Vlaams Verbond van het Katholiek Basisonderwijs



Dovnload 0.73 Mb.
Pagina11/15
Datum22.07.2016
Grootte0.73 Mb.
1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   15

10Procedures en terminologie rond asielbeleid


Zie ook: http://www.dofi.fgov.be/index_1024.htm

Bron: http://www.fedasil.be/home



Website van het Federaal agentschap voor de opvang van asielzoekers

  • Ama
    Alleenstaande minderjarige asielzoeker

  • Asielzoeker
    Elke persoon die in België een asielaanvraag heeft ingediend en van wie de aanvraag bestudeerd wordt. Personen die een asielzoeker vergezellen, worden eveneens als dusdanig beschouwd. Alle asielzoekers zijn opgenomen in het wachtregister, dat niet gerekend wordt bij de Belgische bevolking van rechtswege.

  • Asielprocedure
    Vanaf het moment dat de aanvraag wordt geregistreerd, start de asielprocedure. Deze bestaat uit twee fasen.

    1. Het ontvankelijkheidsonderzoek
    De Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ) bepaalt op basis van de Dublin -overeenkomst welke Schengen - lidstaat verantwoordelijk is om de asielaanvraag te behandelen. Tegen deze beslissing is enkel een schorsings - en vernietigingsberoep bij de Raad van State mogelijk. Als de DVZ beslist dat België verantwoordelijk is voor de behandeling van de asielaanvraag, wordt eerst nagegaan of verder onderzoek ten gronde noodzakelijk is. Met andere woorden of de aanvraag al dan niet ontvankelijk wordt verklaard. De DVZ neemt dus de eerste beslissing.
    Tegen een negatieve beslissing van de DVZ kan een dringend beroep worden ingediend bij het Commissariaat - Generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen (CGVS). Tegen een negatieve beslissing van het CGSV is een schorsings- en vernietigingsberoep mogelijk bij de Raad van State.

    2. Het onderzoek ten gronde
    Als de asielaanvraag ontvankelijk wordt verklaard, volgt een onderzoek ten gronde. Om na te gaan of de asielzoeker als vluchteling kan worden erkend. De basis van het onderzoek ten gronde is de Conventie van Genève. Het Commissariaat - Generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen CGVS doet als eerste een onderzoek ten gronde. Tegen een negatieve beslissing van het CGVS is een beroep mogelijk bij de Vaste Beroepscommissie voor Vluchtelingen (VBV). Tegen een negatieve beslissing van het VBV is enkel een vernietigingsberoep bij de Raad van State mogelijk.

  • Asieltraject:
    Elke vreemdeling die in België aankomt, kan asiel aanvragen. Maar niet iedereen zal als vluchteling worden erkend. Eerst moet de asielzoeker een asielprocedure doorlopen. De asielinstanties baseren hun beslissingen in de asielprocedure op de Conventie van Genève.
    De meeste asielzoekers vragen asiel aan op de Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ) in Brussel. De dienst Dispatching van Fedasil wijst ze nog dezelfde dag toe aan een opvangstructuur.
    Mensen die ’s morgens te laat aankomen bij de DVZ of die ’s avonds niet meer in een opvangstructuur geraken, kunnen een nachtje doorbrengen in een noodopvangcentrum. Het overgrote deel van de asielzoekers wordt na de asielprocedure niet erkend als vluchteling, maar geraakt uitgeprocedeerd. Een asielzoeker is uitgeproduceerd als zijn asielaanvraag en zijn eventueel beroep tegen negatieve beslissingen als ongegrond worden beschouwd. Uitgeprocedeerde asielzoekers krijgen een uitwijzingsbevel. Sommigen vertrekken uit België op eigen initiatief, anderen worden gedwongen gerepatrieerd en nog anderen verdwijnen in de illegaliteit.

  • Attest van immatriculatie : Verblijfstitel die door het gemeentebestuur wordt afgeleverd aan personen die de beslissing omtrent ontvankelijkheid afwachten en aan hen waarvan de asielaanvraag ontvankelijk werd verklaard (in afwachting van een beslissing ten gronde). Het A.I. heeft een beperkte maar hernieuwbare geldigheidsduur.

  • Bewijs van inschrijving in het vreemdelingenregister (BIVR) : witte kaart, is 1 jaar geldig en kan verlengd worden.

  • CGVS
    Het Commissariaat Generaal voor de vluchtelingen en staatlozen (CGVS) : onderzoekt volledig onafhankelijk de asielaanvragen die ontvankelijk zijn. Zij doet dit hetzij rechtstreeks (indien DVZ de asielzoeker ontvankelijk verklaarde) hetzij na een aanvraag ontvankelijk te hebben verklaard tengevolge van een dringend beroep.

  • Conventie van Dublin : Deze Conventie, ondertekend door 15 landen, heeft tot doel volgens bepaalde criteria (afgifte van visa of verblijfstitel, onwettige grensovergang, indiening van een asielaanvraag) een enkele Staat als verantwoordelijk aan te duiden voor het onderzoek van de asielaanvraag.

  • Dublin -onderzoek
    Dienst vreemdelingenzaken bepaalt op basis van de Dublin -overeenkomst welke Schengen - lidstaat verantwoordelijk is om de asielaanvraag te behandelen.

  • Dispatching
    De dienst Dispatching van Fedasil wijst de asielzoekers toe aan een opvangplaats, en streeft daarbij naar een evenwichtige spreiding. Elke ochtend verneemt de Dispatching het aantal vrije plaatsen in de opvangstructuren. Met die cijfers stelt de Dispatching evenwichtige centra samen, al hebben sommige centra wel speciale wensen. Als een opvangcentrum bijvoorbeeld al 51 Iraanse alleenstaande mannen telt, dan stuurt de Dispatching er geen bijkomende meer naartoe. Als één nationaliteit te talrijk wordt, dan gaat die groep misschien de bewonersvergadering of de tv-zaal domineren.

  • DVZ
    De Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ) ressorteert onder het Ministerie van Binnenlandse Zaken en beheert de toegang tot het grondgebied, het verblijf en de verwijdering van vreemdelingen in het algemeen. Deze dienst registreert de asielaanvragen en onderzoekt in eerste instantie de ontvankelijkheid.

  • ENARO
    European Network of Asylum Reception Organisations

  • EVF
    Europees Vluchtelingenfonds

  • Gedwongen repatriëring
    Als een uitgeprocedeerden asielzoeker na vijf dagen nog in België verblijft, kan de politie hem oppakken en naar een gesloten centrum brengen. Vanuit zo’n gesloten centrum kunnen uitgeprocedeerde asielzoekers worden gerepatrieerd; De gesloten centra vallen onder de bevoegdheid van de minister van Binnenlandse Zaken, niet van Fedasil.

  • Identiteitskaart voor vreemdelingen : (gele kaart) 5 jaar geldig en kan verlengd worden.

  • IOM
    Internationale Organisatie voor Migratie : staat in voor de vrijwillige repatriëring (terugkeer naar het land van herkomst – of van buurland)

  • Lifo-principe
    Last in, first out. Sinds 1 januari 2001 krijgen de recentste asielaanvragen voorrang bij de behandeling, zo dat de procedure sneller verloopt.

  • LOI
    Lokale opvanginitiatieven : (L.O.I.) Opvangmogelijkheid die wordt aangeboden door lokale besturen (de OCMW’s). Zelfde principe als de opvangcentra.

  • Materiële opvang
    Opvang die in materiële behoeften voorziet: huisvesting, voeding, medische hulp en sociaal psychologische begeleiding

  • Ngo
    Niet-gouvernementele organisatie

  • Nbbm
    Niet-begeleide buitenlandse minderjarige

  • Noodopvang
    Fedasil heeft een noodopvangcentrum in Sint-Pieters-Woluwe met 120 opvangplaatsen. Het centrum is dag en nacht open om gestrande asielzoekers op te vangen die door Dispatching worden doorverwezen. Het kan gaan om asielzoekers die 's morgens te laat waren bij de Dienst Vreemdelingenzaken. Of om asielzoekers die aan een open opvangcentrum of een lokaal opvanginitiatief zijn toegewezen, maar die niet op tijd ter plaatse geraken. Of om asielzoekers die in een programma voor vrijwillige terugkeer zijn gestapt. Na een nacht noodopvang gaan de asielzoekers 's morgens vroeg opnieuw aanschuiven bij de Dienst Vreemdelingenzaken, reizen ze door naar de toegewezen opvangstructuur, of gaan ze naar de luchthaven voor hun vrijwillige repatriëring. De meeste asielzoekers verblijven één tot drie nachten in het noodopvangcentrum.

  • OCMW
    Openbaar centrum voor maatschappelijk welzijn

  • Onderzoek ten gronde
    Na het ontvankelijkheidsonderzoek evalueert het CGVS of de asielaanvraag van een asielzoeker gegrond is en kan leiden tot zijn erkenning als vluchteling

  • Ontvankelijkheidsonderzoek
    Na het Dublin - onderzoek evalueert de DVZ of de asielaanvraag ontvankelijk is, dat wil zeggen dat de DVZ nagaat of de aanvraag ten gronde moet worden onderzocht.

  • Opvangcentra : De federale overheid (Bestuur van Maatschappelijke Integratie ) en het Rode Kruis hebben verschillende opvangcentra voorzien die verspreid zijn over het Belgisch grondgebied en verscheidene duizenden plaatsen biedt. Het opvangcentrum verstrekt huisvesting, voedsel, medische zorgen en sociale en administratieve begeleiding, doch geen financiële hulp.

  • Opvangstructuur
    Tijdens de eerste fase van de asielprocedure (ontvankelijkheidsfase) krijgen asielzoekers enkele materiële hulp, ze krijgen geen financiële steun en mogen niet werken. Asielzoekers zijn niet verplicht om in een opvangstructuur te verblijven, maar het overgrote deel doet dit wel. Deze opvang gebeurt zowel in open opvangcentra als in particuliere woningen. Asielzoekers van wie de asielaanvraag niet ontvankelijk wordt verklaard, moeten het Schengen -grondgebied verlaten en dus ook het opvangcentrum waar ze verblijven. Maar als de afgewezen asielzoeker beroep aantekent bij de Raad van State, behoudt hij zijn recht op materiële steun tijdens het beroepsonderzoek. Hij bevindt zich dan in een dubbelzinnige situatie. Enerzijds moet hij het grondgebied verlaten, anderzijds krijgt hij materiële steun zolang de beroepsprocedure loopt.
    Asielzoekers met een ontvankelijke asielaanvraag krijgen toegang tot het onderzoek ten gronde en worden toegewezen aan een OCMW. Ook zij verlaten het opvangcentrum, ze zoeken zelf een verblijfplaats en worden vanaf dan financieel gesteund door hun OCMW. Asielzoekers zijn niet verplicht te verblijven in de gemeente waar het OCMW gelegen is, dat hen financieel steunt.

  • Raad van State
    Tegen een negatieve beslissing van het VBV (gegrondheidsfase) of het CGVS (ontvankelijkheidsfase) is enkel nog een beroep bij de Raad van State mogelijk. De Raad van State is een rechtsinstantie die toetst of de asielprocedure wettelijk is verlopen. De Raad van State oefent dus enkel een wettelijkheidscontrole uit en kan nooit een beslissing nemen in de plaats van de aangevochten asielinstantie.

  • Reab
    Return and Emigration of Asylum Seekers Ex Belgium, een bijstandsprogramma voor vrijwillige terugkeer georganiseerd door de IOM

  • SOI
    Stedelijk opvanginitiatief, een bijzondere vorm van lokaal opvanginitiatief

  • Schengen-landen : zijn België, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Luxemburg, Nederland, Portugal, Italië, Griekenland, en Oostenrijk.

  • Terugdrijving : Gevolg van een beslissing aan de grens waarbij de toegang tot het grondgebied niet verleend wordt.

  • Uitgeprocedeerde : is een asielzoeker die niet meer in aanmerking komt voor erkenning als vluchteling en geen verdere mogelijkheid heeft om tegen deze negatieve beslissing in beroep te gaan (behalve bij de Raad van State). Hij is aan het einde van zijn wettelijk verblijf in België en ontvangt een bevel om het grondgebied te verlaten.

  • UNHCR
    United Nations High Commissioner for Refugees

  • VBV
    Vaste Beroepscommissie voor Vluchtelingen behandelt een beroep tegen een beslissing van niet-erkenning door het CGVS. Dit beroep leidt hetzij tot een bevestiging van de CGVS-beslissing, hetzij tot erkenning van de hoedanigheid van vluchteling.

  • Vluchteling
    Een asielzoeker van wie de asielaanvraag als gegrond wordt beschouwd, wordt erkend als vluchteling.

  • Vluchtelingenwerk Vlaanderen
    Vluchtelingenwerk Vlaanderen (het vroegere Ociv) is een niet-gouvernementele koepelorganisatie die in samenwerking met Fedasil asielopvang organiseert.

  • Vrijwillige terugkeer
    Sommige asielzoekers kiezen voor vrijwillige terugkeer naar hun herkomstland, terwijl hun procedure nog loopt of na een geweigerde asielaanvraag. In de opvangcentra helpt een terugkeerconsulent de asielzoekers die vrijwillig willen terugkeren, om alles zo goed mogelijk voor te bereiden. Zij werken samen met de kandidaat - terugkeerder een project op maat uit. Dat rekening houdt met zijn competenties, motivatie en concrete mogelijkheden in het herkomstland.
    Deze vrijwillige terugkeer bestaat niet alleen uit de financiële vergoeding voor de terugreis. Maar ook uit een administratieve (zorgen voor de nodige reisdocumenten) en logistieke voorbereiding. Daarbovenop wordt de terugkeer gekoppeld aan materiële hulp om de reïntegratie in het herkomstland te bevorderen. Om dit te financieren werd er in juli 2006 een reïntegratiefonds opgericht. Eens de persoon is teruggekeerd, zorgen lokale projectpartners voor de projectopbouw en begeleiding in het land van herkomst. Zij gebruiken middelen uit het reïntegratiefonds om aankopen of investeringen te doen voor de terugkeerder. Bijvoorbeeld om een micro-onderneming te beginnen, om vee en zaaigoed aan te kopen, of om school(materiaal) te betalen.
    Fedasil werkt hiervoor onder andere samen met de Internationale Organisatie voor Migratie (http://www.belgium.iom.int/REAB) en diverse ngo’s. Per project kan er tot 700 euro per persoon worden geïnvesteerd, met een maximum van 1.750 euro per huishouden.

Terug naar inhoudstafel


1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   15


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina