Vergeten kinderen van Nepal



Dovnload 13.91 Kb.
Datum24.08.2016
Grootte13.91 Kb.
Vergeten kinderen van Nepal

Dromen, Durven, Doen! Vanuit een droom, een toekomstvisie en een wens, ben ik in 2005 gestart met de bouw van een opvanghuis, het Noble House in Nepal.

Dit huis is een thuis voor kansarme Nepalese kinderen, kinderen zonder toekomst die anders in duistere praktijken belanden. Zij leven van dag tot dag in barre omstandigheden en hebben weinig hoop op een goede toekomst. Sommige kinderen hebben hun ouders op jonge leeftijd verloren en leven in vreselijke omstandigheden of hebben ouders die hen voor een fles wiskey willen verkopen. Voor hen is Noble House een onderkomen waar ze een slaapplaats hebben, eten krijgen, waar een veilig en warm thuis voor hen gecreëerd wordt en waar zij bovendien ook de kans krijgen naar school te gaan.

Het begon in 1994. Ik kwam ik voor het eerst in Nepal. Een stap terug in de tijd. Een prachtig land van vriendelijke mensen, een bovennatuurlijk mooi 蓝的landschap en rijk aan een prachtige cultuurgeschiedenis. Maar het was ook een land van grote contrasten: op de stoep van de luxe restaurants lagen bedelaars te wachten op wat muntjes, een sigaret, of zelfs gewoon een aardig gebaar. Meisjes die als prostituees doorverkocht werden, en dit alles binnen een zedelijke cultuur. Moeders die kinderen kwijtraakten door de drank die zij dronken om de ellende van alledag te vergeten. Vaders die genoodzaakt waren hun geld ver van huis te verdienen, uit elkaar gescheurde gezinnen in barre omstandigheden, gecreëerd door geldgebrek en verslechterd door slechte woonomstandigheden, koude winters en dorre zomers. Kinderen zoekend in vuilnishopen, werkend als slaaf bij rijke families en in steengroeves, verkocht voor een fles wiskey of enkele roepies, zwervend op straat of zittend met hoopvolle ogen bij de afvalverwerking. Vergeten kinderen, gebruikt en misbruikt.

Tijdens een bergwandeling ontmoetten we Utsab, een jonge geitenhoeder. Zijn gezin te stich droom was om engels te spreken, om aan een mooie toekomst te bouwen, om een ten, kortom: om een zoon te zijn waar zijn ouders trots op zouden zijn. We hielpen hem, gaven hem de kansen die hij nodig had en die hij volledig benutte. Hij ging naar school en jaren later wilde hij dit aan andere kansarme kinderen komend uit de laagste kaste doorgeven. Met dertig kinderen is hij begonnen om hen naar school te laten gaan Nu runt hij samen met zijn vrouw Sita het opvanghuis Noble House waar 25 kinderen wonen en vanuit hier veel meer kinderen worden geholpen.

Niet alleen houdt Noble House zich bezig met deze kinderen, ook zet de Noble House zich in voor de hulpbehoevende kinderen die verderop in de bergen wonen. Noble House is actief in verschillende projecten. Deze projecten zijn veelal zelf geïnitieerd, maar ook komt het voor dat Noble House met de opgedane kennis en middelen projecten op locatie ondersteunt. Vorig jaar is de bouw van een tweede opvanghuis gestart. Hier worden straks weeskinderen opgevangen en ondersteund. Er is een medisch project aan verbonden, waarbij kinderen met relatief eenvoudige medische problemen geholpen kunnen worden. Ook is er opvang geregeld voor de zogenaamde “gevangeniskinderen”. De ouders van deze kinderen zitten vast wegens misdaad, en de kinderen zijn door hun families verstoten. Moeders die in de gevangenis zitten moeten daardoor noodgedwongen hun kinderen meenemen en kunnen niet voorkomen dat hun kinderen binnen de onveilige gevangenismuren op moeten groeien. Met deze kinderen gebeuren dingen die het daglicht niet verdragen maar dankzij nieuwe projecten wordt ook voor hen een nieuw thuis gecreëerd.

Het meest recente project is een zeer bijzonder project: de vergeten kinderen met het syndroom van Down.

De laatste keer dat ik in Nepal was, kwam ik in situaties waarbij deze jonge kinderen opgesloten zaten in een kooi achter een huisje of in een donker hoekje van een hutje.

Door onbegrip en onkunde zijn kinderen met dit syndroom eveneens vergeten kinderen geworden. De omstandigheden waarin zij leven zijn diep bedroevend, om nog niet te spreken van uiterst pijnlijk. Neem het meisje Davi met het Down-syndroom, dat in een bamboekooi in de hoek van een donkere kamer staat. Het meisje huilt. Het meisje wil spelen. Ze verlangt naar een waardig bestaan. Een rechtvaardig leven. Maar het onbegrip door onwetendheid van ongeschoolde ouders heeft haar nog meer beperkingen opgelegd dan zij al heeft. Een waardig leven is niet voor haar weggelegd. Haar ouders kunnen niet anders dan haar opsluiten in haar bamboekooi. Ze is een schande. Een baby met een onbegrepen beperking. Een beperking waar de maatschappij niets mee kan beginnen. Een uitzondering, waarvan mensen bang zijn dat het erfelijk is. Onwetende ouders voelen zich gefrustreerd omdat hun kind zich niet aanpast aan anderen, omdat het “ maar niet normaal wil worden”.

Er is wel een kleine dagopvang in de hoofdstad Kathmandu waar een moeder met zelf een kindje met het syndroom 8 andere kinderen opvangt en een kleine stichting gestart is.. Ze probeert bekendheid aan haar kleine stichting te geven maar heeft weinig steun van haar omgeving. In de afgelopen maanden zijn we haar gaan helpen en door haar inzet worden nu meer ouders bereikt . Meer kinderen kunnen nu worden geholpen. Tot 2006 waren er in Nepal geen centra gespecialiseerd in de opvang van kinderen met Down. Kinderen met Down gingen weliswaar naar speciale scholen, maar kwamen met kinderen met een andere handicap in de klas, waarna er verder geen aandacht meer aan hen werd besteed. Inmiddels is het door internationale welzijnsorganisaties welbekend dat kinderen met het syndroom van Down zich het beste ontwikkelen als zij omgaan met kinderen die op normale scholen zitten. Kinderen met Down kopieerden het gedrag van hun klasgenoten en werden niet gestimuleerd eigen gedrag en persoonlijkheid te ontwikkelen. Deze moeder heeft met meer moeders een kleine organisatie opgericht waardoor er nu aandacht wordt besteed aan educatie, therapie, geroutineerde medische checkups, en speciale aandacht, zodat kinderen met Down naar reguliere scholen kunnen gaan. Hun missie is om kinderen met Downsyndroom en hun ouders-verzorgers te helpen met alle aspecten in hun leven waar zij door dit syndroom mee geholpen moeten worden. Hierdoor kan worden bijgedragen aan een maatschappij waarin mensen met het syndroom van Down worden gezien als volwaardig, in plaats van de minderwaardige positie die hen heden ten dage nog altijd wordt toebedeeld in landen als Nepal.

Helaas staat aandacht voor kinderen met het syndroom van Down nog niet hoog op de Nepalese agenda. Hiermee is er bijna geen hoop voor deze specifieke groep kinderen die wij op onze laatste reis hebben ontmoet. Met het aandeel van Noble House in een aantal ontwikkelingsprojecten voor deze kinderen hopen we die broodnodige druppel op de gloeiende plaat te kunnen zijn. Alle beetjes helpen.

Daardoor hopen we ons nu voor de komende tijd te kunnen richten op het vergroten van de dagopvang en het opzetten van een kleine clinic zodat ook de kinderen die nu nog in kooien zitten hier overdag worden opgevangen.

In Nepal zijn er geen speciale klinieken of opvang voor kinderen met Down. Zij worden in reguliere ziekenhuizen behandeld, maar dit is niet voldoende. Zoals u weet zijn kinderen met Down vatbaarder voor allerlei ziektes, en hebben zij meer medische aandacht nodig dan kinderen zonder Down. In klinieken kan deze nodige zorg worden gegarandeerd. Ook kan een begin worden gemaakt aan het opzetten van zogenoemde “bewustwordings projecten”: projecten die de omgeving van kinderen met Down kunnen leren dat deze kinderen “anders” zijn, niet minder! Tevens kunnen specialisten buiten Nepal aangetrokken worden voor verdere samenwerking binnen deze projecten. Het Satyam Kinderdagverblijf is een verblijf dat speciaal gericht is op kinderen met Down. Het doel van dit centrum is het bevorderen van zowel mentale als fysieke groei, en het verstrekken van informatie met betrekking tot het syndroom van Down. Veel ouders van kinderen met Down zouden graag zien dat hun kinderen naar dit dagverblijf zouden kunnen gaan, maar hun financiele situaties laten dit niet toe. Op dit moment wil Noble House dit kinderdagverblijf helpen door een aantal kosten te vergoeden.Zowel de kinderen die naar dit kinderdagverblijf willen als de kinderen die in aanmerking komen voor zorg in dit centrum komen van ver: zij wonen in de bergen, vaak uren lopen van het centrum. Wanneer Noble House kan bijdragen aan de kosten van bijvoorbeeld het ophalen en brengen van deze kinderen naar het dagverblijf, of het zorgdragen voor onderdak en voedsel tijdens verblijf voor medische zorg, dan zou het kinderdagverblijf daar erg mee geholpen zijn. Ook kan er met extra budget een begin worden gemaakt aan andere projecten, zoals het muziek-project. Door middel van muziek kan de psychische ontwikkeling worden gestimuleerd. Daarom is het belangrijk dat er geld vrijkomt voor bijvoorbeeld muzieklessen, waarin gewerkt kan worden aan het uiten van gedachten en gevoelens, of drama-lessen waarin gewerkt wordt aan zelfbeeld en bewustwording.

Ontwikkeling kun je niet afdwingen, maar wel bevorderen. Hierbij worden de locale gebruiken en gewoonten gerespecteerd. Het respect voor de plaatselijke cultuur vormt altijd de basis voor onze projecten. Als je mensen wil helpen moet je ze in de eerste plaats leren kennen en in hun waarde laten.Dat neemt niet weg dat we slagvaardig en doortastend te werk proberen te gaan. Als het kan, kiezen we de kortste weg naar ons doel: het ledigen van de ergste nood van de allerarmsten. Met de Noble House stichting proberen we zoveel mogelijk de cultuur te handhaven en de kinderen voor te bereiden op een eigen toekomst. Dit kunnen we niet zonder Uw hulp. Helpt U ons mee helpen?

Alle beetjes helpen en we garanderen dat elke euro direct bij dit doel aankomt.

Alle informatie is te zien op www.Engely.nl en binnenkort ook op www.Engely.eu



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina