De kunst van het complimenteren



Dovnload 0.91 Mb.
Pagina8/30
Datum03.10.2016
Grootte0.91 Mb.
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   30

Geveinsde verrassing
Hoe reageert u als u van een medewerker een 'nieuwtje' te horen krijgt, terwijl u via een andere - oneigenlijke - bron al op de hoogte was van het nieuws? Misschien wilt u op zo'n moment verrassing laten blijken, terwijl u feitelijk niet zo verrast bent.

Heeft u wel eens gezien dat iemand een cadeautje kreeg waarmee hij helemaal niet blij was, maar dat niet wilde laten merken? Misschien was u dan getuige van zo'n geforceerde uiting van verrassing. Wat daarbij opvalt, is dat de verrassing overdreven wordt getoond en de expressie daarvan te lang wordt aangehouden. Bij echte verrassing zal de begeleidende emotie: verdriet, boosheid of vreugde wellicht op het gezicht blijven nastralen, maar de verrassing zelf duurt hooguit enkele seconden. Als iemand zijn wenkbrauwen langer omhoog houdt, is hij waarschijnlijk minder verrast dan hij wil laten blijken.



De emoties van de manager: verdriet

Nadat u in de reeks De emoties van de manager heeft kunnen lezen over uw angst en boosheid, hebben we het oude jaar met vreugde afgesloten. Laten we nu eens terugblikken op 2003. Is in dit jaar alles voor u vlekkeloos verlopen? Of heeft u misschien verliezen geleden en teleurstellingen moeten incasseren? Hoe gaf u daar uiting aan? Mag een manager zijn verdriet laten blijken? Toont u zich daarmee empathisch of komt u daardoor zwak over? Lees hier over het verdriet en de teleurstellingen van de manager.



Een man mag niet huilen
Het spreekwoord zegt dat een man niet mag huilen. Deze stelling ondervindt de laatste jaren nogal wat weerstand, want veel mensen menen dat iedereen - dus ook een man - wel voor zijn gevoelens zou mogen uitkomen. Door openlijk te treuren laat iemand zichzelf kennen, waarmee hij de relatie met zijn naaste omgeving verbetert. Het vrij laten stromen van zijn tranen zou ook nog gezond zijn en de kans op stress verminderen. Toch huilen mannen nog steeds minder in het openbaar dan vrouwen. De uiting van verdriet zou immers gezien kunnen worden als een teken van zwakte. De gemiddelde man toont zich blijkbaar liever als een onberispelijke leider die wel tegen een stootje kan en zijn emoties kan beheersen.

De tranen van een manager
Als u het bovenstaande beschouwt, wat zegt dit dan over de emoties van een manager. Mag een manager (m/v) zijn verdriet evenveel laten blijken als een medewerker die geen leidinggevende functie heeft, of is er geen verschil? Uitingen van emoties worden door de aanschouwer snel in verband gebracht met status en emotionele sterkte. Boosheid is een emotie die krachtig overkomt en in verband gebracht wordt met autoritair leiderschap. Glimlachen kan onderdanig overkomen en verdriet kan gezien worden als teken van zwakte. U mag uw teleurstelling best laten blijken, maar tegelijkertijd moet u laten zien dat u deze emotie onder controle heeft. In tijden van tegenslag wordt naar u gekeken als iemand die met oplossingen komt in plaats van met de anderen bij de pakken neer te zitten.

Toon uw oprechte gevoelens
Uw gezicht is voor uw medewerkers een graadmeter hoe de zaken er voor staan. Natuurlijk is het goed als uw personeel een positieve indruk heeft van uw bedrijf. Toch hoeft u bij tegenslag niet te blaken van enthousiasme om te voorkomen dat u uw personeel ontmoedigt. Wanneer u het betreurt dat de zaken er slecht voor staan kunt u dat zeker wel laten merken. Ook is het goed als u laat blijken dat u met anderen meeleeft, wanneer het niet gemakkelijk voor hen is. Veel managers doen hun uiterste best om te voorkomen dat hun negatieve emoties uitlekken. Al voelen ze zich nog zo ellendig, ze verbijten hun tranen en houden hun gezicht strak bij elke informatie die binnenkomt. Ze vergeten dat een manager die geen emoties toont koel en afstandelijk over komt. Dit zou wel eens slechter voor het moreel kunnen zijn dan een blijk van teleurstelling.

Gedeelde smart
Als een medewerker zijn persoonlijke zorgen uitspreekt, kunt u uw medeleven tonen door een empathische houding aan te nemen. Empathie of medeleven is een onderdeel van het actief luisteren. Door een treurige mimiek te tonen laat u blijken dat u begrijpt wat de medewerker u vertelt en dat u met hem meeleeft. Alleen al het tonen van een dergelijke betrokkenheid is in veel gevallen heilzamer voor de medewerker dan goedbedoelde, maar ongemeende adviezen.

Medeleven of medelijden?
Als u de emoties van een ander spiegelt zult u zelf ook enigszins worden meegevoerd in de gevoelens van die ander. Wanneer u grote betrokkenheid heeft bij het leed van uw medewerker kunt u soms bijna hetzelfde gevoel ervaren. Sommige mensen laten zich geheel meevoeren met de emoties van anderen. Zij kunnen hierin lastig een grens voor zichzelf stellen en verdrinken bijna in de ellende van een ander. Deze mensen liggen nachten wakker en piekeren over de problemen van anderen die misschien al lang weer zijn opgelost. Het medeleven wordt hier medelijden en dat moet u zien te voorkomen.

Congruente en incongruente emoties
Het voordeel van een empathische luisterhouding is dat u zich optimaal afstemt op het gevoel van de ander. Het uiten van congruente (=gelijke) emoties leidt tot groot wederzijds begrip. U kunt zich daar vast wel iets bij voorstellen: samen lachen, samen huilen, samen boos zijn over iets… Anderzijds zorgen incongruente (=verschillende) emoties vaak voor veel onbegrip. Zo zal iemand die boos is op dat moment weinig begrijpen van een ander die lacht. Het is ook lastig om empathie te tonen als u zelf een bepalende rol heeft in het leed. Er lopen dan verschillende gevoelens door elkaar.

Als u bijvoorbeeld een medewerker ontslag aanzegt, bent u niet alleen de brenger van het slechte nieuws, maar waarschijnlijk ook degene die het besluit daartoe heeft genomen. Uw troostende houding zal uw medewerker op zo’n moment maar slecht bereiken. De medewerker is verdrietig en boos op u. U ervaart tegelijkertijd misschien een mengeling van spijt en schuldgevoel. U doet uw best om de medewerker te laten merken dat zijn ontslag niets te maken heeft met de persoonlijke relatie die u met hem heeft. De medewerker antwoordt met een houding van verwijt. Op zo’n moment kunt u niet gemakkelijk open staan voor elkaars gevoelens.



Geveinsde teleurstelling
Misschien bent u wel eens in de situatie gekomen waarin u zich aangeslagen wilde tonen, terwijl u dat in het geheel niet was. U kunt daarbij gebruik hebben gemaakt van de Stanislavski acteermethode: u dacht sterk aan een andere verdrietige situatie, waardoor u er somber uitzag. Het kan ook zijn dat u zich bediende van de stereotype uitdrukking van iemand die neerslachtig is. U fronste uw wenkbrauwen, liet uw mondhoeken zakken en blikte omlaag.

Volgens gelaatsdeskundige Paul Ekman is dat laatste nog niet zo gemakkelijk. Bij een oprecht verdriet worden bepaalde spieren in het gezicht aangespannen die weinig onder bewuste controle staan. Zo zijn er maar weinig mensen die hun mondhoeken omlaag kunnen bewegen zonder dat hun kinspier meebeweegt. Ook blijkt het lastig om bewust de binnenzijde van de wenkbrauwen op te trekken. Voor geoefende waarnemers is er dus verschil tussen echt en gespeeld verdriet.

De oprechte uitdrukking van oprecht verdriet is dus niet zo gemakkelijk voor te wenden. Het is echter gemakkelijker om de indruk te geven dat u deze emotie wilt onderdrukken. Dit kunt u bijvoorbeeld doen door te fronsen, uw lippen opeen te persen of op uw onderlip te bijten, veel te slikken, zuchten, uw neus te snuiten en in uw ogen te wrijven. Iedereen zal dan denken dat u moeite doet om uw verdriet te onderdrukken.

De emoties van de manager: vreugde

In de reeks De emoties van de manager heeft u al kunnen lezen over uw angst en boosheid. Zoals u begrijpt wil ik in deze blijde periode van kerst en nieuwjaar, waarin we elkaar alle goeds toewensen, stilstaan bij een positieve emotie: vreugde! Gaat u elke dag met plezier naar u werk? Kunnen anderen dat aan u zien en hoe laat u dat dan blijken? Welke effecten brengt u er mee teweeg en hoe goed heeft u uw blijdschap onder controle?



Goed gemutst het nieuwe jaar in?
Laten we er vanuit gaan dat u doorgaans een goede stemming heeft en dat ook regelmatig laat blijken. Dan heb ik goed nieuws voor u! Het tonen van positieve emoties wordt gewoonlijk door iedereen ervaren als een goede eigenschap. Een manager met een opgeruimd karakter wordt gezien als iemand waarmee het contact prettig is. Dit is natuurlijk geweldig! U hoeft er dus alleen maar blij uit te zien om aardiger gevonden te worden door uw personeel en ook gemakkelijker zaken te doen. En u voelde zich al zo goed; het kan dus alleen maar beter?

Uw vreugde zorgt inderdaad voor een fantastische wisselwerking. Evenals bij de uiting van andere emoties werkt een vrolijke lach aanstekelijk. Een blij gezicht wordt gemakkelijk beantwoordt met een vrolijke glimlach. Toch dient u rekening te houden met 'beperkte houdbaarheid' van deze gezichtsuitdrukking. Als u de hele dag rondloopt met een grijns op uw gezicht, komt deze voor velen niet meer geloofwaardig over. Sommigen zullen uw voortdurende smile zelfs wantrouwen en menen dat die uw ware aard verhult.



Hoe lang houdt uw vrolijke gezicht aan?
Elke gevoelde emotie heeft een bepaalde duur. Als u verrast bent, zult u waarschijnlijk even uw mond openen en daarbij kortdurend uw wenkbrauwen optrekken. Toont u deze mimiek opmerkelijk langer, dan zullen de omstanders uw verrassing waarschijnlijk in twijfel trekken. De getoonde emotie komt dan onecht over. Ditzelfde geldt voor uitingen van vreugde. Klanten worden graag verwelkomd met een glimlach, maar als ze het idee krijgen dat de verkoper zijn mondhoeken met elastiekjes aan zijn oren heeft bevestigd, is het effect averechts. Overigens wordt zo'n glimlach vaak gezien als een uiting van vreugde, wat het feitelijk niet is.

Bent u blij als u glimlacht?
Vorig jaar om deze tijd schreef ik in het artikel Wat u met een glimlach kunt bereiken! over de verschillende betekenissen die een glimlach kan hebben. De reden dat iemand glimlacht heeft in veel gevallen niets met vreugde te maken. U kunt bijvoorbeeld slechts glimlachen om u te verontschuldigen of als vorm van beleefdheid. Onlangs woonde ik een lezing bij van prof. van Hooff, hoogleraar ethologie (de biologie van het gedrag). Hij vertelde een interessant verhaal over het lachen van chimpansees. Als een chimpansee zijn tanden laat zien - zoals wij dat soms doen bij een glimlach - heeft dat de betekenis van onderdanigheid: 'je hebt van mij niets te vrezen!'. Daarnaast kennen chimpansees ook de speelglimlach met open mond, waarbij ze stootsgewijs een geluid laten horen; dit lijkt meer op ons lachen. Van Hooff stelde dat ook de glimlach van de mens eerder een sociale functie heeft dan dat het een uiting van vreugde is.

Een beheerste blije uitstralin
g We staan er niet altijd zo bij stil, maar waarschijnlijk kunt u het verschil tussen iemand die glimlacht en iemand die lacht omdat hij blij is wel herkennen. Als iemand echt blij is, straalt zijn hele gezicht en doet vaak ook de rest van zijn lichaam mee. Hij loopt verend en trekt zijn schouders automatisch naar achteren. Hij heeft de uitstraling van oprechte trots en gemeend enthousiasme. Bij uzelf kunt u deze emotie bemerken als een vrolijk gevoel in uw buik. Het is heerlijk om u blij te voelen. Toch dient u als manager ook deze emotie onder controle te houden. U vraagt zich misschien af waarom. Is het dan niet alleen positief om uw vreugde te laten blijken en anderen aan te steken met uw vrolijke lach? Positief is het wel, maar helaas niet altijd zo effectief.

Invloed op de onderlinge verhoudingen
De emotie die u laat zien heeft invloed op de onderlinge verhoudingen. Uw boze gezicht zal door anderen vaak worden geïnterpreteerd als teken van afkeuring. Anderzijds zal uw blijdschap worden gezien als een bewijs van instemming. U voelt het al: als u niet de indruk wilt scheppen dat u alles goedvindt, kunt u maar beter niet de hele tijd lachen. Zelfs Jimmy Carter moest zijn gezicht wel eens strak houden om zijn invloed te kunnen laten gelden.

Een ander effect van een lachend gezicht beschreef ik al in het artikel Heeft u uw emoties onder controle? Positivisme en vrolijkheid kunnen uw onderhandelingspositie verzwakken. Verkopers waarmee u zaken doet, zullen uw vrolijkheid zien als een positief verkoopsignaal en weinig meer aan de prijs van hun product veranderen. Evenals bij de chimpansees kan lachen gezien worden als een uiting van lage status.



Empathie: toon passende mimiek
Wat verder nog van vreugde gezegd kan worden is dat het vertoon daarvan niet altijd passend is. U mag zich nog zo vrolijk voelen, vaak zult u uw gezicht moeten aanpassen aan de situatie en/of aan de persoon waarmee u communiceert. Om u goed in te leven in de gevoelens van anderen dient u zich empathisch op te stellen. Daarbij hoort een passende mimiek. Bent u euforisch van aard? Oefen dan eens op uw zorgelijke zucht en boze frons en loop vijf minuten na een moeilijk gesprek liever niet al te vrolijk fluitend door de gang.

Veel plezier in het nieuwe jaar!
Tenslotte wens ik u met alle plezier vrolijke feestdagen en een nieuwjaar vol vreugde! En als u rekening houdt met de gevoelens van anderen mag uw vrolijkheid best eens de boventoon voeren! Uw blije gezicht zal zeker vele deuren openen!

De emoties van de manager: boosheid

Een manager krijgt in zijn werk dagelijks te maken met verschillende situaties die hem vaak niet onberoerd laten. De uitingen van emoties die daarbij gepaard gaan hebben effect op de contacten met anderen. In de reeks: De emoties van een manager beschrijf ik de functie van verschillende emoties. Wanneer treden ze op, hoe uit u ze, zijn ze functioneel, welke effecten brengt u ermee teweeg en hoe kunt u ze beheersen? De vorige keer kon u lezen hoe het gesteld is met uw angst en vrees; deze keer komt de boosheid van de manager aan de orde.



Uiting van ongenoegen
Boosheid is een emotie die vaak eenvoudig herkenbaar is aan het gedrag. Vooral de mimiek en het stemvolume zijn kenmerkend. De expressie varieert van ongecontroleerde woede tot lichte uiting van irritatie. Boosheid ontstaat voornamelijk door ongenoegen waarbij meestal sprake is van enig verwijt. U kunt boos worden op uzelf of op de situatie, maar vaak is boosheid een reactie op het gedrag van anderen. Boosheid vindt zijn oorsprong telkens in gefrustreerde verlangens. Soms wordt boosheid manifest na een opeenstapeling van frustraties waar we ons niet eens zo van bewust zijn. We lijken dan boos om een kleinigheid en dat wordt niet altijd begrepen. Evenals andere emoties is boosheid nogal besmettelijk. Veel mensen ervaren alleen al boosheid doordat iemand anders boos op hen is.

Een legendarische emotie
De boosheid van de manager is legendarisch! Onder medewerkers wordt graag gesproken over de vermeende boze reacties van hun leidinggevende. De woede van de baas wordt immers door velen gevreesd. Zijn managers dan zo frequent en/of zo enorm boos? Nee dat niet, maar toch bestaan er associaties tussen uitingen van boosheid en hiërarchische positie.

Misschien kent u het verhaal over de man die een berisping krijgt van zijn manager. Als hij thuis komt valt hij uit tegen zijn vrouw. De vrouw slaat daarna hun kind en het kind schopt vervolgens de hond. Hier is sprake van verplaatste boosheid, maar ook valt op dat de boosheid telkens geuit wordt naar iets of iemand die lager in de rangorde staat. Schjelderup-Ebbe introduceerde de term pikorde (pecking order). Hij ontdekte dat een kip (meestal haan) die de belangrijkste positie heeft in een groep alle andere kippen pikt. De kip die klaarblijkelijk het minste te zeggen heeft pikt geen andere kippen, maar wordt zelf wel door alle andere kippen gepikt. De fysieke uiting van boosheid is hier de manier om macht te tonen.



Gedraagt u zich als een boze kip?
Blijkbaar wordt de uiting van boosheid eerder geaccepteerd van iemand die hoger in de hiërarchie staat dan van degene die een lagere positie heeft. Het is echter maar de vraag of dit openlijke haantjesgedrag wel zo wenselijk is voor een manager. Als u de profielschets van een charismatische manager leest, vind u opvallend weinig over uitingen van boosheid of ander machtsgedrag. Integendeel! Telkens als de manager zijn emoties te veel laat gelden wordt dit eerder ervaren als een teken van onmacht. Ik heb eens een situatie meegemaakt, waarbij een manager tijdens een meningsverschil stampvoetend en met stemverheffing een dossier op tafel liet knallen en de ruimte verliet. Hoewel alle aanwezigen schrokken van deze actie, had niemand het idee dat de manager de situatie onder controle had.

Over pikken gesproken: het wil niet zeggen dat medewerkers het nijdige gedrag van hun manager zomaar pikken. De kans is groot dat wanneer u zich gedraagt als een briesend paard, u hierover weinig feed-back krijgt van medewerkers omdat zij bang zijn voor represailles en nòg meer boosheid. Uitingen van heftige woede dragen gewoonlijk niet bij tot het aanzien van een manager. Een rustige en gecontroleerde manier van doen geeft aanzienlijk meer waardering.



Productieve boosheid
Kunt u als manager dan maar beter geen tekenen van boosheid of irritatie laten blijken? Natuurlijk is het niet zo dat u alles wat er gebeurt maar voor zoete koek hoeft te slikken. Als u zich zodanig opstelt bereikt u een ander effect. De manager die nooit zijn ongenoegen laat blijken komt over alsof het hem allemaal niet zoveel kan schelen.

Als u de drie bekende types manager vergelijkt, zou u kunnen stellen dat de autoritaire leider zich laat gelden door frequente uitingen van heftige boosheid. De laisez-faire leider toont weinig tot geen boosheid en daarmee ook weinig belangstelling. De democratische leider toont zijn betrokkenheid. Hij ondersteunt zijn medewerkers in hun keuzes, maar laat het wel weten als hem iets niet naar zijn zin is. Zijn boosheid drukt hij echter meer uit in woorden dan met heftig uiterlijk vertoon. Zijn verbale uiting van ongenoegen draagt bij tot duidelijkheid en daarmee zelfs tot verbetering van de samenwerking. Hij laat echter ook regelmatig blijken wat hij wèl goed vindt. Dit zorgt voor een passend evenwicht tussen afkeuring en waardering. Deze manager weet waar hij voor staat en maakt dat op een eerlijke manier kenbaar.



Uiting in woorden?
Wat zeg je nou Frank van Marwijk? Jij, die lichaamstaal graag zo centraal stelt, meent dat we onze boosheid beter kunnen verwoorden dan tonen? Lichaamstaal is toch een vorm van communicatie die veel geschikter is voor de uiting van gevoelens?

Inderdaad, en daarom wordt boosheid die met stemverheffing, stampvoeten en woedende mimiek wordt geuit veel sterker gevoeld dan het ongenoegen dat uit de woorden van de manager blijkt. Medewerkers ervaren uw woede-uitbarsting eerder als aanval op hun persoon dan als een terechtwijzing op hun gedrag. Zij ervaren dit als weinig opbouwend en als reactie hierop worden zij zelf boos of kruipen in hun schulp. Hiermee bereikt u niet wat u wilt. Indien u woorden geeft aan uw ongenoegen, zonder geschreeuw, gebalde vuisten en opeen geperste lippen, zal uw afkeuring worden gezien als een serieuze overweging waarmee rekening gehouden dient te worden. Als u uw boosheid in alle kalmte uit, wordt dit gezien als een vorm van assertiviteit terwijl fysieke uitingen van woede eerder agressief overkomen.



Congruente communicatie
Natuurlijk blijft het belangrijk dat u uw woorden ondersteunt met passende lichaamstaal. Verwijten die u uitspreekt met een lachend gezicht zouden eerder overkomen als een grap of uiting van sarcasme. Als u uw ongenoegen laat blijken dient u dit daarom zeker wel te doen met een serieuze of bezorgde gezichtsuitdrukking. Stemverheffing en agressief woordgebruik zijn echter niet zo gewenst en ondermijnen zelfs de kracht van uw boodschap.

Op de website levenskwaliteit.nl kunt u een interessante visie over boosheid lezen in het artikel: Boosheid, negativiteit en lijden.



De emoties van de manager: angst en vrees

Een manager krijgt in zijn werk dagelijks te maken met verschillende situaties die hem vaak niet onberoerd laten. De uitingen van emoties die daarbij gepaard gaan hebben effect op de contacten met anderen. In mijn artikel: Heeft u uw emoties onder controle? heeft u al kunnen lezen hoe u invloed kunt uitoefenen op de uitingen van uw emoties. In deze reeks: De emoties van de manager beschrijf ik de functie van verschillende emoties. Wanneer treden ze op, hoe uit u ze, zijn ze functioneel, welke effecten brengt u ermee teweeg en hoe kunt u ze beheersen? Deze keer in de spotlight: angst en vrees.



Management met angst en beven
Angst is een emotie waar elke manager wel eens mee te maken heeft. Deze angst kan in hevigheid variëren. Waarschijnlijk zult u niet dagelijks overvallen worden door oncontroleerbare paniek, maar lichte vormen van onzekerheid zult u zeker wel eens ervaren.

In feite is angst een emotie die ons beschermt tegen gevaren. In gevaarlijke situaties zorgt uw angst voor drie soorten reacties: verstarren, vechten of vluchten. Als u op kantoor bezocht wordt door een beer, zal de eerste reactie ervoor zorgen dat u minder opvalt. De tweede reactie maakt dat u zich dapper verweert en de derde zorgt ervoor dat u de gevaarlijke situatie kunt ontlopen. Dit zijn reacties die erg nuttig waren in de oertijd, maar tegenwoordig zijn er maar weinig situaties waar een dergelijke angstreactie nog functioneel is, behalve tijdens oorlog en in het verkeer. Vechten of vluchten hoeft maar zelden in een kantoor - al heeft u soms wel het gevoel dat dat zou moeten - en verstarren is helemaal niet functioneel als u effectief wilt werken.

Toch gaat het werk in deze tijd soms wel gepaard met bepaalde angstgevoelens. Deze gevoelens worden opgekropt en de daaruit voortvloeiende reacties, die niet meer functioneel zijn, worden ingehouden. Dit is een van de voornaamste oorzaken van stress. Meer hierover kunt u lezen in mijn artikel: Burnout: hoe komt het en hoe herkent u het?

Angst of vrees
De woorden angst en vrees worden vaak als synoniemen gebruikt. Toch zijn er wezenlijke verschillen. Angst is de emotie die optreedt als reactie op een gevaarlijke situatie. Bij vrees is die situatie er nog niet: u bent dan bang dat die situatie er mogelijk zal komen. Vrees gaat vooraf aan angst maar soms bestaat alleen de vrees en zal de situatie waar u zo bang voor bent zich nooit voordoen.

Werkelijke angst doet zich niet zo vaak voor in kantoorsituaties; vrees des te meer. Vrees zorgt er vooral voor dat u de situatie die u als gevaarlijk inschat, zult proberen te vermijden. Ook dit kunt u natuurlijk zien als een stukje gezond lijfsbehoud. Dit zou kloppen, ware het niet dat mensen ook alledaagse zaken en contacten met anderen kunnen gaan beschouwen als mogelijke bedreigingen van hun veiligheid. Dit kan zelfs ziekelijke vormen aannemen.



Onderzoek uw eigen vrees
U heeft van uzelf wellicht het idee dat u niet bang bent uitgevallen. Dat neemt niet weg dat u toch lichte vrees kunt hebben in sommige situaties. Ook deze lichte vrees kan u beperken in uw mogelijkheden. Veel mensen zijn zich weinig bewust van hun eigen vrees, maar zullen - ongemerkt - toch datgene vermijden waarmee ze moeite hebben.

Uit onderzoek onder managers is gebleken dat er twee bekende situaties zijn die het meest worden gevreest: het contact aangaan met onbekenden en spreken in het openbaar. Dit zijn dan ook de situaties die door velen bij voorkeur worden vermeden. Kijk eens naar uzelf: hoe vaak loopt u tijdens een receptie naar een groepje vreemden om uzelf voor te stellen en een praatje te maken? De praktijk heeft aangetoond dat anderen zo'n benadering zeker op prijs stellen. Het is goed voor de uitbreiding van uw netwerk, dus waarom zou u het laten?

En staat u als eerste op wanneer wordt gevraagd of iemand voor een groep - onvoorbereid - zijn visie wil verkondigen. Voor uw promotie kan het zeker een aanrader zijn als u dit zou doen. Toch zijn er velen die aarzelen in dergelijke situaties.




1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   30


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht

    Hoofdpagina