Voor het Variété (Patrick Bernauw) Voor het Variété



Dovnload 231.15 Kb.
Pagina1/4
Datum25.08.2016
Grootte231.15 Kb.
  1   2   3   4

- Voor het Variété (Patrick Bernauw)


Voor het Variété

toneelstuk


door

Patrick Bernauw

Brusselbaan 296

9320 Erembodegem

053/783010

patrick.bernauw@skynet.be

De oorspronkelijke versie van dit toneelstuk werd in 1994 bekroond met de Tweede Prijs Wim Verbeke voor een jeugdtheaterstuk. Later vormde ‘Voor het Variété’ de basis voor de jeugdroman ‘In het Teken van de Ram’ (1996), geschreven in samenwerking met Guy Didelez, die in eigen land bekroond werd met de Prijs Knokke Heist Beste Jeugdboek en in Duitsland met de Eule des Monats.


Deze tweede versie voor acht vrouwen/meisjes kan zowel opgevoerd worden door jongeren als door volwassenen of door volwassenen én jongeren.
Dit werk mag niet opgevoerd worden zonder voorafgaande schriftelijke toelating van Patrick Bernauw (patrick.bernauw@skynet.be) of Auteursbureau ALMO, J. Van Rijswijcklaan 282, 2020 Antwerpen (03/2606810).


ROLVERDELING:
HANNAH: dochter van Hanussen (een jonge meisjesachtige vrouw in een variété-pakje).

FRAU WEISS / HANUSSEN: theaterdirectrice (mantelpak jaren dertig) / goochelaar in smoking ("pitteleer").

INGRID / DE MOEDER VAN HANNAH: actrice in lange witte kanten jurk (als van een spookverschijning); duidelijk een toneelkostuum.
KÄTHE / GETUIGE A.

CHRISTL / GETUIGE B.

Actrices, die de rol van het Koor vertolken; diverse personages en opinies. Zij dragen identieke kledij, zowel in hun rol als actrice als in hun rol als getuige: lange zwarte leren jas, deukhoed.
MIA: actrice, vertolkt diverse nevenrollen (SA1, rechter, opperbevelhebber van het leger, officier, zangeres); als actrice draagt zij werkkledij - voorts draagt zij de kostuums die passen bij de diverse rollen.

ANNA: actrice, vertolkt diverse nevenrollen (SA 2, aartshertog, openbare aanklager, prinses); als actrice draagt zij het maillot van een ballerina & balletschoentjes - voorts draagt zij de kostuums die passen bij de diverse rollen.

JULIA: actrice, vertolkt diverse nevenrollen (aartshertogin, grootvorst, Hitler); zowel in haar rol als actrice als in de rol van aartshertogin draagt zij een toneeljurk stijl belle époque.


DECOR:

De Bühne. Diverse zetstukken.




NOOT:

Het stuk speelt zich af in de lente van 1945 in een Berlijns theater. De flash-backs (het stuk in het stuk) spelen zich af in Duitsland en Oostenrijk, van kort na het begin van de twintigste eeuw tot in de jaren dertig.



PROLOOG
Fade in: geluiden van een bombardement; ontploffingen; geweervuur.

Fade in: licht - fade out: geluiden.
Vooraan op de scène staat Frau Weiss, handenwringend, voor de rest roerloos. Zij kijkt de zaal in. In een hoek van de scène zitten Käthe en Christl in elkaar gedoken, met de armen om elkaar heen. In een andere hoek zitten Mia en Anna naast elkaar op de grond, armen om hun knieën. Julia zit op een stoel in het midden van de scène met haar handen op haar oren. Ingrid zit op een andere stoel bij een laag tafeltje en speelt patience. Achter haar staat Hannah, over haar schouders naar de kaarten te kijken. Wanneer de geluiden zijn uitgestorven begint Hannah te ijsberen en komen alle actrices pas echt tot leven. Pas dan horen we Julia jammeren, Käthe en Christl snikken en Mia en Anna prevelend bidden.
INGRID (kijkt op) Het is voorbij, geloof ik.
KATHE Het gaat nooit meer voorbij.
JULIA (jammerend) Ik wil het niet horen! Ik wil het niet horen!
Ingrid staat op, neemt Julia's handen weg van haar oren en legt ze in haar schoot.
INGRID Het is voorbij, Julia.
CHRISTL Het gaat nooit meer voorbij.
JULIA Zijn ze dan al geweest?
INGRID Wie?
JULIA De Russen!
INGRID Nee.

JULIA Maar ze komen! Ze komen! Ze komen!
KATHE Doe haar asjeblief ophouden!
CHRISTL Over wie heeft ze het?
JULIA De Russen! Ze komen!
WEISS Wat moeten we doen?
MIA We moeten weg uit Berlijn!
ANNA Vluchten! Naar het westen!
MIA Naar de Amerikanen!
ANNA Ik wil niet in de handen van de Russen vallen!
JULIA Ze komen! Ze komen!
KATHE Doe haar asjeblief ophouden, Ingrid!
CHRISTL Ze maakt ons allemaal nog gek met dat eeuwige gejammer van haar!
INGRID Hou op, Julia!
JULIA De Russen! Ze komen! En ze verkrachten alle vrouwen! Ze verkrachten jong en oud, zonder onderscheid des persoons!
Ingrid slaat haar in het gezicht.
INGRID Hou op!
JULIA Grijsaards snijden ze de keel over, de Russen! En kleine kinderen gooien ze in het water, om te verdrinken! En ze komen! Ze komen! Ze komen!
Ingrid slaat haar nogmaals in het gezicht.

INGRID Hou op!
Julia begint nu stilletjes te jammeren.
WEISS Wat moeten we doen?
MIA Anna... We moeten weg uit Berlijn, Anna...
ANNA Ja Mia... We moeten vluchten. Naar het westen.
MIA Naar de Amerikanen, Anna.
ANNA Ik wil niet in de handen van de Russen vallen, Mia.
INGRID Vluchten is onmogelijk. De SS en de Gestapo zijn overal. Ze laten je nooit door. Verraders en deserteurs worden opgehangen. We kunnen alleen maar wachten.
KATHE Alleen maar wachten...?
CHRISTL ... op de Russen...?
WEISS Nee... Nee, dat bedoelde ik niet...
INGRID Wat bedoelde u dan wél, Frau Weiss?
WEISS We moeten iets doén, Ingrid... Niet alleen maar wachten... Afwachten... We moeten de tijd...
INGRID ... doden?
HANNAH (blijft staan) Stilzetten. (gaat door met ijsberen)
WEISS ... op één of andere manier zien door te brengen... door te komen...
KATHE Frau Weiss heeft gelijk. Anders worden we gek.
CHRISTL Je hebt gelijk, Käthe. Knettergek. Wij allemaal.

WEISS We hebben ons tijdens de afgelopen jaren toch ook altijd zien te redden...? Hé Käthe...? Christl...?
Als niemand reageert:
MIA Ja, dat is waar... Toen Brecht en Reinhardt en Zuckmayer en al die andere theatergoden Duitsland verlieten, pikten wij de open plaatsen in.
HANNAH (blijft staan) Dat was in '33... (gaat door met ijsberen)
MIA Wij zouden geen ontaarde kunst brengen! Wij zouden ons volksvriendelijk opstellen! Wij keken de andere kant op toen Erich Mühsam, de cabaretier, werd gelyncht in het concentratiekamp van Oranienburg!
HANNAH In '33...
MIA Wij sloten de ogen voor het feit dat Hans Otto, acteur en communist, werd doodgeslagen in een Berlijnse SA-barak!
HANNAH In '33...
MIA (springt op) O ja, wij hebben het altijd gered, Frau Weiss! (blijft haar indringend aankijken) Wij hebben ons vel altijd weten te redden!
ANNA (stil) Toen er geen mannen meer waren... ze zaten aan het front of ze waren gedood, gewond of krijgsgevangen gemaakt... toen er geen mannen meer waren, speelden we nog alleen vrouwenstukken... of vertolkten wij, jonge meisjes, de mannenrollen... (giechelt) De omgekeerde wereld... Vroeger mochten er geen vrouwen op het toneel en vulden jongetjes de vrouwenrollen in, en nu... nu...


WEISS (tot Mia) Je hoeft niet zo agressief te worden, Mia... We hebben toegevingen gedaan aan de nazi's, dat is juist... Maar zonder die toegevingen, zouden wij hier nu niet meer zijn... En heel die tijd hebben we ons in leven weten te houden... Is dat geen prestatie? We hebben ons door de oorlogsjaren gesleept en straks... straks is die verdomde oorlog voorbij, Mia, en dan... dan...
JULIA De Russen! Ze komen!
INGRID (tot Julia) Zwijg!
WEISS Toen de bombardementen op Berlijn begonnen, hebben we ons theatertje ondergebracht in deze schuilkelders... En heel die tijd hebben we ons in leven weten te houden met het spelen van theater... Heel die tijd hebben we gespeeld voor een publiék, Mia... Soms voor een heel klein publiek, dat is juist... Maar toch...
KATHE Straks kunnen we spelen voor de Russen, als ze komen.
CHRISTL Misschien zullen ze ons dan sparen...
HANNAH (blijft staan) En de Zoo is zo mooi in de zomer... (gaat door met ijsberen)
KATHE (tot Christl, over Hannah) Wat zegt ze, Christl?
CHRISTL Ik heb het niet goed verstaan, Käthe. Ik heb haar nooit goed verstaan.
JULIA De Russen komen!
INGRID Zwijg, Julia! Zwijg!
WEISS (kijkt naar Hannah, tot Mia) En we hebben niet àltijd, voor àlles de ogen gesloten, Mia...
MIA (kijkt naar Hannah, dan naar Frau Weiss) Bedoel je... Hannah?


WEISS Ja, die bedoel ik. We weten allemaal dat ze een joodse is. We hebben haar een andere naam gegeven en we hebben haar in ons midden laten onderduiken... Zonder ons, was zij er nu niet meer, Mia...
HANNAH (blijft staan - als in trance) Dag leuke winkels van Unter den Linden... Dag wandelingen langs de oevers van de Spree... Dag Kurfürstendamm, waar de mensen in de zomer tot een stuk in de nacht blijven drinken en praten... Dag drukke en gezellige Potzdammerplatz... En de Zoo is zo mooi in de zomer.
KATHE Wat zegt ze?
CHRISTL Dat de Zoo zo mooi is in de zomer.
HANNAH Maar de Berlijners hebben van de Zoo één grote moestuin gemaakt! En ze maken brandhout van de prachtige bomen van het prachtige Grünewald!
CHRISTL (tot Käthe) Ik heb haar nooit goed verstaan. Eén grote moestuin, stel je voor! Soms kan ze zo... zo verwarrend zijn, vind je niet?
HANNAH In het Hansakwartier staat geen huis meer overeind! En mijn vader heeft het gezien! Hij zag de verkoolde resten van de Gedächtniskirche! En de Kurfürstendamm is nog zo breed als in mijn herinnering, zei hij! De Kurfürstendamm is nog zo breed als in mijn herinnering, maar ik zie alleen nog puinhopen en ruïnes! Puinhopen en ruïnes! Puinhopen en ruïnes!
JULIA De Russen! Ze komen!
Ingrid gaat tot bij Hannah. Ze strijkt met haar hand over Hannah's gezicht, maar Hannah lijkt het niet te voelen en lijkt haar niet te zien.
INGRID Hannah...? (neemt haar gezicht en draait het zo dat ze Hannah in de ogen kan kijken) Hannah!
Hannah kijkt Ingrid strak aan, ontspant dan langzaam.

HANNAH Moeder...?
INGRID Ik ben je moeder niet, Hannah... Ik ben Ingrid...
HANNAH Ingrid... Natuurlijk... Mijn moeder is dood... Omdat mijn vader... het gezien heeft...
INGRID Wàt gezien heeft, Hannah?
JULIA De Russen! Ze komen!
INGRID Wàt gezien heeft, Hannah?
HANNAH Dit... Ons... Alles... (ze lijkt nu helemaal tot zichzelf gekomen, stapt kordaat op Frau Weiss toe) Frau Weiss?
WEISS Ja, Hannah?
HANNAH U vroeg zich af of we... of we niks konden doén? Om de tijd te doden? Om niet helemààl gek te worden?
WEISS Ja, Hannah.
HANNAH Waarom zouden we geen toneel spelen, Frau Weiss?
KATHE Ja! Voor de Russen!
JULIA Ze komen!
CHRISTL Als Sheherazade... Iedere nacht een ander verhaaltje... duizend en één nachten lang... en zo lang de verhaaltjes duren... word je niet onthoofd...
KATHE ... word je niet verkracht...
CHRISTL ... word je niet opgehangen...
INGRID Voor welk publiek zouden we spelen, Hannah? Er zijn geen toeschouwers meer in Berlijn!

ANNA Er zijn geen mannen meer...
INGRID Iedereen speelt een rol nu op een schouwtoneel zoals er nog nooit één is gezien! Een spektakelstuk, geregisseerd door Cecil B. De Mille, Hannah!
HANNAH Cecil B. De Mille... Nero en de Brand van Rome...
INGRID Een schouwtoneel dat zo groot is als de halve wereldbol, Hannah! De Wereld Brandt, deel 2! (lacht hysterisch)
MIA De mensen komen hier schuilen... Ze zijn bang... Ze verwachten al lang geen toneel meer van ons, Hannah...
HANNAH We zouden kunnen spelen... om heel even maar... de angst te vergeten... Om de tijd... stil te zetten... Voor hen... en voor ons...
MIA Vergeten, vergeten... Wij hebben de afgelopen jaren té veel vergeten, geloof ik... En het zijn al die gaten in ons geheugen die voor al deze ellende hebben gezorgd!
WEISS Ik vind dat toch geen slecht idee van Hannah... (tot de anderen) Wat denken jullie ervan?
JULIA De Russen! Ze komen!
INGRID (tot Julia) Hou toch je mond, mens!
HANNAH (neemt Mia bij de arm, met aandrang) We zouden kunnen spelen om de angst van vandaag te vergeten, Mia... Maar we zouden gisteren niet vergeten, o nee... We zouden het vooràl over gisteren hebben... en over morgen... en dat zich morgen niet mag herhalen wat zich gisteren heeft afgespeeld... wat wij vandaag spelen... om de angst van vandaag te vergeten...
KATHE (tot Christl) Begrijp jij daar nu iets van?

CHRISTL Nee, maar het klinkt wel aardig.
ANNA Maar wat zouden we dan spelen, Hannah? Welk stuk? En wie zal het regisseren? Berthold Brecht zit al lang in Amerika! Er zijn geen schrijvers en geen regisseurs meer in Berlijn! Er zijn nog alleen jongens van veertien die vechten tegen de Russen... En ouwe mannetjes die vechten tegen de Amerikanen...
HANNAH Ik zal het regisseren.
KATHE O ja?
WEISS Waarom zou een vrouw dat niet kunnen, Käthe? Ik heb al meer dan vijf jaar lang aan de leiding gestaan van dit gezelschap en ik ben toch ook een vrouw?
CHRISTL (over Käthe) Ze heeft het niet over vrouwen in het algemeen. Ze heeft het over Hannah.
HANNAH We zullen spelen hoe ik hier terecht gekomen ben... Bij jullie... Waarom dat zo moest zijn... Waarom wij allemààl... hiér terecht gekomen zijn.... En het stuk hoeft niet eens meer geschreven te worden... Het zit kant en klaar in mijn hoofd... Ik draag het al zo lang met me mee...
WEISS Mijn zegen heb je, Hannah. Dat weet je.
HANNAH Dan zult u mijn vader zijn, Frau Weiss. (tot Ingrid) En dan ben jij mijn moeder, Ingrid...
ANNA En wij? Wat zullen wij zijn?
HANNAH Luister...
Fade in: bombardementen.
JULIA De Russen! Ze komen!
Allen: freeze. Fade out: licht. Fade out: bombardementen.

EERSTE SCENE
Fade in: licht.

Trompetten en tromgeroffel, als bij een circusnummer.

Hannah komt op, maakt een zwierige buiging. Ze geeft een teken en de trompetten zwijgen. We horen nu alleen nog het roffelen van de trom, dat iets sinisters krijgt, als bij een executie.
HANNAH Op de avond van zijn dood rijdt Hanussen een hele tijd doelloos rond. Ten slotte stopt hij voor een kroeg in de nabijheid van Unter den Linden.
Ze geeft een teken. Het roffelen van de trommen stopt abrupt. Getuige A. verschijnt.
HANNAH Getuigen hebben hem daar opgemerkt. Nietwaar meneer A.?
GETUIGE A Hij probeerde zich in een donker hoekje te verschuilen, het is waar.
Getuige B. verschijnt. Hij rookt een sigaar en pukt dikke rookwolken uit, waarmee hij een rookgordijn legt rond Hannah.
HANNAH Maar de dikke blauwe rookwolken van sigaren en sigaretten konden hem niet onzichtbaar maken, nietwaar mijnheer B.?
GETUIGE B Niet voor de spiedende blikken van de twee mannen, het is waar.
HANNAH De twee mannen die hem heel die tijd hadden gevolgd.
De twee SA'ers komen op. Ze dragen een stoel tussen hen in. Ze richten zich tot Hannah.
SA 1 Meneer Hanussen...


SA 2 Wilt u zo goed zijn met ons mee te rijden, meneer Hanussen?
GETUIGE B Ze hebben zijn antwoord niet eens afgewacht.
De twee SA'ers nemen Hannah ieder bij een elleboog en doen haar neerzitten op de stoel.
GETUIGE B Ze namen hem ieder bij een elleboog en troonden hem mee naar buiten, de frisse nachtlucht in.
GETUIGE A Langs de stoep stond een zwarte wagen geparkeerd.
GETUIGE B De motor draaide.
GETUIGE A Ze stapten in.
De twee SA'ers nemen de stoel op en dragen Hannah zo over het podium.
GETUIGE A De twee mannen die Hanussen tussen zich in hadden genomen, zagen er heel onopvallend uit...
GETUIGE B ... in het Duitsland van toen.
GETUIGE A ... in hun zwarte wagen.
GETUIGE B (tot getuige A.) Ik durf het niet te zweren.
GETUIGE A (tot getuige B) Ik evenmin.
GETUIGE B Maar het zou best kunnen zijn dat ze een uniform droegen.
GETUIGE A Het uniform van Hitlers knokploegen.
HANNAH (tot de SA'ers) Waar brengt u me heen?
De twee SA'ers blijven staan.

SA 1 Hoe weet ze wat hij ons vroeg?


SA 2 Ze weet het niet. Ze stelt het zich zo voor.
SA 1 Hoe dan ook, wij antwoorden niet, hé?
SA 2 Wij antwoorden nooit op een vraag.
Ze 'rijden' met Hannah verder.
GETUIGE B Vanaf dit ogenblik kunnen we alleen nog raden wat Hanussen precies overkwam.
GETUIGE A Waarschijnlijk reden ze snel en behendig door de nachtelijke straten van Berlijn.
GETUIGE B De stad die aan de voeten van Hanussen had gelegen.
GETUIGE A Hij moet begrepen hebben dat hij deze straten, die hij zo goed kende, nu voor het laatst zag.
GETUIGE B In die zwarte wagen nam hij afscheid van Berlijn.
HANNAH Dag Kurfürstendamm, waar de mensen in de zomer tot een stuk in de nacht blijven eten, drinken en praten. Dag drukke en gezellige Potzdammerplatz...
GETUIGE A Ze verlieten de brede lanen, kozen een zijstraat en daarna steeds smallere wegen. Toen sloegen ze een pad in dat naar een dennebos leidde.
GETUIGE B Hier kwamen ze slechts traag vooruit.
GETUIGE A Op een open plek stopten ze.
SA 2 Uitstappen!
De twee SA'ers laten Hannah op de grond vallen.

Black out.

Als het licht weer aangestoken wordt, ligt Hanussen in net dezelfde positie als Hannah zoëven op de grond. Hannah staat aan de rand van de scène en kijkt toe.
GETUIGE B Zijn adem vormde ijle witte wolkjes in de nachtlucht.
GETUIGE A Daar stond Hanussen nu.
GETUIGE B In smoking.
GETUIGE A Met zijn hoge hoed op het hoofd.
GETUIGE B De bleke halve maan gaf weinig licht en stond zo laag aan de hemel, dat ze door de bomen haast niet te zien was.
SA 1 Ga verder!
Hanussen richt zich op, kijkt naar Hannah, dan naar de SA'ers, keert hen de rug toe en loopt door, weg van Hannah.
GETUIGE A Terwijl Hanussen hen de rug toe keerde en het bos in liep, moet het gebeurd zijn.
De twee SA'ers trekken hun pistolen en richten op de rug van Hanussen.
GETUIGE B De knokploegen van Adolf Hitler hebben Hanussen vermoord.
HANNAH Erik Jan Hanussen, mijn beroemde vader...
Licht fade out terwijl de twee SA'ers schieten.
TWEEDE SCENE
Licht fade in.

Op het podium staat een kist, die het midden houdt tussen een doodskist en een kist waarin dames worden opgeborgen die daarna door een illusionist doormidden worden gezaagd. Om de kist zit een enorme bruine strik.

Hannah en haar moeder zitten op een stoel aan weerszijden van de kist. De moeder zit te nagelbijten.
HANNAH De avond van de tiende maart 1933...
MOEDER Binnen een kwartier moet hij optreden... En hij is er nog altijd niet...
Getuigen A. en B. stormen het podium op.
GETUIGE A (tot de moeder) Ik heb zonet een telefoontje gekregen van bij u thuis! Uw man schijnt een zenuwinzinking gekregen te hebben. Hij kan vanavond niet optreden. Wilt u dat aan het publiek gaan vertellen?
MOEDER Maar... Wat is er dan precies gebeurd? Waar is hij?
GETUIGE A Geen vragen, alstublieft! Ik weet het ook niet. Hij is een half uur geleden vertrokken, niemand weet waarheen.
Getuige B. opent de strik. Hij doet een paar stappen terug en buigt eerbiedig het hoofd, als bij een lijkkist. De kist begint nu langzaam maar zeker als vanzelf open te gaan. In de kist ligt het lijk van Hanussen opgebaard.

Wanneer ook getuige A. de groet heeft gebracht, gaan beide getuigen af.
HANNAH Veertien dagen later wordt het lichaam van mijn vader gevonden in een klein dennebosje even buiten de stad. Hij werd getroffen door drie kogels.
MOEDER Vader heeft schulden gemaakt, Hannah. Alles wat we hebben is voor de schuldeisers.
HANNAH Ons huis aan de Lietzenburgerstrasse?
MOEDER Voor de aasgieren.

HANNAH Ons jacht? Onze auto's...?
MOEDER Ze duiken op van alle kanten.
HANNAH Maar van vaders moordenaars ontbreekt ieder spoor!
Getuige A. springt op het podium, een krant in de handen.
GETUIGE A Hier zie! In vette koppen op de eerste pagina! Zijn schuldeisers hebben hem vermoord!
Getuige B. verschijnt aan de andere kant van het podium, een krant in de handen.
GETUIGE B Maar hier staat dat er nog een dure ring om zijn vinger zat!
MOEDER Wat moeten we nu geloven?
GETUIGE B In zijn portefeuille stak nog heel wat geld! Er kan dus geen sprake zijn van roofmoord!
MOEDER Van wat dan wel?
GETUIGE B Van politieke moord! Voor de communisten was Erik Jan Hanussen een gevaarlijke handlanger van Adolf Hitler! Het zijn de communisten die hem in een hinderlaag hebben gelokt en vermoord!
HANNAH (springt op) Het is niet waar! Jullie journalisten zijn net zo bang voor de bruinhemden van Hitler als wij! Jullie moéten dat schrijven! (wendt zich tot haar moeder) Wij weten wel beter, hé?
Getuige B. gaat af.
MOEDER Nu ze vader vermoord hebben, zijn ook wij niet veilig meer. Misschien geloven de nazi's dat ook jij en ik op de hoogte zijn van hun vuile zaakjes.

Fade in: treurmuziek.
GETUIGE A (tot moeder) Hitler wil een staatsbegrafenis voor uw man.
MOEDER Dan vluchten we dààrna.
GETUIGE A Een militaire kapel moet treurmuziek spelen voor een rouwende menigte. Er moeten vrienden en bekenden zijn, bewonderaars en bewonderaarsters.
De twee SA'ers draperen een hakenkruisvlag over het lijk van Hanussen.
HANNAH Haal die vlag weg!
MOEDER Ssst!
HANNAH Ik wil ze niet zien!
MOEDER Laat er, in je herinneringen, dan geen vlag zijn, Hannah...
SA 1 De Führer die alle Duitsers een nieuw Duitsland wil geven, zal het woord voeren aan zijn graf!
SA 2 Want Erik Jan Hanussen was één van die mensen, die hem hebben geholpen het nieuwe Duitsland tot stand te brengen!
Treurmuziek gaat over in militaire marsmuziek. Uit de kist begint nu langzaam maar zeker Hanussen te verrijzen, maar Hannah en de moeder zien het niet, want zij hebben zich afgekeerd.
HANNAH Moeder en ik probeerden dit nieuwe Duitsland te ontvluchten... Maar we werden gesnapt... Ik slaagde erin te ontsnappen en dook onder... Moeder verdween in een concentratiekamp...


MOEDER Zal de waarheid over het leven en de dood van mijn man ooit gekend worden? Was Erik Jan Hanussen een wondermens of een oplichter?
HANNAH Mijn vader was geen van beide.
MOEDER Was Erik Jan Hanussen een nazi of een communist?
HANNAH Mijn vader was een goochelaar. Hij was voor het variété. Voor de verscheidenheid. Daarmee is alles gezegd.
Fade out: licht en muziek.
DERDE SCENE
Fade in: licht.

Drie stoelen en een tafel suggereren een huiskamer. Het gezin Hanussen - vader, moeder, dochter - zit aan tafel.
HANNAH (tot publiek, als terzijde) Hij kan vertellen, mijn vader... Bij valavond...
Het licht dimt.
HANNAH ... als het een beetje stormt...
Fade in: storm.
HANNAH ... en als de wind onheilspellend rond het huis giert...


  1   2   3   4


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina