Vlaams Netwerk van verenigingen waar armen het woord nemen vzw



Dovnload 366.91 Kb.
Pagina8/14
Datum20.08.2016
Grootte366.91 Kb.
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   14

5.2. Armoede bij (allochtone) jongeren

In het kader van de aanpak van de jeugdwerkloosheid en de resultaten van de jongerenbanenplannen gaat er actueel veel aandacht naar de ‘moeilijk te bereiken harde kern van laaggeschoolde jongeren’. We merken dat een aantal van die jongeren in armoede leven, en dat ze soms ook lid zijn van of contacten hebben met een vereniging waar armen het woord nemen. Van een aantal van hen namen we ook een interview af. Aangezien ze als ‘moeilijk bereikbaar’ worden omschreven, en er een grote vraag lijkt te zijn naar het blootleggen van valkuilen, en het vinden van oplossingen voor het activeren van deze jongeren, willen we hier toch wat uitgebreider op ingaan. Wij menen en hopen hiermee een bijdrage te kunnen leveren aan het bereiken en activeren van deze groep jongeren.


Graag zetten we onze bevindingen en voorstellingen uiteen, op basis van een voorbeeld, een korte schets met fragmenten uit een interview.
We interviewden oa. Mohammed17 een 22 jarige jongen van Marokkaanse afkomst, geboren te Borgerhout. Op het ogenblik van het interview is hij als ‘werkonwillige’ geschorst door de RVA, dit reeds lange tijd, precies weet hij het niet, maar ‘zeker een paar jaar’.

Valkuilen:

  • School investeert weinig in jongeren die volwassen leeftijd bereiken

  • Jongeren hebben geen info over arbeidsmarkt en mogelijkheden

  • School verlaten zonder diploma

  • Strafblad


Hefbomen:

  • Intensieve begeleiding ook op school, ook bij 18 +

  • Duidelijke informatie over arbeidsmarkt, beroepskeuzes, af te leggen weg

  • Bewijs van goed gedrag en zeden is niet noodzakelijk voor functies waarbij dit niet

  • direct relevant voor is.


Op mijn 18 ben ik gestopt. Het laatste wat ik deed was kantoor, deeltijds, ik deed dat graag, het was niet moeilijk. Op school hebben ze gezegd toen ik 18 werd, dat ik vanaf dan niet meer moest komen. Ik vond dat wel jammer, want ik ging graag naar school. Daar had ik mijn vrienden en ik vond het plezant in de klas.
Bij de interim zeggen ze altijd: ‘Er is geen werk, we zullen u contacteren’. Het is altijd, overal hetzelfde. Ik heb nog geen enkel telefoontje gekregen. In het begin belde ik ook zelf heel veel om te vragen of ze werk hebben, maar nu niet meer.
Dan hoorde ik van een vriend dat ze mensen zochten om bij de stad te gaan werken. Ik ging informeren. Ik moest een bewijs hebben van goed gedrag en zeden, maar ik ben veroordeeld voor slagen en verwondingen, en kreeg dat niet, dus kon ik niet bij de stad werken.
Misschien heeft het te maken met mijn strafblad, maar niet alleen. Veel van mijn vrienden hebben dat ook en vinden ook moeilijk werk. Ik weet niet of racisme meespeelt. Wel bij de interim-kantoren, daar is het altijd hetzelfde liedje. Ook bij Instant A, daar is het hetzelfde, ik zie geen verschil.
Bij de VDAB heb ik nog geen hulp gekregen, enkel de wiscomputer, maar daar heb ik nog niet veel in gevonden.

Ik wil zelf geld verdienen, en ook mijn ouders zouden graag hebben dat ik werk heb. Ik zou me beter voelen, gaan werken is veel gezonder, je moet opstaan, je hebt een vast patroon.

Ik verwacht wel hulp van de VDAB, ik hoop dat dat ooit komt, maar ook van mijn vrienden heb ik dat nog nooit gehoord, wel dat ze geschorst werden.
Ik wil nu geen opleiding doen, daarna krijg ik toch geen uitkering, daarvoor wil ik niet vroeg opstaan, en dan niet beloond worden, dat is toch niet interessant. Ik wil geen opleiding, enkel direct aan het werk

Een opleiding wil ik enkel volgen als het betaald wordt.
Na het afnemen van het interview, werd er nog wat nagepraat, samen met een werker van de vereniging. Na uitleg over de mogelijkheden om opleidingen te volgen, de verschillende opties die er zijn, wat dat inhoudt,... heeft Mohammed zich toch ingeschreven om een opleiding te volgen !


5.3. Vrouwen in armoede



Valkuilen:

Hefbomen:

  • intensieve, stapsgewijze begeleiding

Tijdens het afnemen van de interviews kwamen we verbazend veel situaties tegen waar vrouwen aangaven ‘niet te mogen gaan werken’ van de partner. De zorg voor de kinderen is soms een gedeelde bekommernis, maar even vaak ging het om kinderloze koppels. De vrouw gaf dan aan zich geïsoleerd te voelen, maar weinig mogelijkheden te zien om haar man te overtuigen. Oorzaak was vaak angst om de (controle over) de partner te verliezen.


Ook hier kan de vertrouwensrelatie met de werkmaat eventueel een uitweg bieden. Het is belangrijk dat er met geduld en begrip een aantal zaken bespreekbaar gemaakt worden, dat er ondersteuning geboden wordt, en een stapsgewijs, voor beide haalbaar traject wordt uitgestippeld.
Er was bijvoorbeeld een meisje vaak afwezig, wel met een ziektebriefje. We voerden een gesprek, maar dat leverde weinig op. Wat er aan de hand was, haar vriend deed deeltijds onderwijs, en had geen job, zat thuis en verwachtte van haar dat ze bij hem thuis bleef. Als we haar onder druk gezet hadden, had ze ontslag genomen, en was dat voor beiden een foute oplossing geweest. Je hebt vertrouwen nodig. Toen de moeder van die jongen in het ziekenhuis lag, is hij hier geweest, hij vroeg of ze mocht meegaan naar het ziekenhuis, we hebben gezegd ok, als je de rest van de maand niet meer afwezig bent. En het heeft gewerkt. Iedereen blij. Dialoog is ontzettend belangrijk.” (Uit interview van Saskia De Bruyn, Leren Ondernemen)


5.4. Ouderen in armoede



Valkuilen:

  • tempo ligt te hoog

  • achterstand op vlak van technologie

  • discriminatie

  • ontmoedigd, voelen zich afgeschreven

  • gezondheidsproblemen


Hefbomen:

  • werk op maat

  • intensieve respectvolle begeleiding, werkmaat

Bij oudere mensen in armoede kwam dikwijls het gevoel ‘afgeschreven te zijn’ naar voor, niet in het minst hadden ze dat gevoel bij hun trajectbegeleider.


Wa moeten ze met zo'n ouden, die nie naar 't school is geweest, als ze die goeikope jonge gasten kunnen inzetten” (Uit interview van iemand van een vereniging)
Andere valkuilen waren het gebrek aan jobs op maat, wat reeds besproken werd in Hoofdstuk 2, en discriminatie, dat in Hoofdstuk 4 uitgebreid aan bod kwam.




1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   14


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina