Veneto Geschiedenis van Venetie



Dovnload 16.48 Kb.
Datum17.08.2016
Grootte16.48 Kb.

Veneto



Geschiedenis van Venetie

  • Op de drassige eilanden in de lagune vestigden zich in de Se eeuw vaste­landbewoners die op de vlucht waren voor de aanstormende barbaren, onder wie de beruchte Attila de Hun.

  • Het begin was bescheiden.

  • Naast een kleine bovenlaag van grondbezittende adel bestond de bevolking hoofdzakelijk uit schippers, vissers en mensen die werkzaam waren in de zoutwinning.

  • Nadat in de 6e eeuw de rust enigszins was weergekeerd, werd de stad aanvankelijk bestuurd door twee legeraanvoerders, die waren benoemd door de in Ravenna zetelende vertegenwoordiger van de Byzantijnse keizer.

  • Maar deze situatie veranderde snel.

  • Toen Ravenna in de 8e eeuw werd veroverd door de Longobarden en er een einde kwam aan de Byzantijnse heerschappij in Midden Italië, was het al gebruikelijk dat de dogen (het woord `doge' is afgeleid van het Latijnse `dux', dat `lei­der' betekent) door het volk werden gekozen.

  • Het rijk van de Longobarden werd in 774 door Karel de Grote veroverd.

  • Deze sloot in 812 met de Byzantijnse keizer Michael I het verdrag van Aken, waarbij de laatste Karel als keizer erkende.

  • In ruil hiervoor werden Istrië, Dalmatië en Venetië aan Byzantium afgestaan.

  • Zo kwam het dat Venetië, hoewel het in de praktijk zijn onafhankelijke positie behield, lange tijd sterk geo­riënteerd was op het Byzantijnse Rijk.

  • Belangrijk voor de identiteit en het zelfbewustzijn van de stad was het buitmaken van het stoffelijk over­schot van de evangelist Marcus in Alexandrië (828).

  • De heilige werd onmiddellijk de nieuwe schutspatroon van Venetië en zijn symbool, de gevleugelde leeuw, werd het embleem van de Dogenstad.

  • In de eeuwen die volgden, zou Venetië een voorzichtige en soms opportunistische poli­tiek voeren om zijn handelsbelangen en macht op zee veilig te stellen zonder zich al te veel te mengen in de conflicten tussen andere mogend­heden.

  • In de strijd tussen paus en keizer (dat elders oorlogen tussen ste­den of interne machtsstrijd veroorzaakte) hield Venetië zich zo afzijdig dat Frederik I Barbarossa en paus Alexander III het in 1177 uitkozen als neutrale ontmoetingsplaats om hun geschillen bij te leggen.




  • Venetiës ligging aan zee vormde de basis voor een economische bloei, die de stad enorme rijkdom en macht zou bezorgen.

  • Met de ontwikkeling, van de zeehandel kreeg zij al spoedig de functie van brug tussen oost en, west. Voor de Byzantijnen was deze verbinding belangrijk en daarom bewaakte de Byzantijnse vloot de route tussen Venetië en Constantino­pel, waar de moslims een constante bedreiging vormden.

  • Vanaf de 9e eeuw begonnen Venetiaanse schepen graan, wijn en hout naar Constan­tinopel te vervoeren in ruil voor de producten uit het Nabije Oosten:! zijde, katoen, suiker en specerijen.

  • Door slimme politieke manoeuvres wisten de Venetianen uitgebreide handelsprivileges, vrijstelling van tarieven en zelfs een eigen wijk in Constantinopel te verwerven.

  • Rond 1100 kreeg de stad concurrentie van Pisa en Genua, die sterk hadden geprofiteerd van de Eerste Kruistocht. Venetië had zich van deze onder­neming afzijdig gehouden omdat het door zijn winstgevende betrekkin­gen met het Byzantijnse Rijk geen belang had bij een verandering in de status quo rond de Middellandse Zee.

  • Toch deed het succes van deze Kruistocht de Venetianen beseffen welke kansen, vooral op commercieel gebied, het Europese hegemoniestreven bood.

  • Bovendien verslechterden in de loop van de 12e eeuw de betrekkingen met Constantinopel, waar het in 1171 en 1182 zelfs tot anti Venetiaanse opstanden kwam.

  • at leidde tot het loslaten van de afzijdige houding die Venetië tot dan toe ten opzichte van de Kruistochten had aangenomen.

  • Aan het begin van de 13e eeuw werden de leiders van de Vierde Kruistocht door de Venetianen overgehaald in plaats van het Heilig Land Constantinopel te veroveren.

  • Het door de kruisvaarders gestichte Latijnse koninkrijk Constantinopel (waarvan bijna de helft rechtstreeks onder het bestuur van de doge viel) zou het slechts iets langer dan een halve eeuw uithouden.

  • Toen kon een Byzantijns heerser zich weer van de troon meester maken.

  • Maar de Vene­tianen, die het vooral te doen was om het vestigen van een handelsmono­polie in het Byzantijnse Rijk, waren in hun opzet geslaagd.

  • De handels­privileges en havens aan de Griekse kust, op de eilanden en in Con­stantinopel, waarvan Venetië zich tijdens het bestaan van het koninkrijk had verzekerd, bleven ook daarna behouden en vormden een solide fun­dament voor de verdere groei van de stad.




  • In de 15e eeuw ontwikkelde Venetië, dat voordien nooit veel interesse had getoond in gebiedsuitbreiding te land, zich ook tot een territoriale macht.

  • Tijdens de oorlog met Genua, dat in 1380 bij Chioggia werd verslagen, hadden de dogen troepen naar het vasteland gestuurd om even­tuele aanvallen af te kunnen slaan.

  • Daar stuitten zij op de Scaligeri, die een zware belemmering vormden voor het vrije handelsverkeer met de gebieden over de Alpen, dat voor Venetiës welvaart van belang was.

  • Met de verovering van het gebied tussen Udine (1420) en Bergamo (1441) ver­zekerde de stad zich van een veilig territoriaal bezit.

  • Aan het begin van de 16e eeuw kon de stad er zich op beroemen één van de rijkste en machtigste staten van Europa te zijn.

  • In een tijd waarin in Europa een tendens waarneembaar was naar de vorming van grote monarchieën behoorde Venetië, met de Zwitserse kantons en de Repu­bliek der Zeven Verenigde Nederlanden, tot de staten waar de republi­keinse staatsvorm behouden bleef.

  • Maar gelijktijdig speelden er econo­mische ontwikkelingen die het verval van de Dogenstad inluidden.

  • Door de ontdekking van de zeeroute naar Indië door Vasco da Gama (1498) raakte Venetië zijn monopolie op de specerijenhandel kwijt.

  • Bovendien verplaatste het economisch zwaartepunt in Europa zich na de ontdek­king van Amerika naar de Atlantische Oceaan met Lissabon als belang­rijke haven.

  • Nieuwe handelsroutes liepen niet meer via de Middellandse Zee, die in deze tijd in toenemende mate onveilig werd gemaakt door de Turken.

  • Ruim twee eeuwen spande Venetië zich in dit gevaar te bestrij­den, maar tevergeefs.

  • In de 16e /17e eeuw zouden de Turken zich lang­zaam maar zeker meester maken van de Venetiaanse bezittingen in het oostelijke Middellandse Zeegebied.

  • Het was de tijd waarin de rijke fami­lies inzagen dat de handel niet langer winstgevend was en hun geld gin­gen beleggen in de aankoop van land.

  • In deze periode verrezen veel van de beroemde villa's in de omgeving van Venetië.

  • Met het in 1797 na de verovering door Napoleon gesloten verdrag van Campoformio en het aftreden van de laatste doge Ludovico Manin kwam een eind aan Vene­tiës onafhankelijkheid.

  • Het ging over in Oostenrijkse handen en zou Oos­tenrijks blijven tot 1866, toen het bij Italië werd gevoegd.








Samengesteld door: BusTic.nl 8/17/2016






De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina