Contactblad kbo bennebroek Vogelenzang Zwaanshoek



Dovnload 37.28 Kb.
Datum24.08.2016
Grootte37.28 Kb.


rectangle 2713

Contactblad KBO


Bennebroek - Vogelenzang - Zwaanshoek





Juni 2013 jrg. 4 nr.5






Ziehier een groepsfoto van kinderen in een weeshuis in Nepal, waar ‘onze’ Koen Lommerse (staat achteraan) samen met zijn

Nepalese vriend Sanju (rechts) veel vrijwilligerswerk doet.

Ziedaar ons goede doel voor dit jaar: Bachau! (Zie pag. 7)






‘Bachau’: ons nieuwe goede doel. Doet u mee?



Jaarlijks kiest onze KBO-afdeling een goed doel waarvoor wij ons, vanuit onze redelijke welvaart, willen inzetten. Sinds ons vorige nummer weet u dat wij dit jaar het project van Koen Lommerse (kleinzoon van twee van onze KBO-leden) hebben geadopteerd: arme weeskinderen in Nepal aan een opleiding helpen zodra ze vanwege hun leeftijd het weeshuis moeten verlaten. Koen en zijn Nepalese vriend Sanju hebben voor dit project samen een Nepalese naam bedacht: ‘Batch lai bachau’, wat ‘Red een kind’ betekent. Voor het gemak kiezen wij voor de aanduiding Bachau (uit te spreken als ‘bah-tjau’).

Nieuwsgierig geworden naar wat deze 19-jarige jongeman ertoe heeft gebracht zich voor dit nobele doel in een ver land in te zetten en hoe wij als KBO daarbij kunnen helpen, wil ik hem thuis gaan opzoeken voor een vraaggesprek. Met een onbevangen openheid die ook al uit zijn oogopslag spreekt, zegt hij meteen ja. Vrijdag om 2 uur na zijn werk zit ik tegenover hem bij hem thuis (hij woont beurtelings een halve week bij zijn vader en moeder).

Mijn eerste reeks vragen levert het volgende beeld van Koen als persoon op: hij is een rustig en vriendelijk type, weet precies wat hij wil, geeft bedachtzaam antwoord op mijn vragen en formuleert soms verrassend volwassen. Na de basisschool en de Havo (op het Mendelcollege) volgde hij een beroepsopleiding voor zijn huidige baan: hij werkt nu als bakker bij een Albert-Heijnvestiging in hartje Haarlem. Hij heeft het daar naar zijn zin omdat het gevarieerd werk is en hij als echte mensenmens veel contact heeft met de klanten.

Zijn ambitie reikt echter verder: in september start hij een driejarige opleiding voor 'Medewerker Marketing en Sales IVS (International Vocabulary Studies). Dat zal hem later meer naar het buitenland voeren en dat trekt hem wel.



Of hij zich ooit in Nepal wil vestigen? Nee, daarvoor vindt hij het verschil in cultuur en welvaartsniveau té groot: ‘Bijna 99% van de bevolking daar is heel erg arm. Ik zou mij daar als ‘rijke tussen de armen’ niet blijvend gelukkig voelen.

Of hij ook hobby’s heeft? Jazeker: hij houdt van mountainbiken en doet dat binnenkort ook samen met zijn vader in Oostenrijk. Verder doet hij al vijf jaar aan boksen (recreatief). Ik kijk verrast op en hij legt uit dat hij dit doet omdat het goed is voor zijn lichamelijke én geestelijke conditie: ‘Ik weet dat ik mij hiermee goed kan verdedigen en dat geeft zelfvertrouwen.’ Verder mag hij graag diskjockey zijn, ook op kinderfeestjes.

Vanuit mijn stoel zie ik in de open keuken een flinke afwas staan. Ik wijs ernaar en zeg: ‘Maar, afwassen is vast geen hobby van jou?’. Hij grinnikt en verzekert mij dat die afwas weggewerkt is vóór zijn vader thuis komt. Ik kijk verder de kamer rond en vraag of hij viool speelt. Nu is het zijn beurt om verbaasd te kijken. ‘Hoezo?’, vraagt hij. ‘Ach’, zeg ik, ‘ik was benieuwd of er na al jouw geldinzamelingsacties ook iets aan je strijkstok was blijven hangen!’ Zijn spontane lach wordt gauw overstemd door een krachtig: ‘Nee, absoluut niet. Nee, écht niet!’ Ik lach en doe plagerig of ik het maar half geloof. Ik durf dat, omdat ik voor 200% van zijn integriteit overtuigd ben. ‘Okay dan, ik geloof je op je blauwe ogen!’
Dan stap ik over naar zijn opmerkelijk engagement met weeskinderen in Nepal, dat kleine bergachtige staatje tussen China en India. Hoe is dat zo in zijn leven gekomen? Hij gaat er voor zitten en vertelt dat zijn oom en tante een Nepalees meisje, Beli genaamd, uit een weeshuis hebben geadopteerd. De moeder was bij de geboorte overleden en de vader verdwenen. Aanvankelijk had haar oma het kind opgevangen, maar zij moest het wegens geldgebrek naar een weeshuis brengen. Beli groeide na haar adoptie op in Nederland, maar toen zij 9 jaar was wilde zij graag haar biologische oma ontmoeten. Haar pleegouders zijn toen met een aantal familieleden (waaronder Koen die toen 14 jaar was) naar Nepal gegaan. Ze hebben daar de oma van Beli ontmoet.

‘Toen’, zei Koen licht geëmotioneerd, ‘besefte ik wat armoede met mensen kan doen. Dat je zelfs je kleinkind wegens armoede moet afstaan! Toen heb ik besloten daar iets aan te gaan doen.’ Hij voegde de daad bij het woord door na het behalen van zijn Havodiploma een tussenjaar op te nemen. Via de organisatie ‘Quest’ is hij in Nepal vrijwilligerswerk gaan doen. Hij logeerde in weeshuizen, trok met de weeskinderen op en deed daar veel opknapwerk.



Geschrokken door de schrijnende armoede, mailde hij naar zijn familie en vrienden in Nederland en vroeg om geld. Van de donaties ging hij de eerste noden van drie weeshuizen lenigen: hij vervangt kapotte buitendeuren en schildert die samen met zijn Nepalese vriend Sanju. Hij koopt kasten, bedden, matrassen en dekbedden voor de kinderen en tachtig truien die leerlingen daar als schooluniform moeten hebben.1)










Het geven van deze materiële hulp gaf Koen veel voldoening, maar hij besefte ook dat de oudere kinderen het weeshuis moeten verlaten en dan aan hun lot worden overgelaten. Zij belanden dan vaak op straat, in de goot, raken verslaafd en zijn soms al na vijf jaar dood. Dus werd door de vrijwilligers een plan bedacht om de ontslagen kinderen toch een kans in de maatschappij te geven door hen wat eenvoudige beroepsvaardigheden bij te brengen. In dit plan staat dat men de weeskinderen van 14 – 18 jaar vanaf augustus 2013 computer- en naaicursussen gaat geven, zodat ze daarmee later hun brood kunnen verdienen. Ook wil men hen begeleiden bij het zoeken naar een baan of een mikrokrediet verstrekken om zelfstandig iets te beginnen.

Begroting hulpmiddelen

project ‘Bachau’



4 computers

€ 650

3 naaimachines

€ 190

2 borduurmachines

€ 280

Naaimaterialen (scharen, naalden, draad, katoen, knopen e.d.).

€ 316

4 computertafels

€ 183

1 grote patroontekentafel

€ 60

Diversen (20%)

€ 358

Totaal

€ 2037
Dit project, door ons voor de KBO voor het gemak ‘Project Bachau’ genoemd, vergt op de eerste plaats geld voor de aanschaf van de benodigde hulpmiddelen.2)

De begroting hiervoor laat het volgende overzicht zien 


Koen, zijn oom en enige anderen hebben onlangs samen een stichting opgericht onder de naam ‘Kanchi (zo heet de Nepalese oma van Beli). Het doel hiervan is om systematisch geld in te zamelen voor projecten die gericht zijn op verbetering van het lot van deze weeskinderen. Koen haast zich erbij te vermelden dat het een zeer transparante boekhouding zal hebben! Ook zal stichting Kanchi binnenkort het ‘ANBI’-keurmerk krijgen (= officiële erkenning als Algemeen Nut Beogende Instellingen die gericht is op goede doelen en is vrijgesteld van schenkbelasting en erfbelasting).

Koen wil zich de komende jaren voor dit project Bachau inzetten, gaat zeker twee keer per jaar naar Nepal (zelf betaald hoor!) om daar de vinger aan de pols te houden en om metterdaad de handen uit de mouwen te steken.



Wat hem motiveert? ‘De arme weeskinderen daar hebben echt niks’, zegt hij. ‘Als ik kan helpen dat zij daar een beter leven krijgen dan nu hun perspectief is, dan is dat heel zinvol werk, waar ik gelukkig van word.’ Gelukkiger nog dan van je bakkerswerk bij Albert Heijn? Hmm, ja!

Ik vertel hem dat wij als KBO ook graag aan dit goede doel willen bijdragen. Wij hopen dit jaar zo’n € 1000 bij elkaar te krijgen via donaties en kleine acties. Met dit bedrag kunnen wij bijvoorbeeld heel concreet de € 1120 voor de aanschaf van de computers en naaimachines voor onze rekening nemen? ‘Dat zou fantastisch zijn’, zegt Koen enthousiast. ‘Hoe wij dat precies gaan doen weet ik nog niet’, zeg ik, ‘maar wij gaan ons best doen. Je hoort nog van ons.’

Bij mijn afscheid aan de deur geeft Koen nog de tip op basis van zijn ervaring dat wij beter kunnen mikken op véél mensen die een klein bedrag doneren, dan op weinig mensen die veel geld geven. Zijn tip knoop ik in mijn oren en zijn inspirerend enthousiasme voor dit goede doel neem ik mee om uit te delen aan alle lezers van Vice Versa. Bij dezen: alstublieft!



Han van der Heide




Goede doelenactie van onze KBO-afdeling dit jaar


Voegen wij meteen de daad bij het woord: het kind hiernaast staat ook op de voorkant en zit in een weeshuis in Nepal. Het staat met zijn verwachtingsvolle ogen model voor al die weeskinderen daar en is blij met elke donatie van u, hoe klein ook!



U kunt een kleine of grote of middelgrote gift overmaken op bankrekening 3069.50.545 t.n.v. KBO-afd. Bennebroek te Bennebroek, onder vermelding van ‘Donatie Bachau’. Onze penningmeester (ook zeer integer!) houdt de stand bij, en die stand wordt steeds in de Vice Versa weergegeven door middel van deze donatiemeter.

Maar we beginnen niet vanaf het nulpunt, zoals u ziet. Want we beloofden tijdens de Algemene Ledenvergadering op 18 april dat de kienopbrengst naar dit goede doel zou gaan:

246,25 (inclusief de spontane gift á € 20 van zanger Paul Sellers). Daarnaast ontvingen we € 140 van zorgverzekering Z&Z als aanbrengpremie. Dat is samen al € 386,25 !!!

Met deze vliegende start zijn de eerste twee lescomputers dus al binnen!

Zouden we vóór Kerstmis de € 1182 halen? Dat zou een mooi kerstpakket zijn voor Bachau, met de hartelijke groeten van KBO Bennebroek - Vogelenzang - Zwaanshoek!





1) Op website http://clubdevolunteer.com wordt daar verslag van gedaan en wordt ook Koen Lommerse als één van de ‘helping hands’ vermeld (die 1028 euro heeft besteed aan het project: ‘Beds for Kopila children’s home’. Zie foto’s hierboven.)

2) Daarnaast is nog ongeveer € 5000 nodig voor onkosten als: vervoer van de kinderen van/naar school (70 dagen), mikrokredieten, opleiding en vergoeding instructeurs e.d.






De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht

    Hoofdpagina