Vlaams Netwerk van verenigingen waar armen het woord nemen vzw



Dovnload 366.91 Kb.
Pagina5/14
Datum20.08.2016
Grootte366.91 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   14

Hoofdstuk 2: Kwalitatieve, duurzame tewerkstelling


Op de Forumdag Activering, werd de vraag gesteld aan welke criteria ‘de droomjob’ moet beantwoorden. De volgende zaken werden opgesomd:




  • werk en privé te combineren

  • werk dat je graag doet

  • nuttig werk

  • je moet gewaardeerd worden

  • werk met perspectief, promotiemogelijkheden, kunnen groeien door opleiding en hoger loon

  • een goeie sfeer op het werk

  • jobs die zelfwaarde doen stijgen

  • job waarvan je het tempo aankan

  • een goed inkomen

  • medezeggenschap

  • interesse voor de werkgever, de firma waarvoor je werkt, waardoor je ook fier kan zijn

  • werk dat waardering geniet van de samenleving

  • een duurzame job

Daarna kwam de opmerking van één van de aanwezigen, een medewerker van de VDAB: “Dit zou moeten gelden voor alle jobs, dit zijn noodzakelijke vereisten !” De realiteit vertelt ons dat veel jobs -zeker die waar mensen in armoede vaak in terecht komen- absoluut niet aan al deze vereisten beantwoorden.


ACTIE 18: DE MINIMUMLONEN GAAN VOELBAAR OMHOOG, MENSEN KUNNEN DOOR TEWERKSTELLING ECHT UIT ARMOEDE GERAKEN. VOORDELEN WAAR MENSEN VAN GENIETEN STOPPEN NIET ABRUPT BIJ HET AANVATTEN VAN TEWERKSTELLING, MAAR WORDEN GELEIDELIJK AFGEBOUWD. INDIEN DE TEWERKSTELLING MAAR VAN KORTE DUUR IS, KUNNEN MENSEN GENIETEN VAN DEZELFDE VOORDELEN ALS VOORHEEN.
ACTIE 19: DE VDAB STELT KWALITEITSVEREISTEN AAN DERDEN WAAR ZE MEE SAMENWERKT, AAN JOBS WAAR ZE MENSEN NAAR TOELEIDT. DE VDAB KAN DAARTOE CONTROLEREND OPTREDEN.
ACTIE 20: JOBS DIE NIET AAN DE MINIMUM CRITERIA BEANTWOORDEN, WORDEN NIET ALS 'PASSENDE BETREKKING' BESCHOUWD.
Ook als men aan het werk is, is er nood aan tijd en ruimte voor het oplossen van een aantal niet-arbeidsgerelateerde problemen, zowel instrumentele als eerder expressieve zaken. Vaak worden mensen in armoede tijdens het eerste jaar dat ze aan de slag zijn serieus op de proef gesteld. Hun leven verandert volledig en dit is niet eenvoudig. Problemen zijn niet zomaar opgelost bij het aanvatten van tewerkstelling. Ze moeten bijvoorbeeld nog steeds naar de jeugdrechtbank, krijgen deurwaarders op bezoek,… Tijdens dat eerste jaar is er absoluut nood aan tijd om deze zaken in orde te maken. Daarnaast is er ook nood aan echte adempauzes. Vakantie voor schoolverlaters die binnen bepaalde termijn werk vinden kan hier tot voorbeeld dienen.
ACTIE 21: ER WORDT VOLDOENDE SOCIAAL VERLOF VOORZIEN VOOR MENSEN IN ARMOEDE TIJDENS DE WERKUREN, HET EERSTE JAAR IS DIT EXTRA NOODZAKELIJK. DAARNAAST HEBBEN MENSEN TIJDENS HET EERSTE JAAR AAN HET WERK RECHT OP (ECHTE) VAKANTIE

Naast het toezicht op de kwaliteit van de jobs in de reguliere sector, moet er ook werk gemaakt worden van kwalitatieve jobcreatie, op maat van mensen in armoede. De overheid heeft hier een belangrijke rol in te spelen.


In eerste instantie moet ervoor gezorgd worden dat de job haalbaar is, op maat van en voor mensen in armoede. Voor de ene zal dat een beschutte werkplaats zijn, voor de andere een andere betrekking binnen de sociale economie, voor nog anderen een plaats in de reguliere tewerkstelling. Een kwalitatieve tewerkstelling betekent ook een uitweg uit de armoede. Dit wil onder andere zeggen dat er een voldoende inkomen is.
Technologie gaat vooruit, maar niet overal is technologie nodig. Er is veel meer verplegend personeel nodig in de rusthuizen, zodat mensen geen 3 kwartier moeten wachten om naar het toilet te gaan. We moeten hiervoor ook de overheid activeren.” (Uit werkgroep op de Forumdag Activering)
Sommige mensen in armoede kunnen (nog) niet in het reguliere circuit functioneren. Ook jobs in de sociale economie moeten aan de bovenvermelde vereisten beantwoorden. Hier is nog een immense taak voor de overheid weggelegd, om alternatieve vormen van tewerkstelling te creëren, te ondersteunen en te stimuleren, en toe te zien op de kwaliteit ervan.

Essentieel hierbij is dat er voldoende mogelijkheden gecreëerd worden voor tewerkstelling op maat. Dit vraagt een enorme diversiteit, en een flexibel systeem van opbouwen van werkintensiteit en overstappen van de ene vorm, het ene statuut naar een ander. Een werkvorm kan goed zijn, een verbetering van levenskwaliteit betekenen voor één iemand, en compleet onhaalbaar of een sterke achteruitgang voor iemand anders.


De ervaringen omtrent het werken in een beschutte werkplaats bijvoorbeeld zijn heel divers. Eén van de geïnterviewden gaf aan een zinvolle dagtaak en meer voldoening te hebben in het leven sinds hij in een beschutte werkplaats werkt. Toch kwamen vooral veel knelpunten ter sprake.
Vaak wordt aangegeven dat de druk ook in beschutte werkplaatsen toeneemt.
In de beschutte werkplaats was de druk veel te groot voor mij. Ik moet op ’t gemak kunnen werken. Anders wordt ik druk en agressief. In de beschutte werkplaats was de tijdsdruk zo hoog. Tot op een dag dat het me teveel werd. We waren heel hard aan het werken en we waren nog niet klaar of de volgende vrachtwagen stond er al. De druk werd me teveel en ik ben direct naar den directeur gelopen.” (Uit interview van iemand van een vereniging)
Vaak geven mensen ook aan dat ze naar een beschutte werkplaats toegeleid worden, ook al voelen ze zich daar helemaal niet thuis. Het werk daar wordt door veel mensen in armoede ook aanzien als minderwaardig, afstompend, zinloos, eentonig werk. Ook getuigen veel mensen van slechte ervaringen hoe ze daar als werknemer werden benaderd:
Ze doen alsof je onnozel, gehandicapt en een klein kind bent. Ik ben arm, maar niet zo zot meer om daar te gaan werken. Echt werk, direct, maar dat krijg ik niet, die van de VDAB wil mij enkel naar de beschutte werkplaats pushen. Ik heb ook mijn trots.” (Uit interview van iemand van een vereniging)
Ook blijven een aantal mensen 'hangen' in beschutte werkplaatsen, hoewel ze aangeven liever in een regulier circuit tewerkgesteld te worden. Toch durven ze de stap niet zetten, uit schrik -bij mislukking- de rechten waar ze nu van genieten te verliezen.13 Ook worden ze dikwijls weinig gestimuleerd om verdere stappen te zetten: de werkplaats heeft bepaalde streefcijfers te behalen, en willen hun ‘sterke krachten’ niet verliezen.
De ervaringen met buurt- en nabijheidsdiensten zijn eveneens divers.14 Soms wordt er aangegeven dat het verschil met de reguliere sector klein is, ook de kwaliteit van het werk wordt soms in vraag gesteld. Verschillende mensen gaven aan dat ze ‘de vuilste jobkes’ moesten doen. Daarentegen worden bij andere diensten het werk op maat, de intensieve, vertrouwensvolle begeleiding, de aandacht voor het welzijn, de waardering voor het werk, de sfeer op de werkvloer, inspraak van de werknemers, het gevoel zinvol werk te leveren en daarvoor gerespecteerd te worden… als de belangrijkste succesfactoren aangeduid. Deze factoren zijn des te sterker aanwezig bij de buurtontwikkelingsdiensten. Zij werken met mensen in armoede, voor mensen in armoede. Waardoor de drempel enorm laag is, maar de voldoening vaak heel hoog. Heel duidelijk staat het vertrekken van competenties van mensen, en het versterken ervan centraal. Deze buurtontwikkelingsdiensten vormen ook een soort sociale experimenteerruimte, en de expertise die daar soms opgebouwd wordt, kan verder verspreid worden, en als 'good practice' dienen, ook voor tewerkstelling in de reguliere sector.
Onze diensten zijn niet enkel door, maar ook voor mensen in armoede. Dat is het tweede trapke van de sociale economie. Hier hebben de mensen niet het gevoel hebben dat ze bezigheidstherapie krijgen, zoals op een beschutte werkplaats. Ze krijgen ondersteuning op alle mogelijke gebieden, een heel brede vorming, niet enkel gericht op doorstroming, maar vanuit het idee dat mensen in armoede al een zware last op hun schouders hebben, bijvoorbeeld recht op cultuur en vorming, moet binnen hun uren kunnen verwezenlijkt worden. (Uit interview met Saskia De Bruyn, Leren Ondernemen)”
Een pijnpunt is echter wel de wijzigingen die zich in een aantal sectoren voordeden, met een verschuiving van tewerkstelling via PWA naar tewerkstelling via dienstencheques.15 Het verengen van de mogelijkheden om in een PWA stelsel tewerkgesteld te worden maakt dat een aantal van de zwaksten op de arbeidsmarkt uit de boot vallen. Voor sommigen is werken via PWA de best mogelijke optie, en ook de best mogelijke opstap naar een verdere integratie in de arbeidsmarkt. De mogelijkheden om echt op maat te werken, om tewerkstelling langzaam maar zeker op te bouwen, om door te stromen naar de reguliere arbeidsmarkt… zijn veel te beperkt geworden.
ACTIE 22: DE MOGELIJKHEDEN EN TEWERKSTELLING BINNEN DE SOCIALE ECONOMIE MOETEN WORDEN UITGEBREID. TEWERKSTELLING VIA PWA MOET GEHERWAARDEERD EN TERUG OPENGETROKKEN WORDEN NAAR DIVERSE SECTOREN. DE OVERHEID MOET HET ZO MOGELIJK MAKEN DAT MENSEN IN ARMOEDE EEN GELEIDELIJK TRAJECT NAAR TEWERKSTELLING OP MAAT KUNNEN AFLEGGEN, WAARBIJ ZE HUN FINANCIËLE SITUATIE OOK TELKENS KUNNEN VERBETEREN



1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   14


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina