"Very boring" op stap op de beginavond van Gay Pride Jules Jessurun



Dovnload 8.9 Kb.
Datum27.08.2016
Grootte8.9 Kb.
“Very boring” op stap op de beginavond van Gay Pride
Jules Jessurun
AMSTERDAM - “What the fock is tha’?” Een groepje in kilt geklede Schotten die uit de richting van het Anne Frank-huis komt, luistert verbaasd naar de vrolijke big band-deuntjes die van achter de Westerkerk vandaan lijken te komen. De Schotten gaan op het geluid af en langzaam wordt duidelijk dat de vrolijke muziek afkomstig is uit musicals als ‘A Chorus Line’ en ‘Chicago.’ Aan de voet van de Westerkerk staat een groot podium met daaromheen een tiental kraampjes en tentjes die samen een geurmix verspreiden van oliebollen, falafel, frites, vis, saté en sushi. Een braderie? Ja, maar dan wel de roze variant. Eén van de grootste homofestivals van Amsterdam: ‘Amsterdam Pride’ is weer in de stad, maar echt druk is het deze eerste avond nog niet en de travestieten zijn op één hand te tellen.
“You know, I was a sailor once” schreeuwt een corpulente travestiet in zwarte Beatrixhoed en een donker mantelpakje met diepe decolleté vanaf het Podium. Het is de performer Ruby Venezuela die met een bulderende stem met Engels accent poogt het publiek te vermaken tussen haar musicalnummers door. Het publiek bestaat vooral uit jonge, met rugzakken bepakte toeristen (waaronder ook het groepje Schotten dat de nieuwsgierigheid niet kon bedwingen en naar het podium is gelopen). Daarnaast staan er ook drie stelletjes kaalgeschoren mannen die elkaars hand teder vastpakken en een twintigtal modieus geklede mannen in overhemden van Armani, Boss en andere P.C. Hooft-merken. Ruby Venezuela probeert door haar ‘borsten’ te tonen en ‘this is my life’ van de door homo’s aanbeden Shirley Bassey te zingen het publiek te enthousiasmeren. Een obligaat applausje volgt. Slechts één oudere man, danst bij ieder nummer uitbundig mee, af en toe zijn bezwete witte T-shirt over zijn hoofd trekkend ten teken van volledige extase.
Ook even verderop in de Reguliersdwarsstraat, van oudsher tijdens Gay-evenementen de drukste straat van Amsterdam, is het rustig. Er is van steigers een brug gebouwd met een podium erop, maar optredens zijn er deze avond nog niet. “Op koninginnedag stond deze straat nog zó vol met mensen, dat een taxi zeker twintig minuten nodig had om door alle feestende drag queens en nichten heen te komen,” zegt een meisje met felgroene tweedehandsrok en een rode haarband teleurgesteld tegen een vriendin.
Achter de Dam, in een andere bekende nichtenstraat, zijn meer mensen te vinden. In piercing-, tattoo- en leathershop; Mister B aan de Warmoesstraat is een opening van een expositie van zwart-wit foto’s waar vooral naakte mannen op te zien zijn in wulpse poses. Een man met piercings in zijn oren, neus en slechts gehuld in een leren schort leidt geïnteresseerden rond. Twee gespierde sportschooltypes in strakke leren shirts lopen langs de foto’s en bekijken terloops de collectie leren petten en SM-werktuigjes die uitgestald liggen in de zaak. Ze lopen verder en laten hun oog vallen op een met een spot uitgelichte vitrine in het midden van de winkel. In de vitrine ligt een ijzeren penisklem mét tijdslot, zoals op een bordje vermeld staat. In Mister B is het dus druk, maar ook hier is geen travestiet te bekennen.
Op de Zeedijk, in het verlengde van de Warmoesstraat loopt tussen toeristen die bij één van de beroemde Thaise restaurants hebben gegeten, een bijna twee meter lange travestiet. Deze travestiet heeft haar blonde pruik in een grote knot, draagt een jas in luipaardenprint en heeft een fles champagne in haar hand. Uitbundig klagend stapt ze onhandig over een Amsterdammertje heen. “Die hebben we in Engeland niet,” zegt ze in het Engels met een Nederlands accent tegen een Parool-journaliste. Ze vertelt de journaliste dat ze Patsy heet en samen met haar vriendin Eddy, die even verderop staat, de hoofdrolspeelster is van de BBC-serie ‘Absolutely Fabulous’. De Parool-schrijfster wil een foto maken en dat zegt Patsy graag te willen, maar alleen als haar vriendin Eddy er ook op mag. Voor een klein en rokerig café wacht een al even lange bruinharige ‘vrouw’, die een zware stem heeft, een grote haarband draagt en een kort geel rokje met daaronder hoge pumps. De twee steken tegen de journaliste van wal over de pracht van de stad Amsterdam en hoe een grote hekel ze wel niet hebben aan Parijs: "In Paris, everything is always tirer et pussy." De dames vinden de Amsterdam Pride tot nu toe “very boring”, maar adviseren nog wel even langs te gaan bij het Rembrandtplein, waar ook een aantal plekken zijn waar de Amsterdam Pride gevierd wordt.
In de buurt van de bekende homobar ‘montmartre’ aan het Rembrandtplein is het echter stil. Het is donderavond elf uur en op gay gebied is er nog maar weinig te doen in Amsterdam. Een oudere man komt met een langharige blonde jongen van een jaar of twintig uit de montmartre gelopen. De mannen tonen zich ontevreden, het gehalte uitbundig geklede drag queens en met het bovenlijf ontblote mannen valt tegen. Een als Agneta van de groep Abba verklede travestiet in blauw Waterloo-pakje en bijpassend mutsje komt echter als een deus ex machina tevoorschijn uit de Montmartre-bar en vangt op waar de heren over praten, ze glimlacht. Dan zegt ze gedecideerd tegen het tweetal: “Geen zorgen, vrijdag en zaterdag gaat het pas echt beginnen.”
Amsterdam Pride 5-8 augustus 2004 op diverse locaties, zaterdag 7 augustus vanaf 14:00 Canal Parade, een feestelijke bootoptocht van homoseksuelen door de grachten van Amsterdam



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina