Wat gaat er mis bij de (her)keuring van mensen met me/cvs? Inhoud



Dovnload 312.43 Kb.
Pagina8/9
Datum20.08.2016
Grootte312.43 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9

UWV (Sfb) Hengelo:


Man was 80-100% arbeidsongeschikt en is na de herkeuring volledig geschikt om te werken (40 uur). De reden die het UWV aangeeft: “volledig geschikt verklaard om 40 uur te werken, en geen beperkingen meer aanwezig.”

Diagnose: ME/CVS Leeftijd: 36


UWV USZO Hengelo:

ME staat op het lijstje moeilijk objectiveerbare ziektes; betekent geen arbeidsongeschiktheid. Mevrouw werd volledig arbeidsgeschikt bevonden. Mevrouw heeft gevraagd waarom ze dan zo lang mocht spreken: dit was om uit te sluiten of er nog iets anders speelde. Mevrouw heeft geen arbeidsdeskundige gezien en geen urenbeperking.
UWV (GAK) Hilversum:

Vrouw (met Wajong) was volledig arbeidsongeschikt en kan volgens de artsen nu wel 40 uur werken. Mevrouw heeft een dubbele keuring gehad. De 1e arts was sympathiek maar hield zich niet aan de afspraak: “Ik heb nooit een rapportage of conclusie of verslag van het gesprek of haar eindoordeel gekregen. Dat was wel afgesproken”. De tweede vond ze asociaal: “Voor hem was het al vanaf het begin duidelijk dat ik 40 uur kon werken. U ziet er gezond uit. Hij vroeg of ik een draad door een naald kon halen, dat zei volgens hem voldoende…”

Diagnose: ME/CVS Leeftijd: 31
UWV GAK Leeuwarden:

Algemeen beleid is om geen uitkering te geven voor ziektebeeld ME. Meneer had op richtlijn MAOC gewezen waarop VA gesteld had: vorige keer is er door VA fout gemaakt bij invullen van de FML. Een urenbeperking kan ook niet want dat zou ook weer tot een uitkering leiden. Expliciet gezegd dat klachten wel erkend werden (zou ze ook in dossier zetten). Vraag van cliënt of uitslag van tevoren bekend was. Antwoord: Ja. Op tijdstip van invullen registratieformulier geen arbeidsdeskundige gezien. (later wel).

UWV (GAK) Maastricht:


Vrouw was voor 55/65% arbeidsongeschikt en is nu nog maar voor 15/25% arbeidsongeschikt. Reden die UWV aangaf: Het gaat iets beter (mevrouw: dit klopt maar: In het belastbaarheidsprofiel zal er ondanks het ontbreken van medische objectieve verschijnselen rekening gehouden worden met de langdurige periode van inactiviteit van belanghebbende er zullen beperkingen op zwaar lichamelijke arbeid en stressfactoren aangegeven worden. De urenbeperking zoals vorig jaar gesteld zal herzien worden: wegens het ontbreken van medisch aantoonbare energetische beperkingen komt dit te vervallen.

“De verwachting is dat de belastbaarheid op langere termijn nog aanzienlijk zal verbeteren”. Mevrouw kan wegens haar beperkingen haar oude beroep (management assistent) niet meer uitoefenen. Met bijkomende RSI wordt ook geen rekening gehouden, volgens de arts omdat dit niet aantoonbaar is.

Leeftijd: 45 Diagnose: ME/CVS
UWV Gak Maastricht:

Een man was voor de herkeuring 80-100% arbeidsongeschikt. Na de herkeuring was dit 45-55%. Man kon wel 20 uur werken. VA: “Zijn nichtje had ook CVS en zij is genezen, dus kan ik dat ook”. Ik moet gaan werken. AD gezien. AD neemt de therapeut van het RIAGG niet serieus. “In roofbouw op het lichaam plegen, gelooft ze niet. Ze geeft als voorbeeld sporters, zij krijgen toch ook geen CVS?” Volgens haar is de oorzaak van CVS geen zin hebben in je werk en geeft als advies: “ga iets leuks doen, wordt je weer beter”.

Diagnose: ME/CVS. Leeftijd: 26
UWV (Cadans) Rijswijk:

Vrouw was volledig arbeidsongeschikt en is na de herkeuring niet meer arbeidsongeschikt. Volgens de verzekeringsarts kon ze wel 40 uur werken.

Diagnose: ME/CVS Leeftijd: 34
UWV Rotterdam:

Vrouw die volledig arbeidsongeschikt was, is na een dubbele keuring nog steeds volledig arbeidsongeschikt.

Diagnose: ME/CVS Leeftijd: 27

Rotterdam (Gak):


Mevrouw was 80-100% arbeidsongeschikt en is nu minder dan 15% arbeidsongeschikt. Verzekeringsarts stelde: ME is geen aantoonbare ziekte, hier kunnen we niets mee. Mevrouw was voorheen afgekeurd op grond van haar klachten. Volgens arts kon ze echter wel 40 uur werken per week. Mevrouw werkt al 2 keer 4 uur en heeft 3 keer 4 uur geprobeerd wat niet lukte. Wel AD gezien.
UWV GAK Tilburg:

Vrouw van 42 was 45-55% arbeidsongeschikt en is na de herkeuring volledig geschikt bevonden. Zij vond de arts negatief en niet luisterend. Het verslag van de arts kwam niet overeen met haar verhaal.

Diagnose: ME/CVS
UWV (GAK) Tilburg:

Vrouw was gedeeltelijk arbeidsongeschikt (45-55%) en is na herkeuring volledig geschikt. Arts was vriendelijk: “mijn klachten serieus nemend echter zich houdend aan de wettelijke bepalingen m.b.t. ME. Leek zie hiervoor te schamen” Ze zou 40 uur kunnen werken. Zelf schat ze in: 20 uur. AD: “liet duidelijk merken het er niet mee eens te zijn”. Reden van het UWV om de uitkering te beëindigen: “Er is wel sprake van beperking van de mogelijkheden om te functioneren als rechtstreeks en objectief vast te stellen gevolg van ziekte of gebrek. Echter geen medische gronden voor het stellen van een specifieke urenbeperking aanwezig”.

Diagnose: ME/CVS Leeftijd: 35
UWV (USZO) Utrecht:

Vrouw was arbeidsongeschikt voor 25-35 % (met urenbeperking) en is na de herkeuring niet meer arbeidsongeschikt. Ze werd door een computercrash waarbij haar gegevens van de vorige keuring waren vernietigd voor een tweede keer opgeroepen! Deze tweede keuring was aanzienlijk korter en minder uitgebreid dan de eerste keuring. De meeste punten omtrent mijn vermoeidheid uit de eerste keuring zijn daarom niet opgenomen in de eindconclusie.

ME/CVS, fibromyalgie, hypermobiliteit zijn niet bestaand of erkend en daarom geen reden tot afkeuring”. Redenen tot functiebeperkingen zijn uitsluitend gebaseerd op longklachten en overgewicht.

Diagnose: ME/CVS en fibromyalgie, hypermobiliteit, astma, migraine Leeftijd: 31


UWV (GAK) Utrecht:

Vrouw die volledig arbeidsongeschikt was is na de herkeuring volledig geschikt om te werken. Arts vond dat ze wel 40 uur kon werken. Zelf denkt ze meer aan 15 tot 20 uur. Ze werkt al 15 uur per week; dit is maximaal haalbaar. UWV belde werkgever buiten haar om om te vragen waarom ze ontslagen was: ze was niet ontslagen! Deze laatste is nu wantrouwend.

Diagnose: ME/CVS (diagnose pas na de keuring gesteld) Leeftijd: 38
UWV (?) Utrecht:

Vrouw was volledig arbeidsongeschikt voor de herkeuring en is dit na de herkeuring nog. De arbeidsdeskundige kon maar 1 functie voor haar vinden. Mevrouw heeft een dubbele herkeuring gehad.

Diagnose: ME Leeftijd: 39
UWV (USZO) Utrecht:

Man was 65-80 % arbeidsongeschikt en is na de herkeuring niet meer arbeidsongeschikt. Tijdens het gesprek met de arbeidsdeskundige is deze man boos geworden en weggelopen. Later is het gesprek telefonisch afgehandeld. (Hij had al twee keer een arts gezien). “Er zou een sanctie volgen indien ik niet mee zou werken”. Zijn vrouw vroeg: welke sanctie? Antwoord: “geen WAO uitkering meer en ook geen WW dus”.

Diagnose: ME/CVS Leeftijd: 39
UWV (Cadans) Utrecht:

Man was 80-100% arbeidsongeschikt en is nu 35-45% arbeidsongeschikt. Keuring was niet anders. De VA stelde dat ik kan werken en slechts licht beperkt ben. Meneer krijgt nog maar een beperkte WAO uitkering en moet gaan werken voor 30 uur per week.

Diagnose: ME/CVS Leeftijd: 38
UWV Cadans Utrecht:

Vrouw van 30 was voor 45-55% arbeidsongeschikt maar is na herkeuring volledig geschikt om te werken. “Arts nam diagnose ME serieus en vertelde dat het om klachten die je hebt gaat en dat het niet uitmaakt of bekend is waar ze door zijn ontstaan. Dat de oorzaak nog niet bekend is, geeft alleen maar aan dat de wetenschap nog niet alles weet. Dit klonk veelbelovend. In het gesprek zelf was hij echter voornamelijk zelf aan het woord en had ik het gevoel nauwelijks mijn verhaal te kunnen doen.” T.a.v. de FML: “met aanvullingen van mijn kant was hij het vaak niet eens en heeft daar dus niets mee gedaan. Bijvoorbeeld met betrekking tot concentratie: als je 20 minuten op een brommer kunt rijden heb je geen beperking met je concentratie.” De arts wilde ook geen contact opnemen met de ME- poli want dat was naar zijn mening alleen nodig als “ze het niet vertrouwen”. “Overigens heeft hij dat omstreden artikel nog aangehaald over dat urenbeperking nooit meer nodig zou zijn”

[Opmerking: dit betreft het artikel van zeven bezwaarverzekeringsartsen uit TBV nummer 11 van 2004]. De AD zei over urenbeperking: dit kan alleen in uitzonderlijke gevallen als er op medisch advies bedrust nodig is. Als je ook maar iets doet op die vrije dag dan is urenbeperking niet nodig. Toen ik dat artikel aanhaalde over de urenbeperking heeft de AD mij verzekerd dat hoewel deze arts het met dit artikel eens is, hij niet op die manier beoordeelt.

Diagnose: postviraal vermoeidheidssyndroom.


UWV Cadans Utrecht:

Vrouw van 34 jaar was voor de herkeuring 80-100% arbeidsongeschikt en na de herkeuring nog voor 55-65%. Eerste VA: “Als hij zoveel sliep, was hij ook moe, ME bestond niet, was pyschisch.” Na klacht van mevrouw mocht ze 2e arts zien; deze kwam uit op hetzelfde aantal uren als de 1e arts. Mevrouw kon wel 30 uur werken.

Diagnose: ME/CVS/Fibromyalgie.
UWV (USZO) Utrecht:

Vrouw was 35-45% arbeidsongeschikt en na de herkeuring volledig geschikt. Mevrouw kon volledig werken en kreeg geen urenbeperking. “ME is geen aanwijsbare medisch objectief te bepalen ziekte”. Mevrouw werkt al 16 uur.

Diagnose: ME/CVS Leeftijd: 43
UWV Utrecht:

Man was voor herkeuring 55-65% arbeidsongeschikt. Na de herkeuring was dit 34-45%. Meneer vond verzekeringsarts goed maar zijn uitspraken om situatie zo te laten werden van hogerhand niet geaccepteerd. Hij werd verondersteld wel 40 uur te kunnen werken (zelf dacht hij niet meer dan 24 uur te kunnen werken).

Leeftijd: 44 Diagnose: ME/CVS.
UWV Gak Utrecht:

Mevrouw was 80-100% arbeidsongeschikt. Kan volgens arts wel 40 uur werken (arbeidsongeschiktheid minder dan 15%). “Vermoeidheid geen reden om tot arbeidsongeschiktheid te concluderen. Geen sprake van ziekte of gebrek” Mevrouw had gecombineerde diagnose CVS/persoonlijkheidsstoornis. Geen AD gezien.


UWV Gak Winschoten:

Vrouw was 80-100% arbeidsongeschikt en is nu voor minder dan 15% arbeidsongeschikt. Verzekeringsarts “geloofde geen woord van wat ik zei, vertelde me dat ik er gezond uitzag en dus gezond was”. AD gezien en heeft uitgelegd hoe een bezwaar in te dienen. “Hij heeft het niet over reïntegratie gehad omdat hij ook wel inzag dat het in mijn geval belachelijk was” Mevrouw wordt verondersteld wel 40 uur te kunnen werken. Leeftijd: 30 Diagnose: ME/CVS


UWV Gak plaats onbekend:

Man was volledig arbeidsongeschikt en is na de herkeuring nog maar voor 25-35 % arbeidsongeschikt. De AD: “vond zichzelf en zijn mening van belang… werd niet naar mij geluisterd, alles stond vooraf gewoon vast”. De conclusie was dat meneer gewoon volledig kon werken met kleine beperkingen.

Diagnose: ME/CVS Leeftijd: 41
UWV kantoor/plaats onbekend:

Vrouw was volledig arbeidsongeschikt en is de herkeuring niet meer arbeidsongeschikt. Mevrouw had de indruk dat het besluit al vaststond en een politieke beslissing was. “ME bestaat voor ons niet”. Arts zei het gevoel te hebben de waarheid geweld aan te doen; wilde nog wel overleggen met meerdere.

Diagnose: ME/CVS Leeftijd: 36

UWV Gak plaats onbekend

Vrouw was 80-100% arbeidsongeschikt. Na herbeoordeling viel ze terug tot 65-80% arbeidsongeschiktheid. Een 2e VA “ging kort en zakelijk om met mijn problemen en vond vervolgens dat ik geen urenbeperking nodig had.” Na intern overleg heeft men besloten haar volledig goed te keuren. Het UWV vond dat ze wel 40 uur kon werken. Zelf denkt ze 10 uur aan te kunnen. De AD plaatste ook haar vraagtekens bij de volledige goedkeuring; alleen gaf zij aan met handen en voeten gebonden te zijn door het medisch rapport (van de tweede VA). Omdat ze geen urenbeperking meer had, werd ze volledig geschikt bevonden om haar functie uit te oefenen.

Diagnose: ME/CVS Leeftijd; 37


UWV Gak plaats onbekend:

Vrouw: arbeidsongeschikt voor 80-100% en is na de herkeuring volledig goedgekeurd.

Diagnose: ME/CVS Leeftijd: 30



1   2   3   4   5   6   7   8   9


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina