Verslag Parijs – Roubaix Er moet natuurlijk eerst getraind worden 18 mei 2010



Dovnload 11.62 Kb.
Datum14.08.2016
Grootte11.62 Kb.
Verslag Parijs – Roubaix

Er moet natuurlijk eerst getraind worden

18 mei 2010.

Met 3 man Eric, Cees v. Sluijs en Cees M. onze oude 200 km gereden als training. Om 08:00 vertrokken bij Huis ten Halve. Wij hadden afgesproken om de 5 km door te draaien zodat niet altijd dezelfden op kop reden. Na de rust over de Zeelandbrug naar de stormvloedkering en Neeltje Jans. In Ouddorp nog een rust genomen daarna met de wind in de rug over de Philipsdam en Steenbergen terug naar Roosendaal waar we om 16:00 weer aankwamen. Met een gemiddelde van 28,5 en 210 km op teller was het een goede training geweest.



Zaterdag 5-06-2010

Zijn wij om 11:00 vertrokken vanuit Oosterhout met 2 bussen van toerclub le Champion. Thuis nog even de buienradar geraadpleegd die voorspelde dat het om 11:00 zou gaan regenen en onweren waar wij op dat moment zouden fietsen. De bussen waren keurig op tijd. Het blijft altijd weer een gedoe om die fietsen in de aanhanger te doen: zadels eraf, sturen omdraaien en ga zo maar door. Na een stop voor het eten in Nazareth (België) kon de reis worden voortgezet naar het overnachtinghotel in Compiegne (Frankrijk). Wij zaten in bus 1. Bus 2 reed naar het hotel in Agnetz. Daar zijn we om 16:30 aangekomen. Om 20:00 stond er een diner gepland maar dat werd vervroegd naar 19:00. Dat was wel prettig in verband met het vroege ontbijt in de morgen. Het diner was in een oude bierbrouwerij en was volledig aan de fietsers aangepast; veel pasta dus. Gelijk een biertje gedronken, want na het eten wilden we toch wel vroeg naar bed. De wekker werd om 03:30 gezet, omdat het ontbijt om 04:00 gepland was. Om 22:00 lagen we dan ook in bed. Als je niet gewend bent om zo vroeg naar bed te gaan slaap je dus voor geen meter. ‘s Morgens hadden we dus alle 4 hetzelfde verhaal: een beetje slaap, veel wakker gelegen.



Zondag 06-06-2010

Het begin van een fietsdag waar wij allang naar uit gekeken hebben. Je bent dan in Frankrijk, het ontbijt was om 04:00 gepland, alleen de man die het moest verzorgen dacht 05:00. In het begin dus geen croissant te bekennen. Maar alles kwam toch goed hoewel het naar Hollandse begrippen wel een karig ontbijtje was. De bus vertrok om 05:00 naar de start waar de fietsen eerst uit de aanhanger gehaald moesten worden. De start was om 06:00. Op dat moment waren er al verschillende deelnemers gestart, omdat je al om 04:00 (als je licht op had) mocht starten. Er hadden zich 2251 deelnemers voor ingeschreven. Wij hadden de volgende startnummers:

Theo Jukes : 1236

Eric Langelaan: 1247

Cees Mathijssen: 1250

Cees van Sluijs: 1266

Wij hadden afgesproken om bij elkaar te blijven zoals dat bij Audax een goed gebruik is. Om de 5 km doordraaien zodat je 10km op rijdt. Er was nog een kennis van Theo uit Sprundel bij ons aangesloten (Jeroen) zodat we met 5 man het afgesproken werk konden doen. De groepjes vlogen ons voorbij; niets van aantrekken was ons motto, de wielerbaan in Roubaix is nog ver. Al gauw hadden we toch weer een man of 15 in het wiel hangen die het wel een mooie snelheid vonden en goed konden sparen voor de rest van de tocht.

1e bevoorrading(controle) in Bohain is tevens vertrek voor de afstand van 180 km. Na 82 km nog geen kassei gezien. Wel een glooiend parcours maar echt steil werd het nooit met een gemiddelde snelheid van 27,5 zaten we goed op schema (planning was 10 uur fietsen, wat neerkomt op een gemiddelde snelheid van 25,0). De rust was goed verzorgd: bananen, koeken, broodjes, boterhammen, sportdrank, water, koffie, alles was voldoende voorradig. Later bleek dit op alle 5 de rustpunten zo te zijn.

Na 97km de eerste kasseienstrook Pave de Troisvilles en net of het zo moest zijn, hier vielen de eerste regendruppels. Die buienradar is zo slecht nog niet, want het was op dat moment 10:55. Wat een stof lag er op die eerste strook, maar dat zou snel veranderen

2e bevoorrading na 117 km bij Solesmes, ondertussen 4 stroken van de 28 afgewerkt waarbij de langste strook van Quievy met een lengte van 3700 meter. De laatste strook op 300 meter voor de controle Pave de Saint Python liep ook nog 7% naar beneden en met de regen die op dat moment met bakken uit de hemel kwam was het gevolg bij de rust goed te zien: veel kapotte knieën, sleutelbeenbreuken en allerlei andere blessures. Gelukkig was ons niets overkomen, maar gevaarlijk was het wel. De weg (nou ja weg) was overigens bezaaid met allerlei fietsonderdelen: bidonhouders, bidons, achterlichten, spatbordjes wat van de fietsen afviel. De onweerklappen waren tijdens de rust zo hevig dat we maar besloten om toch maar even te wachten.

Maar ja je moet verder naar Roubaix en dit is nog 128 km en bussen vertrekken daar weer om 20:00

Het eerste uur na de rust regen en hagel gehad. Het stof op kasseistroken was modder geworden met aan de zijkanten 2 sloten waardoor je niet meer zag hoe slecht de stenen lagen. Inhalen was ook bijna onmogelijk geworden. Waar je op de eerste stroken nog tegen de 30 km kon rijden, kwamen we op een strook achter een groepje wat nog 12,4 per uur reed. Je moet er wel achter blijven, want de kans op vallen is wel erg groot als je van het midden afgaat. Het gemiddelde ging dan ook erg snel naar beneden: waar we bij de 2e controle nog 27,4 hadden was dat bij de derde nog 26,1.

3e bevoorrading na 157 km Arenberg is tevens vertrek voor de afstand 100 km. 8 Stroken afgewerkt, nog 20 te gaan. De rust was aan het begin van de strook Wallers Arenberg in de oude mijnfabriek. Ondertussen was het wel droog geworden en hebben we de rest van de rit zonder regen gereden. Mijn god wat ligt die strook slecht; dat je hier met een fiets over kan rijden! Volgens mij was dit veruit de slechtste strook van allemaal. De eerste 300 meter hebben we er nog over gereden voor de foto die daar gemaakt werd, want er lag een pad met zwart gruis naast wat vele malen beter te rijden was dan de stenen. Op de laatste strook voor de 4e bevoorrading Pave de Querenaing wilde Eric toch iemand inhalen met als gevolg dat hij op een kantje kwam en ten val kwam. Gelukkig zonder erg en kon hij zijn weg normaal voortzetten. Theo was ook nog 2 keer gestopt om zijn verloren spatbordje op te rapen.

4e bevoorrading na 188km Beuvry la Foret: weer 5 stroken gedaan. Het gemiddelde was nog 25,2 km. We zagen er ondertussen uit als echte mijnwerkers met alle modder. Het afgelopen stuk van 40 km zaten 8 stroken in met een totale lengte van 12 km, waarvan 2 stroken met een lengte van 3000 meter. Het voordeel was wel dat het in het midden van de stroken weer droog geworden was. Samen met Eric konden wij nog een redelijke snelheid van iets meer dan 20 km aanhouden. Zelfs inhalen was als je goed uitkeek weer mogelijk.

5e en laatste bevoorrading na 228 bij Cysoing. Nog 28 km tot de finish en 7 kasseistroken te gaan met een totale lengte van 8 km waarvan Pave du Carrefour de L Arbe wel de beruchtste is. Hier valt bij de profs meestal de beslissing. Bij ons was er een andere val op deze beruchte strook en wel die van Cees van Sluijs die bij het inhalen pardoes onderuit ging en in het naast gelegen aardappelveld belandde. De Italiaan die hij net ingehaald had riep nog wat, maar dat kon Cees niet verstaan. Op de laatste strook Pave de Hem was Theo door een plaspauze achterop geraakt. Cees M. wachtte netjes op hem Cees v. S. en Eric waren rustig doorgereden, maar zouden wachten om gezamenlijk de wielerbaan op te rijden. Cees en Theo hebben hen voor de wielerbaan niet meer gezien en zijn samen om 18:00 met een gemiddelde van precies 25 km per uur gefinisht. Met de rusten mee was dit 12uur later dan gestart

Ongeveer 10 min later zijn Cees v. S. en Eric op de wielerbaan gearriveerd en jawel wat bleek: Cees had zelfs in Frankrijk het voor elkaar gekregen om op de laatste rotonde van de dag de verkeerde afslag te nemen. Theo Eric en Cees hadden een blaar in hun hand staan. Cees v Sluijs niet, maar die heeft dan ook een olifantenhuid. In het Velodrome was het overal nogal druk bij het afstempelen, waar we nog een bidon en diploma kregen. Cees v. Sluijs moest zijn bestelde shirt nog afhalen. Nog een kassei voor op de kast en wat foto’s aangeschaft. Bij de douches was er ook een wachttijd van 25 min (maar wel erg leuk om daar ook een keer te douchen). Bij de fritestent was het niet druk, maar omdat het logistiek niet goed geregeld was duurde het toch nog 50 min voor we wat te eten hadden. Dat was echt met de Franse slag, maar dat neem je maar voor lief.

Om 20:00 zijn we met de bus weer naar Oosterhout vertrokken, waar we om 22:45 weer aankwamen. Om 23:30 weer thuis aangekomen, gelukkig zonder veel problemen en geen lekke banden was het weer een bijzonder ervaring als toerfietser waar ik (Cees M, ) wel van genoten heb.

Mocht je na dit verhaal denken dit wil ik ook wel eens doen: de 2e zondag in juni 2012 wordt hij weer georganiseerd.



Cees, Eric, Theo, Cees




De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht

    Hoofdpagina