Welkom en Inleiding



Dovnload 33.46 Kb.
Datum24.08.2016
Grootte33.46 Kb.
Viering zondag 22 januari 2012

“Tot spreken horen.




Welkom en Inleiding
Welkom in deze tweede viering gemaakt rond de tekst van een lied. Dit lied kwam ik tegen toen ik aan het grasduinen was in het materiaal van de Jonge kerk en natuurlijk zijn de liederen daar een belangrijk onderdeel van. Ik was blij verrast toen ik deze tekst er tussen zag staan. Het is een tekst die mij –al lang geleden- tot denken heeft gezet. Tot spreken horen. Dan moet je de woorden wegen op je tong, hoe doe je dat, tot spreken horen? Je kunt toch pas horen als er iets gezegd is? Het is een uitspraak van een vrouw die in een groep eindelijk tot haar eigen woorden kwam en zich gehoord voelde. Luisteren en horen –misschien wel in de stilte van het zijn- dat is wat we in deze viering centraal stellen. Maar laten we eerst onze oren spitsen en het lied zingen waar het vandaag om draait.

Lied 130: “Elkaar tot spreken horen”

Tekst: Lies Thielens Muziek: Jos Lamboo





Openingsgebed Laten we stil worden en bidden
Eeuwige,

Maak ons hart tot een oase van stilte

Maak onze oren tot horen bereid

Onze ogen als nieuw en onze mond zonder oordeel.

Opdat wij kunnen ontvangen wat ons aangeboden wordt

Opdat jouw aanwezigheid ons omhult en doordringt

En opdat jouw geest ons leven herademen kan.


Schriftlezing : 1 Koningen 19: 9-13

Toen kwam de profeet Elia bij de Horeb, de berg van God. En hij overnachtte in een grot.

En het woord van God kwam tot hem en zei: Wat doe je hier Elia?

Elia antwoordde: Ik heb zo geijverd voor u, want het volk van Israel heeft uw verbond

verlaten en uw profeten met het zwaard gedood.

Alleen ik ben overgebleven en nu proberen ze ook mij het leven te benemen.

Toen zei de Eeuwige tegen hem: Kom naar buiten Elia,

en ga voor het aangezicht van de ENE op de berg staan.

Toen trok de Eeuwige voorbij. Voor hem uit ging een hevige storm, Maar de Eeuwige was niet in de storm.

Op de storm volgde een aardbeving, maar ook in de aardbeving was de Eeuwige niet.

Op de aardbeving volgde vuur, maar ook in het vuur was de Eeuwige niet.

En na het vuur volgde het suizen van een zachte stilte.

Zodra Elia dit hoorde, bedekte hij zijn gezicht met zijn mantel, ging naar buiten

en bleef staan aan de ingang van de grot.

Toen wist hij dat God dicht bij hem was en met nieuwe moed

ging hij de weg terug door de woestijn en nam zijn werk weer op.
In de stilte hoorde Elia Gods’ stem in hemzelf, moge die ook in ons klinken:


Lied 62: “Jouw stem in mij” Margreet Spoelstra/Jos Lamboo

Jouw stem in mij, Jouw stem in mij,

doorklinkt mijn hart, jouw zingen draagt mij

verwarmt mijn huid, mijn lijf; als de avond valt,

en huilt en juicht en en bergt mij

zwijgt in mij. in jouw hand.

Mijn stem wordt zachter, In mij ontwaakt

ik verstil. vergeten tederheid.

Jij zingt in mij. Jij zingt in mij.









Overweging
Stilte



Klaar maken van de tafel.
Wij gaan over tot de dienst van de tafel, waarvoor die nu wordt klaargemaakt. Intussen kunt u luisteren naar een muzikaal intermezzo en is er de collecte voor de activiteiten en onkosten van de Jonge Kerk


Tafelgebed:

Het is soms moeilijk om een naam te horen en niet naamloos te zijn voor de ander.

Het is soms moeilijk om te durven vertellen dat je pijn hebt van binnen, dat je beschadigd bent of kwetsbaar. Soms verschuil je je liever en vlucht je uit de openbaarheid.

Ruim 2000 jaar geleden leefde er een man die dat hoorde in mensen. Die zijn oren richtte op zijn medemens en vooral op God die hij ‘Vader” noemde. Hij luisterde en hoorde tot in én voorbij het einde. Hij vroeg ons dat te gedenken door samen te tafelen en brood en wijn te delen.

Laten we dat dan nu gaan doen door eerst samen het tafelgebed te bidden
A: Eeuwige, zie ons hier samen

op een plek voor mensen die naamloos zijn,

een plek voor mensen die beschadigd zijn,

voor mensen die kwetsbaar zijn,

voor mensen die op de vlucht zijn.
V: Hier is een plek waar mensen bidden en hopen,

een plek waar nieuw leven voor mensen kan ontstaan.

Hier wordt getroost, hier wordt kracht gegeven.

Hier krijgen mensen een naam.
A: Eeuwige, Gij zijt aanwezig in de handen die wij elkaar geven;

aanwezig in de ogen waarmee wij elkaar aankijken;

aanwezig in het brood dat wij breken en delen

en in de wijn die wij drinken en aan elkaar doorgeven:

voedsel van de aarde, gift van de hemel,

voor allen bereikbaar, voor allen aanwezig.


V: In deze tekenen gedenken wij Jezus van Nazareth,

zijn leven zijn trouw tot in de dood.

Zingen wij met de woorden die hij ons heeft gegeven.


Lied 75: “Onze Vader” Tekst: Huub Oosterhuis Muziek: Tom Löwenthal





Nodiging, Breken en Delen

Ooit is dit begonnen, dit breken en delen van brood en wijn, uit vriendschap en betrokkenheid, uit solidariteit en liefde.


Laten wij deze traditie voortzetten, waarbij we iedereen uitnodigen – niemand uitgezonderd – om samen het leven te delen en om brood en wijn te delen als teken daarvan. Er is in overvloed laten wij samen eten en drinken

Mededelingen Zie onder.

Acclamatie: Lied 6.15: “Keer U om” Huub Oosterhuis Antoine Oomen



Zorg en dankschrift
Voorbede

Goede God,

Wij bidden voor een wereld, waarin mensen elkaar horen,

elkaar verstaan, elkaar zien.

Waar mensen op elkaar kunnen rekenen,

in openheid, in vertrouwen, in verdraagzaamheid, in liefde.

Wij bidden, dat wij zo’n mensen kunnen zijn.
Wij bidden voor hen, die ons lief zijn.

Voor onze zieken, voor hen die rouwen, voor hen die het moeilijk hebben,

wees hen nabij, wees ons nabij.
Goede God, wij danken jou voor dit samenzijn hier.

En in het vertrouwen, dat jij ons hoort, leggen wij onze gebeden voor jou neer.

Geef ons de kracht, om jouw weg te blijven gaan.

Acclamatie: “Keer U om”

Zegen en zending
Wij zijn aan het einde van deze viering gekomen. Wij hebben geluisterd en gehoord, gedacht en gezongen en we kunnen gesterkt – naar wij hopen- weer op weg, de wereld in met een overvloed aan geluid, een overvloed aan communicatie.
Moge dan wat op je weg komt
jou tot zegen zijn:
de vreugde van de ontmoeting,
de pijn van de ontbering,
de tijd van de verwachting,
het genot van de volheid,
de kaalte van het gemis.

Moge jouw leven anderen tot zegen zijn:


dat je ogen met mildheid kijken,
dat je handen open zijn en opbouwen,
dat je luistert tot in het zwijgen,
dat je woorden oprecht zijn
en dat je in hart en nieren bewogen bent
om de mens op je weg.

Moge wij in de stilte de roep van God horen,

onze naam, geschreven in de palm van Haar hand

God zegene jouw weg,


moge jouw leven tot Gods eer zijn.

Lied 55: “Roep onze namen” Tekst: Huub Oosterhuis Muziek: Tom Löwenthal

Deze viering werd voorbereid door: Olga van Kollenburg en Gonny Vervuurt


Mededeling:

- het nieuwe peilertje is uit.

- wil je meedoen met een “stiltedag in huis” a.s. donderdag? Zie het peilertje of de website onder ‘actueel’.

Informatie: Dick Knook


- op 8 februari 20.15 uur is er een bijeenkomst voor de 'nieuwkomers' van het afgelopen jaar om eens

nader met elkaar kennis te maken en in gesprek te komen. Plaats: nevenruimte Ursulakapel.








De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina