Voorwoord



Dovnload 466.49 Kb.
Pagina1/13
Datum25.07.2016
Grootte466.49 Kb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   13

Voorwoord

Bang ... Toen ik met een klein hartje startte aan deze grote klus.


Boos … Toen ik zag hoe weinig informatie rond dit thema te vinden was.
Verdrietig… Telkens ik weer iets moest herwerken omdat het nog niet goed genoeg was.
Blij … Als ik zag dat ik met mijn eindwerk iets bereikte en bevestigde dat het goed was.
Bij de realisatie en vormgeving van dit eindwerk hebben heel wat mensen mij gesteund en geholpen. Zonder hen was dit eindwerk niet met dezelfde gedrevenheid en enthousiasme tot dit eindresultaat gekomen.

Het was een boeiende ervaring waaruit ik heel wat heb geleerd.

Zoals gebruikelijk, maar zeker met oprechtheid, wil ik hierbij enkele personen bedanken.
Diane Maes, mijn begeleidende docente, wil ik hier bedanken voor haar steun doorheen het hele eindwerkproces. Zonder haar was ik vast niet zo gemotiveerd om dit eindwerk tot een goed einde te brengen. Ook wil ik haar bedanken voor al haar tijd die ze heeft gestoken in de overlegmomenten die er zijn geweest tijdens het maken van dit eindwerk.
Daarnaast zou ik mijn externe begeleidster Tessa Van Sonhoven, ergotherapeute bij het dagcentrum Markdal, enorm hard willen bedanken. Doorheen de stage en ook achteraf was zij bereid om tijd vrij te maken voor overlegmomenten en mee te werken aan de praktijkuitwerking van dit eindwerk. Ze wist mij steeds te steunen en gerust te stellen door haar motiverende aanpak.

Hierbij wil ik ook de andere begeleiding van het dagcentrum bedanken voor hun bereidwillige medewerking, interesse en aangename omgang.

In het bijzonder wil ik de gasten van het dagcentrum, en vooral de 4 vrouwen waarbij ik mijn eindwerk uitvoerde, bedanken. Zonder hun echtheid en wekelijkse aanwezigheid had ik niet kunnen slagen in de realisatie van dit eindwerk.
Mijn vrienden, klasgenoten en familie krijgen hier ook een plaatsje. Hen wil ik bedanken voor de steun, het luisterende oor en de kritische kijk op mijn eindwerk.

Verder wil ik iedereen bedanken die op de een of andere manier een bijdrage leverde aan de verwezenlijking van dit eindwerk.

Bedankt voor de interesse, hulp, steun, tips en bereidwilligheid in het maken van tijd bij de realisatie van dit eindwerk.
Bedankt!
Kim Peeters

Artikel



"Totdat een mens zijn emotie heeft getoond, weet hij nog niet welke emotie het is. Het tonen ervan is derhalve een ontdekking van zijn eigen emoties." (R.G. Collingwood)
Elke persoon heeft emoties, al zijn deze bij de ene al wat duidelijker te merken dan bij de andere. Meestal herken je de emoties wel, maar is het moeilijk te achterhalen waar ze vandaan komen.

Zeker bij personen met een verstandelijke beperking is dit een hele opgave. Vaak kunnen zij de oorzaak van hun emoties moeilijk onder woorden brengen en uiten ze hierdoor gedrag dat als storend en ongepast wordt ervaren door buitenstaanders.


Dit eindwerk tracht dan ook een antwoord te formuleren op volgende onderzoeksvraag: ‘Is de emotiedoos een geschikt middel om emoties van personen met syndroom van Down, met een matige verstandelijke beperking, beter te begrijpen?’

Om een antwoord op deze vraag te kunnen formuleren werd een grondige literatuurstudie gedaan rond de verschillende van de onderzoeksvraag.


Emoties


“Een Emotie is een innerlijke beleving die door een bepaalde situatie wordt opgeroepen. Het gaat hierbij om een prikkel van buitenaf, iets wat je meemaakt en waar je gevoelsmatig op reageert, of een reactie op een interne prikkel, een gedachte, beelden die je bij jezelf oproept.” (Jeanin N., Adriaenssens P., Mertens E. 2008)
Een emotie wordt dus gestuurd door een voorafgaande prikkel en veroorzaakt een reactie. Deze reactie is het gedrag dat een persoon stelt als gevolg van de emotie.

Door dit gedrag, zal de persoon zijn emoties uiten en herkennen anderen mogelijk deze emoties.


“Een emotie kan op verschillende momenten, bij verschillende mensen een ander gedrag uitlokken.

Er bestaan bepaalde stereotype gedragingen bij bepaalde emoties. Bijvoorbeeld blijdschap wordt geuit door lachen of springen, verdriet door huilen, boosheid door slaan of roepen en angst door te vluchten of ineen te krimpen.

Maar natuurlijk zal niet iedereen zijn emoties op deze manier uiten.

Gedrag en emoties zijn geen exacte wetenschap, er bestaat geen lijstje om te bepalen welk gedrag normaal of abnormaal is bij het ervaren van een emotie. Gedragsveranderingen en aanhoudend hetzelfde gedrag vertonen kunnen soms wel als abnormaal gedrag gezien worden.”

(Jeanin N., Adriaenssens P. & Mertens E. 2008)
Emoties kunnen onderverdeeld worden in vier basisemoties; boos, bang, blij en verdrietig.

Natuurlijk mogen deze basisemoties ook niet eenduidig worden gezien, deze vier emoties zijn meer dan louter één gevoel.

Ik heb gekozen om met deze vier basisemoties te werken binnen dit eindwerk.

Dit maakt dat het werken rond emoties eenvoudiger wordt en beter bij het niveau aansluit van de personen bij wie dit eindwerk is uitgewerkt.


Het syndroom van Down en een matige verstandelijke beperking

Dit eindwerk is uitgewerkt bij 4 vrouwen met een matige verstandelijke beperking met het syndroom van Down. Deze dames zijn allen uniek en hebben hun eigen karakter, opvoeding en temperament. Toch zijn er enkele gemeenschappelijke kenmerken.

Personen met het syndroom van Down hebben specifieke en herkenbare lichamelijke kenmerken. Deze kenmerken kunnen, maken dat de personen zich ‘anders’ gaan voelen omdat ze er anders uitzien dan personen zonder het syndroom.
Men vindt meer informatie over het gedrag bij kinderen met het syndroom van Down dan over volwassenen.

Mark Selikowitz (1997) bespreekt dat kinderen met het Down syndroom langer dan andere kinderen bepaalde gedragingen uiten. Voorbeelden die hij hierbij bespreekt zijn driftbuien, destructief gedrag, geweld naar andere kinderen.

Hierbij zegt hij ook dat je moet proberen te begrijpen hoe het kind zich voelt en waardoor dit gedrag ontstaat.

Hij koppelt dit gedrag dus meteen terug aan de emoties van het kind.


De ernst van de verstandelijke beperking bepaalt het niveau van de ontwikkeling. Dus ook het niveau van de emotionele ontwikkeling. Deze ligt meestal lager dan het gewone ontwikkelingniveau, omdat mensen op een emotioneel hoogtepunt mogelijk terugvallen naar een lager niveau.
Mevissen L. (2005) beschrijft dat personen met een verstandelijk beperking, in het algemeen, gevoeliger zijn voor ingrijpende gebeurtenissen.

Zelfs dagdagelijkse situaties kunnen al een bron van stress vormen voor hen.

Bijvoorbeeld het wegvallen van vaste structuren in hun dagbesteding, wanneer ze iets voorgeschoteld krijgen wat ze niet lekker vinden, wanneer iemand een flauw mopje met hen uithaalt, … Deze situaties kunnen dus een extra grote impact hebben op deze stress en dus ook op hun emoties.
Personen met een matige verstandelijke beperking hebben een ontwikkelingsleeftijd tussen 5,5 tot 8 jaar. Ze zijn vrij egocentrisch, al kunnen zij zich reeds beperkt inleven in andere personen.

Zo kennen ze andere mensen bijvoorbeeld emoties toe, alleen kleuren zij deze op hun eigen wijze.




  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   13


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina