Wk karate Caorle Italië



Dovnload 52.19 Kb.
Datum17.04.2018
Grootte52.19 Kb.
Reisverslag
Deel 2


WK Karate Caorle Italië




11 t/m 15 mei 2006



Gea Riemeijer / 12 mei / 08.00 uur

In deel 1 (11 mei) tijdens de nachtelijke uren heb ik nog wat geschreven, om ongeveer 05.00 uur werd nog een korte pauze ingelast, waar de wakkeren onder ons nog even een luchtje konden scheppen, een vlugge toiletronde of het nuttigen van een kopje koffie. Het laatste was veelal het geval. Om kwart voor 6 werd de rit vervolgd, de laatste kilometers, de dageraad in. Om wakker te worden, heeft iemand Mr. Bean opgezet en er werd naar aanleiding van zijn belevenissen ontspannen, wat gematigd gelachen. Nog wat nadommelend denk ik na wat deze dag voor ons in petto heeft, het is namelijk een dag om even bij te komen van de lange reis.


Het is ongeveer 07.30 uur als wij bij het Hotel arriveren, in grote blauwe letters staat Villaggio Hemingway verticaal aan de ingang op de muur. Het valt meteen in het oog, een groot, imposant gebouw in de felle kleuren Oranje, blauw en wit met aan beide kanten een halve gele zon, adembenemend zo mooi. Ach, het past wel bij onze Hollanders.

Een weetje;

De meeste oudere inwoners van Caorle herinneren zich nog aan de imposante schrijver uit Amerika, Ernest Hemingway. Hij was winnaar van de Nobel prijs voor literatuur in 1954. Hemingway bezocht in die tijd vaak het plaatjes Caorle. Hier deed hij inspiratie op voor zijn boeken; Across the River en Into the trees.

Hij was vaak te gast bij Baron Franchetti die een goede vriend was en beiden deelden ze hun passie; jagen.

Dit is één van de redenen dat het Hotel de naam Hemingway draagt.
Moe en opgelucht stapt iedereen uit de bus, alle bagage verzamelend ploffen we dit neer op het gazon/entree van het hotel. Het is al warm in de vroege ochtend, de zon schijnt hoog aan de hemel. René en Koos gaan naar binnen om ons aan te melden en in te checken. Ondertussen zijn sommige op hun bagage gaan zitten, anderen naar toilet en weer anderen bellen even met het thuisfront. Wij mogen dan eindelijk het hotel in, iedereen weet wie zijn/haar kamergenoten zijn en krijgen 2 deurpasjes. Iets sjokkend, schuifelend gaat iedereen zijn gang en brengt alles naar de kamer. De appartementen moet ik eigenlijk zeggen, zien er fantastisch uit, mooie warme kleuren, modern en netjes. Iedereen heeft zich even kunnen oriënteren. Al lopend naar het kleine restaurantje kom je langs een mooie zwembad, het water is erg verlokkend, maar daar zijn we nog even niet aan toe.

Na even opfrissen staat het ontbijt al voor ons klaar, aanvaluhhh! Wij laten ons het ontbijt goed smaken. Ondertussen wordt er beraadslaagd wat we gaan ondernemen vandaag.



René Beertema / 12 mei / 12.05 uur


De busreis is zeer vlotjes verlopen, na een kleine toeristische route (omweg!) arriveren wij omstreeks half 8 bij ons appartementencomplex. Dit ziet er super uit, luxe kamers en zelfs een ….zwembad. Op onze kamer was het 2e bed even moeilijk te vinden, maar deze bleek onder de kamerbank verstopt te zijn. Na een lekker ontbijt zijn we met z’n allen richting de sporthal gelopen, hier waren ze nog druk bezig met het opbouwen. Ruim 1500 deelnemers zullen morgen (1e dag) aanwezig zijn, afkomstig uit 26 verschillende landen. Super! Snel nog even kennis gemaakt met de organisator van dit toernooi.

s Middags hadden we een relaxmiddag, met een aantal ouders hebben we gezellig op een terrasje gezeten, dit was lachen, gieren, brullen. Aan het eind van de middag zijn Henk en ik samen met de kids aan het waterpoloën geweest.

Daarna lekker uit eten bij de pizzeria met 32 personen. Ze konden de pizza’s er niet tegen maken. Van mijn leerlingen heb ik een hele mooie horloge met Wado-Ryu embleem (wijzerplaatje) ontvangen als teken van waardering, geweldig gewoon!

Ook in dit restaurant was een andere groep aanwezig, uit welk land weet ik niet (Polen?) het was super gezellig de ene naar de andere kreet werd aan de andere weer gegeven. Na dat gezellig etentje zijn we naar onze appartementen gelopen. Hier hebben we nog met enkele ouders gezellig nagepraat en uiteindelijk tegen half twaalf gaan slapen.

De volgende ochtend moesten we namelijk om 07.30 uur aan ons ontbijt beginnen.

Knorren dus, geslapen als een kanon en ’s ochtend weer Oppie Toppie Fit.!


Gerda Hartog /12 mei / 21.45 uur

We hebben net pizza gegeten in een restaurant en ik sta op het punt om op bed

te gaan. Vandaag was het lekker warm, we werden vanmorgen prima onthaald in het Hotel met een ontbijtje, daarna even de sporthal bekeken en Caorle ingelopen. Een leuk vissersdorpje. Vanmiddag even geprobeerd te slapen, en de kinderen, inclusief René en Henk hebben geoefend in waterpolo. In het restaurant hebben we net nog even de “wave” gedaan met een andere karateploeg wat ook zat te eten. Nu is het tijd om te gaan slapen, eindelijk! Gerda.

P.s. ben benieuwd naar morgen.


Gea Riemeijer / 12 mei / 22.30 uur

Vandaag was inderdaad een “rust”dag, na de middag kon een ieder even zijn/haar gang gaan. Met een grote groep ouders en kinderen zijn we Caorle ingegaan, een karakteristieke oude stad met kleine straatjes en oude pleinen, een mooi vissersdorpje wat rust uitstraalt.

Caorle ligt aan de Adriatische kust tussen Triëst en Venetië en is een toeristen ressort. Ze zeggen, waar de zee en strand elkaar ontmoeten, is ook het begin van geschiedenis en cultuur. De geschiedenis van Caorle gaat terug naar de Romeinse

periode. Venetië ligt op een kleine afstand van Caorle. Alles is erg schoon, m.n. de straten. Het is warm en de zon begon aardig te “steken”, je zag bij sommigen de rode plekken verschijnen, maar dat mocht de pret niet drukken. Na wat

souvenirwinkels te hebben ontdekt, werd er naar hartelust geshopt! Er werden ook heel wat foto’s geschoten, tussen de nieuwe huizen had je nog wat nostalgische plekjes en dat leverde mooie plaatjes op. Toen opeens, jawel werd een Italiaanse ijs- room ontdekt, en dat kun als je in Italië bent natuurlijk niet overslaan. Al likkend aan een ijsje vervolgden wij onze trip langs de strand. Na menig uurtje lopen kwamen wij weer aan bij onze appartementen. Sommigen namen een verfrissende duik in het zwembad, anderen gingen even slapen. Om half 8 was het verzamelen in


de hal om naar de Pizzeria te gaan. Vooraf gingen de kinderen nog even hun kata’s oefenen op het gazon naast het Hotel.

Frank, René, Koos en Henk waren samen met de trainers,coaches van de overige landen uitgenodigd bij de Burgemeester van Caorle. Na een speech werd aan elk deelnemende land een plaquette van de stad overhandigd als aandenken, erg indrukwekkend.

Eenmaal bij de Pizzeria Taverna Caorlina was het feest, iedereen was uitgerust en de stemming zal er goed in.

Er werd gezongen en gelachen, aan de andere kant van het restaurantje

Zat ook een ploeg karateka’s, we wisten niet waar ze vandaan kwamen, we gokten uit Polen. Ook zij waren uitbundig aanwezig en als wij Holland, Holland riepen, reageerden hun ook terug. Een leuke ervaring.

Na de bestellingen (32!) namen enkele kinderen het woord, zij droegen een gedicht op aan René;

Lieve René

Hier staan we dan

Met jou als topman

Jij hebt ons van karate alles geleerd en bijgebracht

Maar zoiets als een WK hebben wij nooit gedacht

Veel trainen, veel discipline en veel tijd heeft ’t je gekost

Deze tijd was Sandra wel “mooi van je verlost”

We zitten nu in het zonnige zuiden

Maar we horen de klokken nog niet luiden

We moeten eerst nog vechten als leeuwen

en de supporters mogen eerst nog wat schreeuwen

Morgen komt de grote test

Wij doen vreselijk ons best

René wij willen je bedanken voor alles wat je voor ons doet

Het lesgeven zit jou in je bloed

Deze belevenis blijft, ook al worden we tachtig

Steeds in ons geheugen, het blijft prachtig

We hebben voor jou een speciale herinnering gekocht

We hebben er lang naar gezocht

Zoiets als dit willen we niet zomaar voorbij laten gaan

Daarom bieden we jou dit cadeautje aan!

Van alle karateka’s WK Italië 2006
René reageerde emotioneel toen hem een doosje werd overhandigd. Uit het doosje kwam een horloge te voorschijn, geen allerdaagse, de wijzerplaat was in het teken van het Wado-ryu embleem. Een prachtige horloge, hij was helemaal onder de indruk en door het houden van een kleine speech bedankte hij iedereen en kreeg een hartelijk applaus.

Tegen ongeveer 22.00 uur verlieten wij de Pizzeria in optocht terug naar het Hotel.

Daar aangekomen gingen de meeste hun bed opzoeken terwijl een klein groepje nog even ging napraten. Hoe zal het morgen gaan, wat staat ons te wachten, niemand kan hierop een antwoord geven, wij zien wel en gaan van het beste uit, zolang iedereen er maar plezier in heeft en goed zijn best doet, is het al een belevenis.

Tot morgen, voor nu welterusten.





De dag van de waarheid! Zaterdag 13 mei, 1e wedstrijddag
Na het nuttigen van een gezamenlijk ontbijt is het dan zover. Er heerst een wat nerveuze stemming, er wordt veel gepraat en gecheckt of iedereen aanwezig is en de benodigde

kleding draagt, iedereen is al getogen in zijn/haar karatekledij omdat het omkleden in de sporthal nogal chaotisch is. Dit is van tevoren meegedeeld. Voor het vertrek wordt er een groepsfoto gemaakt op het bordes van het Hotel. Het sportcomplex is ongeveer op 10 minuten loopafstand van het Hotel, dus wij gebruiken de benenwagen.

In optocht, luid zingend en met een uitbundige stemming lopen we richting het complex.

Allemaal onze “Nico & Alkie jasje” dragend, het Oranje shirt en het lunchpakket geeft wat hilariteit, omstanders reageren op ons en kijkend verbaasd en lachend naar ons.

Het Oranje legioen is in aantocht!. Sommigen nemen de voortouw en verzinnen ter plekke passende teksten, de rest volgt en zingt vrolijk mee. Enkelen onder ons reageren wat emotioneel, en terecht!

Wij nemen ons intrek op de tribune ingenomen en hebben nogal wat bekijks, Holland, Holland roepend levert ons verbaasde blikken op; Holland is in the House! De Nederlanders zijn duidelijk aanwezig. “Onze” vlag (gemaakt door Gerda) wordt keurig aan de tribune bevestigd de tekst; Vecht als een Leeuw, is duidelijk te lezen.

De opening is erg indrukwekkend, een Italiaanse muziekkorps komt binnen en speelt hun volkslied, dit bezorgd menigeen kippenvel. Erg mooi. Er zijn 8 wedstrijdvelden, 26 scheidsrechters ook afkomstig uit de deelnemende landen. De hoofdorganisator opent de WK in het Italiaans en verzoekt alle deelnemers op het wedstrijd veld te verzamelen.

Na het groeten aan alle bezoekers verlaten de deelnemers het veld en maken zich op voor de 1e wedstrijden. Er heerst een gezellige sfeer, je komt ogen en oren te kort, zoveel deelnemers uit zoveel verschillende landen en culturen, een geweldig gezicht.

Er is gezonde stress onder de deelnemers, onze kids kijken hun ogen uit, al die indrukken.

Naast ons op de tribune is een groep Iraniërs neergestreken, zij knikken erg vriendelijk naar ons toe en lachen. Ook zij willen hun Iranese vlag aan de tribune bevestigen en enkele Hollanders staan hun te hulp hiermee. Grappig en gebroederlijk.

De sfeer zit er al goed in.

Dan, plotseling wordt Sylvia haar naam geroepen, zij is als eerste aan de beurt.

Iedereen op de tribune volgt haar op de voet en kijkt op welke veld ze moet.

Alleen René en de coaches mogen zich tussen de wedstrijdvelden bevinden, dus wij kijken en roepen vanaf de tribune. Na het lopen van haar kata, wordt algauw bekend dat ze heeft gewonnen, er is nog even een roes maar dan barst iedereen in gejuich uit! “Onze” 1e medaille is binnen!! Geweldig, ook René gaat helemaal uit zijn dak en maakt een sprong in de lucht, wie had dit nu verwacht.

Opgelucht hoor je de meeste zeggen, zo onze weekend kan al niet meer stuk!

Maar……….de rest moet ook nog en stilletjes hopen wij allemaal op meer.



Frank Zantvoord / 13 mei / middag


Vandaag, zaterdag, de dag van het toernooi.

Gisteren hebben we lekker ontspannen na de reis en nu gaan we ervoor.

Allemaal oranje en vlaggen, een spandoek en ook nog toeters.

Zelfs met muziek van de organisatie. De sfeer zit er goed in, zingen, waven en natuurlijk aanvalluh! Het is erg gezellig, ook met de Iraniërs naast ons. Het wordt een mooie dag met hopelijk nog mooiere wedstrijden. Inmiddels ben ik al geweest en heb mijn medaille in ontvangst genomen met vlag en volkslied. Voor de lunch was er een mooie tussenstand; 3 x goud / 1 x zilver en dat nog maar na 4 deelnemers. Hopelijk gaat het met de rest ook goed.



Adriënne / 13 mei

Hier zitten we dan met z’n allen, eerste dag van de WK. Leuke sfeer, zo met het hele team (en onze buren). Er wordt gedraaid op 8 velden, per style. René houdt alles goed in de gaten. Zelf ben ik aardig gespannen, ik weet helemaal niks, misschien maar goed ook!

Iedereen veel plezier deze twee wedstrijd dagen. Groetjes Adriënne.



Judith / 13 mei

Nu is de dag aangebroken. We zitten in een grote zaal, wat een mensen. En superveel deelnemers. Ik ben best zenuwachtig, maar gelukkig hebben we steun van de supporters. Dit wordt een dag om nooit te vergeten.

Juul Oosterhuis/ 13 mei

Geweldig hier….. de sfeer is goed. We hebben nu Iraanse vrienden en op een gegeven moment riepen zij “Holland” en wij “Iran”….prachtig! Ik heb een foto gemaakt van hun.

Meestal beginnen de Nederlanders met de kleinere, hier niet!

Juul.

Van een Iranese vriend ; Dear Juul, I hopefull u be succesfull in your life & champion in the world. With best regards. Elahe Riali.
“Onze buren” op de tribune hebben ook wat geschreven;

Abolfazl Kantori > Good luck for you and your team ! dit is geschreven door een Iranees in ons boekje, ik hoop dat ik het zo goed heb kunnen lezen.

Verder nog Good luck from Hamed en enkele andere letters die ik niet kan ontcijferen maar het lijkt in het Egyptisch.
Peter Hartog / 13 mei

Hot: lekker lachten en zingen door de zaal :P Buitenlandse vrienden gemaakt, dik hot. Not: lang w88! Laterzzz Peterrrz. P.s. bedankt voor de boodschap vrienden.


Sjaak Noor / 13 mei / 11.20 uur

Het is de eerste dag van het WK (kata-dag), op deze moet ik laten zien wat ik waard ben en meedoen met een lastig onderdeel, Kata. Het niveau ligt erg hoog, misschien krijg ik een prijs, maar eerst moet ik nog lang wachten.

Het is nu 11.20 uur en ik moet pas om 15.00 uur! Nog effe wachten dus. Ciao!

De mazzel.


Wouter Wieringa / 13 mei

We zijn nu in de hal waar de wedstrijden plaatsvinden. We hebben al laten horen dat we er zijn, er is nu niemand die ons nog mist. Er is een hele club uit Iran waar we dikke lol mee hebben en ze zijn erg vriendelijk. Het wachten wanneer je moet duurt eigenlijk wel heel lang en ze praten er erg onduidelijk. Gelukkig onze toptrainer René heeft alles opgeschreven dus is er een tijd waar we ons op kunnen vast spitzen. Er hangt hier duidelijk een sfeer van zenuwen en ongeduldigheid, maar ondanks dat is het hier ongelooflijk gezellig en leuk. Oesh.


Simone Renken / 13 mei

Vandaag is het echt spannend! De 1e WK dag is namelijk aangebroken. Vandaag wordt er kata gelopen, op vechten na is dit mijn favoriete onderdeel. Het zal me benieuwen bij hoeveel kinderen ik in de poule zit. Tussen 14.00 uur en 15.00 uur zal ik het weten. Ik zal alles inzetten wat ik heb. Toen we binnenkwamen was het leuk. Luid schreeuwend en met een spandoek binnen komen. Ook hebben we Iraanse vrienden gemaakt. Oesh mij!


Leonie van der Leest / 13 mei

Heyss….we zijn nu in de sporthal, het is erg gezellig hier. We moeten wel lang wachten tot 2 uur. En de namen worden heel onduidelijk opgezegd, maar ja, we zien wel we maken er het beste van. Ik ga weer, doei Leonie, Ciao.


Tea Minovic / 13 mei

Hoi, het is super leuk, nieuwe Iraanse mensen ontmoet, erg leuk.

Duurt wel ff voordat we kata kunnen lopen, maar hopen dat het dan goed gaat.

Xx Tea.


Vervolgens staat in het Iranees een boodschap geschreven door Mona.

Ik heb geprobeerd de tekens te ontcijferen via Invoegen onder symbolen en dan speciale tekens, maar in het boekje staan ze handgeschreven en dat bemoeilijkt het.


Alex Vujnovic / 13 mei

Eey, hiero is alles goed, een paar vage Iraanse mensen ontmoet (beetje hyper ☺)

Het duurt een beetje lang voordat we kunnen beginnen, ze zijn echt een beetje druk hier., maar ja. Groeten Alex.
Adriënne van Alphen / 13 mei

Syl d’r beurt, de nieuwe kata, super! 7.5 - 7.6 meer zag ik niet, maar super gedaan meisje! Groetjes Adriënne.



Super, Sylvia heeft al een medaille, de 1e is binnen!!!!
Charinda Wieringa / 13 mei

Ik vindt het heel leuk, en we hebben een lunchpakket van het hotel meegekregen. We gaan nog warm eten.


Adriënne van Alphen /13 mei / 13.30 uur

Het wachten duurt lang, wel heel lang. We zijn hier nu al een hele morgen en er zijn nog maar een paar mensen geweest. Maar het blijft wel gezellig. Groetjes.


Gea Riemeijer / 13 mei / 14.00 uur

Sport verbroederd is en spreuk dat je vaak hoort, nu ik kan dit bevestigen.

Tezamen met de Iranezen, Cubanen, Egyptenaren, zitten onze Hollandse kinderen te praten en te lachen. Het uitwisselen van informatie omtrent muziek keuze, kleding, e-mails enz.

is geweldig om te zien. Hun gezichten, kinderen van over de hele wereld, die in zo’n verschillende land, omgeving en cultuur opgroeien, fantastisch.

Allemaal tezamen, stelen wij de show op de tribune, geweldig wat een sfeer, sensationeel om mee te mogen maken. Als ik om mij heen kijk zie ik allemaal opgewonden gezichten, iedereen heeft het naar de zin, etend, pratend, en lachend, met recht kan ik zeggen dat wij Hollanders één grote familie zijn. Iedereen leeft met elkaar mee. Voor elke deelnemer is er een complimentje of er wat is behaald of niet, er is een grandioze prestatie geleverd en dat laten we ze weten. Nu nog eventjes en de 2e ronde na de middag gaat beginnen, duimen maar weer.
Monica Pierdzig / 13 mei / 14.10 uur

We zitten al de hele dag van 9.00 u t/m 2.10 u. En de spanning. Bevalt me wel. Ik wens iedereen veel succes. Groetjes Monica.


Judith / 13 mei / 14.15 uur

Het is al twee uur geweest, ik kan elk moment aan de beurt zijn. Ik ben nu echt heel zenuwachtig, hopelijk gaat het me lukken. Ik heb echt heel veel steun aan mijn vader. Ik ben echt blij dat hij mijn vader is.


Hans (vader van Judith)

De spanning stijgt, elk moment kan ze aan de beurt zijn, voor Judith loopt de spanning ook op. Ik hoop voor haar dat als ze op de mat staat, de spanning weg valt. Voor diegene die nog moeten, Succes!


Jack Wadervan & Juul Oosterhuis

De spanning loopo op, het omroepen in het Italiaans verhoogd nog eens. Het is moeilijk verstaan hoor. De zaal is voller dan vanochtend, spreekkoren, roepen, klappen elkaar toe.

Erg gezellig, de Oranje hoek zit gespannen of hun naam wordt genoemd. Er wordt regelmatig gefotografeerd met camera’s en telefoons.

Hallo, hierbij even de stand van zaken, ik kan het haast niet op papier zetten, zo opgewonden ben ik, het liefst zou ik meteen naar Holland bellen en hun het goede nieuws laten weten…..welnu:


Sylvia - Wereldkampioen

Wouter - Wereldkampioen

Leonie - Wereldkampioen

Simone - Zilveren medaille

Tea - Zilveren medaille

Alex - Bronzen medaille
Wat een geweldige mooi lijst met namen en ereplaatsen om te zien…

Ze hebben het ook dik verdiend, hun uiterste best gedaan, kon niet beter,

Dames en Heren van harte gefeliciteerd en een dikke zoen!



Gea Riemeijer / 13 mei/ tijd ondertussen kwijt???

Ik heb het boekje nog maar even ter hand genomen om jullie de sfeer en alles er om heen

een beetje te laten proeven, beleven. Op dit moment ben ik even de tijd kwijt, het gaat allemaal een beetje aan je voorbij. Zo zit je te schreeuwen naar iemand die aan de beurt is of je loopt even tussen de menigte door, of aan de mat te roepen, tussendoor je natje en droogje op peil houden, kortom er is zoveel te kijken en te doen en alles gaat maar door.

Je hebt al vaak kunnen lezen dat het gezellig is, de sfeer is prima, het is een volle bak, heel veel verschillende mensen met hun eigen cultuur en gewoontes gezien, er zijn verkoop kraampjes aanwezig die, hoe kan het anders ook, vechtsport artikelen verkopen, zelfs beertjes in een karatepak, soort van en oorkonde waar de oprichter van karate opstaat, sleutelhangers, portemonnees, teveel om op te noemen. Maar wat ze niet verkopen en men er wel om vraagt, zijn onze oranje shirt, jawel een hot item hier. Mensen vragen waar je vandaan komt en bewonderen onze shirts. Op de foto met iemand in oranje is aan de orde van de dag, erg grappig zoiets mee te maken. Het gaat soms in het engels of in gebaren taal. Tja, dat hoort ook allemaal bij een toernooi.

De middag heeft ook veel voor ons in petto gehad, wij moeten haast wel een Guardian Angel bij ons hebben, het is ons zo gegund, de kinderen hebben zo hard gewerkt de laatste half jaar en om hier te zitten op de tribune, kijkend naar hun overweldigde prestaties, hun willen roepen naar een ereplaats….ik heb de meeste nog nooit zo gezien.

Ik kan niet alle tijden en standen van iedereen vermelden, is haast niet te doen, het gaat soms ook tegelijk dat onze kinderen moeten, maar René, Koos en Henk rennen wat heen en weer, elkaar seinend, roepend en staan coachen of hun leven er van af hangt. Geweldig die samenwerking, alsof ze niets anders doen.

De 1e dag zit erop, moe, maar erg opgetogen en voldaan is iedereen naar het Hotel terug gegaan. Even douchen, nog nakletsend wachten om gezamenlijk naar de Pizzeria te gaan.

In optocht gaan we naar onze favoriete “voederplaats”, zijn we wel nodig. Onderweg worden we opgeschrikt door toeterende auto’s, Italianen, die met hun behaalde medailles uit de ramen hangen, ze roepen naar ons en zwaaien met hun medailles, erg mooi om te zien.

Wij meteen in koor terugroepen van Holland, Holland…zij op hun beurt al lachend ook Holland terug schreeuwen, geweldig toch, dit bezorgde menigeen kippenvel!

Na het nuttigen van een pizza, bord spaghetti of stoofpotje en de nodige vocht, gaan we terug naar het Hotel. Ik weet dat de meeste niet goed kunnen slapen ondanks de vermoeidheid, na dromend over de behaalde prijzen of de zenuwen voor de volgende dag.

Ik ga nog even bij “mijn karatedochters” (Sylvia en Adriënne) binnen voor een kort babbeltje.

en daarna naar bed. Het is morgen tenslotte de 2e dag en weer vroeg uit de veren.

En niet te vergeten de tassen inpakken want ’s avonds gaan we terug naar Nederland.

Nu tot morgen, Kumite dag. Alvast succes allemaal.




Groetjes uit Caorle



Reisverslag WK Italië 2006 (deel 2) .




De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina