Zeeuwse Concertzaal, Middelburg Vrijdag, 19 maart 2010



Dovnload 13.18 Kb.
Datum22.07.2016
Grootte13.18 Kb.
PERSBERICHT

Zeeuwse Concertzaal, Middelburg

Vrijdag, 19 maart 2010

Bach & Beyond

Ernst Binnekamp - piano

De pianist Ernst Binnekamp verraste vorig seizoen in BV De Pianomannen met een ongelofelijk inventief programma rond de componist Erik Satie. In Bach & Beyond slaat Binnekamp een brug tussen de geniale muziek van Johann Sebastian Bach en de meest recente ‘Minimal Music’. De pianist wisselt de zes delen van de Tweede Partita van Bach af met werken van onder anderen Simeon ten Holt, John Adams en Douwe Eisenga, stuk voor stuk componisten die verwantschap voelen met de oude meester. Bach & Beyond gaat over enerverende motoriek, aangename herhaling en welluidende harmonieën. Bach & Beyond gaat over de tijdloosheid van muziek.

Programma:

JS Bach - Sinfonia


John Adams - China Gates
JS Bach - Allemande
Douwe Eisenga - Growing Worms
JS Bach - Courante
John Cage - In a Landscape
Graham Fitkin - Fervent

pauze  


JS Bach - Sarabande
Theo Loevendie - Toccata
JS Bach - Rondeaux
Simeon ten Holt - Natalon in E, dl 1 & 2
JS Bach - Cappriccio
Noot voor de redactie:
Datum:
Vrijdag 19 maart 2010, 20uoo

Entree : € 15,--


Locatie : Zeeuwse Concertzaal, Verwerijstraat 14, Middelburg
Voor meer informatie : Zeeuwse Concertzaal, Douwe Eisenga / Jakko van der Heijden
T : 0118 637777 / 06 12274994 / 06 28799325
E : info@zeeuwseconcertzaal.nl

Op http://www.zeeuwseconcertzaal.nl/pers/agenda.php?maand=9&agendaid=8e9c2db2eda942e3ae6 vindt u extra info en fotomateriaal tbv persdoeleinden



Bijlagen
Programmatoelichting

In de klassieke muziek vanaf de tweede helft van de 20ste eeuw wordt de term Minimal Music gebruikt om een muziekstijl aan te duiden met de volgende kenmerken:


- beperktheid van de muzikale uitgangsgegevens
- schijnbaar eindeloze herhalingen van korte melodische en ritmische motiefjes, van basiselementen, met minimale veranderingen, zodanig dat de kleine wijzigingen daarin nauwelijks opvallen.
- een accent op consonante samenklanken

- een motorisch karakter

Minimal Music is heel spaarzaam in het gebruik van nieuw muzikaal materiaal. Daardoor wordt meestal een beperkt aantal noten, accoorden, ritmische elementen, een relatief lange tijd uitgewerkt: door stelselmatige herhalingen of door de noten lang aan te houden. Als historische stijl kende Minimal Music haar hoogtepunt tussen het midden van de jaren zestig en het midden van de jaren zeventig. Nadien begonnen de componisten steeds verder van hun minimalistische basisprincipes af te wijken, zodat het moeilijk is om dan nog van Minimal Music te spreken. De Minimal Music heeft de laatste 30 jaar een grote invloed uitgeoefend op de hedendaagse muziek zodat ook bij jongere componisten elementen opduiken die zonder de inspiratie van de Minimalisten ondenkbaar waren geweest.

Simeon ten Holt is vooral bekend geworden door zijn monumentale composities Canto Ostinato en Lemniscaat voor meerdere toetsinstrumenten. In deze muziek speelt het improvisatorisch karakter een belangrijke rol, de speler mag b.v. zelf bepalen hoe vaak er herhaald wordt, kan kiezen uit een aantal variaties op de hoofdpartij en heeft een grote dynamische vrijheid. Natalon in E is een solowerk uit 1979/1980 en in tegenstelling tot bv. Canto Ostinato ligt alles vast, tot aan het pedaalgebruik toe.

De bijzondere en verstilde atmosfeer van In A Landscape (1948) voor harp of pianosolo van John Cage ontstaat door het gebruik van een reeks van slechts een twintigtal noten van de in totaal 88 die er op de piano zitten, en door het pedaalgebruik; een ingetrapt rechterpedaal gedurende het hele stuk, waardoor alle noten continu doorklinken.



China Gates (1979) van John Adams bevat twee melodielijnen die door de linker- en rechterhand vrijwel op dezelfde toetsen worden gespeeld, begeleid door een lage basnoot die steeds een nieuwe wending (gate) aangeeft. Adams zelf suggereerde eens dat de herhaalde noten in de rechterhand de aanhoudende regenval weergeven.

Growing Worms (2001) van Douwe Eisenga Het gehele stuk is eenstemmig. De spaarzame tweeklanken ontstaan op een enkele uitzondering na door een simpele canontechniek: de noten in de bassleutel imiteren de laatste noot in de vioolsleutel. Eisenga: "Alle dieren hebben billen, behalve slangen, daarvan weten we niet waar de billen zitten", zo zei mijn zoontje. Het twaalftonig wormpje uit de titel heeft wel degelijk een achterste, waarmee die zich toon na toon steeds verder in een simpel bluesschemaatje nestelt. Als hij er voor de helft in zit, neemt de worm de controle over en groeit verder uit tot negen tonen. Als alleen zijn koppie, met daarin de laatste drie tonen, nog uit het schema steekt, blijken dat precies de grondtonen van de blues te zijn. Een kort en hevig gevecht volgt”.

De Toccata (1965) van Theo Loevendie is een zeer vroeg werk. Tot 1968 was Loevendie vrijwel uitsluitend actief als klarinettist op het terrein van de jazz, en trad met zijn eigen groepen op tijdens de belangrijkste Europese jazzfestivals. Daarna begon Loevendie met het schrijven van concertmuziek. Sindsdien worden zijn werken over de gehele wereld uitgevoerd. Veel elementen van zijn stijl zijn in de Toccata al aanwezig: enerverende motoriek, toonherhalingen en warme harmoniek in het rustige middengedeelte.


Graham Fitkin, geboren in Cornwall, is zelf een uitstekende pianist en heeft veel voor piano geschreven. Hij studeerde o.a. compositie bij Louis Andriessen. Zijn stijl is zeer tonaal en vertoont veel minimalistische invloeden. Fervent (1994) is zijn grootste pianosolowerk, en bestaat uit vier delen: snel - langzaam - snel – langzaam, die zonder onderbreking in elkaar overgaan.

De zes Partita’s van J.S. Bach vormen een hoogtepunt in zijn muzikaal scheppen. Bach breidde de gebruikelijke klassieke indeling van de klaviersuite allemande-courante-sarabande-gigue uit met een groot aantal modieuze galante stukken zoals b.v. capriccio, burlesca, rondeaux, passepied, gavotte en scherzo. In de Tweede Partita (1731) in c mineur opent Bach met een Sinfonia, voegt een Rondeaux toe en vervangt de gigue door een Capriccio, zodat de volgorde van de delen wordt: Sinfonia, Allemande, Courante, Sarabande, Rondeaux en Capriccio.

Ernst Binnekamp



Ernst Binnekamp (1967) studeerde piano aan het Utrechts Conservatorium bij Sumiko Nagaoka en volgde masterclasses bij Jerszy Romaniuk. Hij heeft zich naast het spelen van klassiek repertoire gespecialiseerd in het uitvoeren van moderne werken en verleent zijn medewerking aan projecten met uiteenlopende programmering en samenstelling. Ernst Binekamp werkte mee aan een 12 uur durende pianomarathon in Vredenburg waar “Lemniscaat” van Simeon ten Holt werd uitgevoerd. Hij is pianist van het Scirocco Trio met Miranda Bakker fluit en Irene van den Heuvel cello. Samen met pianist Klaas Bakker, regisseuse Margrith Vrenegoor en het Productiehuis Jeugdconcerten maakte hij de jeugdtheatervoorstelling “B.V. de Pianomannen” op muziek van Erik Satie.



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina