Wijnreis Languedoc-Roussilion van 8 t/m 12 september 2010 Van de regen in de zon



Dovnload 27.98 Kb.
Datum21.08.2016
Grootte27.98 Kb.
Wijnreis Languedoc-Roussilion van 8 t/m 12 september 2010
Van de regen in de zon

Op woensdagochtend 8 september vroeg vertrokken Jan, Jan, Job, Peter en Hans in de stromende regen vanaf Arnhem naar het vliegveld Weeze.




De vlucht naar Beziers/Cap d’Agde gaf ons al direct een vakantie-gevoel: een stralende zon en een ontspannen sfeer.

Na onze huurauto opgehaald te hebben vertrokken we naar ons eerste van de 6 wijngebieden die op het programma stonden.


Pinet de Picpoul

Dit “Coteaux du Languedoc” gebied betreft een zestal dorpen ten Noord-Oosten van Cap d’Agde. Na een eenvoudige, smaakvolle lunch op een terras in de zon, bezochten we de coöperative “Cave de l’Ormarine” in Pinet, centrum van het gebied.

De proeverij werd een beetje “plichtsmatig” afgedraaid en het enthousiasme was ver te zoeken. Alle wijnen, inclusief de witte op basis van de Picpoul, waren geen toppers. Aangezien de prijs laag lag, rond 5€ per fles, werd er toch wat terraswijn gekocht.
Een veel betere ervaring hadden we bij de Domaine Guillemarine in Pomérols (niet te verwarren met...). Dit wijngoed van redelijke omvang (60 ha, 120 000 fl/jr) wordt gerund door broer en zus. Marion hield een geanimeerde rondleiding.

De oogst was 10 dagen geleden begonnen en ook op deze dag waren er witte druiven geperst. We kregen ook de gelegenheid om de zeer jonge wijnen te proeven van de Sauvignon blanc (10 dag), Muscat (6 dag), Viognier (5 dag) en Chardonnay (2 dagen).
De suiker in de Sauvignon Blanc was na 10 dagen al geheel gegist. De Muscat had een fantastisch fruitig aroma en de Charonnay was nog erg zoet en smaakte naar perensap.
De geproduceerde wijnen dragen de merknaam “Reine Juliette”, naar een koningin die de gewoonte had om op haar paard over de Romeinse weg te rijden.
Dit domein produceert mooie witte wijnen, een bijzondere rosé en goede rode wijnen voor een prijs tussen 4 en 10 € per fles. De Picpoul vond ik zelf scherpe zuren hebben.

Bijzonder was ook de “Cartagène”, een mengsel van Picpoul most en wijnalkohol. Dit magische mengsel (geen fermentatie) vertoonde niet het plakken van veel dessert wijnen.


Onze eerste dag, met als hoogtepunt de Reine Juliette, werd afgesloten met een voortreffelijk diner op een terras in de binnenstad van Beziers, met natuurlijk een fles Picpoul.
Minervois

Van het tweede wijngebied bezochten we de volgende dag maar één wijnbouwer: “Chateau d’Oupia”. Dit domein werd in de 12e eeuw gesticht door monniken.

In 1860 kwam het door een gokspel in bezit van de familie. In 1959 werd vader André de “domein-directeur”. Na de dood van vader André in 2007, runt dochter Marie-Pierre het wijngoed.
De witte en rosé wijn vonden wij hier niet iets bijzonders, maar de rode wijnen waren wel bijzonder, vooral die in de prijsklasse 14 tot 20 € per fles. Bijzonder is de mémoire d’André, waarbij alleen de beste druiven gebruikt worden.

Het is niet verwondelijk dat zo’n 80% van de productie geëxporteerd wordt.


Wij kwamen hier in gesprek met een Nederlander Han de Keijzer (63). Hij is vervroegd gestopt met werken, woont in de buurt en is een goede bekende van Marie-Pierre. Hij gaf ons een uitstekend lunch-adres in Olonzac in de buurt.
Saint Chinian

De enige wijnbouwer die we in dit gebied bezochten was Peche de Lune in Villespassans. Deze 9 ha wijngaard wordt gerund door Kevin Russel. Hij heeft deze wijngaard overgenomen in 2006, en heeft duidelijk grote problemen om zijn wijn af te zetten. Hij bottelt 20 000 flessen en verkoopt de rest van zijn druiven aan de coöperatie.




Wij vonden de 3 wijnen, die hij nu verkoopt behoorlijk stevig en met scherpe kantjes. De 2009 wijn, die we proefden (nog in tank), is veel belovend. Om deze beginnende wijnbouwer te steunen, kochten we enige dozen bij hem.
Faugeres

Op weg naar chateau d’Estandilee in Lenthéric, kwamen we langs een coöperatie, waar net Syrah en Grenache werden gelost. Dat was een ongepland, interessant bezoekje.

Iedere wijnbouwer lost hier zijn wagens. Hij krijgt dan een briefje met het aantal kg en het corresponderende alkohol-percentage van zijn suikergehalte. Eén van de boeren was reuzetrots op zijn 15%!!
De rondleiding en proeverij bij Chateau d’Estandille was gezamelijk met een groep van zo’n 15 Finnen. Het frans van de rondleider werd door een vertaalster in fins omgezet.
Het domein werd tot voor kort door Michel gerund. Wij waren geheel niet onder indruk van de 5 rode wijnen van de jaren 2002 tot 2008, die onder zijn leiding geproduceerd zijn. Het lijkt erop dat hij de zaak “verwaarloosd” heeft en geteerd heeft op de naam van het chateau. We hebben dan ook niets gekocht.

Sinds vorig jaar wordt het domein door 2 jonge broers gerund. We merkten al enige vooruitgang in de 2009 wijn, nog van het vat. Wij waren echter nog niet overtuigd.


Canal du Midi en strand
Na de laatste teleurstellende proeverij, was er nog wat tijd over om wat toeristische activiteiten te ontplooien.

Het 240 km lange Canal du Midi verbindt de Atlantische Oceaan (Bordeaux) met de Méditeranee (Sète). In totaal 12 000 arbeiders hebben 15 jaar aan dit kanaal gewerkt. Het werd in 1581 in gebruik genomen.

In Béziers bevindt zich de Écluses de Fonseranes waar in 6 stappen een hoogteverschil van bijna 14 m wordt overwonnen.


Een tweede bouwwerk wat we bekeken hebben is een aquaduct waarin het Canal de Midi boven de rivier Aude wordt geleid.
Het diner werd genuttigd aan de boulevard in Valras-plage (Mira Mar). Een prima plaats voor het nuttigen van vis en schaaldieren.
Limoux

De vrijdag is gewijd aan de Limoux. Deze streek is bekend omdat uit een document uit 1531 al blijkt dat de méthode Champenoise (2e gisting op fles) hier werd toegepast in het Benedictijner klooster van St. Hilaire. Dit is veel eerder (150 jr) dan de Benedictijner Dom Perignon in Champagne deze methode introduceerde.


In Limoux wordt de mousserende wijn historisch van de witte Mauzac druif gemaakt. De mousserende wijn met meer dan 90% Mauzac heet Blanquette.
In de coöperative Sieur d’Arques in Limoux werden we professioneel ontvangen door Régine. Zij wist enthousiast en vakkundig ons in te lichten of de Limoux.
Deze cooperatie organiseert het “Toques & Clochers” congres, waar 3-sterren koks worden uitgenodigd. In 2007 waren Johnny en Therèse Boer van de Librije ook aanwezig.

Er worden dan fusten wijn geveild, waarbij de opbrengst wordt gebruikt om de klokkentorens in de Limoux te restaureren.


Wij vonden de Blanquette (op basis van Mauzac) duidelijk wat één-dimensionaler en minder spannend dan de Crémant (Chardonnay) van deze cooperatie.

Bijzonder wat de “Blanquette ancestral”, die slechts éénmaal gegist wordt, zoet is en slechts 6% alkohol bevat. We nemen gezamenlijk 1 doosje hiervan mee.
De stille witte wijnen van deze coöperative maken weinig indruk, maar de 2 rode wijnen “Toques et Clochers” lijken wel redelijk.
We bezoeken het dorp Limoux en nuttigen op het terras van hotel Moderne et Pigeon een heerlijke lunch.
Domaine de Treille
Na de middag bezoeken we het afgelegen Domaine de Treille en worden ontvangen door de beheerder Didier Baldot.


Didier lijkt erg blij met ons bezoek en hij vertelt ons op humoristische wijze veel details over het wijnmaken, inclusief de werking van een ontsteler.

Hij heeft zijn leven lang in de wijn gewerkt, en is sinds 5 jaar beheerder van deze wijngaard. De eigenaar woont in Parijs.

Het valt ons op dat het domein er soms wat oud uitziet, maar erg schoon oogt.
De 30 ha van Domain de Treille zijn voor 13 ha wit en voor 17 ha rood. Rode wijn wordt op beton gefermenteerd, wat volgens Didier wel lastiger schoonmaken is, maar wat de malolactische gisting bevordert.

Ook laat hij zien hoe m.b.v twijgen een filter onder in het vat gemaakt wordt, om de voorkomen dat schillen en pitten meekomen met het lossen van het vat.


Het domein slaagt er maar in om 30% van zijn productie op fles te verkopen,
De witte wijn vinden we niet geweldig, de rosé is een mooie terraswijn, maar de sterkte van dit domein ligt in zijn rode wijnen. De pinot is licht en fruitig, terwijl de Syrah, Cabernet Franc en Merlot duidelijk wat voller zijn. Voor de prijzen tussen 7 en 8 € een uitstekende wijn voor deze prijs.
Met flink wat dozen en heel wat kennis vertrekken we naar Jan Panman, voor onze laatste wijngaard in Limoux.

Rives Blanques

Deze wijngaard is prachtig gelegen, op de top van een heuvel op 350 m hoogte.

Het micro-klimaat maakt het mogelijk prachtige witte wijnen te maken, zowel mousserend als stil. De wind, die hier bijna altijd waait, droogt de wijnranken en verhindert zo de verspreiding van een flink aantal ziekten.

Je hebt vanaf de heuvel een mooi uitzicht met in de verte de Pyrineën.


Jan en Caryl Panman hebben het domein in 2000 gekocht.

Zowel de Blanquette (90% Mauzac), als de Crémant (60% chardonnay) zijn mooie bubbeltjeswijnen, met een verfijnde smaak. De Crémant Vintage Rosé is bijzonder door een klein fruitig bittertje.

Ook de stille wijnen van Mauzac, Chenin Blanc, Chardonnay en Sauvignon Blanc zijn stuk voor stuk erg lekker.

Al deze wijnen hebben een prijs van rond de 10€ per fles.

We proefden ook nog een mengwijn Trilogie en een dessert wijn, die door prachtig zuur, niet zo vreselijk zoet smaakt.


Jan is voor ons een sleutelpersoon, omdat hij de verscheping verzorgt dan de pallet met alle door ons gekochte wijnen.

Zowel de sfeer, als de wijnen van Rives Blanques waren uitstekend en ik heb deze proeverij als één van de hoogtepunten van deze reis ervaren.


Aangezien we in Carcassone logeerden besloten we in Citadel (Unesco Wereld Erfgoed) te gaan eten. Ceryl gaf ons de suggestie om bij “Comte Roger” te gaan eten.

We zijn haar zeer dankbaar voor deze tip: het was heerlijk.


Corbières

Het laatste wijngebied van onze reis was het meest zuidelijkste en het meest ruige. Het landschap in deze streek is echt bergachtig, al zijn de bergen dan nog niet zo hoog. In het zuidelijkste deel, tegen de Pyrineën aan, bevindt zich het afgelegen wijngoed “Domaine du Grand Arc”.


De wijngaard wordt gerund door Bruno en Fabienne Schenk, en de laatste verzorgde de proeverij. Ze hadden een Nederlands-sprekend stel uitgenodigd, voor het vertalen.

Dit was de enige proeverij die in de open lucht plaats vond.




Het echtpaar is in 1995 met 10 ha begonnen, en heeft in de loop van de jaren er nog 12 ha bij gekocht. Bij het huis lieten ze ons een honderd jaar oude wijnrank zien.
De witte en rosé wijnen zijn mooi, maar de sterkte van dit huis zit in zijn rode wijnen. Vooral hun “duurste” wijnen (10 – 12 € per fles) hebben een mooi, complex en vol karakter.
Bruno bood ons nog wat heerlijke rijpe vijgen aan, direct geplukt van de boom. Ook lekker.
Chateau Mattes-Sabran

De lunch werd genuttigd op een terras met prachtig uitzicht in Portel de Corbières.

Direct na de lunch bezochten we Chateau Mattes-Sabran, in het midden van Corbières.
Het 63 ha grote domein is door de hertog van Narbonne in 1733 gesticht. De eigenaar liet ons nog een portret van de hertog en zijn boekenkast zien.


Helaas betekent een lange geschiedenis, niet dat er automatisch goede wijnen gemaakt worden. Hoewel de prijs niet erg hoog is (rond 5 € per fles), was de kwaliteit van de wijnen matig te noemen. We hebben hier niets gekocht.
Chateau Mansenoble

In het noorden van Corbières ligt het plaatsje Moux. Naast het gemeentehuis van Moux bevindt zich de wijngaard Mansenoble, die gerund wordt door de Belg Guido Jansegers en zijn vrouw Marie-Annick.


Guido was oorspronkelijk een verzekeringsmakelaar, maar is via een wijnwedstrijd (1988) in de wijnjournalistiek terecht gekomen. Na 5 jaar besloot hij wijn te gaan maken en kocht in 1993 dit domein.


Guido kan boeiend vertellen en heeft een eigen kijk op het wijnmaken, die soms nogal afwijkt van de traditionele zienswijze in Corbières.
Maar zijn visie levert wijnen met een diep-paarse kleur en hele mooie ronde tanines. Hij heeft ons 4 wijnen laten proeven in de prijsklasse van 5 tot 18 €/fles. Het zijn stuk voor stuk erg mooie wijnen, waarbij de Cuvée Marie-Annick (18 €) een echte topper is.
Carcassonne en terugreis
Na het bezoeken van 11 wijngaarden in 6 wijngebieden en het proeven van 79 wijnen bezoeken we op de laatste dag nog de citadel van Carcasonne.

Hier genieten we van een heerlijk diner in de tuin van het restaurant “Le Jardin de la Tour”.
Het wordt laat en na een kort nachtje, nemen de volgende ochtend om 6.30 uur het ontbijt. Het is vroeg, maar de prachtige omgeving en het heerlijke weer compenseren dat.

Helaas is het tijd om terug te gaan.

Als we op het vliegveld Weeze landen heet de regen ons hartelijk welkom. We zijn weer thuis. Om 13.00 uur worden we door onze echtgenotes afgehaald bij het huis van Jan Zwikker.
Samenvatting

Deze wijnreis naar de Languedoc-Roussilion was een zeer boeiende en mooie ervaring. We hebben niet alleen veel wijnen geproefd, maar kennis gemaakt met de wijnmakers. Hoewel dit gebied bekend staat om zijn rode “bulkwijnen”, hebben wij vastgesteld dat er ook zeer mooie en elegante rode wijnen gemaakt worden. En we hebben ook hele mooie witte wijnen, waaronder mousserende, geproefd.



En de prijzen in dit gebied zijn niet zo exorbitant hoog als die in de bekende gebieden als de Bourgogne, Bordeaux, etc.
Ik wil dit verslag afsluiten met Jan van den Ochtend en Jan Zwikker hartelijk te danken voor de vele arbeid, die ze gestoken hebben in het voorbereiden van deze reis.
Hans Jansen

13 september 2010



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina