Zaterdag 8-7 Tim



Dovnload 39.22 Kb.
Datum03.10.2016
Grootte39.22 Kb.

Zaterdag 8-7 Tim

Met de trein naar Duitsland. Lekke band. Daar waren 2 mokkels: vergeten ze hun Ghettoblaster!! 16:30 aangekomen en tent neergezet. ’s Avonds naar het feest in het dorp. Daar wat leuke meiden ontmoet: Katharina (2x), Anna en voor Jeroen was er Eva. Onze nieuwe bezigheid: Neuken

2:30 zo’n beetje naar bed, we hadden alle 3 wel veel gezopen! (B)


Zondag 9-7 Tim

Laat uit bed en broodjes gehaald. Hele nacht geregend. ’s Avonds ook weer. Hebben trein gezien, STOOMTREIN. Ook 2 nieuwe meiden leren kennen: blonde, arrogante lichamelijke goddelijkheid, met diepe blauwe priemende ogen. En ook Macabere Marieke.


[gecensureerd deel; mail me voor het missende deel]

Maandag 10-7, Thomas

De volgende dag was het vuil tyfus smerig kankerig ranzig zilt en gasterig klotenweer. Allemaal regen enzo. We gingen maar boodschappen halen in Kappelrodeck: kankerstuk lopen, maar de heenweg viel mee. Voor 2 dagen eten gehaald en daar op het station meteen maar wat gegeten. De terugweg war sehr klotuhn und scheiße mit die klotentassen. Ook een bal gekocht, lekker in de avond hamburgers gegeten. Daarna de tent verkast naar modderlozen omgeving. Deze avond Mama angeruft en vissen gevoerd (boeiuh!!!). En dit is onze eerste meisjesloze avond, en dat is wel jammer. Nu kaarten Jeroen en Tim en zorg ik dat deze bladzijde nog net even vol is. Morgen gaan we sowieso zwemmen. Zal mij benieuwen welke lekkere piños we daar tegenkomen.
Dinsdag 11-7, Jeroen

Hallo, de dag begon vandaag behoorlijk laat, 11:30! Boterhammen met Herrliche Tim-eieren

Gegeten. Vervolgens zijn we maar kaarten gaan kopen in één of andere minimarkt hier in Ottenhöfen > HAAARGH, nu ik dit schrijf, zijn Thomas en Tim behoorlijk de camping ondersteboven aan het zingen cq. Schreeuwen <. In het park ofzo zijn we Joachim tegengekomen. Joachim = halfkale dikkige kerel van 16 met ongeschoren Kopf.

Deze had ook een dwergig vriendje aan zijn kont hangen, genaamd Dennis geloof ik. Tijdens lunch zijn alle kutkaarten beschreven met kankerteksten, die vervolgens weer in brievenbus gezut zijn. Als avondmaal hadden we lekker kattenvoer uit blik ( = Feuertopf). Oh ja, we hadden ook nog gezwommen. Het was fucking leeg in het bad, met lekker water zodat we het rijk voor ons alleen hadden. Er waren dus geen lekker piños. ’s Avonds zijn we naar een kankerend godverdomd fucking kloterige shitbank gegaan die ons weigerde geld te geven. Daarna hebben we ons naar het station gesleept, om ons bij een groep hanggroepjongeren te voeg. Joachim + Dennis, een krullenjood, een Nazi Gabber met 1 schoen, een Kutmarokkaanturk, Italiaan ofzo...en een bosneger, compleet met stok. Hierna hebben we ons maar snel uit de voeten (zweetvoeten) gemaakt, om dit te schrijven (Jeroen) en te vunzen (Tim en Thomas). Het motto van vandaag was: GEERT IS EEN KLOOTHOMMEL EN DIE MOEDER VAN HEM ZUIGT!!


Woensdag 12-7, Tim

Lekker vroeg opgestaan: 11 uur. Broodjes gehaald bij de boerin en lekker opgegeten met ei. Daarna al snel wegwezen, lopend naar een waterval: Wasserfall Allerheiligen. Een vrij grote waterval, die met verschillende etages omlaagstort. Dit was in de buurt van kloosterruïne Allerheiligen. Daar wilden wij dus heenlopen en dat deden we ook. Vooral het begin was leuk. Thomas wilde niet 50 meter over een asfaltweg lopen, dus zouden we een Route Alternatief nemen: Eerst omhoog via een bospad, toen door een ‘heeel’ oud pad, toen door een soort weide. Weer een pad gevonden. Later bij een huis, met agressieve borden, dus moesten we via de achtertuin van het huis. Bleek daar een paard met een hernia te wezen. Ook dat overwonnen. Toen kwam het: de schapen. We dachten dat we daar wel even langs konden, niet dus. D’r was 1 schaap bij, die was slachtoffer geworden van genetsiche manipulatie. Met zijn 6 poten en 2 tentakels zat hij ons achterna en zijn bloeddoorlopen ogen priemden in onze rug. Met zijn rotte, hete adem in onze rug wisten we nog net op tijd over het hek heen te springen. Na een lange wandeling bergopwaarts en na vele mooie plekjes en bankjes, bereikten we de waterval. Daar hebben we even rondgekeken en zijn weer teruggegaan, alvorens 10 keer verkeerd te lopen (ongeveer). Terug lekker ravioli en een soort van groentensoep gegeten. Thomas en Jeroen zijn lekker aan het voetballen.


Donderdag 13-7, Thomas

Vanochtenvroeg opgestaan, om half 10 maakte ik iedereen wakker. We aten broodje Nutella en gingen naar de Internet PC om mail te sturen naar Tim’s ouders en mijn ouders enzo. Daarna geld gewisseld bij een lekker mokkel die zich zat te vingeren achter een Compaq PC. Toen maar naar Kappelrodeck gelopen om boodschappen te halen voor 75 DM. Met de trein terug, want die kleretassen waren veel te zwaar (24 blikken bier = 12 liter). Jeroen zag met zijn Tanja ogen constant vrachtwagens voor treinen aan en stoplichten voor seinen. Na treinreisje nog gesprekje gehad met een stel Duitse psychopaten die waren losgebroken uit het Krankenhaus. Ik kende er maar 1. Er zat ook nog een 2e rangs immitatie Welmoed tussen met fel kleurentopje. Ook nog chips gehaald bij de Edeka en fotofilmpje ingeleverd. Nog veel gepokerd en chips + bier ingenomen, maar het weer was kut. Dus in de tent van vrijwillige Jeroen gekookt, lekkere hamburgers met sla, kaas en mayo!! Wie het niet geloofd moet even aan of in de tent van Jeroen ruiken...

Nu regent het nog steeds (19:15) en wordt er hier gelezen en muziek geluisterd. Vrij saaie dag eigenlijk. Jeroen is nu een man. Hij heeft voor het eerst zélf een poker gehaald.
Vrijdag 14-7, Jeroen

Ik vind dat deze teksten maar eens wat literair verantwoorder moeten worden, dus lik ik aan de vederen punt en begin ik mijn relaas (ps. Voor de vulgaire lieden onder ons, dát bedoel ik niet met die vederen punt!)

We begonnen rond de klok van 11 met ons ochtendritueel, wat ik niet in detail wil beschrijven, om Homerische herhalingen te voorkomen. Ondanks het ongunstige weer besloten Tim en Jeroen tóch een wandeling naar de Edelfrauengrab Watervallen te maken. Daarbij sleurden zij Thomas mee in hun kielzog, die geplaagd door het tegenvallende weer, in een zwaar kankerhumeur was. De donder in Thomas’ hooft klaarde op, naarmate de voettocht vorderde. Mercurius was ons goed gezind en goot de vaardigheden van katografie over Tim + Thomas, zodat we zonder misslagen ons eindpunt bereikten, zoals Columbus, toen hij de stranden van Vuba in zicht had, na lang zwoegen, zo waren wij opgelucht de waterval te proefen. Door de overmaat aan neerslag was het eens vrolijk kabbelende beekje uit Tim’s herinnering veranderd in een fiere ros die zich van de kale rotsen stort. Het oorverdovende geluid en de onbeschrijfbare impressie is een dergelijk ondankbare taak te beschrijven, dat ik het een belediging voor Ischaël, de Muze van Letteren vind, deze op mijn schouders te nemen. Na een nuttiging van brood en slootwater uit blik, te vergelijken met brood en wijn, met dezelfde reinigende werking, keerden we, vervuld met een overweldigende herinnering terug.

Later in de avond troffen we tot onze verbazing Katharina en een zekere Sandra aan. Hun metgezel Marina cq Elmo cq Blonde Arrogante Lichamelijke Goddelijkheid koos het hazepad, zoals de Trojanen voor de snelvoetige Achilles. Sandra en Katharina nodigden ons uit een feest bij te wonen in Kappelrodeck. En welk staartje deze muis krijgt, vertelt Tim:


Vrijdag 14-7, nu Tim

Het was dus een ranzige rimpelstaart, met veel witte littekens en tekenen van een avontuurlijk leven. De muis had niet voor niets zijn hele leven getracht het avontuur op te zoeken.

Ok, dat was het gezwets voor vandaag. Nu even serieus. Wat Jeroen vergeten was, was dat wij onder het douchen, Katharina, Sandra en Marina tegenkwamen. Vooral Katharina en een beetje Sandra nodigden ons uit om naar het feest in Kappelrodeck te gaan. Marina was met haar X-straal ogen onze hersenstructuur aan het aftasten. Mijn vermoeden was correct, we zijn geïnfiltreerd door goed uitziende buitenaardse wezen (blond, arrogant, lichamelijk, goddelijk) die erop uitzijn om de aarde over te nemen, geholpen door verraders en collaboreurs, die een graantje mee willen pikken om zo een belangrijke positie in de nieuwe wereldorde te verkrijgen, door middel van het helpen van de buitenaardsen, zoals Marina.
Zaterdag 15-7, Tim gaat verder

Enfin, we zijn ’s ochtends wakker geworden en hebben gegeten, en zijn om half 2 naar het centrum van Ottenhöfen gelopen, om daar in de regen te wachten totdat de winkel om 14:00 zou opengaan. NOT! Het was dus zaterdag, en de winkels waren dicht. Dus wij weer terug, alvorens een achteraf toch wel zwaar gasterige en niet met zut zo zmerig te vergelijken tjiesburger te hebben gegeten. ’s Avonds gingen we naar het feest in Kappelrodeck. Daar zouden wij Katharina (met de sproeten dus), Sandra en die alien ontmoeten. Dat feest was net zo leuk als een behandeling aan de hersenstam, via de rectum, zonder verdoving, door een blinde arts met acht vingers. Na 3 kwartier waren we dus weer aan het wegwezen, want we konden Katharina en Co niet vinden. Toen we terugliepen, en nu komt het, werd de hele avond totaal over de kop gegooid, geholpen door het toeval, die gepaard met hogere hand, waarschijnlijk een autonome goddelijkheid, bestaande uit 1 wezen met misschien wel een superieur, intellectueel goedgevormd denkend zijn, samen onze avond op wisten te vrolijken. Thomas had een briefje op de tent neergelegd, met daarop “Wir sind in Kappelrodeck”. Die hadden we daar liggen voor Katharina en Co, voor het geval ze nog op mochten dagen. Het toeval wilde dat, toen wij in Kappelrodeck waren, onze oude vrienden Johannes en Co, met nog enkele nieuwe mensen, zoals Claudia en een dikke Anna look-a-like ons kwamen halen van de camping, voor een feest bij hun thuis. Lees de hele Schnurr/Schneider familie, samen met Stefanie Faußt. Wij zaten dus in Kappelrodeck en vonden het ruk en zijn dus teruggelopen naar de tent. Toevallig langs de weg kwamen in een Fiat Panda onze vrienden ons ophalen. Met hun mee naar het huis van de ouders van die gast, konden we in een soort kelder feesten. 2½ film gezien, een halve Love story, Blue Streak en Hot Shots. Allemaal nagesynchroniseerd. Thomas had het goed voor elkaar. Praten met iedereen en over het algemeen veel aandacht van de meisjes Anna en Stefanie. Jeroen is totaal overgeslagen en heeft nu Stefanie als doelwit. Je kunt dus wel merken dat zijn fantasie groot is. “Droom maar lekker verder, Jeroen” zou een toepasselijk uitspraak zijn. Jeroen en Tim geilden veel, maar bereikten weinig. Jeroen gesprekken met Claudia (18 jaar) en Tim ook. Niet veel gescoord die hele avond. Tegen half 4 was het feestje over (trouwens wel met gratis drank) en zijn we teruggeplaatst naar de tent, om te dromen over onze geliefden.


Zondag 16-7, Thomas

We kwamen niet zo gek laat onze tent uit, ookal was het de vorige avond 4:00 geworden. De dag begon veelbelovend, met zonneschijn, die maar gedeeltelijk werd doorgelaten door het dichte struikgewas, dat bestond uit pruimenbomen en slagbomen. Ons ontbijt was uitgebreider dan gewoonlijk, want vandaag hadden we 9 bolletjes in plaats van 6. Belegd met gebakken ei of nootjespasta waren ze een zeer welkome energievoorziener en belandden ze, na ons darmkanaal gepasseerd te hebben, als een vormeloze donkerbruine massa in het toilet op de camping, waarna menigeen van ons moeite had het weg te spoelen, al dan niet weg te drukken. Goed, het ontbijt was dus erg lekker en Stefanie en Anna waren weer leuke onderwerpen voor een gesprek, al werden mij wat boze blikken toegeworpen in verband met mijn aandachttrekkerij de vorige avond. Mijn betiteling als “Arnold” kwam daarbij redelijk vaak voor. Aangezien de bril van Tim kapot was gevallen belde hij voor 10 DM naar huis om te overleggen wat nu tactisch is en hoe het toch kwam dat Jeroen een stijve piemel kreeg van Tanja en Eva. Over dat laatste zijn we het nog steeds niet uit, maar wat betreft de bril: we moeten binnenkort naar Kapperodeck, naar een opticien om hem anaal te nemen. Meteen na Tim’s Anruf hebben we drie flessen cola gehaald en gingen we tennissen. Erg leuk, vond ik! Bleek moeilijker dan verwacht en er waren ook nog een paar achterlijke baggerapen aan het BBQ-en. Die smerige ranzaards allemaal kijken dus, zoals ze hier in Duitsland nog wel meer ongegeneerd doen, vooral naar de lengte van Tim. Nadat we het gravelveld weer netjes achtergelaten hadden kwam de stoere bink in ons allen naar boven. Met veel bronstige kreten toonden we elkaar onze biceps en triceps. Jeroen draaide door en denderde zijn woest geworden vuist diep in Thomas’ gezicht, waarna Tim zijn Zwitsers zakmes ter hande nam, om Jeroen eens te versieren met een paar fraaie scarfications. We hebben nog een foto gemaakt waarop we pronken met onze geweldige spiermassa’s. Van die hormonenexplosie werden we hongerig, dus ging Jeroen koken. Het diner bestond uit worst. Inderdaad, een beetje karig, dus het werd snel uitgebreid. De Wienerwursten werden geserveerd op een plak brood, al dan niet inclusief mayonaise. Als groente zat er een blaadje sla tussen. Na 2 broodjes worst was het tijd voor de eierravioli, mét tomatensaus en/of bolognesesaus. Óók erg smakelijk. Maar deserts hadden we niet meer, dus gingen we naar een restaurantje. Daar bestelden we een stuk taart met koffie/cola en van beide kregen we veel. Heel veel. Na afloop konden we geen pap meer zeggen en alleen de gedachte aan meer taart lokte al kotsneigingen uit, ookal was de kwaliteit ervan erg goed. Omdat Tim erg blij was, hij gaat namelijk in maart verhuizen en dat kreeg hij vandaag te horen, kwam het desert op zijn rekening. Daar zijn we hem zeer dankbaar voor. Tim ging er nog even naar de wc en kwam daar tot de ontdekking dat je er condooms met kleurtjes kon kopen. Na wat geld gewisseld te hebben, was Jeroen het slachtoffer: hij mocht een pakje Rubbers-in-Färben halen. Nu zijn die verdeeld. Ik heb groen. Nu zijn we ons aan het vervelen. Tim heeft zijn boek uit, die ga ik nu lezen. We gaan proberen de Duitse vrienden zo ver te krijgen met z’n allen woensdag naar een Schnaps-proefplek te gaan, op onze kosten. Want als we die meisjes maar lekker teut krijgen, gaan we onze kleurencondooms op ze uitproberen. Hahaha. Geintje. Ik hoop dat jullie dat geloven! Trouwens, ze zijn niet initiatiefnemend, en dat is wel jammer. Maar misschien komt het nog wel, in het zwembad of bij het schnapshok, als dat doorgaat. In ieder geval gaan wij erheen. We gaan de Duitsers via e-mail op de hoogte brengen. Wel gek eigenlijk, om over zo’n betrekkelijk rustige dag nog zoveel te schrijven. Oh ja, Jeroen en Tim hebben nu lol over Billy Boy, de condooms die we hier hebben. Ze rukken elkaar nu af. Ik ga me er nu maar mee bemoeien, want ik wil ook aan m’n ‘trekken’ komen!!!
Maandag 17-6, Jeroen

Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaah! (19 a’s)

Het was mooi weer vandaag. Ik krijg net in mijn oor gefluisterd wat we gedaan hebben vandaag. Namenlijk:


  1. Ontbeten. Lekker 9 broodjes ei àla Tim of noodjespasta àla doordeweekse kloten klei kabouter.

  2. Boodschappen halen. We zijn naar Kappelrodeck geloopt, daar hebben we spulletje om te eten gekocht. Hierop begaven we ons richting brillenwinkel die dicht was tot 14:00. Hier was Tim bezig zijn kapotgevallen bril weer op de been te krijgen zodat hij weer zag hoe hij er met dat schurftige klotenhoofd er uitziet. Hierbij hielp eerst een raar Weib hem en vervolgens een naar knoflook ruikend individu die hem een raarsoortig hersentransformator op z’n hoofd zette. Hiermee verbouwde hij zijn ogen op een dergelijke manier dat Tim weer dacht dat hij scherp kon zien. De knoflookpad had Tim zo in zijn macht dat hij hem dwong een bril te kopen en dat deed hij dan ook maar. Tot vreugd en goedkeuren van zijn pa, maar tot afkeuren van z’n ma. Nadat we onszelf van de opticien hadden bevrijd, kocht Thomas ons een ijsje (jammiejum).

  3. Zwemmen. Het weer was dusdanig goed dat we besloten te zwemmen. > Oh ja, er zijn ook nog kloten Nederlanders naast en onder ons komen te staan zodat we niet meer kunnen vloeken < In het zwembad gingen we zwemmen en duiken enzo. Daar zijn we ook nog dinges, uuhhh....niet Marina, uhhh....? tegen gekomen. Haar vriend zwom in het zwembad, dit bleek ballenknijper te zijn. Tijdens het omkleden zagen we een piño met goed gevulde bikini waar haar tepels doorheenprikten (dit wou Thomas graag lezen).

  4. Eten. Spaghetti met saus en Kirschwasser.

  5. Naar Ottenhöfen gelauft. Inderdaad. Het telefoonding slikte eerst 6 DM in zonder response waarop we naar Krankenhaus telefoon moesten. Onderweg zagen we de brandweer een boom nat maken – Het zijn de Merels, aargh ze willen de aarde overnemen, ze collaboreren met de poezen, aah!!! -.

Dat was het dan.

Dinsdag 18-7, Tim

Zoals gewoonlijk weer opgestaan zonder een bepaalde tijd. Mijn bril moet nu zo’n beetje klaar zijn. Die ga ik ophalen in mijn eentje. Jeroen en Thomas blijven in Ottenhöfen. In Kappelrodeck heb ik ook gastankjes gehaald, omdat vandaag de laatste erin is gedraaid. Die avond hebben we Nudeltopf gegessen.

Zelfde dag, Thomas gaat verder...

Jeroen en Thomas hebben in Tim’s afwezigheid gewacht tot de Edeka losging en we stonden op een bruggetje een paar MWOAH-geluiden te maken. Sproetenkatharina kwam op onze lokroep af. Ze woonde toevallig dichtbij en ging ons uitlachen vanaf het balkon. Maar alsnog chips gehaald en vandaag ook nog gemaild.


Woensdag 19-7, Jeroen

Ik (Jeroen), neem het maar even over van Thomasje, omdat hij niet geheel neutraal is, vinden wij.

Het opstaan ging weer zoals voorheen, maar zonder eieren....Wat een rampspoet!!

Vervolgens zijn we eens niet naar Kappelrodeck geweest. Wat we wél hebben gedaan is, Internetten. Thomas kreeg een geile mail van zijn nichtje. Hij gaat lekker boffen met haar aan de Franse kust tot 6:00 ofzo. Henkie!

In het park van Ottenhöfen hebben we zeer smakelijke broodjes gevroten tot aan de schnapsprobe. Ins park hebben we nog vele touristen belachelijk gemaakt, die we later nog tegen zouden komen en nog Belg blijken te zijn ook. Onze Duitse buren waren ook am Köningen-Bauernhof. De befaamde probe was zeer leuk, lekker en jolig. Herrliche schnaps met 50% alcohol gevolgd door likeur varianten met slechts 25% of 35%. Deze drankjes werden weggespoeld met verrukkelijke appelwijn met 12%.

De vrouw die de boter + broden + enz. Rondbracht bleek de moeder van Anna en Beate te zijn. (oh ja, volgens Tim liep er ook nog een piño rond....bleek Eva te zijn, hahahaha).

Anna en Beate zijn we daar ook nog tegen gekomen.

Bij thuiskomst gingen we lekker BBQ-en, met hele vettige worstjes en lapjes. Onder toeziend oog van Katharina + Katharina + Marina. Hierna ging Tim redelijk vroeg slapen en hebben ik en Thomas een nachtelijke stadswandeling gemaakt compleet met maffiosen, Turken en ander crimineel tuig. Dat was wel alles zo’n beetje.

PS. Tim en ik hebben nog een braakje gepleegd.
Donderdag 20-7, Thomas

Aangezien ’t al zaterdag is nu ik dit schrijf, zal ik aardig wat vergeten zijn, zoals het ontbijt. Het zal wel hebben bestaan uit eieren en broodjes.

Volgens mij heb ik die ochtend koffie was, dat buiten het feit dat het gewoon ranzige ziltkoffie was, ook nog eens bijzonder ranzig smaakte. Jeroen had het klaargemaakt en misschien is dat de reden geweest dat het zo vreselijk gasterig smaakte. Maar volgende keer bij Jeroen krijg ik – voor zijn doen – normale koffie. Misschien zijn we deze dag naar Kappelrodeck gegaan. Tim viel me net ff bij en wist te vertellen dat we er inderdaad geweest waren en dat het nogal duur was (2x met de trein gegaan). De boodschappen zelf waren weer niet zo gek duur, weer veel “Ja” produkten. Na terugkomst in Ottenhöfen was het weer tijd voor een potje waterpolioën. In het zwembad troffen we Joeri (Phillip) aan, op zoek naar opgegeten boterhammen. We hebben een lekker ijsco gehaald. Tim en ik moesten het doen met een Meknum Ego en Jeroen mocht genieten vsn een Mini-Milch in zijn favoriete kleur. Dat me die keuze kwalijk werd genomen merkte ik de volgende dag, maar dat is Tim’s werk. Als avondeten gingen we naar een Grieks restaurant, ongeveer 2 meter van onze tent. We hadden lekker gyros vlees en dat bakte ook wel lekker. Thomas kon zijn kookkunsten showen met de aardappeltjes en dat hebben we geweten ook. Gelukkig was er appelmoes om de halfrotte aardappelen mee weg te spoelen. Als groente hadden we rotte sla. Dat was best lekker. Maar we werden wel afgeleid door Joeri die een graantje mee wilde pikken, dan had hij ook avondeten. Hij kreeg echter niets, behalve een blikje bier van Jeroen. Jeroen was daar ook blij mee. Joeri had trouwens zijn Boterhammen-Gang meegenomen, die ook allen een druppel bier kregen. Die avond is er geloof ik niet zoveel gebeurd. In ieder geval waren er die avond geen lekkere piños, dus die avond was er sowieso niet zoveel aan.
Vrijdag 21-7, Tim

Het was een langverwachte dag, maar eindelijk, of juist niet, brak onze laatste dag in Ottenhöfen aan. ’s Ochtends uiteraard weer heerlijke eieren, die, vreemd genoeg, allemaal aanbakten, op de laatste na. En die was voor Tim uiteraard.

Des middags zijn we naar Kappelrodeck gelopen waar we boodschappen haalden en het wedstrijdformulier inleverden bij Walter Vollmath opticien. Onze grote vriend Walter kwamen we tegen buiten de winkel en in de winkel was de helpende-hand-piño. Teruglopend naar Thomas, die wachtende met de boodschappen, hebben we lekker ijsjes gekocht. Thomas kreeg lekker Bubblegum ijs, met mintijs eronder. Pas toen Thomas doorkreeg dat het mintijs was in plaats van pistache ijs, kreeg hij nekneigingen en werd het ijsje met ferme boog de rivier ingekeild. Omdat die f*cking kanker Baanbus nét weg was, kwam Thomas met één geweldig idee: teruglopen met de boodschappen. En zo geschiede het. Eenmaal terug in Ottenhöfen zijn we nog even gaan zwemmen, waar we weer veel luitjes tegenkwamen. Zo ook de Sproetenkatharina. Dit was een genant moment, omdat ze net zolang bleef, totdat wij ook weggingen. Dit vonden we eigenlijk wel een beetje zielig, maar ja, wat konden we eraan doen? Het idee van een genegenheid van haar voor één van ons rees in onze hoofden. Althans wel bij mij. Ik hoopte natuurlijk dat ik het was. Het tegendeel zou later blijken. We hadden nog wel potatekes gehaald als avondeten. Jeroen had ze met héérlijke mayonaise. Die avond zouden we opgehaald worden, maar om 22:00 waren ze er nog steeds niet en die asociale kanker pokke ranza toeristen zaten ons dus mooi te irriteren met die verrückte zaadhond en die klotelampen van hen. Zij hadden kwantiteit, wij de kwaliteit . Uiteindelijk kwamen ze toch nog een keer opdagen en we zijn rond 22:45 toch nog naar het feest gegaan.
Vanaf dit moment schrijft eerst Tim zijn versie en inzichten van het feest:

Wel, aangekomen op het feest had ik al snel contact gezocht met de Sproetenkatharina. Daar heb ik lange tijd mee zitten babbelen. Maar op een gegeven moment was er Martines die een eigen PC-shop heeft. Dus abrupt afgekapt met Sproetenkatharina. Een grotere lul kan ik niet wezen. Tot mijn spijt zocht ze toen steun bij Thomas, maar op dat moment had ik daar totaal geen moeite mee, omdat ik flink aan het aanpappen was met niemand minder dan Tara. Tara bleek de avond van het feest flink wat gedronken te hebben en alles wat ze toen verteld had bleek niet waar te zijn. Tara is 15 en geen 16, woont al een jaar in Ottenhöfen, ze doet Realschule en over 1 jaar examen. Ikzelf heb maar afgemaakt waar Thomas mee faalde tijdens onze eerste ontmoeting ebn heb geruime tijd met Tara in mijn armen gezeten. Het was erg gezellig en de gesprekken waren leuk, maar plotseling was ze weg en dat was zo ongeveer de laatste keer dat ik met haar enigszins intiem was. Later die avond bleek Thomas ziek. Het gerucht dat Thomas op een bankje zat met Stefanie (???) was snel de wereld uit. Echt uren achtereen was Jeroen bij Thomas en ik bij het vuur socializen! Tara zat onder een deken met Tanja, dus intiem contact was niet meer mogelijk. Vroeg in de ochtend, ongeveer 6 uur, was Thomas weer vrij normaal. Alleen de Sproetenkatharina was zeer eenzaam voor mijn gevoel en ik voelde mij dan ook flink schuldig, dat ik haar verwierp voor Tara, wat toch nooit iets had kunnen worden. Wel, rond kwart voor zeven van iedereen afscheid nemen, behalve Beate en Anna, die had ik al eerder een afscheidskus gegeven, zijn Thomas en ik en Tara naar de camping gegaan. Tara gedag gezegd, die ging naar Stuttgart, en toen met Thomas slapen. Deze vertelde dat hij sliep als een blok. IK niet. Proberen te slapen wilde niet baten. Dus om 9 uur weer het bed uit om de nieuwe dag welkom te heten.


Thomas zijn versie

Nou, het begon dus allemaal al flink sjago, want die Duitsers wisten niet wat ‘aan de tijd houden’ is. Ze kwamen een klein uur te laat. Wij al het bier in de auto van Das Deutsche Speckschwein Tanja laden en op naar de vuurplek. Het was meteen al lekker gezellig, al was de Bacardi Breezer meteen op, het was erg populair. Wij meteen pochen met onze literblikken en dat was ook wel lekker melig. Tim papte aan met de Sproetenkatharina en hij was daarbij erg op de versiertoer. Jeroen en ik hadden er erg veel lol in om Tim’s romancemaneuvres te bestuderen en het bier vloeide rijkelijk. Maar toen kwam een computernerd. Hij heette Mattheus en had Tim snel in zijn macht. Katharina moest het daarbij ontgelden. Jeroen ging uhm..praten ofzo...oh ja, met wat mensen aan een andere tafel en hij kreeg véél bier. Ik ging daarna/intussen met Sproetenkatharina aanpappen en dat was toll. Mijn missie was niet simpel, maar ik ben erin geslaagd mijn trui aan haar te lenen (MWOAH!) en haar op schoot te nemen (MWOAAH!!). Daarna werd ik dronken en heb een paar uur liggen kotsen in de nabije omgeving. Ik heb van de rest van het feest dus niet veel meegekregen, behalve dan dat Sproetenkatharina ook had lopen kotsen. Op het eind had ik het zeer koud en ik was niet de enige aan alle rilbeesten te zien en ik was blij dat Tanja mij en Tim rond 7 uur terugbracht naar de camping. Ik heb me tot 15:00 erg beroerd gevoeld; m’n eerste kater in mijn hele leven en ik vond het niet bepaald een prettige ervaring.


Jeroens versie

In de aanloop van het feestje moesten we eerst een teringtijd wachten > GODVERDOMME WAT MEURT HET HIER < Bij aankomst waren zo’n beetje alle anderen er ook al. Onze entree was meteen goed: twee enorme hoeveelheden drank (+ Breezer!) en onze 1 liter blikjes waren ook wel styly. Enkele mensen waren al dronken, bijvoorbeeld Hans-Martin. Tim ging meteen over op de versiertour. Katharina moest het daarbij ontgelden. Deze maneuvre werd raar verstoord door een computernerd met eigen winkel. Jammer Katharina...



Ondertussen was ik wat aan het rondsnuffelen en biertjes + andere rare drankjes aan het drinken. Wat Thomas deed wist ik niet, maar beslist teveel aan het drinken. Tim ging over op Tara vunzen. Tegelijkertijd zat Thomas met Katharina op schoot. Daar zat ik nou tussen...als een kneus die geen meisje kan pinken (is ook zo). Toen besloot Thomas dat het tijd werd zijn darmen via zijn mond naar buiten te werken. Hier heb ik tot plusminus 6 uur naast gezeten. Dit was koud. Meer wil ik daar niet over kwijt. ’s Ochtends ben ik door de ma van Eva naar de camping gereden en heb 1 uurtje hoogstens ‘geslapen’ om tot nu in de trein te zitten. PS. Ik hoop dat Tim zich nog wist te vermaken deze avond, wat hij uitgespookt heeft verder weet ik niet.
Zaterdag 22-7, Thomas

Nou, die begon ongeveer om 9 uur en ik was zo brak als de neten. We waren snel klaar met inpakken en we hebben voor ongeveer 20 DM aan broodjes en beleg weggegooid, want we hadden allemaal een schurfthekel aan broodjes met sjem en noodjuspastah. Dus waren we lekker vroeg op het station van Ottenhöfen, waar het braken me nader stond dan het lachen. Na lang gew8 te hebben gingen we met de Bahnbus en dronken machinist naar Achern. Iedereen rook ranzig naar kampvuurrook en dat maakte me alleen nog maar misselijker. Er hing ook een penetrante strontlucht, oorzaak onbekend. Treinreis verloopt tot nu toe goed, het is nu 19:00 uur en over een uurtje komen we in Arnhem aan, als het goed is. We hebben mogen genieten van lekkere GROTE broodjes. Maar in de trein stikt het wel van de irritante klotekinderen en allemaal schijten ze van zich af hiero. Ook sommige volwassenen zijn echte kloteklappers. Naast ons zit zo’n perfect ‘Schrijver-gezin’ en vette kak ook nog. Je wordt er strontziek van. Wel komen we hier allerlei leuke personen tegen hier in de trein en op de stations, zoals verschillende Jossen en De Feyters. Net kwam Whoopi Goldberg binnengeslopen. Jeroen is bezig met Keanu Reeves immitaties en Tim leest mee.



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina