Wendy’s herinnering



Dovnload 30.16 Kb.
Datum23.07.2016
Grootte30.16 Kb.
Als je twijfelt dat ik nergens meer ben …

Wendy’s herinnering


Eenmaal per jaar, rond Allerheiligen en Allerzielen, staan onze kerkhoven vol bloemen. Maar voor de rest van het jaar liggen ze eerder kaal bij. Je zou de indruk kunnen krijgen dat wij onze doden vlug vergeten. Is dat wel zo … ?
Voor Wendy bijvoorbeeld betekent een speelgoedmuis op haar kamer meer dan een bloem op het kerkhof. Luister even wat zij daarover te vertellen heeft.
“Vorig jaar op 7 oktober heb ik moeten afscheid nemen van mijn neefje Tommetje. Tommetje was al heel lang ziek en dit door een zware handicap. Praten kon hij niet, althans niet zoals wij. Hij praatte met zijn oogjes. En... hij kon luisteren als de beste, en in zijn oogjes las je het antwoord, zag je de dankbaarheid, vermoedde je de pijn, merkte je het verdriet...

Omdat hij zo klein was, maar toch zo lief, kreeg hij van zijn ouders en van alle familieleden de troetelnaam ‘muisje’.

En het muisje op mijn kamer herinnert me telkens opnieuw aan Tommetje.”

Het gedicht van Isabelle


Wij vergeten onze doden niet.

In een foto, in een voorwerp... komen zij ons weer levendig voor ogen. Sommigen schrijven een tekstje om hen nooit te vergeten. Isabelle schreef een gedichtje voor haar papa die in het begin van het jaar overleed. Laten we even luisteren.




Papa

Papa je bent gestorven

Je had ongelijk

Ik ben er een beetje kwaad om

Je hebt geen afscheid genomen.
Maar nu zeg ik je

Oh mijn liefste papa

Waarom heb je me verlaten

Ik zou je willen kussen


Zoveel jaren zonder jou

Zeg me waarom

Waarom ben je weggegaan

Naar jouw land

Waarom ben je weggegaan

Zo ver hier vandaan


Maar nu zeg ik je

Oh mijn liefste papa

Waarom heb je me verlaten

Ik zou je willen omhelzen


Iemand heeft de warmte

van je hart weggenomen

Maar vol hoop

wil ik jou terugzien.


Wij vergeten onze doden niet. ze zijn het licht in ons hart.

Mensen sterven... ze gaan terug naar de bron, terug naar het huis waar we allen zullen gaan, terug, verenigd met hen van wie we houden.

Wat stellen we er ons bij voor … een hemel, een prachtige wereld … ?

Voor Levenslijn 2002, het Kinderfonds (voor verkeersslachtoffers) zong Ingeborg dit lied.

Een meisje, verdrietig omdat ze haar broertje verloor in een ongeval, schrijft hem een brief in de hemel. Misschien stuurt haar broertje dit gevoel wel terug in een lied.


Lieve zus





Lieve zus,

't is met mij,

aan de lijn.

Heb je even tijd ?


Je wou weten hoe het met me gaat,

Of er echt zo'n mooie hemel bestaat.

Wel, geloof me, ik ben vrij dicht bij jou,

zo dichtbij.


Weet je wat ik soms zo grappig vind ?

Dat dit gouden licht me niet verblindt.

het is stralend,

mooie kleur,

rozengeur
Lieve zus,

't is met mij, aan de lijn.

Hmm, hmm

Ik ben zo dichtbij.

Lieve zus,

dicht bij jou, jij bij mij,

ik ben zo dichtbij.
Als je twijfelt dat ik nergens meer ben,

wel vertrouw dan op die stille stem,

diep in jou,

hoor je mij,

zo dichtbij,

ik ben vrij


ik kan vliegen als een meeuw over zee

en dan neem ik al je tranen mee

voel je blij, dan ben jij, dicht bij mij
Lieve zus,

't is met mij, aan de lijn.

Hmm, hmm

Ik ben zo dichtbij.

Lieve zus,

dicht bij jou,

zo dichtbij.
Maak van de aarde

een plek als hier

met zoveel vrede,

zoveel plezier

wil je dat ?

dan kan de hemel weer op aarde zijn


Ti dum ti da

tu du dam

tu tu
Hemel hier op aard,

zo dichtbij

jij bij mij,

Hmm hah, ja


Lieve zus,

't is met mij,

aan de lijn

hmm hmm


heb je tijd voor mij ?
Lieve zus,

dicht bij jou, aan je zij.

Ik ben zo dichtbij (lieve zus)

't is met mij, (lieve zus) aan de lijn

't is met mij

Ik ben zo dichtbij

Aan de lijn, (lieve zus) dicht bij jou

(dicht bij jou)

Dicht bij mij

Ik ben zo dichtbij.




Doodgaan en dan ?

jongen : Waar hebben ze haar naartoe gebracht ?

moeder : Naar het mortuarium bij het ziekenhuis. daar blijft de kist staan tot grootmoeder begraven wordt. Wie wil kan haar daar nog een laatste groet brengen.

meisje : Waarom moest oma nu al sterven ? Zo oud was nu toch ook weer niet.

moeder : Iedereen die met de dood te maken heeft stelt die vraag, maar er is geen antwoord op.

jongen : Waar gaat oma nu naartoe ?

moeder : Oma wordt begraven bij opa op het kerkhof. Daar wordt ze weer tot aarde.

meisje : Blijft er dan niets meer van haar over ?

moeder : Niet van haar lichaam. Maar wat oma was, leeft verder. Ze heeft zeer veel van ons gehouden en dat gaat nooit verloren. Alles wat zij geweten, gedacht en geloofd heeft, zal nooit verloren gaan.

jongen : Hoe kan dat ?

moeder : Dat weet ik niet, maar ik kan me niet voorstellen dat er iets verloren gaat. Wij huilen als we iemand verliezen die we liefhebben. Want wij kunnen oma niet meer aanraken, niet meer zien, niet meer horen, niet meer kussen...

meisje : Gaat zij naar de hemel ?

moeder : Dat weet ik niet. Ik geloof dat God haar opneemt. Hoe weet ik niet. Maar ik geloof dat ze voor altijd in vrede blijft.

jongen : Wat is in vrede blijven ? Een plaats waar je nooit meer bang moet zijn ? Een plaats waar je nooit meer ziek wordt ?

moeder : Dat denk ik niet.

meisje : Misschien een slaap zonder dromen ?

moeder : Nee, dat geloof ik ook niet.

jongen : Eigenlijk kan je dan maar beter doodgaan als alles er zo mooi en goed is. Waarom ben ik dan op de wereld ?

moeder : Om gelukkig te zijn, lief te hebben, teder te zijn, te groeien, veel van de natuur te genieten, veel te leren, veel te helpen...

De dood behoort bij het leven. Geboren worden is de eerste stap naar de dood. Wij weten niet hoeveel stappen het zullen zijn. En... het is niet zo belangrijk hoe lang je leeft, maar wel hoe je leeft.

Maar als we geen angst hebben en denken aan een andere wereld waarnaar we onderweg zijn, leven we beter.

meisje : Ben je daar zeker van ?

moeder : Ik geloof dat het zo is.

meisje : Hoe weet je dat dan zo precies ?

moeder : Ik weet het niet zo precies, maar ik vertel jullie wat ik erover denk en dat is wat ik geloof.

Jezus zegt : (Joh 12,24-25)

Als de graankorrel niet in de aarde valt, blijft hij alleen,


maar als hij sterft, brengt hij veel vruchten voort.

Wie enkel voor zichzelf leeft, zal het leven verliezen.


Maar wie zich inzet, goed doet en mij volgt, zal eeuwig leven.
Who wants to live forever - Queen


There's no time for us
There's no place for us
What is this thing that builds our dreams
Yet slips away from us


Who wants to live forever ?
Who wants to live forever… ?

There's no chance for us
It's all decided for us
This world has only one sweet moment
Set aside for us


Who wants to live forever ?
Who wants to live forever… ?
Who dares to love forever
When love must die ?
But touch my tears with your lips
Touch my world with your fingertips
And we can have forever
And we can love forever
Forever is our today

Who wants to live forever ?
Who wants to live forever ?
Forever is our today
Who waits forever anyway ?


Er is geen tijd voor ons,

zo weinig hoop voor ons.

Is dit een droom

Waarin de tijd

Door onze vingers glijdt ?
Wie wil voor eeuwig leven ?

Wie wil voor eeuwig leven ?


Er is geen plaats voor ons.

Nergens ter wereld een plaats.

Maar ik heb jou

En jij hebt mij

Liefde gaat nooit voorbij.
Wie wil voor eeuwig leven ?

Wie wil voor eeuwig leven ?

Wie wil zichzelf nog geven ?

Geef mij je hand en je hart,

Geef mij al je steun, geef mij al je kracht.

Dan leven wij voor eeuwig,

Dan leven wij voor eeuwig,

Voor eeuwig en altijd.

Zo wil ik eeuwig leven,

Zo wil eeuwig leven,

Zo wil ik eeuwig leven,

Zo wil ik eeuwig leven, met jou.

Want onze liefde is voor eeuwig.
Vertaling “Voor eeuwig” – Dana Winner




als slot bidden we samen

Verdriet, pijn, teleurstelling, ruzie, tegenslag... Soms zit het me tot hier !


En toch...

leer mij vertrouwen te hebben in het leven.



Want na elke donkere nacht komt de zon weer op.






De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina