Wat gaat er mis bij de (her)keuring van mensen met me/cvs? Inhoud



Dovnload 312.43 Kb.
Pagina5/9
Datum20.08.2016
Grootte312.43 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9

12. ‘Met ME/CVS kun je best gewoon werken’


Dit is onjuist. Volgens de Gezondheidsraad is ME/CVS een ‘reële, ernstig invaliderende ziekte’, die vaak leidt tot gedeeltelijke of gehele arbeidsongeschiktheid. Uit onderzoek van TNO Arbeid blijkt dat ME-patiënten meer beperkingen ervaren dan patiënten met andere chronische aandoeningen en dat ME/CVS in meer dan 90% van de gevallen leidt tot beperkingen in de mogelijkheden om te werken. Meestal zijn deze beperkingen ernstig. Een deel van de ME/CVS-patiënten is helemaal niet meer in staat betaald werk te verrichten. De meeste patiënten die nog wel of weer werken kunnen dit alleen door aanpassingen. Meestal is daarbij een beperking van het aantal arbeidsuren (per dag en per week) noodzakelijk.


  1. Op grond van literatuuronderzoek kan een urenbeperking bij ME/CVS niet hard gemaakt worden’/Alle ME-patiënten kunnen 8 uur per dag licht werk verrichten

Alle ME/CVS-deskundigen zijn het erover eens dat abnormale vermoeidheid en vermoeibaarheid een centraal symptoom is bij ME/CVS. Op grond van de wetenschappelijke literatuur is een urenbeperking bij ME-patiënten dus zeer goed plausibel te maken. De mate van (duur)belastbaarheid verschilt per patiënt en moet dus individueel beoordeeld worden, maar beperkt is deze altijd. Uit onderzoek van TNO Arbeid blijkt dat gereïntegreerde ME-patiënten aanzienlijk minder uren werkten dan voor hun uitval. De onderzoekers trekken daaruit de conclusie dat een (gedeeltelijke) WAO-uitkering wezenlijk kan bijdragen aan het aan het werk blijven (B. Blatter e.a., Werk, uitval en reïntegratie bij patiënten met ME/CVS. Tijdschrift voor Bedrijfs- en Verzekeringsgeneeskunde 2005 nr. 7). Uit ditzelfde onderzoek blijkt dat ME-patiënten meer beperkingen ervaren dan patiënten met andere chronische aandoeningen, dat het overgrote deel door de ziekte is uitgevallen uit het werk en dat nog niet een kwart daarna is gereïntegreerd.


  1. Je kunt volledig van ME/CVS genezen door drie maanden Cognitieve Gedragstherapie’.

De behandelingsmethode die op dit moment in Nederland als effectief gepropageerd wordt, ook door de Gezondheidsraad, is cognitieve gedragstherapie gecombineerd met fysieke training. De achterliggende gedachte hierbij is dat er lichamelijk met de patiënten niets aan de hand zou zijn en dat de klachten in stand worden gehouden door verkeerde gedachten en verkeerd gedrag. Beide veronderstellingen worden inmiddels door een groot aantal wetenschappelijke publicaties weerlegd.

Uit onderzoek (The Lancet, 2001) is verder gebleken dat deze vorm van CGT slechts tot enige verbetering leidde bij een minderheid van patiënten die gemiddeld niet ernstig beperkt waren en waarvan bovendien een deel niet aan de diagnosecriteria voor CVS voldeed. Een aanzienlijke minderheid (ruim 40%) bleek niet in staat de therapie te voltooien. De verbetering bleek gemiddeld beperkt en betekent over het algemeen dus niet dat er sprake is van volledig herstel. Een significant verschil tussen het effect van de therapie op terugkeer naar werk van de behandelde groep en een controlegroep, die aan het natuurlijk beloop werd overgelaten, kon niet worden aangetoond. Uit een mondelinge mededeling van één van de onderzoekers, professor van der Meer, blijkt dat succesvolle toepassing van CGT leidt tot een toename van het aantal uren dat iemand per week kan werken met 8 tot 11. In een groot deel van de gevallen is de behandeling niet succesvol. Als deze wel succesvol is zal in de meeste gevallen dus nog sprake zijn van een aanzienlijke duurbeperking.

Het is dus niet terecht te stellen dat patiënten door deze vorm van gedragstherapie volledig kunnen herstellen. Een grote groep heeft er in de praktijk helemaal geen baat bij of gaat er door zelfs op achteruit, vaak langdurig. Als er wel sprake is van herstel dan is dat beperkt.


  1. Inactiviteit leidt tot verslechtering, dus werken is juist goed voor mensen met ME/CVS’

Bij ME/CVS is het vinden van de juiste balans tussen rust en activiteit van groot belang. Deze balans is per patiënt verschillend. Voor de één is gedeeltelijk werken mogelijk, voor een ander is een beperkt sociaal contact of gedeeltelijke zelfverzorging al het maximaal haalbare. Tussen deze twee uitersten zijn vele varianten. Werken is alleen goed wanneer dit binnen de individuele balans van rust en activiteit kan plaatsvinden.


  1. ME/CVS bestaat niet of is niet erkend en daarom geen reden tot afkeuring’

Dit is onzin, zie punt 1.


  1. ME/CVS is een zelfopgelegde functionele invalidering

Deze uitspraak suggereert dat ME-patiënten hun klachten zelf veroorzaken en zelf ook weer kunnen beëindigen. Dat is absoluut niet het geval. ME/CVS is wel invaliderend, vaak zelfs zeer invaliderend, maar niet zelfopgelegd. Door aanpassing aan de ziekte, zijn grenzen te leren kennen en die te respecteren kan een patiënt hoogstens voorkomen dat hij onnodige energie verspilt.

Artsen, ook verzekeringsartsen, zouden zich niet schuldig moeten maken aan dergelijke onprofessionele en kwetsende stellingnames. Wanneer zij dat wel doen zijn zij niet geschikt om ME-patiënten objectief te beoordelen. Zij richten met hun botte onbegrip bij patiënten veel schade aan.


Verkeerde ideeën over de toepassing van een urenbeperking


  1. Bij ME/CVS is een urenbeperking niet aan de orde omdat er geen afwijking is vastgesteld op grond waarvan energetische beperkingen plausibel zouden zijn’

Dit is onjuist. De centrale symptomen bij ME/CVS zijn vermoeidheid en vermoeibaarheid. Als de diagnose ME/CVS is gesteld is het dus juist bij uitstek plausibel dat er sprake is van energetische beperkingen. Het feit dat de wetenschap er nog niet volledig uit is welke afwijkingen hieraan ten grondslag liggen is geen reden om hier geen rekening mee te houden. Volgens het de Richtlijn Medisch Arbeidsongeschiktheidscriterium en het Schattingsbesluit Arbeidsongeschiktheidswetten is het voor het vaststellen van arbeidsongeschiktheid, dus ook voor het vaststellen va een urenbeperking, geen voorwaarde dat er lichamelijke afwijkingen zijn aangetoond. (Dát er sprake is van medische afwijkingen bij ME-patiënten valt overigens, gezien de huidige stand van de wetenschap, niet te ontkennen).


  1. Ik mag van mijn baas bij ME/CVS geen urenbeperking geven’

Dit wordt door verzekeringsartsen gezegd die aangeven dat ze er zelf van overtuigd zijn dat een urenbeperking noodzakelijk is. Als zij op grond van een opdracht van hogerhand en niet op grond van inhoudelijke professionele argumenten worden overruled, dan is er grondig iets mis met de professionele individuele beoordeling van arbeidsongeschiktheid.


  1. Een urenbeperking is niet nodig omdat er genoeg uren om te werken overblijven.’

Dit is onjuist. Uit een artikel in het Tijdschrift voor Bedrijfs- en Verzekeringsgeneeskunde (2004 nr. 11) van zeven bezwaarverzekeringsartsen van het UWV blijkt, welke redenering hierachter zit. Dat is deze: gezonde mensen hebben 12 uur per dag nodig voor slapen, eten en zelfverzorging. De rest van de tijd, 12 uur per dag, 84 uur per week, kunnen zij dus besteden aan werk en/of aan andere zaken. Bij mensen met een beperkte duurbelastbaarheid als gevolg van ziekte moet daarop wel de urenbeperking in mindering worden gebracht, maar er blijft vrijwel altijd 8 uur per dag en/of 40 uur per week over waarin zij kunnen werken. Al het andere dat zij tijdens die uren zouden willen of moeten doen: aandacht besteden aan hun gezin, werkzaamheden in en om huis, sociale contacten, ontspanning enzovoort, is een kwestie van eigen keuze, waar een verzekeringsarts geen rekening mee mag houden. Er hoeft alleen rekening gehouden te worden met om medische redenen vereiste rustpauzes na een bepaald aantal uren werken, of met bepaalde tijdstippen of periodes dat iemand om medische redenen niet beschikbaar is.

Dit artikel heeft tot vele kritische reacties geleid, waarna het UWV zich ervan heeft gedistantieerd. Een verzekeringsarts mag bij zijn beoordeling dus niet van een dergelijke visie uitgaan.





1   2   3   4   5   6   7   8   9


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina