Verwerking : Een ster voor Amber



Dovnload 29.88 Kb.
Datum20.08.2016
Grootte29.88 Kb.
Verwerking : Een ster voor Amber
Het boek geeft zeker aanleiding om te werken rond gevoelens. Reeds in de eerste bladzijden zegt het verhaal hoe getroffen Ambers ouders en Robbe zijn door de ziekte van Amber.


  • Sta eventueel even stil bij de bladzijde die zegt: “De tocht naar school duurt langer dan anders.”

  • Stel vragen bij de sprekende illustratie waarop Robbe alleen naar school stapt en uit zijn hele houding spreekt dan dat hij zich niet goed in zijn vel voelt.

  • Naar aanleiding van dood of ziekte kunnen bij kinderen schuldgevoelens ontstaan. Tracht te achterhalen of er dergelijke schuldgevoelens leven en benadruk dat er geen oorzakelijk verband is tussen ziekte en dood enerzijds en ruzie, een roddel, … anderzijds.

Het boek helpt moeilijke onderwerpen als een ongeneeslijke ziekte en doodgaan bespreekbaar maken. Het benoemt de ziekte van Amber als kanker. Ga dit woord zeker niet uit de weg, ook al lijkt het misschien beangstigend.

In confrontatie met een erg ziek of stervend leeftijdsgenootje worstelen kinderen vaak met een gevoel van onmacht. Help hen hierbij door hen dingen te laten doen voor het leeftijdsgenootje. Bespreek met hen waar het zieke kind blij mee zou zijn: een tekening, een verslag van de belevenissen in de klas, een bezoek, … .
Het idee dat Amber haar naam aan een ster heeft gegeven, biedt perspectief aan de luisteraars of lezers. Contact met Amber blijft mogelijk in het hoofd en in het hart. Amber wordt niet vergeten. Dergelijk perspectief helpt kinderen bij het verwerken van de rauwe realiteit van de dood. De dood heeft een definitief karakter: fysiek contact is niet langer en nooit meer mogelijk. Een ster is ontzettend ver weg en onbereikbaar voor mensen.
Wat je ook probeert in confrontatie van kinderen met de dood, uiteindelijk is het allerbelangrijkste dat kinderen voelen dat iemand die zij graag zien en die hen graag ziet, hen steunt en een schouder biedt om uit te huilen als dat nodig is. Alleen als dit gebeurt, zal het basisveiligheidsgevoel waaraan elk kind nood heeft, niet ondergraven worden.
Dit boek houdt tussen de regels door een pleidooi voor preventief werken rond de dood. Robbe reageert niet geschokt op de dood van Amber omdat hij er zich samen met Amber op voorbereid heeft. Het verdriet van Robbe zal niet minder zijn, hij weet er alleen beter mee om te gaan en kan het beter plaatsen. Vraag ook even of de kinderen begrijpen dat Amber gestorven is, door hen te vragen naar het waarom van mama’s natte ogen.
Dit boek kan je ook gebruiken als inleiding bij het werken met een thema rond de dood. Op deze manier kan je kinderen voorbereiden op iets dat ze allemaal nog mee zullen maken.
Uitwerking van het thema: Afscheid nemen.
Doelen:


  • gevoelens en gedachten verwoorden naar aanleiding van het overlijden van iemand.

  • Bij meegebrachte voorwerpen vertellen over een dierbare, gestorven persoon.

  • Herinneringen en gevoelens naar aanleiding van een overlijden uitdrukken in een tekening of een tekst.

  • Inzien en verwoorden dat het afscheid van een geliefd iemand veel gevoelens oproept

  • Uitleggen hoe mensen elkaar bij een afscheid proberen te troosten.

  • Vertellen welke praktische dingen er te regelen zijn bij een overlijden

  • Met voorbeelden uitleggen hoe mensen op verschillende manieren gestorvenen herdenken.

  • Aanvoelen en verwoorden dat een geliefd iemand na zijn dood blijft leven in je hart.

Vooraf:


De kinderen brengen een voorwerp mee dat hen herinnert aan iemand die hen heel dierbaar was en die gestorven is, bv een foto van de overleden hond, een wandelstok van opa, een geschenkje van oma, …


Lessen in verschillende lesfasen:


  1. Aanbieden van een gedicht waar de kinderen spontaan op kunnen reageren:

Dood
Als er iemand doodgaat,

die je heel goed hebt gekend,

dan is het nogal logisch

dat je erg verdrietig bent.
Misschien is het je oma

misschien is het je hond,

misschien is het een ander

die je ook zo aardig vond.


Als er iemand doodgaat

die je heel goed hebt gekend,

dan is het nogal logisch

dat je erg verdrietig bent.


Want doodgaan is iets missen,

het maakt je ook wel bang.

Toch zul je er aan wennen,

al duurt het vaak heel lang.


Nannie Kuiper


  1. woordveld opbouwen

Nodig de lln uit om een woordveld op te bouwen rond het begrip “dood”.

We maken allemaal wel eens mee dat mensen van wie we houden, er plots niet meer zijn.

Kies uit je doos kleurtjes de kleuren die volgens jou passen bij “dood”.

Schrijf alles op waar je nu aan denkt.
Leg de werkjes van de kinderen bij elkaar en bespreek ze.


  • Welke kleuren zie je?

  • Waarom heb je deze kleuren gekozen?

  • Welke woorden zijn opgeschreven?

  1. Werken met een lied

Bied het volgende lied aan. De kinderen kunnen het beluisteren of je kunt de tekst voorlezen.


M’n laatste oma
Nu is mijn laatste oma dood

en niemand weet hoe ik haar mis.

Want ik hou me nog altijd groot,

net als op haar begrafenis.

Toen zei die man: “Ja, volgt u mij.”

Het was nog koud, het was nog vroeg.;

Ik zag er ook wel mensen bij,

Die hadden geen verdriet genoeg.

’s Zondags ging ik naar oma toe

en alles mocht er op zo’n dag.

Ze werd nooit mopperig of moe.

Ze lachte om alles wat ik deed.

Ik maakte deeg, ik maakte brood,

ik maakte koek.

Soms had ik me zo gek verkleed,

dan deed ze bijna in haar broek.

Ik klom ook nog wel eens op haar schoot,

dan was ik zogenaamd weer klein.

Nu is mijn laatste oma dood.

Nooit kan ik meer een kleuter zijn.

Haar leuke huis blijft wel bestaan,

het krijgt natuurlijk nieuw behang.

Ik durf er nu niet meer naartoe te gaan,

al duurt de zondag nog zo lang.

Wanneer de meester in de klas

absolute stilte wil,

dan denk ik hoe m’n oma was,

en dan word ik vanzelf wel stil.


Willem Wilmink
Bespreek:

  • Hoe voelt dit kind zich?

  • Herken je die gevoelens?

  • Heb je nog andere gevoelens bij het afscheid van iemand?

  • Welke fijne herinneringen heeft het kind aan oma?






  1. Kringgesprek

De kinderen tonen om beurt de meegebrachte voorwerpen die hen herinneren aan een dierbaar iemand. Ze vertellen daarbij over die overleden persoon.

Richtvragen:


  • Van wie heb je iets meegebracht?

  • Waarom heb je juist dit voorwerp bij?

  • Ging je graag naar die persoon toe?

  • Wat is je fijnste herinnering aan die persoon?

  • Wanneer heb je elkaar voor het laatst gezien?






  1. Verwerkingsopdrachten

Laat de kinderen een tekening maken van hun fijnste herinnering aan een overleden iemand. Op het kaartje schrijven ze wat ze die persoon nog graag zouden vertellen. Kinderen die het willen kunnen na de opdracht klassikaal vertellen over wat ze ermee gedaan hebben. De kinderen worden hier niet toe verplicht.

(zie werkblad)


  1. Een afscheidstafel bouwen

Verzamel alle voorwerpen en werkbladen op een grote ‘afscheidstafel’. Leg er een wit tafelkleed op. Plaats wat bloemen en kaarsjes rond de werken van de kinderen.

De lln vertellen waar de afscheidstafel hen aan doet denken.


  1. Vrij lezen

Stel een aantal boeken in verband met afscheid nemen van een geliefd persoon ter beschikking van de kinderen. Raadpleeg de literatuurlijst.

Je kunt ook samen met de kinderen een verhaal kiezen en het voorlezen.


  1. Alternatieven voor een multiculturele klas

Het is moeilijk om in de klas rond 1 bepaalde cultuur te werken, wanneer er verschillende culturen aanwezig zijn met elk hun eigen rouwritueel.

Het is vooral belangrijk als leerkracht te zien wat de kinderen op het moment aankunnen en nodig hebben.

* Gedenkhoekje


Maak een hoekje in de klas dat speciaal bedoeld is als herinneringshoek. Je kan het hoekje inrichten met een foto, kussens op de grond, boeken, elementen uit hun cultuur. Vertel aan de kinderen dat ze vrijuit kunnen praten over hun klasgenootje. (ze hoeven dit niet te doen)

Als kinderen zich echt verdrietig voelen, kunnen ze even naar dat hoekje toe gaan.


* Afscheidsboek
Je kan samen met de kinderen een afscheidsboek maken, dit kan het symbool zijn voor het afsluiten van een periode. Laat ieder kind iets maken voor in het boek. Bv. Tekeningen, plakwerkjes, knutselwerkjes, …

Het boek kan een plaatsje krijgen in het herdenkingshoekje of kan cadeau gegeven worden aan de familieleden van de overledene.


* Grafbezoek
Wanneer de mogelijkheid zich voordoet om een bezoek te brengen aan het graf van de overledene, kan je dit ook eens doen met kinderen. Dit moet wel in overleg gebeuren met de ouders en vrijwillig, je kan hier niemand toe verplichten.
* Kringgesprek
Het is voor kinderen heel belangrijk om te kunnen praten over hun gevoelens en hun vragen te stellen. Zorg er dus voor dat je als leerkracht steeds open staat voor hun vragen.
* Telefoon
Dit is een oplossing die je vooral voor de kleinsten kan gebruiken. Je brengt een telefoon in de klas. Je kan hierbij misschien vertellen dat ze op deze manier kunnen telefoneren naar hun vriendje en zo kunnen vertellen wat ze allemaal beleefd hebben.
* Boeken aanbieden
Je kan kinderen ook steeds boeken aanbieden die handelen over dit onderwerp. Het kan hen misschien helpen hun eigen gevoelens beter te begrijpen.



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht

    Hoofdpagina