Vlaams Netwerk van verenigingen waar armen het woord nemen vzw



Dovnload 366.91 Kb.
Pagina10/14
Datum20.08.2016
Grootte366.91 Kb.
1   ...   6   7   8   9   10   11   12   13   14

7.2. 'Bad practice': ontbreken van bepaalde hefbomen in het leven van Marie

Marie is een vrouw van 54, die bijna wanhopig op zoek is naar werk, zonder resultaat. Aan haar inzet en motivatie kan het niet liggen. Ondanks immens veel sollicitatiebrieven, volgen van opleiding, sollicitatietraining, en veel bezoekjes aan interim-kantoren en VDAB wil het maar niet lukken. Doorheen haar verhaal zie je het samenspel van de instrumentele en expressieve component, waar vooruitgang gelijktijdig op beide vlakken ontbreekt. Dit verduidelijken we met het schema op de volgende bladzijde.

Ook de afwezigheid van een aantal hefbomen, die we in dit rapport aanduiden, verklaren mee het wegblijven van succes.
Valkuil: gekwetste binnenkant, weinig competenties opgebouwd tijdens jeugd, veroorzaken onder andere attitudeproblemen

Mijn vader heb ik nooit gekend, mijn moeder was gescheiden omwille van zware mishandeling. Ten gevolge van heel die situatie ben ik in een home grootgebracht. We hebben eigenlijk verre van een schitterende jeugd gehad, wij kregen daar om de haverklap een pak rammel, zomaar. “


Samenspel van instrumentele en expressieve moeilijkheden: problemen op welzijnsvlak, hand in hand met zwakke positie op de arbeidsmarkt, gebrek aan duurzame tewerkstelling

Mijn eerste werkervaring was vroeger, op een koekjesfabriek. Ik kon dat niet aan. Ik heb daar een jaar gewerkt ik had constant hoofdpijn. Iedereen stond daar te roepen en te brullen. Ik heb dat van kleins af aan die hoofdpijn, van toen ik afgepakt ben van mijn moeder. Na een jaar ben ik weggelopen van die fabriek, ik kon het niet meer aan. In de fabriek was het dezelfde situatie als in het home, constant dacht ik ‘ik zal weer slaag krijgen.”


Marie krijgt weinig hulp bij het verwerken van gekwetste binnenkant, waardoor ook psycho- somatische klachten verschijnen, die tewerkstelling in de weg staan. Evenmin is er een vertrouwensfiguur binnen trajectbegeleiding. De jobs die ze vindt zijn te zwaar voor haar.

Dat werk in het bejaardentehuis was een goede werkervaring, maar een contract voor een jaar. Het werk zelf gaf veel voldoening. Ik deed vanalles en nog wat, da was tof. Toen besefte ik ook dat het mogelijk was iets anders te doen dan zoals in ’t fabriek. Daarna moest ik wel in de keuken, dat was te zwaar. Vooral fysiek. Ik had terug overal pijn, en ik kon dat niet zeggen. Dat had ook een emotionele weerslag, ik was terug innerlijk volledig verzwakt, ik had constant het gevoel ‘het gaat hier niet, ik word weer onderdrukt.”


Als interims heb ik in een grootkeuken gewerkt, in residenties, zalen,… Ik heb dat graag gedaan, maar het waren altijd korte dingen. Ik begrijp er niets van waarom ik niet mocht blijven. Het is dikwijls zo geweest. Verwachten ze dat alles perfect moet lopen? Ik kreeg ook nooit antwoord waarom ik moest vertrekken, zelf niet van de mensen met wie ik werkte.”
De web + is wat ze zeggen een nepstatuut, het helpt je niet echt verder. Men helpt je voor een jaar aan het werk, je mag om de beurt een jaartje genieten van een betere situatie, en dan is het terug naar af. Je hebt geen vooruitzichten.”
Ik was blij dat het contract gedaan was, ik ben meer en meer beginnen sukkelen met mijn rug. Ik mag door mijn nieren niet alle pijnstillers namen.“

Valkuil: opleiding niet op maat, geen ruimte en aandacht voor welzijn

Ik heb dan een gesprek gehad met mijn trajectbegeleider, en gezegd dat ze mij intensiever moeten helpen, er was sprake van een opleiding. Toen ben ik zelf naar de infoshop gegaan, ik wou wel als bediende werken, vandaar dat ik dan die snelcursus gevolgd heb.”


Ik heb die opleiding gedaan, maar ik heb een probleem met rekenen, en dat maakt de jobmogelijkheden beperkt.”
In de cursus was ik ook heel verward geworden door de medicamenten. De collega’s begonnen mij uit te lachen, en ik schaamde me meer en meer. Ik ben moeten stoppen met die medicamenten. Mijn resultaten voor rekenen waren niet goed (redenen: te moeilijk, teveel pijn, problemen met stilzitten). Ik was nooit afwezig, buiten 1 dag dat ik naar het ziekenhuis moest.”
Ik ben zo’n job aan het zoeken, maar je moet tegenwoordig zoveel kunnen. Ik ken vanalles de basis, maar dat is te weinig, en wat ik geleerd heb in de cursus vervaagt. Ik heb ook 6 maand sollicitatietraining gevolgd, en 48 brieven geschreven, ongeveer 2 per week, soms meer. “
Valkuil: weinig inzicht in armoede bij begeleider, onbegrip

Bij de VDAB vonden ze dat ik heel negatief was. Hij zei dat ik met zo’n negatieve houding niet aangenomen wordt, dat ik positiever moet zijn. Maar hij weet niet hoe het is om elke dag met pijn te moeten leven, en hoe frustrerend het is als je echt wil werken en het maar niet lukt. “





7.3. Good practice: Steunpunt tewerkstelling Borgerhout

Organisatie die binnen het Antwerpse de tewerkstelling van maatschappelijk achtergestelde jongeren wil bevorderen en dit hoofdzakelijk doet door het gratis aanbieden van opleidingen en het bemiddelen naar duurzame tewerkstelling.


Dit is een uitgesproken voorbeeld, ‘good practice’, aangezien hier maatschappelijk achtergestelde jongeren opgeleid worden, en er geen selectie gebeurt van ‘de sterkste, met de meeste slaagkansen’ (afroming), en er tegelijk slaagpercentages zijn van 80 à 90 procent.
We zien dat hier immens veel van de in het rapport aangegeven hefbomen, samen werkzaam zijn.

Fragmenten uit Interview met Erik Vandenhoeck, STW Borgerhout
Hefboom: Aandacht voor welzijn, verwevenheid van ‘willen’ en ‘kunnen’

De eerste maanden zijn we echt bezig met alle rommel op te kuisen uit het privé-leven, advocaten, mutualiteiten, vdab, huisbasen, electrabel,… Alle mogelijke problemen die hun leven verzuren of die gasten doen vluchten in drank of drugs, worden eerst in orde gebracht, zodat alles terug rustig wordt. Dat is noodzakelijk, anders blijf je in de miserie zitten, en geraak je er niet uit, de opleiding zou dan ook niet slagen. Werk is heel belangrijk om terug de draad op te pikken, in orde te geraken met vanalles, maar er zijn dingen die het onmogelijk maken om je werk te kunnen aanvangen. Voorbeeld depressie, als je echt in de miserie zit, problemen op financieel, juridisch, emotioneel, … kan je niet op een goeie manier beginnen.”


We brengen alles in kaart, beslissen wat aangepakt moet worden om de job goed te kunnen doen. Ook tijdens hun uren kunnen ze zich engageren om iets rond hun problemen te doen. Dat kan ook zoiets zijn als asserviteitstraining. Dat kan ook iets praktisch zijn, ivm justitie,… Het is allemaal individueel en op maat, vaak gaan we mee naar verschillende diensten om de zaken mee in orde te brengen. “
Hefboom: Persoonlijke vertrouwensrelatie

De relaties tussen instructeurs en gasten zijn heel gemoedelijk, bijna een vader zoon relatie dikwijls”


Hefboom: Vertrekken van capaciteiten, en versterken ervan, breder dan louter gericht op de tewerkstelling

Er zijn mannen die geen rijbewijs hebben, het Nederlands niet goed machtig zijn, wat aan het dolen zijn,… Dat is zo’n onvatbare groep, dat de vdab niet weet hoe daarmee om te gaan, ze zijn met teveel, en hebben geen kwalificaties. Die mannen een paar maand aan kwalificaties helpen, dat is noodzakelijk.”


Hefboom: Vrije keuze en samen maken van keuzes

En wie hier opleiding volgt doet dat vrijwillig, ism vdab, je hebt 1 euro per uur opleidingspremie. Het zijn gemotiveerde gasten.”

Wij maken in het begin met een gast ook altijd een swot analyse. Met de begeleider wordt dan samen gedacht ‘wat zullen en kunnen we doen om dit of dat in orde te brengen.”

Hefboom: Volgehouden begeleiding, voor, tijdens en na de effectieve opleiding

De gasten die hier in opleiding of werkervaringsproject zijn, die begeleiding is dan echt heel intens, dan gaan we samen zoeken naar een bedrijf, we gaan in dat bedrijf bemiddelen, tot die gast echt in een contract zit. Liefst vast contract van onbepaalde duur.”


Als een gast afhaakt en dan terugkomt, zoeken wij ook mee naar een andere opleiding. Eigenlijk moet het ocmw dat doen, maar dat zijn allemaal zo’n onpersoonlijke instellingen, wij hebben niet zoveel gasten, 50 per jaar. Maar daarom kunnen we het zo persoonlijk doen, en is het zo succesvol.”
Hefboom: Perspectief (oa. door nauwe samenwerking met bedrijven)

We hebben een goede relatie met de bedrijven waar onze mensen terecht komen. Het is heel belangrijk dichtbij of zelfs in de bedrijven aanwezig zijn. Er zijn bedrijven die echt geëngageerd zijn om diversiteit in hun bedrijf te brengen, en dan werken ze graag samen met een opleidingscentrum, waarvan ze weten dat ze mensen aanbrengen die een jaar lang intensief opleiding gevolgd hebben, discipline geleerd hebben. Wij helpen de bedrijven met administratieve zaken en informatie.”


Als gasten al gedemotiveerd zijn als ze hier toekomen, draaien we dat snel om, hier is een hele positieve sfeer, hier leeft het idee als je hier kan beginnen, dan raak je aan een job. Dat wordt zo ook onder elkaar gezegd. “

Fragmenten uit interview met x, volgt werkervaringsproject bij Steunpunt Tewerkstelling
Hieronder een aantal fragmenten uit een interview met Romil, een vluchteling die werkervaringsproject doet bij het STW Borgerhout. Wat hij ons vertelt illustreert duidelijk wat door de arbeidsbemiddelaar hierboven werd verteld.

Ik had geen ervaring, geen opleiding, geen diploma. Ook als vluchteling is het moeilijk, als ik mijn familienaam zeg, is het vaak direct gedaan met het gesprek.


De VDAB heeft weinig voor me gedaan toen ik werk zocht. Elke dag ging ik er naar toe, maar ze praatten weinig met me, ik ging dan vooral op de computer zoeken.
De begeleiding is hier ook heel goed. De chef is echt professioneel en legt alles goed uit. Erik en Mark (de arbeidsbemiddelaars) zijn ook goed bezig, bijna iedereen bij ons die weg gaat is aan het werk. Vanaf de eerste dag heb je gesprekken, waarbij je samen met je begeleider zoekt wat je wil doen, meer en meer wordt dat duidelijker. Het is praten zoals met vrienden en collega’s, dat is belangrijk.
Ook als je problemen hebt, kan je bij Erik terecht. Ik had eens een serieuse overtreding met mijn brommer, Erik heeft een advokaat voor mij gevonden.
Sedert ik met het werkervaringsproject bezig ben, heb ik geen contact meer gehad met het ocmw. Daarvoor waren er sowieso ook maar weinig gesprekken. Er is een groot verschil tussen de begeleiding hier en bij het ocmw.
Volgende week kan ik in een bedrijf beginnen.”



1   ...   6   7   8   9   10   11   12   13   14


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina