Voorbereiding Keuze, afspraak, voorbereiding kaarten, boeken, planning



Dovnload 66.37 Kb.
Datum14.08.2016
Grootte66.37 Kb.
Voorbereiding

Keuze, afspraak, voorbereiding kaarten, boeken, planning.

Warming up

Tot en met Vlieland

Richting Denemarken

Tot Ekernforde

Toch geen Noorwegen

Tot Anholt

Zweden en Kopenhagen

Stormen naar Varberg, Land traject, Sandhammen, Malmo.

De Deense schoonheid

Klintholm - Horuphavn

En weer op huis aan

Slecht weer, Kiel, BB.

Terug op de Noordzee.

Nacht tocht, Texel.


Na een jaartje naar de west (Scillies) waren dit jaar waren de plannen naar Noorwegen.

Engelse zeilvrienden wilden dit jaar ook naar dit gebied, zodat we afgesproken hadden op de langste dag in Oslo. Voor ons zijn dit soort afspraken een aardige stok achter de deur.

Om in Oslo te komen hadden we drie mogelijkheden:

1. Rechtstreeks van Terschelling naar zuid Noorwegen;

2. Langs de kust de Duitse bocht rond en het Skagerak oversteken;

3. Door het Kielerkanaal en achter Jutland langs naar het noorden.

De keuze viel op de laatste optie. De route is 100mn langer, maar de beschutting maakt de voortgang zekerder. Uiteindelijk gaf de eenvoudiger organisatie van het vervoer van de opstappers de doorslag.

Om de reis te realiseren had ik vijf en Tine vier weken vakantie.

In de eerste week zal ik met de opstappers zo ver mogelijk naar het oosten varen.

Gedurende deze week hanteren we een los-vaste planning die, afhankelijk van het weer, een aflossing tussen Delfzijl en Flensburg mogelijk maakt.

De tweede week stomen we samen door tot in Oslo, waar de voorgenomen ontmoeting kan plaatsvinden. Daarna hebben we nog 3 weken de tijd om via de Zweedse kust en Denemarken, de terugtocht naar Monnickendam te volbrengen.
Dit jaar hebben we de planning niet gehaald, maar dat wil niet zeggen dat de vakantie mislukt is. We hebben weer een prachtige reis gemaakt, veel nieuwe plaatsen aangedaan en daarna de boot weer op het voorgenomen tijdstip in Monnickendam afgemeerd.

Onze vrienden hebben later in het jaar nog ontmoet, in Lelystad.

7/6

Na dagen van zeulen en stouwen van van alles van thee zakjes tot rubberboten is het vertrek weer daar.


Op de valreep samen met Jan Zetsema nog een laatste tip van Jan over een storingsgevoelig stop-relais op de Yanmar opgevolgd. Door zijn lange ervaring met de verhuur van Dehlers kent hij als geen ander de nukken van deze schepen uit de praktijk.

14:00 op pad naar het noorden. Door een te westelijke wind niet via Lelystad maar voor Enkhuizen gekozen. Qua drukte en goede keuze want de wachttijd is door het naviduct tot bijna nul teruggebracht. Maar echt gelukkig was de schutting niet, want in een sprintje om de lijnen van een knoeiende boot achter ons aan te nemen tikte er iets tegen mijn kuit.

Einde haast, verplichte rust door een zweepslag...Balen!!!

Contact met de sportman in de familie leerde dat rust en fysiotherapie de enige oplossing is. Doorgezeild naar Staveren en daar in de marina de situatie nader beschouwd. Besloten gewoon door te gaan, maar voorlopig niet lopen, veel Arnica smeren en geen plotselinge acties. Dat wordt dus extra werk voor de crew.


We zijn weer blij met deze makkelijk te zeilen boot want we kunnen nog voort, zei het met beleid.

8/6


Bij gebrek aan wind voor het onweer naar Medemblik gemoterd. Onze keuze viel op Medemblik vanwege de betere beschutting tegen de voorspelde windstoten en het stadje is bij slecht weer veel gezelliger dan die kille jachthaven van Stavoren. Net na het afmeren breekt het onweer los, beter getimed kan haast niet.

De middag (zittend) door gekomen met Colonisten van Catan en de “Verkerk” finale van Roland Carros. Goed gespeeld, maar hij had wel één setje mogen winnen.

9/6

Op 10:00 op pad, tank afgetopt en zeilen....



Door het vlagerige weer, zeker zo kort onder de dijk, met pieken tot 24kn besloten een rif te steken.

Het nagel nieuwe Nautos reefblok kon niet eens de kracht van de lier aan, en spatte uiteen.


Na een stukje sukkelen met 2 reven zakte de wind tot onder de 20 knopen zodat de tocht weer met volzeil voortgezet kon worden.

Net op tijd in Den Oever om Anne op te pikken.

In een te gehaaste actie, bij het aanbrengen van een vervangend reefblok, de reeflijn laten schieten.

Net niet te veel wind voor vol zeil naar Oude Schild. Mooi tochtje aan de wind constant op de 7kn.


Met een manke schipper en twee opstappers verloopt het afmeren in een box met vinger-pieren nog wat onwennig.
Erik is aan het koken geslagen en het resultaat was een smakelijke Spaggeroni met een tomaat.

De avond goed besteed met gepriegel van de reeflijn door de giek. Voor we te kooi gaan is de

boot weer klaar voor het een rondje zee.

10/6


Op het afgesproken moment stond de aflossing van Erik op de steiger. Om het makkelijk te houden werd Erik vervangen door Erik.

We zijn weer op getijde water dus planning wordt weer van belang. Door het tonen van de boot aan de achterblijvende familie hadden we een wat vertraagde start, ach een halfuurtje geeft toch niet.

Na het afscheid van Erik een spectaculaire herhaling van de Centraal Beheer reclame gespeeld.
Een landvast wilde niet snel genoeg los, en leek te blijven hangen achter een bolder op de steiger.

De buurvrouw kwam al aangerend om de lijn vrij te maken, maar net op het laatst moment liep de lijn vrij.


Na probleemloos zeil zetten met de nieuwe crew gaan we op pad, rond Texel richting Vlieland.

De stormwaarschuwing die we ter hoogte van de Eierlandse gronden ontvingen zette ons wel op scherp maar bleek achteraf wat over bemeten.

Een goed geplande en zeer snelle tocht bracht ons in 5 uur naar de haven van Vlieland.

Een perfecte Uncle Bens maaltijd con Pollo, afgemaakt met bitterkoekjes pudding en vla toe deed de mannen weer goed na een dagje op zee.

Het “wij gaan morgen om zes uur weg”, dat hier altijd door de buren geuit wordt, was weer zeer leerzaam. Met name toen de buurman bij de havenmeester een heel ander verhaal hield.

11/6


De morgen kwam met (te) veel wind voor een grote sprong. Na veel gepraat over het weer en oude reizen besloten de actie voor vandaag een poosje vooruit te schuiven.

Het dorpje door gewandeld en per ongeluk in de rondleiding van de kosteres van het kerkje terechtgekomen. Leuke anekdotes over jutten, de dominee, Wiegel, de koningin en walvis kaken.


In het Weeshus (naast de kerk) geluncht en een partijtje buitenschaak voor dummies gespeeld.
In de galerie op zolder van het Weeshus hangt een mooie verzameling kunst w.o. veel Corneilles.

Na het eten het duin op gestrompeld, dat was met mijn onwillige pootje eigelijk net te veel.


Bij de vuurtoren over de zee en het wad uit gekeken, wat is het hier toch mooi!

Terug aan boord blijkt dat de komende nacht het gewenste weer opleveren zal. Daarom besloten nog wat voor te slapen, eten om dan om 21:00 naar zee te gaan. Dan hebben het licht tot het einde van de geul.


De trip verliep geheel volgens plan. Echt donker werd het niet met een kristal heldere hemel en bijna volle maan. Erik en Anne sliepen afwisselend en ik liep de Chinese wacht. De wind was voor plat voor het laken met 6kn niet genoeg. De vroege morgen 4:00 was het lastigste navigeren, te veel licht om de lampen op de tonnen te zien, te weinig licht om de ton zelf te zin (op 4MN afstand).
Dit leidde tot een korte verwarring van de vuurtorens van Schier en Borkum (dat ga ik nog jaren horen).

Om 6:00 hebben we weer genoeg wind om te zeilen. Met een lekker zonnetje en backstag windje 3 een mooie morgen.


Tussen Borkum en Norderney bestieren E&A de boot, terwijl ik wat slaapachterstand inhaal.
De video toont hier dat Neptunes even aan boord was, helaas gemist.
Bij Norderney het spinnaker erbij, het kan haast niet mooier. Tot de wind een poosje instort. Na de passage van de Jade trekt de wind weer aan en kunnen we weer zeilen. De Elbe bereiken we 3 kwartier te vroeg, stroom tegen wind maakt het hier lastig sturen, met de wind recht van achter toenemend tot 5bft, hebben we even met die zware laatste loodjes te maken.

Na de kentering wordt alles weer rustig. Einddoel van deze etappe wordt Brunsbuttel, waar we na een zeer snelle schutting door een vriendelijk “wir warten” van de sluismeester, om 23:00 afmeerden in het knusse haventje achter de sluizen.

13/6

Na een goede nacht op stap naar Kiel. Onderweg de tijd gevuld met lezen, douchen en lekker eten (Erik maakt heerlijke tosties met pesto !). Onderweg varen we naast de Pasific Wisdom, uit Hongkong. Zo te zien de grootst mogelijke boot voor het kanaal. We kunnen het allemaal zien gebeuren, tot en met de loods wissel halverwege en de moeilijke passages met tegenliggers.



Na 7 uur varen meren we af in de sluizen bij Holtenau. Vanuit de sluizen nog even onderzeil naar de nieuwe olympische haven. De haven was in opbouw voor de Kieler woche (het volgende weekend).
Heerlijk gegeten bij de Italiaan op de haven en een wandeling naar Strande gemaakt.
De avonden zijn nog wel wat koud met een Oostzee van maar 13 graden, maar overdag in het zonnetje is het lekker.

14/6


De laatste dag met Erik en Anne, begonnen met rustig eten etc. Daarna de haven uit en de boot aan de heren gelaten; na zo een weekje moeten ze het zelf kunnen, koers plotten, positie prikken, trimmen moet kunnen. Wij gaan op weg naar Ekernforde waar Erik en Anne plaatsmaken voor Tine.
Met de weg zakkende wind komen we wat te laat in Ekernforde. We beperken het wachten van Tine door een eindsprint op de motor, onderwijl wordt binnen hard gewerkt om de boot weer schoon op te leveren.
Helaas kunnen we niet naar de afgesproken haven omdat daar een Pre-kielerwoche Optimisten bijeenkomt is, onderweg zien we zo 200 van die zeepbakkies voorbijdrijven.

Alternatief is de stadshaven. Hier kunnen we mooi naast de boot parkeren, en het blijkt toch ook een heel rustig stekje te zijn met fraai uitzicht op de forde, wat wil je nog meer.

Na een ijs(je) de bemanning gedag gezwaaid; zij brengen de auto weer terug naar Holland.
Als de laatste stukken bagage zijn weg gestouwd gaan we het plaatsje verkennen.

Het Ekernforde is gezellig stadje met een nette boulevard en een gezellige winkelpromenade.


Na de wandeling nemen we de rust die ons toekwam na een paar dagen doorvaren en een drukke werkweek, afgesloten met 600km autobahn.

15/6


Het voornemen was een rustig beginnetje. Weg met een zonnetje en windje 3, paste daar mooi in. Na enige uren betrok de lucht en trok de wind aan tot 5, natuurlijk recht op de neus. Dat werd dus flink kruisen in de Kleine Belt.

Als je ze zoekt, lijken hier toch weinig beschutte havens te zijn. Besloten dat het bij Lyø wel genoeg was voor vandaag (45nm). De afronding van de trip was wat speciaal. Je zag de haven, er lagen schepen, maar waar is de ingang? Zelfs op 25 meter kon je nog de ingang niet open varen. Daarna viel het mee, De box was zo on-Deens breed dat wij ons zorgen maakten dat we de palen wel zouden halen.

Het eiland is erg mooi, veel rieten daken en enorme boeren schuren. De beesten lijken geen natuurlijke vijanden te hebben, zo had moeder eend nog een vol nest met jongen (van een week of 10), die zich uit het gras lieten verjagen door een enkele koet, de helden! Gingen ze maar veilig met zijn allen midden op de weg verder slapen.

16/6


Weer bijtijds op stap, bij gebrek aan wind op de motor. Eerste doel was Aaro, waar diesel verkrijgbaar was. In Aaro was wel een pomp, maar die werkte alleen op lokale creditcards. Bij gebrek aan Deense kronen en een lokale bankkaart de reis weer voort gezet. Wel even rekenen want de bodem van de tank moet inzicht komen. Volgende tankpoging was Middelfart, weer zo'n automaat maar deze werkt op papiergeld. Na veel geloop een omwisseling van creditcard naar Deense kronen geregeld. We schatten minimaal 90l te kunnen tanken, dus steeds met briefjes van 100 DKK 13 liter in de tank gegooid. De boot bleek zuiniger te hebben gelopen dan gedacht, van de laatste 100DKK kregen we maar 2 liter in de tank, Resultaat minder dan 3 l/pu sinds Medemblik.

De route zelf was zeer mooi, met name tussen Aaro en Frederica vaar je over ruime meren begrensd door weide en bossen. Te oordelen aan de spelende zeehonden is het toch echt zee! De doorgang bij Frederica is een soort trechter. In dit stuk staat plaatselijk tot 2kn stroom. In ons geval was dit tegen. De stroom loopt met de wind hier, zodat de noorden wind van de afgelopen twee dagen een zuid gaande stroom op gang heeft gebracht.


Vanuit Frederica kozen we voor Borgense voor de overnachting.

Dit is een dorp met een flinke jachthaven, leuk dorpje. Grappig is de kopie van Manneke Pis.


Het verkeer lijkt een beetje op het oude Urk, waar de heren de dames proberen te imponeren door met glimmende autos door het dorp te flaneren.

De weersvoorspelling begon hier roet in het eten te gooien. Een Deense waarschuwde ons voor een Kuling die er aan kwam. Na wat heen en weer gepraat bleek dit windkracht 6-8 te zijn. Omdat de omstandigheden in het Skagerak het ergste zouden worden werd het tijd voor een herziening van de plannen. Voorlopig besloten zo ver mogelijk naar het noorden te varen, en daar een beslissing over de sprong naar Noorwegen te nemen.

17/6

Volgende dag om 8 uur weg naar het noorden. Mooi weer, veel varen.



De passage naar Tuno was aardig, een ondiepte die op z'n Deens was aangegeven. Dan blijkt de looe channel prima te doen.

Bij Hjelm besloten door te varen naar Anholt.

Goed op weg begon er een vervelende zee te staan, maar zonder wind!

Een half uur later kwam de wind, meteen een 5 en dat is even wennen na twee dagen zonder wind. Het wennen was opslag vergeten toen we kort bezoek kregen van een dolfijntje, zeker op zoek naar zijn vriendjes? Na het nodige ruime-windse rollebollen om 20:00 afgemeerd.


Anholt is leuk, een stuk duin in zee. Het is er stil en het ruikt er heerlijk naar duinrozen en dennenbossen, De haven was net opgeknapt, het kon niet beter.

Het been wilde niet zo waardoor we afzagen van een wandeling naar het dorp (3km).

De weersomstandigheden tekenden zich nu duidelijk af. 2 a 4 dagen met 6bft en meer voor de boeg maakte het niet meer mogelijk naar Noorwegen te komen (en met name ook weer terug). Gekozen om een goed beschutte stad in Zweden aan te lopen en daar de langste dag mee te vieren.

18/6


Volgende dag op naar Zweden. Eerst over een bankje bij de haven van Anholt. Hier was het voordeel van het PC navigatie programma merkbaar.

De zomer boeien lagen nog niet op de plaat maar op de PC konden we exact zien waar we zaten.


Vrij van het eiland kwamen we weer in de wasmachine terecht. Na een nachtje oefenen hadden de golven nu de smaak goed te pakken. Als ze hier waarschuwen voor golven van 1.50 dan is dat flink rollen. Wel vervelend voor mijn been want bij een navigatie klusje binnen toch weer lelijk verstapt. Ook stuurautomaat had flink werk om de opdoffers van de dwars inkomende golven uit de koerslijn te houden.
Na de nodige uren afzien kwam Varberg in zicht. De aanloop hier is ruim en bij deze windrichting goed beschut. In de haven vonden we een box die bij de verwachtte windrichtingen goede beschutting kon bieden. Op 5 minuten lopen van het centrum, station, de burcht en de winkels, een prima plaats om een paar dagen verwaait te liggen.

19/6


Vandaag een familie reunie; Tine's broer en schoonzus zijn met de motor op weg naar het noorden. Hierbij hadden we 'ergens' een ontmoeting ingepland, met deze winderige dagen kwam dat mooi uit.
Om de familie in te halen zijn we een langs de kust naar de camping gewandeld.
Nu de wind 100 graden gedraaid is lijkt de zee nog te gaan, maar de wind is al flink aanwezig.
Het is op de camping een grote drukte voor de feestdagen. Na een incheck procedure van 45 minuten uiteindelijk een behoorlijke plaats gekregen. Wel jammer voor de flinke file die inmiddels voor de ingang van de camping was ontstaan.
's Avond de reizigers aan boord een lekkere maaltijd voorgeschoteld.

20/6


De dag van de mid zomer feesten is aangebroken. Op deze dag zijn in de morgen de winkels nog open, daarna is Zweden twee dagen gesloten. 's Ochtends nog snel een auto gehuurd voor de volgende dag. Doordat de verhuurder vanaf deze middag dicht was kregen we hem voor de rest van de dag gratis.
Wij mooi gebruik gemaakt van de mogelijkheid om alvast het achterland te verkennen. Prachtige meren en bossen in uitgestorven buurten. Het lijk hier een beetje op de Ardennen maar dan veel stiller...

In de middag de familie opgehaald en naar de feesten in de stad geweest.


De officiële viering is een heerlijk kneuterige aangelegenheid.

Het begint met het ceremonieel opzetten van de meiboom in het park. Iedereen helpt mee de versierde paal overeind te krijgen. Daarna komen er accordeonisten die voor de begeleiding van de liedjes.


Een voorzanger(es) zet aan en dan doet iedereen mee. Kinderen en moeders met bloemenkransen in het haar dansend om de meiboom. De liedjes zijn allen oude deuntjes, die vaak bepaalde danspassen ondersteunen. Het park van Varberg zat vol met picknickende families.
Later die dag zijn we op de Camping wezen rond neuzen. Voor ons was het even prettig om uit die gierende wind te zijn. Het eten deels gekookt en deels van de campingsnackbar. Opvallend bij de snackbar was een broodje mos. Dat is aardappelpuree, we moesten het wel even vragen. Tine heeft er een geprobeerd (met Zweedse balletjes) en kwam tot de conclusie dat het best te eten was.

21/6


Nu we zeilend niet verder kunnen gaan we met de auto naar het noorden.
Eerst Gotenburg aangedaan, een prima stad, maar op de feestdag is helaas alles dicht.
De stad is zeker de moeite waard, maar bezoek het wel op een dag dat de winkels open zijn.
Na drie uur door een stille stad lopen zijn we doorgereden naar Marstrand, het zeil Mekka van de Zweedse west kust. Hier organiseren de Zweden matchraces, die tot wel 40.000 bezoekers trekken! Best een nautisch volkje die Zweden.

Bij de eerste scheren direct de auto langs de weg gezet en genoten van het uitzicht. Onbeschrijfelijk....

Het dorp Marstrand is leuk, iets minder authentiek dan Sandhamn aan de oostkust, maar wel gezellig.
De scheren hier bestaan meer uit kale stenen en minder bossen, dat komt waarschijnlijk door de aanhoudende westen wind op deze eilanden. En naar men zegt is hier de boel kaal gekapt voor de bouw van schepen.

22/6


Volgende dag was de wind weer even wat minder zodat we weer op stap konden.

De eerste mijlen de haven uit voeren we nog redelijk beschut onder de eilanden, maar verder naar buiten stond er nog een flinke zee. Omdat het eerste deel van de route vrij kort onder de kant liep waren we geneigd de kapen kort te ronde. Door de behoorlijke tegenstroom die rond deze landpunten stond zijn we wat verder uit de kant gaan varen.

Verder in de reis vlakte de zee langzaam uit en nam de tegenstroom af (tot 0,5 kn) waardoor het leven aan boord weer aangenamer werd.

Door dat er voor de volgende dagen nog een storing voorspeld was lieten we de Laholms bocht, het eiland Vrenen en de Skalderviken links liggen en zette rechtstreeks koers naar de Sond. Het idee hierachter was dat je met wat meer wind in de Sond je onder de hoge wal beschutting kan zoeken.

Direct na het ronden van kaap Kullen, de ingang van de Sond, ligt Mölle.

Een oud vissersplaatsje wat nu meer een vakantiehuizen dorpje voor de gegoede Zweden is geworden.


De haven is perfect, maar wellicht wat te klein in het seizoen.
Na zorgvuldig de geleide lijnen naar binnen te hebben gevolgd, vonden een mooi plaatsje.

Na het eten dachten we ‘even’ de klip op te lopen voor een mooi uitzicht. Dat viel even tegen.

Niet het uitzicht, dat was fenomenaal! Maar toen we er na dik een uur klimmen nog niet waren. Merkten we dat je deze klim beter niet na een lange dag op zee kan doen. Als je meer energie over hebt is het een prachtige wandeling door een natuur reservaat, en langs een golfbaan.

Die golfbaan redde ons en beetje, want we kregen een lift terug naar het dorp van een golfster die naast de haven woonde.

23/6

De volgende dag werden we wakker met voorspellingen voor zuid 6 tot 7 en in buien 8 á 9. Altijd weer aardig.


De wind moest nog komen dus besloten om op de motor zover mogelijk richting Kopenhagen te varen. Doordat je hier met de heersende wind de stroom tegen heb, pakweg 2kn bij deze omstandigheden, is kruisen meer een actie voor masochisten. Een meevaller is dat de golven laag en kort zijn. Zo kort, dat onze boot er twee tegelijk pakt en daardoor bij het motoren niet stuitert.

Als we na drie uur Helsingor naderen is de wind al aardig op stoom aan het komen. Met nog de nodige uren motoren voor de boeg is het tijd voor een beslissing.


We besluiten hier kamp op te zetten voor de expeditie naar Kopenhagen de volgende (storm-)dag.

's Middags het stadje bekeken. Helsingor heeft een gezellig centrum waar je leuk kan winkelen en eten.

Het bezichtigen van de abdij-kerk vielen we bij toeval in een rondleiding door een oude abdij, een mooi gebouw dat er al weer 700 jaar staat. Zowel in deze kerk, als later in de kapel van de Kroneborg valt de zeer kunstig bewerkte koninklijke loges op.

Het stadje is gericht op de vele ferries (van het formaat pont van Texel) naar Zweden. In deze buurt betekent dat veel drankwinkels zelfs tot in de jachthaven.

De alcoholische drank prijzen lopen van duur in Noorwegen via Zweden en Denemarken naar goedkoop in Duitsland. Hierdoor zie je hier aan de “goedkope” kant van de grens zeer veel slijters.

24/6


De wind was hard als voorspeld dus gingen we de volgende dag met de trein naar Kopenhagen. Het openbaar vervoer is hier prima en betaalbaar; voor 90DKR pp hadden we een OV-dagkaart, voor het hele eiland Seeland, inclusief (water-) bussen in de stad.

Na een uurtje treinen stap je het centraalstation van Kopenhagen uit. Dat is wel even wennen na zoveel rust. Een grote chaos van mensen, auto’s, bussen enz.

Hier hebben we een dagje lekker gewinkeld, al dat mooie Danish design, en wat van de bezienswaardigheden gedaan.

Hoogte punten waren de bibliotheek, Amalia borg, Nye Havn, Slots holmen en de design winkel van Illums, maar er is nog zo veel te doen. We komen zeker terug.

25/6

Ondanks de voorspelling van een viertje, worden we weer wakker met 28kn op de windmeter. Besloten het nog even af te wachten en onderwijl het kasteel van Helsingor te gaan bekijken.



De Kronenborg is een fraai kasteel en burcht dat al de nodige eeuwtjes de Sond bewaakt. Het was een interessant tol huis, want geen schip kon om de kannonen van deze burcht heen. Ook de Nederlanders hebben een positieve bijdrage geleverd bij het in Deense handen houden van deze burcht.

Verder was dit gebouw de oorspronkelijke inspiratie bron voor Hamlet. Mede daardoor wordt jaarlijks in deze burgt een uitvoering van dit toneelstuk gegeven.

Ook vandaag de dag maakt het kasteel nog deel uit van de navigatie op de Sond. In een van de torens van het kasteel is nog steeds een sectorlicht opgenomen.

In de middag nam de wind langzaam af en zijn we vertrokken naar Malmö.

Uren plat voor het laken was wat vervelend, het eerste deel waren er nog wat veel golven voor de stuurautomaat. Na het Zweedse eiland Ven, zijn we de in de luwte van het eiland gekropen waardoor de automaat het de rest van de weg aan kom. Tegen de tijd dat we Malmö naderden was de wind terug tot 8kn, en de zee weer zo mak als een lammetje.

Malmö vinden is geen punt, er staat een flinke brug naast! Ook in de haven is alles goed, zij het dat het havenkantoor wat ver lopen is(1km?).

26/6

De dag besteed met een bezoek aan Malmö, onze laatste Zweedse stad. De laatste kans om van de ZKR-en af te komen. Wij zetten de overgebleven valuta hier om in vladder (zweeds voor vlierbessen limonade). Als je in Limhamn (de jachthaven van Malmö) ligt kan je met de bus naar het centrum(dat deden wij), maar je kan ook een haven-fiets lenen. Daarmee trap je in een klein kwartiertje naar de stad.



Aan bezienswaardigheden heeft Malmö niet zo veel. Waarschijnlijk te veel competitie van de overkant (Kopenhagen). Maar de stad is zeker de moeite waard voor een wandeling door de parken en wat over is van de oude stad. Op de pleinen in het centrum hangt een gezellige sfeer; veel drukke terrassen waar je lekker van de zon kan genietenen en naar de voorbij trekkende mensen kan kijken.

Shoppen kan hier goed, maar dat was te verwachten van de 3e stad van Zweden.

Mocht je in tijd nood zijn of verwaait liggen, dan kan je prima met de trein van Malmö naar Kopenhagen. Deze trein rijdt ieder half uur, via de brug en de luchthaven naar het centrum van Kopenhagen en vervolgens door naar Helsingor.

27/6


Besloten een eind richting huis te gaan. Helaas geen wind (Var 3 kn) dus de motor aan en rustig in het zonnetje zitten, boekje lezen, schepen kijken. Na het passeren van de Brug en de wat drukkere shipping lanes koers gezet richting Klintholm. Door onze hoogte en diepgang is de alternatieve route ten noorden van het eiland Mon niet mogelijk. Met wat dwarsstroom de Faksebocht langs, en daarna genieten van de Klint. Het zijn nog net geen white cliffs, maar met hun 138 meter hoogte toch reuze imposant. Daarna met de stroom achter de Grunsond in tot aan Stubbekobing.

Het plaatsje heeft eigenlijk niets, maar dat is wellicht de charme. In het haventje is het gezellig, met mensen die vrijdags voor het weekend naar de boot komen en wat bij elkaar gaan borrelen. Niet te wild, en om 22:00 gaat iedereen te kooi.

28/6

Dat merk je de volgende ochtend als om 8:00 de haven weer tot leven komt.



Wij hebben weer in de vissershaven getankt (zie 2001), nog steeds met de sleutel procedure, maar dat is binnenkort over. In reactie op mijn verhaal over de moeite die buitenlanders moeten doen om diesel te bemachtigen zei de winkeldame, dat we de volgende keer gewoon de sleutel weer kunnen komen halen.

Daarna, weer zonder wind, op naar de Grote Belt. Voor een zaterdag is het heerlijk rustig op het water. A la het IJsselmeer in april. Na Omo kregen we net genoeg wind om in een uurtje zeilend de grote Belt over te steken. Prima, even zo'n onderbreking. Net als de 3 bruinvissen die we hebben gezien. Kleine donkere, een beetje schuwe, beestjes. Alle bruinvissen waren alleen op stap. Voordeel met dit lichte weer is dat je ze direct ziet als ze het rimpelloze water breken. Zo kan je ze makkelijk een heel eind volgen.

Direct na het ronden van Langeland, besloten we in Lohals te overnachten.

In de vissershaven kwam net een van de weinige boxen voor een breed diep schip vrij, dat kwam mooi uit!

De avond in Lohals was gezellig, een lokaal bandje stond op de kade wat te spelen, netjes tot even na 22:00 want ook dit dorp heeft rust nodig!

29/6


De volgende ochtend werden we wakker met miezer regen en geen wind. Na tot 11:30 gewacht of het op zou houden, maar besloten richting Svendborg af te varen.

Onder de buiskap de stuurautomaat bedienend kwamen we redelijk droog over.


Onderweg wel weer twee dolfijntjes gezien, er zitten er best veel hier.

Net voor Svendborg hield het op met regenen waardoor we droog konden afmeren.

Het stadje is prima om verwaaid te liggen, veel winkels en de haven ligt redelijk beschut.

Nadeel is dat het er druk is, en dat de industrie in de haven een beetje te aanwezig is.

Wij zijn het centrum door gewandeld en hielden het daarna voor gezien.

Het namiddag zonnetje kwam door en er was weer een beetje wind, waardoor we besloten door te varen naar Faaborg. Dit was echt chillen na de drukte in Svendborg, met 9kn wind achter de genua aan sukkelend de avond in, heerlijk! Nadat we de afslag naar Aero gepasseerd zijn bleven er op het water nog maar een paar boten over. We naderen Faaborgfjord door de Hansebocht, een smalle doorgang tussen twee banken, aan de oostkant van Faaborg.

Ten opzichte van Svendborg is Faaborg een heel ander verhaal. Een zeer pittoresk centrum vol met de bekende pastel gekleurde vakwerkhuisjes, omlijst met bloeiende rozen en stokrozen. Het is wel een echt stadje met een redelijk winkelcentrum. De haven ligt goed beschut en is ruim van opzet met uitstekende voorzieningen.

30/6
Een dagje voor de wal. Tijd voor de grote schoonmaak aan boord, een culturele activiteit en een boek. Faaborg is een klein stadje dus de cultuur bestond uit het lokale museum. Opgericht in 1917 door Mads Rasmusen. Zijn beeltenis was in ruime mate aanwezig. De collectie van het museum is niet veel veranderd sinds de oprichting. Een van de highlights was de museumtuin, niet alleen een mooi ontwerp, maar ook goed voor lekker in het zonnetje wat fris drinken.


Tijdens het vervolg van de stadswandeling de kerk besnuffeld, het werd een kort rondje door de kerk onder andere omdat de organist wat aan het uitproberen was dat in het weekend niet echt kon….
Verder in de wandeling een grote goed gesorteerde watersportwinkel ontdekt. Samen met de goede diesel voorziening hebben we Faaborg bestempeld tot prima plek om technische problemen te verhelpen.

In de loop van de avond liep de Nederlandse klipper vloot uit Kiel binnen. In deze wateren toch een imposant gezicht om deze schepen stuk voor stuk aan te zien komen.

1/7
Vroeg op pad om voordeel te halen uit de voorspelde windshift van oost naar west. Dit lukte aardig, op weg langs Lyo over de Kleine Belt naar de kop van het eiland Als ging het prima. Alleen nam de wind toe in plaats van af. Dat kan lastig zijn als je met een genua rond hobbelt. Toen de wind naar de 24kn liep werd het wat te dol (dikke 9kn op het log). De boel was weer snel onder controle toe we de genua inrolden. Een half uur later kwam de voorspelde windshift, En met de shift nog meer wind. Dat werd een pittig kruisrak tegen de stroom (1kn) en wind in met vlagen tot 30kn. De boot hield zich weer voorbeeldig, en de ingerolde genua presteerde 3x beter dan verwacht. Na het ronden van Hellesoeklint (de naam geeft een beeld van de omstandigheden daar) was het gevecht met de elementen beslist. Omdat de Pilots zo hoog opgeven over het binnen meertje bij Dyvig besloten we daar even te gaan kijken. Wat zal ik zeggen, we zijn maar gebleven. Alleen de entree is wat spannend, een geultje van krap 10 meter breed en 2.50 diep, en direct buiten de geul een droge zandbank aan BB en een wadende visser aan SB.
Vanuit de jachthaven hebben we de bus naar Nordborg genomen. Prima voor de boodschappen, en even de borg zien. Het dorpje heeft verder weinig, dus maar weer snel teruggegaan naar onze oase van rust.
Later die dag zakte de wind er uit, het zonnetje zette door en dan wordt zo een plekje magisch. Er zijn twee goede jachthavens, maar je kan er ook uitstekend ankeren (360 beschutting).

2/7
Deze mooie omgeving konden we maar moeilijk achter ons laten. Pas toen de haven weer leeg was, om een uurtje of elf, gingen we weer op stap richting Sonderborg.

In linie passeren we het smalle geultje aan het begin van het binnen meer.

Daarna zeilzetten en in een licht windje kruisend in de Alssund op.


Het laatste, smalle stuk van de Sond hebben we de motor gestart. Precies als we bij Sonderborg aankomen draait de brug, beter kan niet. Na de brug afgemeerd aan de stadskade. Dit is een prima stek, ook voor een nacht bij de stad. Alleen het afmeren is even hannessen met de palen en de stootwillen, omdat de steigerpalen buiten de steiger staan. Vanaf deze kade loop je direct het stadje in. De wandeling in de volle zon viel ons wat zwaar. Toen we omkeken begrepen we waarom, het is een lange klim! Het centrum is zeer gezellig, veel winkels, terrasjes en het zonnetje werkt dan ook mee.

Na dit korte intermezzo door gevaren naar Horuphav. Eenmaal buiten de Alssund kwam er snel een git zwarte lucht opzetten. Een zwaar onweerscomplex probeerde de Flensburgerfjord over te steken. Gelukkig voeren wij richting een breder deel van de fjord, te breed voor de bui om over te steken. Hierdoor zagen we de bui schuin achter ons langs trekken.

Horuphav lijkt in de havengids een saaie jachthaven, maar een Deen had gezegd dat dit een mooi plaatsje was. Hij had gelijk, bossen en velden rondom, en een goed beschutte haven.
Hier speelde we een nachtje hotel voor de motorrijders.
Na het afscheid in Varberg hadden zij de Oslo fjord gerond. Helaas hadden ze wat veel regen gehad en waren nu het kamperen in de nattigheid een beetje beu. Met zijn vieren heerlijk gegeten bij Tony' s Pizza.

3/7
Na onze laatste kronen over de balk gegooid te hebben in de lokale glasblazerij, de boot en motor weer reisvaardig gemaakt voor de weg naar huis. Dat wil zeggen, vanaf hier richten we ons op het oversteken van de Duitse bocht. Het weer is er nu bar, maar we plannen na de passage van de komende depressie de sprong uit Cuxhafen te maken.

Voor vandaag staat de verplaatsing naar het begin van het Kielerkanaal op het programma.
Wij hadden een perfect ritje op Kiel aan. Hier en daar nog wat stroom mee, en windhoek net rond 90 graden werkelijk. Lekker op tempo door varen!
Maar toch niet echt relaxed, want er was een voorspelling van 6 tot 7 en golf hoogte tot 1,5 m.

Gelukkig zitten we onder de hoge wal dus dat met die golven viel wel mee, maar met de nodige rondhangende onweersbuien (pik zwarte luchten) noopt dat tot continu alert zijn.


We zijn droog en zonder vervelende windstoten tot en met de oude olympische haven in Kiel gekomen.
Aansluitend zijn we nog naar het centrum gelopen, maar dat was wat te veel van het goede.
Hierdoor hebben we, na een lekker hapje, toch maar de bus terug genomen (nrs. 41/42/51).

4/7
De Duitsebocht blues zijn nu echt begonnen. De weersvoorspelling is pas acceptabel voor maandag.

Vandaag, vrijdag, zal het een natte bedoeling worden, de ochtend begint druilerig, een continue miezer-regen die het zicht reduceert tot een paar honderd meter.

We besluiten maar een dagje in Kiel te blijven, dat is aantrekkelijker dan door deze nattigheid te varen en vervolgens te liggen wachten in Cuxhaven.


We wandelen naar het centrum van de stad en langs de Delfsail deelnemers, Esmeralda en Swan van Makkum. Onderweg naar de stad loop je ook langs het zee aquarium. In het buitenbassin direct aan de boulevard zwemmen een stuk of acht zeehonden. Ondanks de regen toch leuk om even te kijken.
Daarna hebben we het winkelcentrum van Kiel bekeken. Volgens de folders de grootste overdekte binnenstad winkelcentrum van Duitsland. Waar of niet, het was groot en droog.

Door de vrij grote Italiaanse gemeenschap in Duitsland kan je je hier tegoed doen aan Italiaanse lekkernijen. Zo hebben we, ondanks het weer, heerlijk aan het Italiaanse ijs gezeten.


Tot slot hebben we de bibliotheek bezocht voor de broodnodige internet chat en de laatste weerberichten uit de gehele regio. Een rustgevende actie, want alle weerstations zijn het er over eens dat maandag en dinsdag de sprong naar Nederland mogelijk moet zijn. Daarna komt er weer een storing.
De rest van de middag en avond aan boord door gebracht, schuilend tegen de miezer.

5/7
Vroeg uit de veren voor een dagje op de motor richting het Kielerkanaal. Als we bij de sluis van Holtenau aankomen liggen er al aan een aantal schepen te draaien. Een oproep naar de sluis leert dat deze pas 25 minuten later begint met schutten (9:00).


Na de schutting uur na uur voort. Metname het kanaal tussen Kiel en Rensdorp is bijzonder mooi.

Het weer viel bijzonder mee, in plaats van de voorspelde regen is het wisselend bewolkt en schijnt regelmatig de zon! In Rensdorp hebben we een tussenstop gemaakt voor wat weekend boodschappen. Dit kan direct na de spoorbrug aan de noordkant van het kanaal. Hier zit een Lydl 300meter van het kanaal. Diesel is er ook maar geen slang naar de waterkant? Hierdoor hebben we het tanken maar uitgesteld tot Brunsbuetel. Na de pitstop van 15 minuten weer snel verder.

Door de storm zagen we in het kanaal hoofdzakelijk Hamburgers op weg naar de Oostzee. De stroom Hollanders moest kennelijk nog op gang komen.
Net voor sluiting van het tankstation afgemeerd en de tank afgetopt. Let dus op dat als je onder de 6.5 kn vaart, (wij varen rond de 6.8kn) je te laat in Brunsbuetel aankomt om te tanken.
Daarna zij we het haventje voor de sluis in geschoten en hebben we lekker eten gemaakt.
In het haventje liggen al een aantal mooi-weer-afwachters. Morgen gaan we met zijn allen richting Cuxhafen.

6/7
Tja, het weer is toch iets anders dan gepland. Een blik op de Elbe leert dat het niet de plek is voor een zondags ommetje. Stroom tegen wind maakt van de rivier een goede aanvulling op de kasseien van Luik-Bastenaken-Luik. Twee schepen hadden de moed opgevat om als demonstratie voorbij te varen. Zo te zien kon men daar aan boord door het stuiteren geen koffie drinken.


Volgens de voorspelling zou later op de dag de wind afnemen, waardoor we besloten op het einde van de vloed het te proberen. Dit gaf ons de gelegenheid de wereldstad Brunsbuetel te bezichtigen.
Veel eettentjes, en vlaggetjes, een Aldi op steenworp afstand van de haven en een (dure) bakker die op zondag ochtend (tot 11:00) open is.
Bij onze wandeling langs de Elbe oever vinden we aan de Elbe kant van de sluis nog een goed uitziend haventje. Probleem hier is de beperkte diepgang, maar je krijgt er rust en ruimte voor terug.
Het hoogtepunt van de dag in Brunsbuetel is de passage van een cruiseschip. Dan lopen de kades vol.
Gezien het snelheidsverschil tussen het gewone schutten en de passage van deze schepen, lijkt het dat de lokale middenstand de sluismeester aanmoedigt het wat rustiger aan te doen. Dat scheelt toch al gouw een biertje of … extra omzet.
Rond zessen de sluismeester opgeroepen om te vragen wanneer de volgende schutting is. Dat is over 5 minuten! Dus snel los en daardoor ook snel door de sluis heen. Samen met nog één andere durfal koers gezet naar Cuxhaven. De stroom en wind tegen maakte de rivier al veel beter begaanbaar. Door de Oostoever te houden meden we hier het ergste van de tegen stroom. Ook zakte de wind, met het invallen van de avond langzaam in. Na drie uur motorzeilen meerden we af in een bomvol Cuxhaven.

Het werd een onrustig nachtje in deze haven. De eerste schepen van de Daimler/Chrysler race uit Newport USA kwamen over de finish.

Komt er, midden in de nacht, een boot over de finish, begint er een wilde meute hard te juichen en te toeteren; dat moesten ze toch verbieden! (grapje)

7/7


Ondanks al deze commotie waren we wel vroeg weg, netjes op het tij maar helaas zonder wind.

De eerste mijlen langs de dam naar buiten gingen vlotjes; gewoon rustig door knorren.


Buiten de Elbe stonden en nog vervelende golven van de voorgaande dagen, uit een andere hoek dan de heersende wind, waardoor het even doorbijten was. Het leek er even op dat zeeziekte een spelbreker zou gaan worden, maar we raakte als weer snel gewend aan de nieuwe beweging.
We voeren weg uit Cuxhaven met een scala aan mogelijkheden, gaande weg zouden we steeds keuzes maken over de te volgen route. Uitgans punt was de voorspelling dat het weer twee dagen redelijk zou blijven, daarna kwam er weer een storing uit het westen.

Voorlopig gaan we richting Noorderney, en als we daar zijn dan zien we wel, zeg maar plan A.


Na de jade werd alles vriendelijker zodat we bij Noorderney plan B uit de kast haalden: door varen richting Borkum. Dit hadden we in 2001 ook gedaan en dat beviel goed. Je bent op Borkum al wat dichter bij huis wat met het oog op de nadering van een volgende storing een prettig idee is.
Bij de afslag naar Borkum aangekomen en nog steeds weinig wind en is de zee helemaal vlak.

Zullen we dan maar kiezen voor, Plan C of D?


Plan D, was simpel weg door varen tot we er (Texel) zijn. Dat is een nachtje op zee, maar onder deze omstandigheden is dat prima te doen. OK het is nogal wat motoren, maar dan ben je er. Je hebt geen weersvoorspellingsstress meer, en kan nog lekker wat op Texel rond hangen.
Plan C was de backup van D, als de nacht, om wat voor reden dan ook tegen valt dan schuiven we Lauwersoog in.
We besloten voor Plan D te gaan, in een keer door naar Oude Schild.
Met het aanpassen van de plannen moest er wat extra voor-geslapen worden, zodat we de donkere periode grotendeels samen door konden. Gedurende de nacht nam Tine af en toe een hazenslaapje van een klein uurtje, en zo kwamen we de nacht door.
Echt donker werd het van 23:30 tot 4:30. De schemer is het uurtje daaromheen. Net als op de heenweg was het varen met schemer lastiger dan in het duister, je ziet dan net even minder door dat je de lampen op de boeien niet meer ziet, maar de boeien zelf ook niet door gebrek aan licht.
Voor het overige zie je veel vissers, maar die zitten dicht onder de kust op de banken, en verder op zee zie je de koopvaardij in de shippinglane. De schepen die echt in de buurt komen zijn andere vakantiegangers, die deze zelfde route volgen

Enige uitzondering op deze regel was een baggermolen (ok, hopperzuiger) die zijn lading voor de kust ging lozen. Dat is dan ook wel een zoekplaatje; het vele licht aan boord maakt de navigatie verlichting van deze schepen moeilijk te onderscheiden. Toen we zagen dat het schip in onze richting draaide, hebben we een duidelijke koersverandering gemaakt zodat ze daar op de brug ons voornemen goed konden waarnemen.

Daarna zagen we dat zij 180 graden draaiden om weer naar hun baggerplek te varen.
8/7
Zowel overdag als ‘s nachts zagen we een continue stroom van Hollandse schepen op weg naar de Oostzee. Het zal daar weer druk zijn geweest dit jaar.

Het laatste stukje voor het Eierlandse gronden hadden we de stroom en de wind weer even in de verkeerde hoek. Wel zeilend maar met de toegenomen vermoeidheid is het dan toch even afzien om je langs het gat te vechten. Het gat voorbij vlakt de zee snel uit en is het weer een mooie zonnige ochtend voor Texel.


Na het puntje van Texel mooi op het tij gerond te hebben schoten we op Oude Schild af. Om 10:00 liepen we moe maar voldaan de haven van Texel binnen.
Een dag van rust, slapen, eten naar bovenal voldoening over de zeer geslaagde nachtelijke trip.

9/7
Na een boeren nacht waren we helemaal terug op sterkte.


En wat doe je dan op Texel, je huurt fietsen en je gaat het eiland verkennen, zo hoort dat hier.
Bij ons vorige bezoek (met Pasen) hebben we zo het hele eiland gerond.
Dit maal beperkte we ons tot een Bourgondisch rondje. Dat wil zeggen etappes van een klein uurtje fietsen afgewisseld met lekker eten en drinken. Onze etappe plaatsen De Waal, Den Burg, Den Hoorn en de open boerderij net buiten Den Hoorn.
Texel blijft een gezellig eiland. Het is er minder Wads, dan de kleinere wadden broertjes. Dat komt omdat je hier niet aan het eind van elke straat de zee of het wad ziet, maar dat geeft het eiland weer een heel eigen karakter.

10/7
Perfect op tij vertrokken, op het staartje van de eb richting Den Helder en dan op de vloed naar binnen.


Voor de brug in Den Oever lag een Zweedse boot te wachten die net in ons land was aangekomen.
Bij het wachten de tijd genomen om de opvarende de mooiste plaatsen aan het IJsselmeer aan te wijzen. Hun plan was eigenlijk alleen Amsterdam aan te doen en daarna door te varen naar Noorwegen, maar onze lobby heeft er een stop in Hoorn bij gekregen. Na de passage van de sluis op ons gemakje naar Medemblik door gezeild. Bij de avondwandeling liepen we de Zweden weer tegen het lijf! We kregen het compliment dat we goede ambassadeurs voor ons land te zijn. Ze hadden hun plannen om gezet en bleven toch een paar dagen langer in Nederland.

11/7
Laatste etappe naar Monnickendam verliep aanvankelijk zonder de beloofde wind.


De boot door de automaat laten zeilen en wij aan de koffie. Het was erg rustig op het water, hetgeen je bij de sluis van Enkhuizen goed kon merken: nog twee andere schepen die met ons geschut werden. Alles loopt nu zo snel dat we eigenlijk niet eens hoefden af te meren, leve het naviduct!
In tegenstelling tot wat gebruikelijk is kregen we op het Markermeer nu meer wind (tot 20kn) waardoor we de laatste mijlen af schoten. Ja, het bootje rook stal.
Zo kwamen we iets vroeger dan gepland weer terug op de Gouwzee.



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina