Verzamelde korte verhalen van Nederlandse en Belgische auteurs



Dovnload 10.04 Kb.
Datum22.07.2016
Grootte10.04 Kb.


Gepubliceerd in:

Klavier,

verzamelde korte verhalen van Nederlandse en Belgische auteurs

ISBN 90 5757 0459

de Vleermuis Uitgeverij bv
Voetje vrijen
Ze aarzelde. Maar trok toen haar stoute schoenen aan en opende de glazen winkeldeur. Meeslepende muziek dreunde haar tegemoet. Er waren geen andere klanten in de zaak. Een verkoper - ze schatte van haar zoons leeftijd - liep op haar af. Met zijn donkere ogen keek hij haar door wimpers die niet leken te eindigen nieuwsgierig aan. Om zijn mond een ironische maar sympathieke glimlach.

‘Kan ik u helpen?’ Zijn stem klonk jongensachtig.

Een blos beet in haar wangen. Ze keek naar de stellages met een onuitputtelijke keuze aan gymschoenen.

‘Zou ik die mogen passen? Maat 39,’ zei ze, wijzend op een lichtblauwe gymp met zwarte strepen.

De jongen gebaarde naar een leren poef en liep naar de deur achter in de zaak. Zijn tred was soepel en licht. Ze ging zitten en wreef met haar handen over haar ogen en de zakjes eronder, die een slaapgebrek en voorbijgegane jaren verraadden. Met één hand opende ze haar jas. Haar linkervoet hielp de rechter uit een pump, en andersom.

De jongen keerde terug met een kartonnen doos. Hij knielde voor haar neer en opende de deksel. Ze boog zich voorover, zodat zij zijn haren kon ruiken. Behendig reeg hij een veter door de schoen. Ze keek naar zijn slanke vingers, de haartjes op zijn onderarmen.

‘Ik heb nogal last van mijn rug. Kun je me helpen?’

Hij knikte, een beetje afwezig. Met één hand omklemde hij haar kuit, zijn andere legde hij onder de bal van haar voet. Ze sidderde door deze onverwachte aanraking. Hij liet haar kuit los en, voorzichtig en kalm, schoof hij de schoen over haar smalle voorvoet.

‘U heeft koude voeten,’ zei hij, terwijl hij naar haar opkeek. Ze glimlachte verlegen en keek hoe de spieren op zijn rug rolden onder de stof van zijn shirt.

‘En een hoge wreef.’ Zijn vinger streelde vluchtig over de bolling in haar pantykous.

Een warme stroom van genot en schaamte vloeide door haar lichaam. Ze slikte en sloot haar ogen.

Heerlijk, die jonge handen. Bert geeft niet om voeten. Ga door! Streel me. Stroop mijn rok omhoog. Glij met je schoenlepel langs mijn kuiten, mijn knieholtes, de binnenkant van mijn dijen. Trek ermee aan het elastiek van mijn broekje. Toe dan. Adem in en uit langs de zachte huid van mijn gastvrije bovenbenen. Voel met je lippen hoe mijn schaamhaar gevangen zit onder de gladde stof van mijn slipje. Maar streel vooral mijn voeten. Kus mijn tenen, één voor één, met je grappige mond, je strakke lippen. Draai je tong langs de opening tussen mijn tenen. Je tanden, die ietsjes over elkaar gegroeid zijn, alsof ze elkaar willen beschermen: bijt ermee in de vingers van mijn voeten. Aai mijn wreef, ja, zoals je net deed, mijn enkels, mijn voetzolen. Vind je mijn voeten - ik heb ze altijd trouw verzorgd - niet mooi?

‘Mevrouw?’

Ze keek op, duizelig, halfdronken.

‘Wilt u niet in de spiegel kijken hoe ze staan?’

De jongen keek haar aan, zijn wenkbrauwen in een frons.

‘Eh nee, ik neem ze.’

Tevreden borg de verkoper de aankoop op in de kartonnen doos.

‘Ik durf het bijna niet te vragen. Maar…. zou ik die gympjes daar, de rode, nog even mogen passen?’

Licht geïrriteerd keek de verkoper om naar het stalen rek.

‘Ja. Eén momentje.’

Ontspannen zakte ze onderuit op de poef. Ze strekte haar armen achter haar rug, de vingers gespreid op het leer, haar borsten naar voren. Haar voorvoeten draaiden kleine cirkels, van binnen naar buiten, van binnen naar buiten.

‘Sas! Sasja,’ riep de jongen.

Hij zag haar vragende blik.

‘Mijn collega zal u verder helpen. Ik ga met koffiepauze.’










De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina