Wo 8 juli verplaatst naar ma 6 juli en di 7



Dovnload 0.5 Mb.
Pagina5/10
Datum22.07.2016
Grootte0.5 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10

wereldmuziek

za 03 januari | 20.00 uur blauwe zaal ingelast

Ahmed Aslan

Veyve Milaketu | Dance of the angels (Koerdische muziek)

Ahmed Aslan schrijft over zichzelf: ‘In mijn schooltijd in Diyarbekir Turkije was tekenen het enige vak dat ik leuk vond en ik was er goed in. Maar schilderen werd niet als een serieus vak gezien. Op het Lyceum leerde ik de Tambur bespelen en ging daarna naar het conservatorium in Istanbul om mijn spel te verbeteren. Na mijn vertrek naar Duitsland verloor ik het contact met de Tambur. Ik kwam in contact met de gitaar en dit instrument heeft me geholpen om mijn weg terug naar de Tambur te vinden. Nu vormen we met een aantal muzikanten een band. Met de muziek die we maken vragen we ons af of de geschiedenis echt op punt nul begint. Of hebben we het einde van ons begrip bereikt?’

Prijs exclusief garderobe en pauzedrankje.

€ 16,50
jeugd kerstvakantie



zo 04 januari | 11.00 & 14.30 uur

Balletje 2+ | Cees Brandt

In de beeldende, muzikale voorstelling ‘Balletje’ draaien twee ballen om elkaar heen en rollen in het rond. Ze maken grapjes en hebben de grootste lol. Tot een van hen plots stil blijft liggen. De andere bal maakt zich zorgen. Maar dan komt uit de stilliggende bal een ander balletje tevoorschijn. En met zijn drieën gaat het rollen en dansen verder. Regie: Cees Brandt, muziek: Kees van der Vooren, spel: Fabian Santarciel en Ibelisse Guardia.

€ 6,50
muziektheater | show

zo 04 januari | 20.15 uur rode zaal

Jeans 18 | Jeans never can say goodbye

Aanvankelijk gingen de makers van Jeans er in 1986 van uit dat het een eenmalige affaire zou zijn, maar het overweldigende succes van Jeans 1 smeekte om een Jeans 2 en die leidde weer tot een Jeans 3. Inmiddels zijn we bij de achttiende editie beland en lijkt het einde van deze gouden formule nog lang niet in zicht. Acht jonge talenten zullen er met hun geweldige inzet, enthousiasme en vakmanschap plus de Jeans Band weer een onvervalst feest van maken. Muzikale leiding: Bert Stoots, choreografie: Perry Dossett. Vanavond treedt er als speciale gast Kelsey op. Dit jonge Amsterdamse talent zal een nummer uit de jaren 60 ten gehore brengen.

€ 24,50
percussie

vr 09 januari | 20.15 uur rode zaal

Evenintime | Slagerij van Kampen

Naast de overweldigende oerdrift van de drums is er in deze show ruim aandacht voor het intieme en pure, als het ware ‘drums in close up’. Beleef niet alleen de kracht van het grote geheel, maar ervaar ook het individuele karakter van de instrumenten. Soms een beetje minder groot, maar beslist niet kleiner, eerder echt. Kracht, ritme, authenticiteit en intimiteit in perfecte symbiose! Slagerij van Kampen teruggebracht tot de essentie van de bezwerende kracht van de drums. Met: Gijsbert Zwart, Clara de Mik, Boudine van Slobbe, Johan Boere, Robin van Vliet.

€ 25,50
muziek

vr 09 januari | 20.30 uur blauwe zaal

Theaterconcert | Margriet Eshuijs & band

Een van Nederlands meest onderscheiden popzangeressen laat horen en zien dat ze met haar onweerstaanbare stem en warme persoonlijkheid een echt podiumdier is. Ze kiest voor authentiek songmateriaal en ze zingt dat met een natuurlijke vanzelfsprekendheid. Veel nieuwe liedjes van singer/songwriter Maarten Peters én het mooiste van haar laatste cd ‘In Concert’ komen voorbij. Samen met haar band zorgt ze voor een muzikaal avontuur vol spannende muziekstijlen. De Band bestaat uit: Margriet Eshuijs: leadvocal, gitaar, accordeon, Maarten Peters: leadvocal, akoestische gitaren, Co Vergouwen: keyboards, vleugel, percussie, David de Marez Oyens: basgitaren, percussie.

€ 21,-
familievoorstelling

za 10 januari | 19.00 uur rode zaal

Het misverstandt 8+ | RO theater

Het RO Theater brengt weer een onvervalste familievoorstelling met een vleugje variété, rauwe grappen en groteske taferelen, dromerige figuren, onnozele slapstick, melancholische poëzie en lieve liedjes. ‘Het Misverstandt’: adembenemend, zeer aanstekelijk en vreemd theater voor jong en oud. Lachen en huilen voor de hele familie. Zo begint buikspreekpop HankyPanky zich wat zorgen te maken om de buikpijn van zijn baasje. Verder staan The Flying Devils – een familie van corpulente acrobaten – weer klaar voor een nieuwe trapezenummer. Deze keer gaat het hen lukken, toch? Trouwens, God is ook van de partij. En Hij ziet dat het goed is. Op een paar pijnpuntjes na wellicht. Zo voelt Hij zich nogal eenzaam. Dus: op naar de mensen! Met een nieuwe tekst van taalvirtuoos Peer Wittenbols en op de gulle muziek van Keimpe de Jong levert John Buijsman een bizarre voorstelling met een vleugje variété. Rauwe grappen, grotesk spektakel, dromerige figuren, onnozele slapstick, lieve liedjes, ja zelfs complete operataferelen passeren de revue. Het Misverstandt is een ode aan de kleurrijke wereld en de vergane glorie van de rasartiest.

Tekst: Karl Valentin, regie: John Buijsman, vertaling/bewerking: Peer Wittenbols, muziek: Keimpe de Jong. Met: John Buijsman, Guus Dam, René van ’t Hof, Hans Leendertse, Annet Malherbe, Jack Wouterse en de muzikanten Keimpe de Jong, Arwen Linnemann, Hans van der Meer en Andreas Suntrop.

kinderen en volwassenen € 22,-


cabaret

za 10 januari | 20.30 uur blauwe zaal

Wie heeft Onno Innemee vermoord? | Onno Innemee

Onno Innemee heeft zijn beste vrienden en familie uitgenodigd in een landhuis ergens in Limburg. Hij vermoedt dat één van hen hem wil vermoorden. Maar wie? En waarom? Als er uiteindelijk echt een moord plaatsvindt, worden veel zaken uit het verleden opgerakeld. Langzaam wordt duidelijk waar deze bijeenkomst toe leidt. In deze caba–klucht laat Onno Innemee weer zien dat hij een meester is in mimische en verbale clownerie, gekke stemmetjes en absurde ‘sketchesjes’. Zijn typetjes blijven geloofwaardig en werken niet alleen op de lachspieren, maar weten ook te ontroeren.

€ 16,50
dans

zo 11 januari | 14.30 uur rode zaal

Het zwanenmeer | Staatsballet van Tatarstan

‘Het Zwanenmeer’ vertelt het verhaal van de liefde van een jonge prins voor de (betoverde) zwanenkoningin Odette. Dit prille geluk wordt wreed verstoord door intriges van de zwarte zwaan Odile, maar uiteindelijk wordt in de witte scène het geluk hervonden. De liefde overwint. Ruim 100 jaar geleden veroorzaakte dit ontroerende romantische sprookje al een sensatie. Ook nu nog blijkt dit grootse ballet het publiek te raken. De sprookjesachtige enscenering van het Ballet van de Staatsopera Van Tatarstan is daar zeker debet aan. Muziek: Pjotr Tsjaikovski, choreografie: Marius Petipa.

€ 30,-
wereldmuziek

zo 11 januari | 16.00 uur blauwe zaal

Vaga da vida | Mónica Triga

‘Vaga da vida’ (de woeste baren van het leven) is een warme golf van passie, melancholie en optimisme: met de voelbare Portugese saudade en Kaapverdische morna, de Braziliaanse choro, de Iberische en de Caraïbische folklore. Mónica Triga groeide op met fado en ze zingt oprecht, met een krachtig, warm golvend vibrato. De bijzondere chemie tussen Mónica Triga en haar musici is live bijna tastbaar: ‘Het raakt de ziel en laat de zon schijnen’. Met: Randal Corsen (piano), Eric Calmes (bas), Hans van Gelderen (gitaar) en Udo Demandt (percussie).

€ 19,-
jazz–impuls dubbelconcert

vr 16 januari | 20.30 uur blauwe zaal

Rob van de Wouw: reboot your soul | Ivar

Wie een perfecte mix van jazz met heavy soul, hiphop en funk zoekt, komt uit bij Rob van de Wouw. Na de pauze voegt zanger en multi–instrumentalist Ivar zich bij het gezelschap om te laten horen waarom hij bij kenners al jaren bekend staat als begenadigd singer/songwriter. Revu beluisterde de samenwerking tussen Rob van de Wouw en Ivar en concludeerde dat het een spetterende combinatie is. Met: trompet: Rob van de Wouw, toetsen: Wiboud Burkens, gitaar: Marc Bien, bas: Manuel Hugas, drums: Cyril Directie, saxofoon: Jasper van Damme en zang: Ivar.

Bij het bestellen van kaartjes voor beide jazz-impuls concerten (andere concert 29 mei), gratis cd uitzoeken bij www.jazzimpuls.nl

Na afloop jam-sessie in de foyer

€ 16,50
toneel UITVERKOCHT

za 17 januari | 20.15 uur rode zaal | 19.15 uur inleiding (gratis, apart bestellen)

Boeing boeing | Jon van Eerd ( Chantal janzen wordt vervangen door Lone Roosendaal)

De doldwaze komedie ‘Boeing Boeing’ speelt zich af aan het eind van de zestiger jaren. De flamboyante vrijgezel Bernard (Wilbert Gieske) heeft de tijd van zijn leven met drie verschillende stewardessen (o.a. Chantal Janzen). Dit alles onder het afkeurende oog van zijn huishoudster. Hij zorgt ervoor dat de dames elkaar nooit zullen tegenkomen. Het onverwachte bezoek van zijn oude bekende Harrie Vermeulen (Jon van Eerd) gooit roet in het eten. Tekst: Marc Camoletti, regie: Caroline Frerichs, vertaling: Jon van Eerd. Met verder: Camilla Siegertsz, Dominique van Vliet en Irene Kuiper.

€ 29,-

De Telegraaf, 21 november 2008 (Maaike Staffhorst)



KOP: Stewardessen schitteren in 'Boeing Boeing'

Op een ingenieus apparaat dat is ingebouwd in zijn kek vormgegeven huiskamer houdt hij hun vliegroutes en aankomsttijden bij. (…) Het zijn de stewardessen die opvallen in deze productie, waarbij naast Dominique van Vliet van 'American Airlines' vooral Lone van Roosendaal als de strenge Duitse Heidy en Camilla Siegertsz als de temperamentvolle Italiaanse Gina de show stelen. Jon van Eerd (…) tilt de hilariteit naar een hoger niveau in zijn rol als Bernards naïeve ex-collega Harry. (…) Van Eerds Nederlandse versie speelt zich af aan het eind van de jaren zestig, in de tijd dat de Boeing 747 ontwikkeld wordt en Lenny Kuhr met 'De Troubadour' het Eurovisie Songfestival wint. Uit de tijd is het stuk allerminst. De voorstelling zit vol vaart en leuke kleine grapjes en kluchtkoning Jon van Eerd schreef zijn rol in deze bewerking op zijn lijf. (…) Zo is Van Eerds vlucht door de boekenkast een mooie vondst. 'Boeing Boeing' had vaker zulke vleugels mogen krijgen.


muziek

za 17 januari | 20.30 uur blauwe zaal

Gelukkig met Hadewych en Mike | Hadewych Minis & Mike Boddé

De muzikale Hadewych Minis en Mike Boddé kwamen elkaar tegen bij de Mike en Thomas Show en hadden meteen een muzikale klik. Ze zijn allebei gek op jazz, blues, soul en R&B en op zoek naar de humor in muziek. Hadewych en haar sublieme acteurs–timing en Mike met zijn heerlijke jazzy accoorden hebben een programma samengesteld waarbij muziek van Billy Holiday, Marvin Gaye en Erykah Badu in ouderwetse ragtime–stijl tot Wim Sonneveld in salsa–ritme voorbij komt. Met hun jonge, getalenteerde ritmesectie spelen ze de pannen van het dak!

€ 19,50
jeugd

zo 18 januari | 14.30 uur blauwe zaal

Roodkapje strikes back! 4+ | Wiersma & Smeets

Als Roodkapje en oma veilig uit de buik van de boze wolf zijn gekropen, leven ze nog lang en gelukkig. Maar sprookjes moeten steeds opnieuw worden verteld. Dus gaat Roodkapje voor de tweede keer op pad. En ja hoor, daar is de boze wolf weer. Maar Roodkapje heeft goed opgelet en kent nu de streken van de wolf. Meesterknutselaars Moniek Smeets en Bram Wiersema gebruiken echt van alles en nog wat om het verhaal van Roodkapje te vertellen. Regie: Joris van Midde, spel en computeranimatie: Moniek Smeets, muziek en tafelpoppenspel: Bram Wiersma.

€ 6,50
muziek

zo 18 januari | 20.15 uur rode zaal AFGELAST

Julian Thomas | In concert

De debuterende Brabantse Julian Thomas trad met Marco Borsato op tijdens het razend populaire ‘Symphonica in Rosso’, toerde als support act met Trijntje Oosterhuis én werd genomineerd voor een Edison. Muzikaal zit Thomas in de hoek van soul, jazz en de betere popmuziek. De ene keer Tom Waits–achtig, de ander keer een jazzy pianoballade in de stijl van Harry Connick jr. en dan weer grijpt hij terug op het zonnige West Coast repertoire. Dit jaar verschijnt zijn tweede album én gaat hij het theater in. ‘Wat een stem, wat een componist, wat een talent.’ (De Telegraaf).

€ 19,-
musical

vr 23, za 24 januari | 20.15 uur rode zaal

Op hoop van zegen, de musical | Ellen Pieters, Ben Cramer, Charly Luske e.a.

Deze oer–Hollandse musical is gebaseerd op het onverwoestbare toneelstuk van Herman Heijermans die in Scheveningen en Katwijk getuige was van het keiharde bestaan van de vissers. Kniertje vecht om te overleven temidden van sociale misstanden. De musicalversie laat zien dat het vissersdrama nog niets aan zeggingskracht heeft verloren. Ellen Pieters is Kniertje, Ben Cramer is de gewetenloze reder Bos. Geert en Barendje, zonen van Kniertje, worden gespeeld door Charly Luske en Job Bovelander. Liedteksten: Allard Blom, muziek: Tom Bakker, regie: Paul van Ewijk.

€ 36,50

NRC Handelsblad, 8 december 2008 (Henk van Gelder)



KOP: Serene musical van 'Op Hoop van Zegen'

De nieuwe Nederlandse musical 'Op Hoop van Zegen' (…) is verrassend bescheiden: tien spelers (diverse dubbelrollen), weinig decor (vooral wolkenluchtprojecties) en drie muzikanten (piano, gitaar en altviool). Waar het musicalgenre soms geneigd is zicht te overschreeuwen, wordt hier een weldadig gedempte toon aangeslagen. Een waagstuk wellicht, maar het drama grijpt toch weer aan, juist omdat regisseur Paul van Ewijk in deze serene versie bijna alles heeft weggelaten dat afleidt van de kern. (…) Kniertje, vaak gespeeld als een hoogbejaard wrak, is hier een trots wijf wier godsvertrouwen ondanks alles ongebroken blijft. Ellen Pieters creëert een monument voor de beroemdste vrouw uit de Nederlandse toneelgeschiedenis, met een koppig opgeheven kin, weggedrukt verdriet en stille snikken aan het slot. (…) De door Ben Cramer statig gespeelde reder Bos (…) is hier niet alleen een bruut, maar ook een man die voor een dilemma staat. Samen staan ze in een hecht ensemble waarin ook Metta Gramberg (als mevrouw Bos), Hilke Bierman (als jonge vissersvrouw) en Arie Cupé (als Bos' boekhouder) mooi precisiewerk verrichten. (…) Tom Bakker componeerde enkele sierlijk wiegende melodieën, maar helaas ook minder memorabele deuntjes. Plussend en minnend blijft er echter toch een respectabele kamermusical over, die Heijermans alleszins recht doet.

De Telegraaf, 9 december 2008 (Esther Kleuver)

KOP: Ellen Pieters overtuigt als Kniertje

Moet er van 'Op Hoop van Zegen' nu ook al een musical gemaakt worden? En wat blijft er dan nog over van het drama? Tekstschrijver Allard Blom en componist Tom Bakker bewijzen echter dat je zoveel ellende wel degelijk heel mooi in muziek kunt vangen. Het openingsnummer 'Op Hoop van Zegen' zorgt meteen voor kippenvel, maar ze creëerden ook juweeltjes (…) waarin de cast vocaal flink kan uitpakken, zowel solo als in harmonieuze samenzang. Ben Cramer, die de rechtlijnige reder Bos speelt, heeft misschien nog wel de mooiste ballade te pakken. Zijn 'Achter de horizon' is van een enorme schoonheid. Door slim te arrangeren lijkt het wel of er een compleet orkest zit te spelen, in plaats van drie musici. Bovendien is er veel ruimte voor spel. Zo krijgt Ellen Pieters de kans om een zeer geloofwaardige Kniertje neer te zetten. Eindelijk kan ze het komische eens achter zich laten en laten zien dat ze meer in haar mars heeft. Ook de overige acteurs spelen en zingen naar behoren. (…) De musical is in zijn totaliteit vrij log en statisch. Als de acteurs weer eens op een rijtje op het toneel staan, doet het aan een concertante versie denken. Toch heeft deze 'Op Hoop van Zegen' genoeg te bieden. Er is veel zorg besteed aan de teksten en de muziek, de kern van het verhaal van Heijermans is overeind gebleven en de acteurs spelen hun rollen overtuigend. Bovendien is dit een oer-Hollands, oorspronkelijk product en dat kunnen we niet genoeg toejuichen.

de Volkskrant, 9 december 2008 (Patrick van den Hanenberg)

KOP: In vissersdrama is soberheid de kracht

Binnen een paar minuten is de toeschouwer helemaal ondergedompeld in de wereld van Herman Heijermans. (…) Er worden in de musical geen planken van dik hout gezaagd. Met name in de eerste helft komen scherpe beelden, een heldere tekst en spannende muziek voorbij. (…) Het is soberheid troef bij 'Op Hoop van Zegen', en daar ligt de kracht. (…) Ook de muzikale begeleiding, met alleen viool, toetsen en gitaar is bescheiden. Met als verademend resultaat dat elk woord te verstaan is, en dat is toch een unicum bij musicals. De composities van Tom Bakker (…) zijn wonderschoon en vallen buiten het gebruikelijke musicalidioom. Het loopt van melodieuze opera naar Keltische ritmes naar pure rock. (…) Het is niet gelukt om een supercast bij elkaar te krijgen. Het is nergens slecht, maar, op Luske na, zijn er geen uitblinkers. (…) In de tweede helft gaan de vaart en dynamiek er enigszins uit, omdat alle kaarten al op tafel zijn gelegd en het publiek een herhaling van zetten te zien krijgt.

Trouw, 9 december 2008 (Bianca Bartels)

KOP: Mooie vondst maakt 'Op Hoop van Zegen' nog niet spannend

Een verleidelijke jonge vrouw; strakke taille, opzichtige borsten en een glimmende jurk met een uitdagende heuppartij. (…) Deze vrouw staat in de musical symbool voor het schip 'De Hoop' van rederij Bos. (…) Een mooie vondst (…) om dit schip te personifiëren. Helaas wordt het idee te weinig effectief uitgebuit (…) en is het bovendien maar een van de weinige bijzondere toevoegingen aan het successtuk. (…) De musical is af en toe groots. (…) Maar echt imposant en meeslepend is de voorstelling niet. (…) Deze versie is vlees noch vis. Het is keurig, een beetje traag. (…) Vier hoofdrolspelers overtuigen gelukkig wel met hun stemmen. (…) Het is met name Ellen Pieters (Kniertje) die in de laatste scènes drama en gevoel brengt. Pieters gooit haar hele ziel en zaligheid in de rol. Haar Kniertje wordt nergens sentimenteel.
toneel

vr 23 januari | 20.30 uur blauwe zaal | 19.30 uur inleiding (gratis, apart bestellen)

Wild boys | Suzan Boogaerdt & Willemijn Zevenhuijzen

‘You may be born a woman, but you are also made into a woman for the rest of your life’ (Simone de Beauvoir). Drie vrouwen hebben zich verenigd in de mannenrockband Wild Boys. Tijdens het wekelijkse oefenen in een garage veranderen ze in mannelijke idolen. Buiten deze vier muren moeten ze voldoen aan het heersende en knellende vrouwbeeld. ‘Wild Boys’ laat de strijd zien tussen de rol die je in je leven aanneemt om te overleven en de rol die je zou willen aannemen. Regie: Maarten Lok, muziek: Jan Groenteman, spel: Willemijn Zevenhuijzen (bas), Suzan Boogaerdt (gitaar) en Kim van Zeben (drums).

€ 16,50

CJP|Cultuurkaart 50% korting


Interview met Willemijn Zevenhuijzen

Door Bas van Peijpe


Na een aantal jaren als maker en speler bij verschillende gezelschappen te hebben gewerkt, maakte Willemijn Zevenhuijzen in 2005 bij hetveem theater Gloria, een solo over een vrouw die op het punt staat het ambt van Paus te aanvaarden. Deze zomer gaat haar tweede voorstelling in première, Wild Boys, over drie vrouwen die zich verenigen in een mannenrockband. In beide voorstellingen experimenteren vrouwen met archetypische mannenrollen, een thema dat voor Willemijn een persoonlijke en een maatschappelijke kant heeft. Een gesprek over jezelf-zijn in het theater en daarbuiten.
‘Al mijn hele leven ben ik me er sterk van bewust dat ik een vrouw ben die zich niet voelt aangetrokken tot wat in onze maatschappij als typisch vrouwelijk geldt. Ik lees geen Viva of Elle, ik kan niet uren over kleding of make-up praten. Dat wat vrouwen onderling hebben herken ik niet, ik heb dat niet in me. Ik vind het heel fijn hoe mannen met elkaar om kunnen gaan, als maatjes. Maar ook een typische mannencultuur is niet helemaal mijn thuis. In die zin val ik tussen de wal en het schip. Als kind kan dat nog heel goed, maar zo na de puberteit lijkt het wel alsof je een keuze moet maken. Als je dat niet wilt, moet je daar echt voor gaan staan. Er is toch een soort dierlijke oerbehoefte bij mensen om te weten wat je voor je hebt. Als daar iets onduidelijks aan is, en vooral in geslacht, dan worden mensen daar ongemakkelijk van. Ik zou natuurlijk best alsof kunnen doen, wat vaker een jurk aantrekken en meer make-up dragen. Ik doe dat ook wel eens, maar het wordt een rol. Van dat verschil ben ik me mijn hele leven al sterk bewust: wanneer ik echt mezelf ben, en wanneer ik me aanpas en een rol speel.
Het is niet alleen iets persoonlijks maar ook een maatschappelijke ontwikkeling die me raakt en waar ik me kwaad over maak. Er bestaat in onze maatschappij een aantal eisen waar vrouwen aan moeten voldoen, al zijn die soms niet zo expliciet. Buitenkant wordt steeds belangrijker en het wordt allemaal steeds naakter. De ene keer moet je grote tieten hebben, de andere keer mag je geen haar hebben, het wordt steeds gekker. Daarbij komt dat mannen én vrouwen steeds makkelijker lijken te vluchten in rollen, dat vind ik erg. Door zo dicht op elkaar te leven vragen we al zo veel van elkaar. Laten we dan in elk geval proberen onszelf te zijn. Ik vind het naar als ik het gevoel heb dat iemand zich anders voordoet dan hij of zij is, alsof je de boel loopt te bedonderen. Vanuit het oogpunt dat we allemaal proberen te overleven snap ik het wel, maar ik vind het niet oké. Dat zou niet nodig moeten zijn.’
Jongens onder elkaar

Samen met twee medespeelsters wil Willemijn deze thematiek te lijf gaan. ‘Al eerder had ik het idee om iets te doen met een mannenband, maar dan met vrouwen. Ik heb bewust gezocht naar speelsters waarvan ik wist of vermoedde dat ze hier iets mee hebben. Op school heb ik ooit met Suzan Boogaerdt een kort stukje gemaakt waarin we twee kerstmannen speelden die door hun vrouwen werden verlaten. Daar konden wij allebei heel veel in kwijt, ik wist dus dat dit thema haar aansprak. Kim van Zeben leek me iemand die hier goed bij zou passen en zij kan goed drummen. Dat vond ik ook belangrijk, omdat muziek een grote rol gaat spelen.


Dat sfeertje van samen muziek maken in een garage, jongens onder elkaar, dat vind ik benijdenswaardig. Deze drie vrouwen duiken de garage in om onder elkaar te zijn en hun mannelijke kant te onderzoeken en ontwikkelen. Maar uiteindelijk willen ze ook als mannenband naar buiten te treden. De band wordt het middel om die kanten van zichzelf naar buiten te brengen waarvoor ze in het dagelijks leven geen ruimte durven te nemen. Over het algemeen denk ik dat mannen zich minder druk maken over wat de buitenwereld van ze vindt. Die denken gewoon: schijt aan alles, ik doe wat ik wil. Lukt dat deze vrouwen ook? En worden ze dan gelukkig, of worden ze keihard ingehaald door hun eigen thema? De tragiek is dat deze vrouwen denken zich te bevrijden van een knellend vrouwbeeld maar zich tegelijkertijd opzadelen met een door henzelf gecreëerd en een wellicht nog knellender manbeeld. Ik wil ook die dubbelheid en twijfel laten zien.

Die dubbelheid kom ik zelf ook tegen. Ik wil me afzetten tegen de hokjesgeest, maar nu ik dit aan het maken ben merk ik dat ik zelf ook met stereotypen werk. Ik moet natuurlijk niet in de valkuil trappen dat ik zelf alle mannen over één kam ga scheren, dat realiseer ik me. Maar voor de zoektocht naar onze mannelijke kanten werken die stereotypen goed. Helemaal ‘man’ worden is het niet voor ons, maar we gaan dat wel opzoeken, kijken hoe ver je kunt gaan. Kunnen we ook een soort holbewoners worden, kan je dat ook nog geloofwaardig krijgen?’


Geloofwaardigheid

Die geloofwaardigheid is iets dat Willemijn al langer fascineert en waar ze ook in Gloria mee speelde. ‘Gloria ging over geloof en over de vraag of je in een vrouwelijke paus zou kunnen geloven. Dat sloot aan bij wat ik als speler erg interessant vind: de vraag hoe realistisch je iets kan spelen, het opzoeken van de grens tussen spel en niet-spel. Ine te Rietstap regisseerde mij en zij zei: ‘Als je zelf niet gelooft wat je doet, doe je het gewoon nog een keer, ook al zit er publiek bij. Net zo lang tot je het goed vindt.’ Daar houd ik van, dat je er als speler gewoon bij blijft. Dat is waarom ik me bij Kassys thuis voel, omdat zij willen dat je zo min mogelijk acteert. En als je dat wel moet doen dan is het omdat de voorstelling over acteren gaat. In het theater heb je vaak zo’n expliciete speelstijl. Ik kijk bijvoorbeeld graag naar Halina Reijn, maar het blijft altijd ‘toneel’. Misschien gebruik ik daarom ook graag live muziek. Als mensen zingen kan je daar niet omheen, dat is dan zo onvoorwaardelijk aan de hand, zo niet-geacteerd.’


Ook in Wild Boys heeft dit spel met theatrale geloofwaardigheid een relatie met het thema. ‘Hoe ga je daar als publiek naar kijken? Zie je een verkleedpartij, of vergeet je af en toe dat hier eigenlijk drie vrouwen staan? Dat zegt iets over jezelf als kijker, over de vraag wanneer je iemand als mannelijk of vrouwelijk bestempelt, ook in het dagelijks leven. Ik hoop mensen aan het denken te zetten over hoe rigide wij doorgaans in hokjes denken. Misschien besef je: ‘hé zulke mensen zijn er ook, en is dat dan mannelijk of vrouwelijk? Of passen die etiketten niet helemaal?’’
Engagement

‘Het hele gesprek over gender speelt zich in onze samenleving doorgaans af in een soort subcultuur. Er is bijvoorbeeld een genderfestival bij de balie, maar daar komt alleen de doelgroep, mensen voor wie dit persoonlijk een thema is. Daarom vind ik het belangrijk dat we op het Over het IJ Festival spelen, daar komt een breed publiek. Veel mensen daarvan zullen het misschien vooral grappig vinden maar ik hoop dan dat er onbewust toch iets getriggerd wordt. Ik vind het belangrijk dat dit onderwerp het daglicht ziet en daarmee wat lucht krijgt en makkelijker geaccepteerd wordt. Bovendien gaat het iedereen aan: wij mensen zijn allemaal individuen en mogen niet zo makkelijk in hokjes geduwd worden. Iedereen past zich op zijn eigen manier aan aan verwachtingen, terwijl het toch zaak is je fijn te voelen bij wie je bent.’


Zo’n expliciet maatschappelijk engagement zie je niet veel in de hedendaagse mime. ‘Veel mimevoorstellingen gaan ook wel over hoe mensen doen, maar zetten meer aan tot filosofische gedachten daarover. Terwijl ik stiekem gewoon hoop een muur te kunnen omwerpen. Of dat echt lukt, weet je natuurlijk niet. Het is misschien een te grote verwachting. Maar iets in die richting hoop ik wel te bereiken, daar doe ik het voor. Wat dat betreft is het een vreemde tijd voor geëngageerd theater. In de jaren zestig en zeventig was er nog veel te doen aan emancipatie. Nu zijn veel muren omgeworpen en lijken we het verder wel prima te vinden, maar eigenlijk is dat heel raar. Kijk bijvoorbeeld hoe vrouwen worden neergezet in de media. Er lijkt wel een taboe te bestaan om daar iets van te vinden, alsof dat ouderwets of te feministisch is.’
Op zoek

Met Wild Boys zet Willemijn een nieuwe stap als theatermaker. ‘Omdat het thema persoonlijk dicht bij me staat, heb ik het gevoel dat ik ook makkelijker zelf de regie in handen kan nemen. Bij Gloria vroeg ik Ine te Rietstap om de spelopdrachten te verzinnen en de repetities te leiden. Nu heb ik met dramaturge Frederiek Vermeulen mijn concept uitgewerkt en ga ik zelf de repetities leiden, met inbreng natuurlijk van de andere twee. Uiteindelijk komt Maarten Lok de eindregie doen. Gonnie Heggen, die onder andere les geeft aan de SNDO, heb ik gevraagd voor de fysieke coaching. Zij heeft een bewegingsmethodiek ontwikkeld waarmee je als vrouw heel goed een bepaalde mannelijkheid kan uitdragen. Zo kunnen we het in het begin tamelijk technisch benaderen. Tijdens een eerste middag met Gonnie merkten we dat de één bijvoorbeeld van nature een grovere motoriek heeft dan de ander, waardoor die mannelijkheid al snel vrij natuurlijk aanwezig is, snel geloofwaardig is. Zo zoeken we alledrie onze eigen ingangen, maar wel met elkaar. Ik vind het belangrijk dat we een gezamenlijk fysiek startpunt hebben, omdat we alledrie uit verschillende groepen en projecten komen.


Ook voor muzikaal advies en begeleiding heb ik iemand gevraagd, Jan Groenteman. Kim kan al drummen, Suzan is haar gitaarspel aan het oefenen en ik leer basgitaar spelen. We beginnen met bestaande nummers maar uiteindelijk wil ik ook een aantal nummers zelf schrijven. Met de zang valt nog veel uit te zoeken. Je kunt bijvoorbeeld een stemverlager op een microfoon aansluiten. Of misschien gaan we juist heel hoog zingen zoals de Bee-Gees. Maar dat zoeken mag er ook een beetje in blijven. Het zijn ten slotte vrouwen op zoek naar hun mannelijke kant!’
En de toekomst? ‘Wild Boys is al verkocht, dus die gaan we volgend seizoen spelen. Verder moet ik zien of ik na deze voorstelling zin heb om meteen weer iets te maken, of dat ik eerst weer eens bij een ander wil spelen. Maar deze thematiek blijft me fascineren, het spelen van rollen en de geloofwaardigheid daarvan. Daar ben ik nog niet mee klaar.’
cabaret


1   2   3   4   5   6   7   8   9   10


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina