede Mormonen van deur tot deur trekken, doorgaans jonge knappe mannen met een naambadge en een zwart rugzakje. Het bezwaar dat met name christenen over het algemeen tegen deze huis-aan-huis evangelisatie hebben, blijft meestal beperkt tot de inhoudelijkheid van de boodschap, maar niet zo zeer tegen de manier waarop zij verspreid wordt. Integendeel! Men vindt dit eigenlijk best wel een goede, effectieve manier om zo veel mogelijk mensen met het Evangelie te bereiken, en dus doet men het zelf ook zo nu en dan. Zo werd ook ik vele jaren geleden verzocht om daarin te participeren, toen ik nog als ouderling actief was in een christelijke gemeente. Het ging daarbij om een landelijke en vooral interkerkelijke evangelisatiecampagne waar ik mij op zich wel in kon vinden. Het was immers geen ‘ledenwerfactie’ voor een of andere sekte, en het doel van deze grootscheepse actie was ook niet de verspreiding van bepaalde theologische dogma’s, maar enkel en alleen de verkondiging van het Evangelie. Daarvoor hebben talrijke kerken, gemeenten en christelijke organisatie hun handen in elkaar geslagen en zowel financieel alsook fysiek hun krachten gebundeld en ook de kerk die o.a. door mij werd vertegenwoordigd, deed hieraan mee. Ik vond het prachtig omdat ten behoeve van deze evangelisatiecampagne alle onderlinge theologische verschillen opzij werden geschoven en wij allen waren daadwerkelijk één. Er werden handige kleine bijbeltjes, folders, magazines, stripboeken en zelfs videobanden uitgedeeld en natuurlijk ook evangelisatiebijeenkomsten gehouden. Op zich stond ik daar helemaal achter, op één punt na: de huis-aan-huis-evangelisatie, die een integraal onderdeel vormde van deze campagne. Ik had daar echt moeite mee. Ja, natuurlijk hadden zij daar echt wel de beste bedoelingen mee, want alleen al het feit dat de gemengde teams die twee aan twee van deur tot deur gestuurd werden, uit verschillende denominaties waren samengesteld, vond ik heel goed. Maar waar ik moeite mee had was het feit dat zij onuitgenodigd bij de mensen aanbellen waardoor de kans groot was dat deze tactiek door velen als opdringerig en bedreigend ervaren zou worden met het gevolg dat de hele actie daardoor averechts zou werken. Of ik daarin gelijk kreeg weet ik niet, maar wat ik wel weet is het feit dat deze evangelisatiecampagne absoluut geen geweldige bekeringsgolf teweeg heeft gebracht. Ik heb in elk geval vanaf het begin pertinent geweigerd om mee te doen aan het deuren platlopen, maar nam in plaats daarvan de public relations voor de hele campagne in de lokale pers voor mijn rekening. U zult zich nu waarschijnlijk afvragen wat er nou zo mis is aan van-huis-tot-huis-evangelisatie en waarom ik daar zo een ophef over maak. Natuurlijk zullen er altijd mensen zijn die het Evangelie afwijzen en natuurlijk is de kans altijd groot om onbeschoft of agressief aan de deur bejegend te worden, maar aan de andere kant zullen er ook altijd mensen zijn die wel een open oor hebben en juist blij zijn als er iemand aan de deur komt die de eenzaamheid doorbreekt en het goede nieuws brengt. Dus waarom zou men deze kans laten schieten door niet mee te doen aan deze manier van evangeliseren? Ik zal deze vraag beantwoorden met een wedervraag: heeft u wel eens in de Bijbel gelezen dat Yeshua [Jezus] zelf ook van huis tot huis ging om de Blijde Boodschap te verkondigen, of dat Hij Zijn talmidim [discipelen] daartoe de opdracht gaf? Volgens mij niet! Hij predikte weliswaar in de tempel, in de sjoel [synagoge], op marktpleinen, op stranden en op bergen, maar nergens is ook maar een verwijzing te vinden dat hij van deur tot deur ging om te prediken. Ook van Zijn discipelen staat nergens in de Bijbel opgetekend dat zij van huis tot huis gingen om vreemden bij hun eigen voordeur te benaderen. Er is dus geen enkel Bijbels bewijs dat Yeshua of Paulus of wie dan ook van huis tot huis predikte zoals dat nu vaak gedaan wordt. Met name de leden van het Wachttorengenootschap menen daarentegen wel degelijk twee teksten gevonden te hebben die volgens hen zouden moeten bewijzen dat het letterlijk van huis tot huis gaan reeds voor de apostelen de voornaamste manier was om te prediken. Deze twee teksten, tvlipm Mif’alot [Handelingen] 5:42 en 20:20 zullen we derhalve nader bestuderen.
Van huis tot huis onderwijzen”
De eerste tekst, die het WTG hanteert om haar leden aan te sporen van huis tot huis te gaan om hun boodschap te verspreiden, is tvlipm Mif’alot [Handelingen] 5:42, die in hun Nieuwe Wereld Vertaling luidt als volgt: “En zij bleven zonder ophouden elke dag in de tempel en van huis tot huis onderwijzen, en het goede nieuws over de Christus, Jezus, bekendmaken.” Als men van deze vertaling uitgaat, hebben zij met deze tekst inderdaad een ijzersterk argument in handen, maar wie zegt, dat dit de juiste vertaling is? Laten we daarom kijken, hoe het in andere vertalingen en vooral ook in het oorspronkelijke Grieks staat, want het is erg belangrijk om meerdere vertalingen aan de hand van de grondtekst onderling met elkaar te vergelijken. Laten we met de NBG-vertaling beginnen. Daar staat: “En zonder ophouden, iedere dag, leerden zij in de tempel en aan huis, en verkondigden het evangelie, dat de Christus Jezus is.” Hier staat dus niet “van huis tot huis”, maar “aan huis”, en dat geeft meteen een heel andere betekenis aan deze tekst. De Willibrord-vertaling laat duidelijk zien wat met “aan huis” precies bedoeld is: “Ze bleven iedere dag, in de tempel of bij iemand aan huis, onderricht geven en de goede boodschap verkondigen dat Jezus de Messias is.” In de NBV staat exact hetzelfde: “Ze bleven dagelijks onderricht geven in de tempel of bij iemand thuis en gingen door met het verkondigen van het goede nieuws dat Jezus de Messias is.” Volgens deze drie vertalingen onderwezen de apostelen bij iemand aan huis ofwel bij iemand thuis, maar ze liepen niet van deur tot deur. Ook in de Groot Nieuws Bijbel wordt deze tekst op dezelfde wijze vertaald: “En elke dag weer gaven ze onderricht, in de tempel en bij de mensen thuis, en verkondigden ze het goede nieuws dat Jezus de Christus is.” Het Boek sluit eveneens bij deze vertaling aan: “Zij trokken zich niets aan van de Hoge Raad en bleven gewoon over Jezus spreken, in de tempel en bij de mensen thuis. Elke dag vertelden zij dat Jezus de Christus is.” Maar wat staat er nu precies in de grondtekst? Als wij de Bijbel goed willen begrijpen moeten we altijd uitgaan van de Hebreeuwse of Griekse tekst en niet alleen naar de vertalingen kijken. In het Grieks luidt deze tekst als volgt:

 

Pasan te ēmeran en tō ierō kai kat’ oikon ouk epauonto didaskontes kai euaggelizomenoi ton Christon Iēsoun.

Iedere en dag in de tempel en aan huis niet ophouden onderwijzen en evangelie verkondigen de Mashiach Yeshua.

Waar het in deze zin om gaat is de Griekse term  kat’ oikon, die in de meeste Nederlandse vertalingen met “aan huis” of “bij iemand thuis” wordt vertaald, maar in de Nieuwe Wereldvertaling met “van huis tot huis”. Het kan echter ook vertaald worden met “binnenshuis”. Om de juiste betekenis van deze Griekse term te begrijpen, moet men zich ervan bewust zijn welke functie de Griekse grammatica in het ene of het andere geval uitoefent. Letterlijk betekent het “aan huis”, “per huis” of “huisgewijs”. Deze Griekse term is samengesteld uit het voorzetsel  kata [o.a. ‘neer’, ‘tegen’, ‘volgens’, ‘langs’, ‘naar’, ‘op’, ‘bij’, of ‘per’, waarbij de tweede alpha is weggelaten en vervangen door een apostrof omdat het volgende woord met een klinker begint] en het lijdend voorwerp  oikon [huis]. In deze tekst is het in de 3e persoon enkelvoud accusatief. De vertaling “van huis tot huis” is in principe niet zonder meer onjuist en de Nieuwe Wereldvertaling van het WTG staat daarin ook niet alleen, want andere vertalingen, waaronder de King James Vertaling, doen dat ook, maar wat wél onjuist is, is dat “van huis tot huis” op grond van deze vertaling gelijkgesteld wordt met “van deur tot deur”. En wat daarbij ook verkeerd is, is dat het men niet consequent is in het vertalen. Dezelfde Griekse uitdrukking  kat’ oikon, zoals die in Handelingen 5:42 te vinden is, komt namelijk ook voor in talrijke andere teksten, maar daar wordt het anders vertaald. Waarom wordt het daar niet met “van huis tot huis” vertaald? heel simpel! Omdat de context dat niet toelaat. En hoe kunnen we deze teksten vinden? Wel, daar is er een geschikt hulpmiddel voor. Met behulp van de Strong Concordance kan men namelijk aan de hand van een nummerverwijzing zien waar Hebreeuwse en Griekse woorden en termen in de Bijbel nog meer voorkomen en hoe ze daar vertaald zijn. Ook ziet men daar een woord-voor-woord-vertaling van de betreffende teksten. Best wel handig. Als u de Engelse taal machtig bent kan ik u daarvoor van harte de beide websites http://www.blueletterbible.org en http://interlinearbible.org aanbevelen, echt de moeite waard.


Zij nuttigden hun maaltijden in particuliere huizen”
Ik zal nu enkele andere plaatsen de revue laten passeren, waar eveneens dezelfde term  kat’ oikon staat, om te beginnen met tvlipm Mif’alot [Handelingen] 2:46. Daar lezen wij in de Nieuwe Wereldvertaling: “En dag aan dag waren zij eensgezind voortdurend in de tempel aanwezig, en zij nuttigden hun maaltijden in particuliere huizen en gebruikten het voedsel met grote verheuging en oprechtheid van hart.” Ziet u wat ik bedoel? Hier wordt kat’ oikon opeens vertaald met “in particuliere huizen”. Nog afgezien van het feit dat ten onrechte de meervoudsvorm ‘huizen’ toegepast wordt, terwijl het Griekse woord oikon hier in enkelvoud staat, zien we nu dat de vertalers van de NWV hier precies dezelfde term op een hele andere wijze vertalen. Het verschil is zelfs zo ingrijpend, dat er sprake is van een totaal verschillende betekenis. Maaltijden nuttigen in particuliere huizen is immers iets heel anders dan maaltijden nuttigen terwijl men van huis tot huis loopt en van deur tot deur. In dit geval konden zij er echt niet onderuit en vertaalden het noodgedwongen op een juiste wijze. Ter vergelijking lezen we Handelingen 2:46 ook nog even in de NBG-vertaling: “En voortdurend waren zij elke dag eendrachtig in de tempel, braken het brood aan huis en gebruikten hun maaltijden met blijdschap en eenvoud des harten.” Hier wordt precies dezelfde vertaling gehandhaafd als in Handelingen 5:42, namelijk “aan huis”. En om een nog beter beeld te krijgen kijken we ook nog even hoe het in de NBV staat: “Elke dag kwamen ze trouw en eensgezind samen in de tempel, braken het brood bij elkaar thuis en gebruikten hun maaltijden in een geest van eenvoud en vol vreugde.” Kijk, bij deze tekst is er dus geen enkel inhoudelijk verschil in vertaling, want “aan huis”, “bij elkaar thuis” en “in particuliere huizen” komt allemaal op hetzelfde neer.
De gemeente die in hun huis is”
Wij gaan ook nog vier andere teksten bestuderen, t.w. Romeinen 16:5, 1 Korinthiërs 16:19, Kolossenzen 4:15, en Filemon 1 en 2, waarin eveneens de Griekse term  kat’ oikon voorkomt. Ik citeer deze teksten uit de Nieuwe Wereldvertaling van het WTG: “En groet de gemeente die in hun huis is.” (Romeinen 16:5). “Aquila en Priska en ook de gemeente die in hun huis is, groeten u hartelijk in de Heer.” (1 Korinthiërs 16:19). “Brengt mijn groeten over aan de broeders te Laodicea en aan Nymfa en aan de gemeente die in haar huis samenkomt.” (Kolossenzen 4:15). “Paulus, een gevangene van Christus Jezus, en Timotheüs, onze broeder, aan Filémon, onze geliefde en medewerker, en aan Apfia, onze zuster, en aan Archippus, onze medestrijder, en aan de gemeente die in uw huis is...” (Filemon 1 en 2). In geen van deze gevallen wordt "van huis tot huis" als vertaling gegeven. Waarom niet? Omdat het verband van deze verzen waar de uitdrukking  kat’ oikon in voorkomt al aangeeft, dat er geen sprake was van een huis-aan-huis-evangelisatie, maar dat het hier duidelijk om de huizen van broeders en zusters gaat, wat ook het geval is in Handelingen 2:46. Sha’ul [Paulus] heeft het hier dus over huissamenkomsten en niet over de zogenaamde ‘velddienst’. Ik heb daar een aparte Bijbelstudie over geschreven, t.w. 054. De gemeente aan huis -  - Hē kat’ oikon Ekklēsia. De eerste Messiasbelijdende gemeenten hadden namelijk geen aparte gebouwen voor hun samenkomsten, maar kwamen als huisgemeenten in particuliere huizen bijeen. Op deze wijze moeten we dus ook Handelingen 5:42 begrijpen, die derhalve in de NBV op de juiste wijze vertaald is: “Ze bleven dagelijks onderricht geven in de tempel of bij iemand thuis en gingen door met het verkondigen van het goede nieuws dat Yeshua de Mashiach is.” Bij iemand thuis wil dus zeggen in het huis van een medegelovige en niet in het huis van een onbekeerde vreemde bij wie men zomaar aangebeld heeft. Uit de voorgaande teksten blijkt dus duidelijk dat het onderwijs gegeven werd bij de gelovigen thuis en niet aan de voordeur. Nog een belangrijk argument tegen de van-huis-tot-huis-vertaling is de zinsopbouw in de grondtekst zelf. Als in Handelingen 5:42 daadwerkelijk bedoeld zou zijn dat de discipelen van huis tot huis en van deur tot deur liepen zoals o.a. het Wachttorengenootschap beweert, dan had daar in het Grieks moeten staan:  apo oikou eis oikon, dat letterlijk ‘van huis tot huis’ betekent, want precies diezelfde zinsopbouw komen wij namelijk ook in vhyttm Matit’yahu [Mattheüs] 23:34 tegen:  apo poleōs eis polin, ‘van stad tot stad’. Maar zo staat het er niet in Handelingen 5:42. In plaats daarvan staat daar dezelfde term, die in andere teksten door het WTG vertaalt wordt met “in particuliere huizen” en “in hun huis”. En als ze dat op die plaatsen zo vertalen, dan zouden ze dat ook moeten doen op de andere plaatsen waar de zelfde term voorkomt, want dat is één van de belangrijkste principes van het vertalen. Het is dus duidelijk dat wij hier te maken hebben met inlegkunde en gemanipuleerde vertaling. Welke reden zouden de vertalers van de Nieuwe Wereldvertaling gehad hebben om in Handelingen 5:42  kat’ oikon ánders te vertalen dan in de andere teksten waar dezelfde term staat? Dat ligt natuurlijk voor de hand: om een Schriftuurlijke ondersteuning te hebben voor het huis-aan-huis werk van hun leden. Dat is op zich wel begrijpelijk als men uitgaat van het principe “Het doel heiligt de middelen”, maar zo gaan wij niet om met G’ds woord!!! De hele Bijbel is door Ruach haQodesh geïnspireerd en daarmee heeft de Eeuwige zelf de auteursrechten voor dit heilige Boek. Zodra een vertaler iets aan de inhoudelijkheid van de vertaalde tekst verandert, legt hij daarmee de Eeuwige woorden in Zijn mond, die Hij niet gezegd heeft hetgeen volgens ,yrbd D’varim [Deuteronomium] 18:20 letterlijk levensgevaarlijk is. Het is dus volstrekt onaanvaardbaar als de Bijbel niet meer voorop staat, maar de geloofsvisie. Maar het is zelfs nog vele malen erger als men dan ook nog beweert, dat de huis-aan-huis-evangelisatie de oorspronkelijke methode was, die Yeshua en Zijn apostelen hebben gehanteerd en dat Hij de opdracht gegeven zou hebben dat wij dat ook zouden moeten doen. Het tegendeel is het geval, maar daar kom ik straks nog op.
...in het openbaar en van huis tot huis te onderwijzen”
De tweede tekst, die het WTG hanteert om haar leden aan te sporen van huis tot huis te gaan om hun boodschap te verspreiden, is tvlipm Mif’alot [Handelingen] 20:20, die in hun Nieuwe Wereld Vertaling luidt als volgt: “...terwijl ik mij er niet van weerhouden heb u al wat nuttig was te vertellen en het u in het openbaar en van huis tot huis te onderwijzen.” Ook hier wordt weer dezelfde manier van de gangbare vertaling afgeweken als in Handelingen 5:42. Alleen staat in dit geval niet  kat’ oikon in de Griekse grondtekst, maar  kat’ oikous. De meervoudsvorm van  oikon [huis] is namelijk  oikous [huizen]. Daarom is deze tekst dan ook zeer terecht in de Herziene Statenvertaling op deze wijze vertaald: “...hoe ik niets van wat nuttig was, nagelaten heb u te verkondigen en te onderwijzen, in het openbaar en in de huizen...” Het begrip ‘in de huizen’ is dus taalkundig correct en geeft daarmee ook nadrukkelijk aan dat Sha’ul [Paulus] nooit van deur tot deur liep, maar dat hij zowel in het openbaar alsook in huissamenkomsten onderwijs gaf. Dat blijkt ook uit de context van alle reeds geciteerde tekstgedeelten in de Nieuwe Wereldvertaling waar  kat’ oikon met “in huis” vertaald is. Het is dus meer dan voor de hand liggend dat ook hier in Handelingen 20:20 huisgemeenten het onderwerp van het gesprek zijn. Ook de Willibrord-vertaling gaat daarvan uit en vertaalt dit vers met: “U weet ook dat ik niets wat nuttig kon zijn heb nagelaten u te verkondigen en te leren, in het openbaar en bij u aan huis.” De Groot Nieuws Bijbel sluit daarbij aan: “Zonder iets achter te houden van wat u van nut kon zijn, heb ik u het evangelie verkondigd en onderricht gegeven, zowel in het openbaar als bij u aan huis.” In beide vertalingen zegt Sha’ul [Paulus]: “bij u aan huis.” Wie bedoelt hij hier met “u”? De oudsten van de gemeente te Efeze, zoals we in vers 17 kunnen lezen. Hij onderwees de oudsten in hun eigen huizen, en daarom slaat het nergens op om  kat’ oikous hier met “van huis tot huis” te vertalen. In deze tekst gaat het dus helemaal niet om prediking aan mensen die nooit van het evangelie gehoord hadden en kan er dus ook geen sprake zijn van huis-aan-huis-evangelisatie”, maar het gaat hier duidelijk om het onderwijs aan hen, die al discipelen waren en zelfs het oudstenambt hebben bekleed. De NBG-vertaling gebruikt hiervoor daarom een prachtig woord dat volgens mij het meest duidelijk aangeeft wat met  kat’ oikous bedoeld is: binnenshuis! Laten we derhalve Handelingen 20:20 ter afsluiting ook in de NBG-vertaling lezen. Daarin zegt Sha’ul [Paulus]: “...hoe ik niets nagelaten heb van hetgeen nuttig was om u te verkondigen en te leren in het openbaar en binnenshuis.” Conclusie: zowel Yeshua alsook Zijn apostelen en discipelen zijn nooit van huis tot huis gelopen om het evangelie aan de voordeur te verkondigen, maar zij predikten en onderwezen in het openbaar en binnenshuis. Daarmee zijn we in principe aan het eind gekomen van deze Bijbelstudie.
Gaat niet van het ene huis over naar het andere!”
Eigenlijk had ik deze studie ook heel kort kunnen houden, want het is namelijk niet alleen zo, dat Yeshua nooit de opdracht gegeven heeft om van huis tot huis te gaan, maar Hij heeft het zelfs nadrukkelijk verboden!!! Wist u dat? Nee? Dat kan ik u dan ook niet kwalijk nemen, want zelfs de leden van het WTG weten het blijkbaar niet terwijl het heel duidelijk ook in hun eigen vertaling staat en bovendien een heel bekende tekst is. Dit nadrukkelijk verbod vormt namelijk een integraal onderdeel van de zendingsopdracht, die ik vanzelfsprekend eerst uit de Nieuwe Wereldvertaling wil citeren. Daar staat: “Na deze dingen wees de Heer zeventig anderen aan en zond hen twee aan twee voor Zich uit naar elke stad en plaats waarheen Hijzelf van plan was te gaan. Toen zei Hij tot hen: De oogst is wel groot, maar de werkers zijn weinigen. Smeekt daarom de Meester van de oogst werkers in Zijn oogst uit te zenden. Gaat heen. Ziet! Ik zend u uit als lammeren te midden van wolven. Draagt geen beurs, noch voedselzak, noch sandalen, en omhelst niemand bij het groeten onderweg. Waar gij ook een huis binnengaat, zegt eerst: Vrede zij over dit huis. En indien daar een vriend des vredes is, zal uw vrede op hem rusten. Maar zo niet, dan zal hij tot u terugkeren. Blijft dus in dat huis en eet en drinkt de dingen waarin zij voorzien, want de werker is zijn loon waard. Gaat niet van het ene huis over naar het andere! En als gij ergens een stad binnengaat en men u ontvangt, eet dan de dingen die u worden voorgezet en geneest de zieken die daar zijn, en blijft hun zeggen: Het Koninkrijk G’ds is nabij gekomen!” (Lucas 10:1-9). Ziet u het? De discipelen kregen de opdracht om de Blijde Boodschap te verkondigen in de steden en dorpen die Yeshua daarvoor heeft uitgekozen. Zij hoefden geen voedsel voor onderweg mee te nemen, want de Eeuwige zou daarin voorzien en ze hoefden zich daar inderdaad niet druk om te maken, want niet alleen de Israëlieten, maar eigenlijk alle volken rond de Middellandse Zee waren en zijn immers heel gastvrij. In elke plaats waar zij dus kwamen, gingen zij op het marktplein staan om daar het Goede Nieuws aan de plaatselijke bevolking te vertellen. Vaak werden zij door belangstellenden die daar meer over wilden weten uitgenodigd en gastvrij onthaald, maar het was niet de bedoeling om jezelf uit te nodigen en opdringerig van deur tot deur te lopen als een colporteur. Daarom heeft Yeshua dit in vers 7 dan ook nadrukkelijk verboden met een bewoording die niet voor tweeërlei uitleg vatbaar is. In het Grieks luidt deze zin als volgt: Mē metabainete ex oikias eis oikian! Zowel de Willibrord-vertaling alsook de Groot Nieuws Bijbel vertalen het met: “Trek niet van het ene huis naar het andere!” en de NBG-vertaling zegt evenals de NBV: “Gaat niet van het ene huis naar het andere!” - Laten we derhalve dit verbod ter harte nemen als wij gehoor geven aan de zendingsopdracht waarmee ik deze Bijbelstudie ben begonnen en die ook aan u en aan mij gericht is: “Gaat dan henen, maakt al de volken tot mijn discipelen en doopt hen in de naam des Vaders en des Zoons en des Heiligen Geestes en leert hen onderhouden al wat Ik u bevolen heb. En zie, Ik ben met u al de dagen tot aan de voleinding der wereld!” (vhyttm Matit’yahu [Mattheüs] 28:19-20). Amen!

Werner Stauder



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina