!Rick está en España! Week 1 (9/2-13/2)

Dovnload 66.92 Kb.
Grootte66.92 Kb.
!Rick está en España!

Week 1 (9/2-13/2)

When I arrived on the airport of Barcelona with 40 minutes delay, I called my first contact here in Barcelona, Kees-Jan, a Dutch mathematics student who has been busy graduating here for nearly a year by now. We agreed on a meeting place, but came to the conclusion that we really had to be somewhere else (Well, actually Kees-Jan came to that conclusion, I, ofcourse, didn't know shit). But, no worries, the subway is going anyway and pretty fast, by the way...

Okay, so now I live in a little appartement with a couple of Peruans. I don't exactly know how to describe them, there are somewhere between one and three families living there. They left Lima about seven years ago to test their luck here, in Barcelona. I must say, although they aren't there yet, they already have a pretty nice home compared to some of the houses you could encounter here. It is an appartement on the first floor in a house at the 'Carrer Roselló', very near to the Sagrada Familia. It isn't very expensive, just 30000 pst. a day, that's not very cheap either, but for a room for which I can pay on a dayly basis and so can also leave on a dayly basis, it's pretty good.

After I arrived in Barcelona, I just walked around a bit, near La Rambla and plaÇa de Catalunya. That night I ended up eating in a tapas bar with Kees-Jan, his colombian girlfriend, another Colombian girl and one from Venezuela. It was pretty hard to find my house, because I had to leave the night bus at a place were I had never been before. The Sagrada Familia helped a lot in orientation, but I only had one mistake: it has two sides which are nearly identical.

Thursday I went by the 'oficina de relacions internationals', to show my face and maybe get registered at the school. Well, I had some real Spanish fun there! It appears that I have choosen subjects, which are part of a rather exclusive degree. Only 50 students are doing these subjects, for which they had to satisfy to more or less strict demands in study results. The guy of the oficina I talked with, will be discussing this with some professor, to ask if I can still do these subjects. Otherwise, I will have to do other, but nearly identical subjects. Why didn't he tell me that before I went to Barcelona! These Spanish...

On Friday, I went for a walk along 'La Rambla' and the yaughting harbor with Inés and Marga (who I got to know through Lykle, thanks again) and we had something to drink in a bar with the name 'the fairytail forest' (in Catalan, ofcourse). That night, we ate in a somewhat Catalan restaurant near their house and had a lot of fun. We made some funny pictures, of which I hope I can show them, later on. On saturday I went for a beer with Kees-Jan. Only one beer, because he had to do lots of work for his final project! Okay, we all know how these things go.. I noticed they had some pretty good (and cheap!) brandy in the bar we were drinking, so it got somewhat late. Luckily, the Peruan family didn't get up too early, otherwise I would have had trouble sleeping, they can be pretty noisy.

On Sunday evening, I went to a backery with Marga and Inés. Actually, it is something like a backery and bar (in Germany, they call those things 'konditorei', but there they aren't open late there, I think). I got to know Marga's brother, who has a strange sense of humor. It seemed funny to him to try to shock me with all kinds of dirty language, but I think he only shocked Inés and Marga, actually... Afterwards, I went for another beer with Kees-Jan, in the 'zona universitaria'. I had heard it already, but at that moment I could see it with my own eyes: the university campus turns into one big 'red light zone' at night! With all kinds of tastes: normal, dirty, more-dead-than-living, transvestites, transsexuals, plain males, you name it, they got it. Luckily, the bars are not their normal habitat....

We found out there are not as many night busses going in the right direction as we would have liked them to, so after a lot of walking we both got home safe.

Week 2 (14/2-20/2)

This week has been a week of getting to know how things work here in Barcelona. Which is quite different than I thought, actually. They say to me that they have certain times for having breakfast (Their breakfast, by the way, is really fast), lunch and dinner. But that's not what I see... until now, I'd say they just eat whenever they have time. And don't think they have really long siestas here, because they haven't. Maybe some have, but it doesn't seem to be normal.

What I had expected, however, are the houses. It's even worse... They do need some architects here! The standard building style here has certain characteristics, for instance: a open space from the top to the bottom of every flat. You might want to think that it is there for having fresh air, but when you have smelled the kitchen of your neighbours long enough, you begin to think otherwise. That is not very surprising, because there is another building built right next to that open space! So don't expect any fresh wind there... The people on the ground level, however, can use it as some kind of patio, which they all do, ofcourse. But, I noticed they all had some kind of roof there. Which seems kind of stupid, because it's one of the rare places where you can look outside. But when you look closer, you see all kinds of stuff lying around. So probably, without a roof, it wouldn't be safe enough..

The Spanish language, by the way, is funny in itself. For now, I have two examples: firemen, for instance, are called: bombers(actually, it is in Catalan). Imagen your house being on fire and you calling the bombers to come and help you! And, for the Dutch readers: the word 'Rabo' is being used here to say 'kont'.

I have seen two rooms today and both are pretty interesting. I hope I can get in the first one, actually. It is with a group of international students (I don't remember where each one came from) and in the centre of Barcelona! Nothing less than I would have hoped for. Well, okay, the doors are a bit small, but I am already used to that...

Well, somewhere on the diagonal wasn't really specific enough.. Everybody (we were with 5) was found at about 1,5 hours later than expected! I just walked by them, because I had decided to go home, a little sad. Lucky thing I didn't take the metro! We went to a nice hawaian bar, very nice. With big cocktails. And my Spanish by this time is good enough to be able to understand a conversation with with more than 2 participants. Which is much better, by the way, than having to ask for help every time.

Saturday I, Marga, her younger brother and a cousin went to Sant Cugat, a little town on the other side of a mountain near Barcelona. Really nice! It is kind of a rich surburb of Barcelona. We ate in a pancake restaurant, I had a pizza made from pancake. That was new to me. On sunday, I tried to hire some in-line skates to skate (patinar) through Barcelona. And they had my size, well, I thought so... It seems that their size 48 was somewhat smaller than the size 46 shoes I was wearing... So I took a step (is that the word in English?), which is strange in Barcelona, I might add. I can imagen that a 2.00m tall giant on such a step looks weird, but I didn't expect so many people watching me. It seems that I'd better get used to that.

Week 3 (21/2-28/2)

Today, I met some Dutch students doing the same subjects as I do. They come from Eindhoven and have studied 'technische bedrijfskunde' there. From now on, we will call them Marloes and Bart. We immediately agreed upon going to see the Netherlands against Germany next wednesday(soccer, what else?). We can see it in a bar 'cafe Amsterdam', which is opened here by a couple of Dutch students (from Amsterdam, ofcourse). Tomorrow I will see them again, during other subjects.

I have a new room! And it is perfect, well nearly. It's on the Carrer Calabria. That's a street very near the centre, let's say about 10 minutes walking from plaÇa de Catalunya, the beginning of La Rambla. I will send the complete adress as soon as possible. This morning, I visited the place and saw that it has a nice desk, a larger bed than my current(which ends somewhere around my knees at this moment) and a closet. I encountered one of my house mates, a norwegian girl, doing some kind of project here. She looked tired and said she got home early last night (about 7 or 8 o'clock) and quickly went into the shower. I had to pay some money to the owner of the flat (a sweet old lady, who seemed to like me), to make sure that I would really take this flat. Ofcourse I got a receipt. The 14th of march is the date I will probably move, so don't write any postcards yet!

I found a pair of skates that fits to my feet! And some mobile phones. I haven't bought any of them, because I want to compare with other deals before I buy these (rather expensive) things. A mobile phone is very handy to be able to be reached, because otherwise it is really dificult. Nobody here is in his room for more time than is needed to sleep (as I), so I don't have any place to be reached properly. Mobile phones are not really expensive here, so probably I will have one soon. And skates are really easy to use here. There are some big roads with bicycle paths, and lots of other places to skate.

Yesterday we had a class of 'economia mundial', which was really interesting. We will get some theory during the classes and along with that we will have to write a report about subjects like: 'what is the influence of Mercosur(trade union of south american countries) on the world economy, 'what is the influence of the WTO on the world economy' or 'what is the influence of big international fusions (of companies) on national economies'. Well, to me it sounds interesting! Today, I will get to see some other subjects. By the way, we (I and the other Dutch students) begin to understand more of what the professor is saying in front of the class. This helps a lot in making the classes more interesting...

Week 4 (28/2-5/3)

Well, this has been a hectic week/ weekend... First of all: I have been going out every day, starting from wednesday (you have to get to know some people and going out is one of the better ways of doing that) Sometimes to parties, sometimes to bars or discos. If you want to know: I also did some healthy things, like playing soccer (with three other Dutch guys against 4 Italians. People that have seen me play soccer before will probably already have guessed that we lost. And we did... ) I had a room, but changed to another room which is even better! However, the guy that lived in the room is reconsidering. He says we only made oral agreements and so it is not possible for me to stay in the room if he wants to go back. However, in return, he would arrange the room which I wanted first for me. Tonight, I am going to see how much of what he says is true and what he can do. If we agree on the construction he thought of, I will go to the room I wanted to go to before this one and he will go back to his room (where I live now) after one month, if he still doesn't like his new room (where he is staying now). We had an argument about this just now, in which he was making clear that if he wanted back and I did not agree, he would kick me out... (well, I would like to see that first! :-). I said to him that I was not planning on moving and that I would consider his offer. Tonight, I am going to check if he can legally kick me out (his name still is on the contract) and if the other room is still free (as he says it is). If he can kick me out and the room is still free, I will have to agree to his offer, but this time I am going to make some kind of contract, so that I have something to show next time we have to 'talk'. Otherwise, he will just have to get used to his new room(he said it is noisy, because of the traffic outside. I responded that he will probably get used to that). By the way, don't be surprised too much, because changing rooms tends to be rather messy and disorganised out here.

Enough about the room, other things have happened. I met a girl last saturday(we will call her Ana from now on), who has sent me one message by phone and two by e-mail, because she wants to see me again. We will see what will happen... I am now trying to find an evening on which we can meet. There is also a french girl, who I actually like more (ofcourse her name is 'Jeanne'). I met her while searching rooms and we found out that we study at the same school. We met each other a couple of times after that and she seems to like me too. However, I let her see this page and I don't know if she still has that adress.

Another thing: monday night(28-2) I got robbed! I was with a group of 6 to 7 people, all of them Erasmus students I met here, walking to a bar in a rather bad neighbourhood in Barcelona. Quite near that bar, we saw another group, they seemed to be boys from that neighbourhood. While we walked through, they started to annoy us by walking in front of us and hanging onto some of us. I had seen them talking to each other and already thought that it seemed rather suspicious. When they started to get close, everybody just tried to push them away and walk on, because the bar was very nearby. I was thinking: they want money! (if they wanted a fight, they could have got one already). So I was protecting my wallet while pushing away the little guy that was trying to slow me down (and distract me, ofcourse). However, at once I felt something slip away from my pants and I saw them running. I realized what was happening, so I went after them. I was catching up on them, during which they trew my wallet back. Ofcourse without the money, but luckily the rest of the stuff was still in it, like bank cards. That has cost me some 20.000pts, so lets say F250,-!(I just went to the bank that evening and hadn't been home yet). After this, during the day I only have the things I really need with me, like metro tickets and a small amount of money and during the night, I only have a really small amount of money with me and nothing else, not even a wallet. By coincedence, a friend of Bart also was robbed, we read the next morning. That friend (he is studying in Italy) visited Milaan and ate there somewhere in a McDonalds. His wallet was stolen while it was in his jacket that was hanging over his chair. He was less lucky, he lost about the same amount of money, but also things like bank cards, ov-kaart, you name it. He couldn't get any money anywhere, so he borrowed some money from friends. First he had to get a social number in Italy and after that he could get a bank account at a bank there, so his parents can send him some money...

After all this: don't worry too much about me (although I would like you to worry a little bit), I am big enough to take care of myself :-). Things aren't that neatly arranged here as they are in the Netherlands and from what I have heard, the things I experienced until now are not really strange. However, I might have had a little bit of bad luck with all of these things happening at the same time..

.. And your luck can change very fast! I now have a signed contract for my room and will not have to move. I talked to some of his friends and that was enough to convince him he was out of line. I am very glad with this room, which is very close to the centre, spacious, with nice house mates and pretty cheap. The bed is also a lot bigger than the last one, so I can sleep more comfortable now. Which I did last sunday, for a very long time... I had to, because I was very tired. Friday I went to the oveja negra (the black sheep) and afterwards to the Mare Magnum, so it got late that evening. Saturday I walked through parc Montjuic the whole day, we ate at my house and went to the carnaval in Sitges. We took the first train back to Barcelona on sunday morning..

Probably we will have to spend more time on studying very soon... Which will not be a problem, it is also one of the reasons why I came here. Until now, it has been rather easy, however(I should add that, if the subjects would have been hard, for us they would have been very hard, because of the Spanish language..).

Week 4 (6/3-12/3)

The last week was rather relaxed! Nobody stole my wallet and nobody said he would try to kick me out of my room. I went to a meeting of Erasmus students, the birthday party of Jane, several bars and discos and the beach (this, ofcourse, all next to the classes that I am going to). On sunday we played volleyball all day long on the beach and I even swam for a while (And I have proof of that). I have found two matrasses along the road and brought them to my place (you should have seen the surprised looks of the homeless guys on the streat while I was walking by with two matrasses). Anyhow, I can have gasts coming over now! (I will clean the matrasses, don't worry).

Week 5 (13/3-19/3)

Next saturday, I will start my new job! I will be teaching English to a colombian girl. Maybe you think my English is too bad to be teaching it to others, but of what I have seen, it seems that I can teach her a thing or two before she has to move on to another teacher... So my job is secure, for the time being. In some weeks, my mother, a friend of her and my youngest brother will be visiting me. Ofcourse there are some problems with their appartement (I am getting used to that), but probably it will work out fine.

Today we had our first class since three weeks of the subject 'human resources'. The teacher has some big problem with the employees in the company he works for as human resources manager (sounds like he can't teach us anything, actually). The first class he wasn't there, we were sitting in the class room as usual when at once, all Spanish students walked away. We, the Erasmus students in that class had probably missed something (our Spanish wasn't very good at that time)... After I while, some of them returned, explaning that the teacher wasn't going to be teaching, maybe the next hour, but certainly not the next day. Well, you have to be flexible here... we'll just go to the beach then :-) That was three weeks ago. But I have heard that he will be going to be teaching from now on. We will see!

I remember my first class at this moment, that was even better! Our teacher didn't show up and it was a mess in the classroom, because another group of students was also in there, thinking they were supposed to be there. After we found the teacher, we (a mexican girl and I) took him to the classroom. He began with explaining that he would only give classes in Catalan (which seemed a bit ridiculous with only two people who could only understand Castellano in the classroom), but a minute later he said he wasn't going to give classes at all, because there weren't enough people (only two). So much for that subject! I didn't go there any more ofcourse...

Okay! It has been a while since I updated this site.. sorry about that, but I didn't have enough time to write any stories. And now I have a small problem, because it is hard to remember what I did three weeks ago. But probably it was fun :-) Well, what do I remember? Two weeks ago, I had a big party, organised by our school. Before that, I ate with Ulisys (a guy from the 'Kaapverdische eilanden', who speaks Creol, Portuguese, Spanish, Catalan, French, Italian and English, I believe), Alex (a guy from New York) and Marloes. After that, we went to a bar, where the party would start. They were handing out shots (small drinks) and there were quite a lot of students there. We were dancing (of course), but the spaniards didn't dance a lot. Afterwards, we went to the disco were the party would be. It was a lot of fun! I hadn't been to any disco for some weeks, so I danced a lot. The others I was with at that moment also danced at their best, which probably looked funny, because the others who were in the disco were not really dancing at that moment. I remember I saw a lot of people I know and it was a great evening. I also had a talk with Jane, but I need to speak to her again. The day after that, Kees-Jan gave a farewell party (also known as the Salsa party afterwards). Lots of southamerican friends, lots of dancing, lots of fun. The day after that, on saturday, I went to a party with Marloes in la Gracia of Arne, a guy from Delft I met somewhere..

Okay, eens een stukje in het Nederlands nu, want ik wil wel eens weten of het nodig is dat ik alles in het engels schrijf (zo ja, dan krijg ik vast binnenkort reaktie). Zo in het Nederlands gaat toch net weer even wat beter en wat sneller... Ik zal nu even wat vertellen over de vriendschappelijke wedstrijd Spanje-Italie van vorige week woensdag. Ja ja, IK ben echt naar een voetbalwedstrijd geweest! Hij was hier in het olympisch stadion en je hoefde niets te plannen, je kon er gewoon heengaan en een kaartje kopen, precies iets voor mij. Nou zul je denken: hoe kan dat dan? 60000 mensen en kaartjesverkoop aan de deur? Dat zullen ze dan wel goed geregeld moeten hebben. Nou, dat zou je dus denken, maar dat valt tegen. In goede Spaanse traditie hadden ze weer eens niets geregeld en het normale aantal kassa's open staan (6 geloof ik). Nou hadden geloof ik niet zoveel mensen een kaartje vantevoren gekocht en was de wedstrijd behoorlijk druk bezocht. Stel je even voor: 6 kassa's en enkele tienduizenden mensen (die uiteraard pas vlak voor de wedstrijd op komen dagen om eens een kaartje te gaan kopen). Om het beeld compleet te maken: spanjaarden, die niet gewend zijn om in rijen te staan, alleen een paar lage hekjes vlak voor de kassa's om een soort van rij voor zo'n kassa te vormen en de politie te paard die maar eens zijn paard in de mensenmassa neerzet met een onduidelijke reden (om alles ordelijk te laten verlopen !?!). Afijn, na de mensenmassa van de zijkant benaderd te hebben en met mijn extra lengte indruk gemaakt te hebben stond ik toch binnen redelijk tempo bij 1 van de zijkassa's, waar ik rustig aan mengde de andere uitzinnige voetbalfans. Daar duurde het even (je kunt die mensen ook niet op gaan tillen en opzij zetten, dus moet je toch even wachten) en onderwijl moest ik nog even over dat lage hekje heen klimmen (ik heb een half uur met 1 been over dat hekje gehangen), maar ik kwam zo toch bij de kassa. Ook erg leuk overigens, want zo nu en dan sloot hij, na iets spaans gebrabbeld te hebben, vrolijk het luikje van zijn kassa. Schijnbaar hadden die spanjaarden om mij heen hem ook niet begrepen, want de scheldwoorden vlogen mij weer eens om de oren (ik kan die inmiddels redelijk goed herkennen). Enkelen anderen begonnen maar eens flink aan te kloppen op het luikje en zo liep de spanning langzamerhand telkens weer op (daar sta je dan dus nuchter tussen... "die vorige keren ging hij ook gewoon weer open, dus waarom zou ik mij druk maken?" Maar ja, om geen spelbreker te zijn scheld en schreeuw je natuurlijk goed mee (eventueel in het Nederlands, levert altijd leuke reakties op)). Nadat de wedstrijd enkele minuten begonnen was, had ik dan toch mijn felbegeerde kaartjes. Inderdaad heel erg felbegeerd, dus ik hield ze stevig vast om ze mee te nemen naar de vrienden die meegekomen waren naar de wedstrijd... en enkele minuten later zaten we in het stadion (je zou dan toch denken: als je zoveel personeel hebt om die kaartjes bij de ingang te controleren, dan moet er toch iets te doen zijn aan die mensenmassa bij de ingang? Maar ja, organiseren zit de Spanjaarden niet in het bloed, denk je dan maar weer..). Afijn, ik moet nu even kort zijn over de wedstrijd, want de zaak sluit hier binnenkort: coole wedstrijd! Leuk dat Spanje won uiteraard. Zo'n wave is erg leuk om mee te maken. Ik heb heel wat Spaanse scheldwoorden en strijdliederen erbij geleerd, de meesten vrij simpel (puta italia! puta italia!..., dit dien je achter elkaar te blijven schreeuwen met een nadruk op de p van puta. Italia es una mierda! Dit kun je enkele keren schreeuwend zingen.. Hijo de puta!, dit is vrijelijk te gebruiken, lijkt het wel, hoewel het het meest geschreeuwd wordt als de scheids een fout maakt of een italiaan een spanjaard omkegeld) Dit is bovendien allemaal nog wat leuker als er op het balkon boven je een groep italianen hun liedjes terug beginnen te schreeuwen en jijzelf versterking krijgt van de muziekband (natuurlijk een groep gitaarspelers). Allemaal erg grappig, dus misschien ga ik dat binnenkort nog eens doen. Het was ook allemaal niet zo ver lopen van mijn huis, zodat ik vrij vroeg terug kon zijn (voor de begrippen hier, moet ik er wel bij zeggen). Dat was maar weer goed, want de volgende dag moest ik nog inpakken en lesgeven (engels) en met het vliegtuig naar Andalusie. Maar daar vertel ik de volgende keer over!

Na nog allerlei belangrijke dingen gedaan te hebben gedurende de dag, was het donderdag 30 maart om 18:55 dan toch eindelijk zover, we gingen naar Andalusie (het uiterste zuiden van Spanje)! We pakten uiteraard het vliegtuig, want we waren 1 dag vantevoren nog een retegoedkope aanbieding van Spanair tegengekomen, we zaten voor minder dan drie keer de normale prijs naast die andere passagiers... De kwaliteit was gelukkig nog wel naar verwachting, dus landden we veilig op de wereldberoemde luchthaven van Sevilla. Nou ja, wereldberoemd valt toch wel weer mee, geloof ik. Het zag er dan ook niet bepaald uit als een drukke transferluchthaven, het had meer weg van een gemeentezwembad, om eerlijk te zijn. Gelukkig kwam buiten de stemming er al wat meer in, waar de taxichauffeur vrolijk aan meewerkte. We kregen echt het zuid-europese gevoel te pakken met zijn getoeter en geroep naar de leukere meisjes die nietsvermoedend bij het zebrapad stonden te wachten. 'Eh, Guapa!', toet toet! (en dan snel bij het draaien van de bocht nog even terugkijken en dan enthousiast schreeuwen dat ze wel kijkt). Inderdaad, erg grappig. Hij zette ons midden in het centrum af (en ja, dat mag je op twee manieren opvatten, hoewel de prijzen wel lager waren dan in Barcelona). Vervolgens begon het zoeken naar een redelijke kamer (tja, als je zonder te reserveren aankomt, moet je geen goede kamer verwachten). Na enkele 'completo' bordjes tegengekomen te zijn, kwamen we aan bij een leuk hostel met een mooie binnenplaats (dat was normaal voor de hostels daar), waar we even moesten wachten. De eigenaar had helaas geen plaats meer vrij, maar zijn vader kon ons wel even bij een ander hostel brengen. Toffe peer, die pa, maar hij sprak wel erg onduidelijk Spaans... zijn stem was een beetje weg (vast teveel gerookt) en hij sprak van elk woord nog maar 1 of 2 zachte fluisterklankjes, wat iets te moeilijk voor mij was. Gelukkig kon hij zich met behulp van handen en voeten uitdrukken, dus nadat hij ons naar vier verschillende hostels gebracht had, kwamen we aan bij een hostel waarvan de eigenaar mij voorkwam als een rasechte oplichter. Maar goed, je moet toch wat, dus hij nam ons mee naar zijn appartement (ja ja, drie kamers, een keuken en een badkamer!). Erg mooi was het niet, maar het leek voldoende stevig om ons drie nachten onderdak te geven. Dus na een beetje ongeinteresseerd te lijken en een bijna ingestuurd toneelstukje op te voeren (Bart naar Rick: Nee, ik denk dat het niks is, laten we naar die andere gaan. Rick naar Bart: Nou ja, hij is wel wat goedkoper, maar deze zou misschien ook wel goed kunnen zijn enz...) begon prijs al wat te zakken en kwamen we uit op een acceptabel niveau. Ik sloopte eerst maar eens het bed (door er op mijn knieen op te gaan zitten) en Jacob begon het muurtje van zijn kamer maar eens vakkundig te demonteren. Dat was niet helemaal zijn schuld, wij hadden over de pleisterlaag behang zitten, dus bij ons viel het er daardoor niet af (aha, daar is dat behang dus voor!), maar ook alleen daardoor. Meteen die avond uitgeweest natuurlijk en flink wat leuke barren en mensen ontmoet. Veel toeristen(s) overigens, maar dat kwam ook doordat we nog wat betere barren moesten leren kennen, dat kwam later weer goed. Na onze nacht/ochtend in het hostel gingen we maar eens douchen in ons leuke badkamertje. Nou, de douche was echt van alle gemakken voorzien: heerlijk nauw om het lichaam sluitend douchegordijn, douchekop direct op die hoogte waar je hem wilt hebben (onder je oksel dus ?!), digitale kraan (heet of koud) en natuurlijk een ligbad tot aan de drempel. Dat zat dus wel snor. Het enige jammere van dat slapen en douchen was, dat het toch al weer flink middag was, dus gingen we maar eens snel ontbijten en de stad bezichtigen. Ik kan er lang of kort over vertellen, dus ik zal het maar kort doen: de Alcazar en dan vooral zijn tuinen zijn erg mooi (het is een soort moors kasteel/paleis met een ruim bemeten achtertuin), ik hoop binnenkort de foto's te hebben. Die avond zijn we verrassend genoeg maar eens uitgeweest en hebben we de betere cafes gevonden. Tot groot vermaak van enkele Spanjaarden hebben we enkele bekende Nederlandse en buitenlandse evergreens voorgedragen en zijn we op een voor mij niet bekende wijze in bed beland. Helaas werden we iets te laat wakker om de andere grote bezienswaardigheid die je gezien moet hebben nog te bekijken, dus zijn we doelloos door de stad gaan lopen. Nou is Sevilla een erg mooie stad en zijn er veel leuke dingen te zien, dus hebben we ons prima vermaakt.

Na deze twee dagen en drie nachten in Sevilla besloten we om maar eens wat te gaan rijden in de omgeving. Nadat we zondagochtend flink natgeregend aankwamen bij het treinstation, kwamen we erachter dat auto's huren duur is in Sevilla (nou ja, dat had ik eigenlijk al gelezen) en dat er toch genoeg mensen zijn om ze te huren. Er was namelijk geen auto meer beschikbaar meer. Het zag er dus naar uit dat we naar het vliegveld moesten, maar Jacob kwam gelukkig nog een beter verhuurbedrijf buiten het station tegen met een redelijker prijs voor een grotere auto, waar we ook nog eens direkt weg mee konden rijden! Onderweg naar Cordoba zijn we even gestopt in 'de braadpan' van Andalusie. Gelukkig is was het nog geen zomer, dus het was er nog niet zo heel heet. Het was eigenlijk maar een vreemd dorpje (ik ben de naam kwijt), waar niet veel gebeurde zo te zien, maar waar ze wel 18 kerktorens gebouwd hadden. Ach ja, je zult maar eens niets te doen hebben, kun je altijd nog kerken gaan bouwen.. In Cordoba zijn we 1 dag geweest en we hebben daar de bekende 'mesquita' bezocht. Toen de moren nog in Spanje woonden, hadden ze in Cordoba (een tijd de grootste stad van west-europa geweest) een flinke moskee gebouwd. Later is de stad door de christenen veroverd (zoals heel Spanje). Men heeft toen op een gegeven moment maar besloten om de moskee niet te slopen, maar er een kathedraal in te plaatsen. Dat heeft er een nogal vreemde combinatie van gemaakt, maar bijzonder is het in ieder geval wel. De volgende dag zochten we de Costa del Sol (wat dus kust van de zon betekent) op, maar helaas bleek het daar ook bewolkt en regenachtig... niks sol! Gelukkig hadden we nog wel iets te doen, namelijk: op de weg letten! Zowel in mijn gids als die van Bart stond dat de weg daar langs de kust richting Gibraltar de gevaarlijkste weg van Europa is, door een combinatie van glad wegdek, veel verkeer, veel overstekende mensen, veel stoplichten op onverwachte plekken (nou zijn die op een autoweg meestal onverwacht) en dan natuurlijk ook nog het Spaanse verkeer, met daartussen de minstens zo erge naar hun hotelzoekende toeristen. Kortom, alle ingredienten voor gevaarlijke situaties (we hebben dan ook 3 ongelukken gezien op die ene weg) en ik was aan het rijden, dus ik heb niet veel aandacht aan het weer besteed. Gelukkig hebben we alles weer overleefd zonder kleerscheuren en konden we Gibraltar op zien doemen langs de kust (het is echt ineens een rots langs de kust). Een erg indrukwekkend gezicht. We hebben daar Afrika gezien en hebben over het vliegveld van Gibraltar gereden. Erg grappig, om ineens alles in het engels te zien. Verkeersborden, advertenties, noem maar op, alles in het engels. We hadden niet zoveel tijd meer, dus zijn snel doorgereden naar een goed hostel in de buurt. En dat was zeker een prima hostel! Uitzicht op zee, twee werelddelen en drie landen, restaurantje in het hostel, woonkamer met tv enz. 's Avonds hebben we daar nog even een avondwandeling gemaakt, langs de weg die voor het hostel langsliep. Ik had gelukkig mijn zaklampje bij mij, want de weg lag op een helling, dus er was niet zoveel ruimte om te lopen. We hebben ook nog even bezoek gekregen van de politie, die ons verdacht van het smokkelen van Marokkanen (of andere Afrikanen) over de Straat van Gibraltar. Maar na enig fouilleren en uitleggen gaven ze het op en waarschuwden ze ons dat het gevaarlijk kon zijn daar (of dat er nou iets mee te maken had dat we langs de weg liepen...?). Verder geen probleem gehad tijdens die wandeling, behalve een andere politieauto die vlak achter die eerste ook maar eens rustig aan langs reed om te kijken wat we aan het doen waren. De laatste dag van ons tripje hebben we gereden naar Tarifa (in het uiterste zuiden van Spanje en een bekende surfplek), Cadiz (een van de, zo niet oudste steden van Europa) en terug naar Sevilla om het vliegtuig 's avonds terug te pakken en weer thuis in Barcelona aan te komen...

Inmiddels zijn dus mijn moeder, een vriendin van haar en mijn jongste broer langsgeweest gedurende een week, om binnen enkele dagen afgelost te worden door 8 vrienden. Om precies te zijn: donderdag kwamen Tjaco, Maureen en Robert aan met het vliegtuig, die bleven een week, tot afgelopen donderdag (27-4-00) en zaterdag kwamen daar nog eens Ronald, Edwin, Ilse, Neeltje en Marijn bij, die bleven tot afgelopen woensdag. Er zijn dus 5 dagen 8 vrienden van mij op bezoek geweest... Ik probeer nu mijn verschrikte huisgenoten weer uit hun kamers te lokken om ze te laten zien dat ze wel weer gebruik kunnen maken van de rest van het huis...

En het is gelukt, mijn huisgenoten laten zich weer zien! Ik moest wel mijn best doen, want de schrik zat er goed in :-) In de week dat mijn familie hier in Barcelona was, viel het allemaal nog wel mee, ik was gewoon niet zoveel thuis. We hebben namelijk veel (toeristische) plaatsen bekeken in Barcelona, bijvoorbeeld: de kathedraal, het museum van de historie van de stad, het wassenbeeldenmuseum, de Sagrada Familia, Parc Guell en natuurlijk de mooiste stukjes van de stad. We hebben ontdekt dat het stadspark nog niet helemaal klaar is.. stel je voor, je probeert in een park af te spreken en je ziet allemaal kale bomen op die plek staan, dan zeg je dus: "We're standing near the trees without leaves...". Ik hoopte dat Dirk die kende (daar was ik mee aan het afspreken, hij wilde wel mee naar een museum met ons), maar vervolgens vraagt hij: "Is that near the lake without water?". Tja, erg mooi park dus! Verder hebben we Tarragona nog bezocht, leuk stadje, maar het verbleekt toch een beetje in vergelijking met Barcelona. Bovendien was het water erg koud. En ik ben natuurlijk samen met Paul op stap geweest 's avonds, weer eens gezellig met mijn jongste broertje (tja, ik mag dan wel jonger zijn, ik ben toch de langste), moeten we vaker doen!

En met mijn bezoekers van vorige week was het ook alweer erg gezellig! Ik moest weer even eraan wennen om allerlei vrienden uit Delft te zien hier in Barcelona in het begin, maar dat ging eigenlijk verbazingwekkend snel. Ik was nog even met Marloes aan het lunchen voordat Robert, Tjaco en Maureen zouden aankomen op de donderdag voor pasen en zij overtuigde me ervan dat ze er toch niet zouden zijn voor 15:15 en waarschijnlijk later. Dus ik liep zo rond die tijd naar het 'plaza de universidad', waar ze natuurlijk al een tijdje aan het wachten waren... Op het moment dat je dan gaat rennen (of snel doorlopen), moet je oppassen in Barca, want ze hebben hier van die verraderlijk niet zichtbare hellend oplopende stoepranden (terwijl de stoep weer op het zelfde niveau ligt als de weg), waar je behoorlijk over kunt struikelen.

Na deze leuke week met allerlei vrienden op bezoek, waarin we Barcelona hebben gezien, van strand tot Sagrada Familia en natuurlijk enkele barren en disco's, moest ik meteen beginnen met het inhalen van een achterstand in leerwerk... Ik heb dus de afgelopen weken veel geleerd, gelezen en rapporten geschreven en ben nu weer enigszins bij. Maar dat betekent dat ik dus de afgelopen weken weinig nieuws beleefd heb, helaas. Er was nog een feestje op onze school, dat wel grappig was. Ik heb met een paar vrienden meegedaan aan een soort spellentocht, varierend van het maak-de-geluiden-bij-een-70er-jaren-Duitse-pornofilm-met-je-groepje tot kleed-je-allemaal-uit-en-maak-een-ketting-van-kleren-op-het-binnenpleintje-van-de-universiteit En natuurlijk enkele andere erg geinige spelletjes. Voeg daar nog een bandje, een bar en enkele drinkspelletjes aan toe en je hebt een typisch Spaans schoolfeestje. En verder ben ik natuurlijk nog wel eens uitgeweest de afgelopen weken en naar een Koninginnedagfeestje bij mij thuis in de buurt en een strandfeestje geweest, maar ik hoop binnenkort toch weer eens tijd te hebben om eens wat delen van Catalunya te bekijken en dergelijke. Deze week ben ik echter nog bezig met het schrijven van een rapport over 'personeelsselectieprocedures in Europa' voor Recursos Humanos, is het rapport over 'Dolarization' van Economia Mundial net af en gaat er nog een opdracht voor een ander rapport aankomen binnenkort.. dus ik ben nog wel even bezig!

Het rapport van Economia Mundial is gisteren beoordeeld! Ik heb alleen geen beoordeling gekregen.. We waren met zijn drieen en die prof (van Wunnik, komt uit Belgie) en samen hebben we het rapport besproken. Na de bespreking bleven wij dus zitten en zag je die prof een beetje verbaasd kijken en na een tijdje vragen: verwachten jullie een cijfer ofzo? Inderdaad, dat verwachtten wij wel, want dat rapport telt voor 20 procent mee voor het eindcijfer. Nou ja, hij wist ook niet precies hoe dat werkt maar hij had in ieder geval geen cijfer voor ons. Zo gaat dat dus ongeveer hier...

Dit weekend was weer erg leuk. Ik ben met een paar vrienden naar La Gracia geweest, een stuk van Barcelona waar ik nog niet echt uit was geweest. En dat beviel wel, er was een leuk pleintje wat eigenlijk een beetje op de beestenmarkt leek (beestenmarkt is net iets leuker). En in een andere uithoek van de wijk (wat eigenlijk vroeger een apart dorpje was) waren een aantal leuke discos te vinden. Daar kwamen we nog een groep Nederlandse meisjes tegen die ik al kende. Zaterdag kwamen we die weer tegen bij een etentje bij Marloes, wat overigens erg gezellig was! Er waren ook nog wat vrienden van Marloes uit Madrid over en verder waren er nog een aantal vrienden van hier uitgenodigd. Veel wijn veel eten en daarna uit. Tot laat uiteraard!

Deze week heb ik dus vooral rapporten geschreven, even een bezoekje gebracht aan de film 'Gladiator', die duurt lang! Verder even de happy hours van een cocktailbar aan de rambla bezocht, alle cocktails voor de halve prijs... En gisteren (woensdag 24 mei), tijdens de finale van de champions league heb ik samen met mijn huisgenoten een speciaal door mij klaargemaakte maaltijd gegeten (hutspot met catelaanse kip, erg lekker combinatie trouwens). Dat was ook erg grappig, er zaten twee meisjes uit Madrid bij, die werden dus helemaal gek en de telefoon bleef ook overgaan, als zij niet aan het bellen waren. En schreeuwen natuurlijk.. Was dus erg gezellig en dat gaan we nog eens overdoen, waarschijnlijk gaan we nu elke woensdag iets eten wat iemand van ons gekookt heeft, dus we gaan nog wat verschillende maaltijden krijgen!

En vanavond gaat dat dus gebeuren. Gevulde paprika en een vaskische/madrileense tortilla. De normale spaanse tortilla lijkt trouwens helemaal niet op de mexicaanse versie. Het is meer een soort taart, gemaakt met aardappel en ei als hoofdingredienten. Wel erg lekker, ik ben benieuwd hoe deze versie is (hij is neem ik aan weer iets anders). (31-5-2000)

De afgelopen week hebben we het tweede rapport min of meer afgemaakt, over emotionele intelligentie. De laatste paar dagen ben ik daarom maar begonnen met het volgende rapport, van het vak productinnovatie. Het is de bedoeling om iets te schrijven over een reeele productinnovatie in een bestaand bedrijf. Het moet een soort vergelijking worden van de productontwikkelings-strategie die ze daar toepassen met de in de lessen van het vak gegeven methode. De in de lessen en in het boek gegeven methode is een soort uitgebreide concurrent engineering, voor mij dus niet zo nieuwe kost dus. En we hebben daar al cases over behandeld, dus ik ga een beetje afwijken van de voorgestelde opdracht en hopen dat hij dat ook interessant vind (ik verwacht van wel). Er zijn namelijk de laatste jaren nog wel wat kritische geluiden geweest op het pure concurrent engineering. Ook Japan, waar de methode dus vandaan komt en wat bejubeld werd als het land waar alles beter was op het gebied van de organisatie van productieprocessen en productontwikkeling, is behoorlijk van zijn voetstuk gevallen. Ik ga een rapport schrijven met enkele verbeteringen en aanvullingen op de enigszins verouderde methode die de docent ons heeft gegeven tot nu toe. Extra heikel punt is, dat de docent zelf werkt bij Sony. Ik hoop (en verwacht) dat hij enigszins ontvankelijk is voor opbouwende kritiek die in het rapport naar voren zal komen. Spannend dus!

Verder was er tijdens het weekend naast het normale uitgaan nog een bierestafette, min of meer georganiseerd door Marloes. Op zaterdag hebben we de bekende pindakaaspottenvariant gedaan, helaas zonder pindakaaspotten, want die zijn hier een beetje moeilijk te krijgen (ETV'ers weten nu hopelijk welke variant ik bedoel). Gaat als volgt: drink een biertje zo snel mogelijk leeg, ren langs de waterkant naar een aangegeven punt en draai daar 10 of meer rondjes en ren weer terug naar de beginplaats. Gegarandeerd een leuke tijd! En daarna natuurlijk nog even naar het dichtbijliggende 'Baja Beach Club', want die hebben ze hier ook! (twee in Rotterdam en 1 in Barcelona zijn ze allemaal geloof ik, afgezien van de beach clubs in het kustplaatsje Baja in Mexico, wat de beste surfspot ter wereld is, heb ik me laten vertellen door Zerline).

Ik hoop binnenkort nog te gaan raften en hiken in de pyreneen, dus waarschijnlijk heb ik de volgende keer ook wel weer wat leuks te vertellen!

En dat is inmiddels een beetje uitgesteld... maar aanstaande zondag ziet het er naar uit dat we inderdaad echt op stap gaan. Ik heb er erg veel zin in, het weer is mooi (misschien een beetje te heet) en ik heb hard gewerkt om niet in de problemen te komen met mijn leertijd, dus het ziet er naar uit dat het een leuk uitje gaat worden. Kees-Jan doet zijn reputatie eer aan en had afgelopen zondag (11-6) een tweede afscheidsfeestje... en hij is nu nog aan het werk om zijn afstudeerwerk vandaag af te krijgen, om het vanavond of morgen in te leveren, het maandag te bespreken en dan alsnog met Jacob en mij mee te gaan hiken in de pyreneen. Ik ben benieuwd of hem dat gaat lukken! Wat heb ik verder allemaal gedaan? Twee weekenden geleden kan ik niet zoveel over zeggen, was allemaal niet zo interessant geloof ik. Veel leren, veel rapport schrijven, soms eens een feestje en soms een beetje stappen, maar allemaal niet echt schrikbarend. Ik heb nog wel een leuke filme gezien, 'El gran Farol', wat zoiets betekent als 'de grote bluf'. Het gaat over Nick Leeson, die de Barings Bank ergens in de jaren negentig failliet liet gaan. Leuke film, met een geloofwaardig verhaal over hoe hij ooit zo ver is gekomen om zoveel geld kwijt te raken (en hoe hij daar gewoon mee weg kwam, ze dachten zelfs dat hij enorm goed aan het handelen was, zoveel 'omzet' genereerde hij.

Afgelopen weekend, op zaterdag heb ik samen met Marloes mijn verjaardagsfeestje gegeven. Erg gaaf feestje! Het was gezellig en ik had geen buren die het nodig vonden om de politie te bellen, dus we konden deze keer gewoon zelf het feestje stoppen! (soms is het eigenlijk wel handig als de politie langskomt, dat is namelijk een mooi argument om iedereen de flat uit te krijgen... nu duurde het lang! Het duurde een uur voor we iedereen de deur uit kregen om naar de disco te gaan.) Ik kreeg nog niet zoveel cadeautjes, praktisch iedereen wist wel dat ik eigenlijk nog niet jarig ben. Wel een lekker pak muntdrop gekregen, die vrij snel op was. Je weet hoe snel dat gaat, zeker als je aan het leren bent.. Het cadeautje voor Marloes wat ik samen met Dirk, Bart, Ivo en Jacob gegeven heb, was erg geslaagd.. Het was een t-shirt met op de achtergrond een tekening. Het is een soort Gaudi-figuur geworden, dus een afgeronde vorm met mozaik, met daaromheen een soort lijn, bestaande uit tekst, namelijk allerlei trefwoorden van ons verblijf in barcelona (erg goed gelukt, was mijn idee, ik ben er wel een beetje trots op eigenlijk). Aan dat t-shirt hangt trouwens ook nog een verhaal: ik ben hem samen met Dirk op de Rambla gaan kopen, bij de toeristenstandjes daar. En die hebben een wat aparte manier van prijsvorming voor hun artikelen (allerlei toeristenshit uiteraard). Ze zetten er een te hoge prijs op (of helemaal niet). Als je nu echt die prijs wil betalen, moet je snel zijn.. je moet datgene wat je uitgekozen hebt eigenlijk direct op de balie gooien en zeggen dat je absoluut die prijs wilt betalen, anders krijg je namelijk het volgende: je staat een tijdje te kijken en laat je blik iets langer op 1 bepaald artikel hangen. Dit wordt natuurlijk gezien, dus krijg je de 'vriendenprijs' (ik hoop niet dat ze hun vrienden zo oplichten), die vaak een paar honderd pesetas lager is. Als je het wilt kopen en je bent slim of je hebt eigenlijk geen interesse, dan begint het 'aansmeren', vaak in het engels... "but sur, a bery good price!" en "loek et te colur, bery beautiful" of "loek et tis shurt, it hes a bery nice modul!". Afijn, allemaal van die dingen die je zelf ook nog wel in de eerste oogopslag kan zien. Als je dan nog wat twijfelachtig doet, begint vaak de tweede prijsdaling, met een of tweehonderd pesetas. Meestal gaat dit zo door totdat de je een redelijke prijs hoort of (als je het eigenlijk niet wilde hebben) van het gezeur af wil zijn en datgene koopt of het winkeltje uitloopt. Echter, met ons hadden ze heel wat te stellen, want wij waren heel kieskeurig aan het winkelen voor Marloes' cadeautje.. Dus wij stonden maar een beetje te twijfelen, wat verschillende modellen te bekijken en een beetje te discussieren onderling, in zoveel mogelijk verschillende talen (Spaans, Engels, Duits.. Nederlands probeerde ik nog even, maar daar leek die verkoper nog meer van te begrijpen dan Dirk (Duitser), ik kreeg natuurlijk de bekende zin 'kijke kijke, niet kope' naar mijn hoofd geslingerd) en onderwijl bleef de prijs gestaag dalen en het gezicht van de verkoper werd steeds wanhopiger en/of bozer. Na dit bij enkele winkeltjes uitgehaald te hebben en tot een redelijk compromis gekomen te zijn, zijn we maar weer eens rustig teruggelopen naar 1 van de goedkoopste winkeltjes. Prijs die erop staat: 2659. Ik gaf het aan die winkelier en zei met een strak gezicht: 1500. En hij neemt dat zonder blikken of blozen aan en we rekenen af... nu vraag ik me toch af wat hij had gezegd als ik had gezegd: 1000... (ik denk eigenlijk dat 1500 toch wel een beetje de bodemprijs was, de andere winkeltjes wilden ook niet lager dan dat).

Gisteren heb ik s avonds lekker geskate met Anne, een Duitse skate-fan. Was erg leuk, dat gaan we meer doen (nadat ik weer terug ben uit de pyreneen, bijvoorbeeld). Zij heeft nogal wat over Nederlanders geleerd hier in Barcelona geloof ik en ze vind ze over het algemeen wel leuk. Zo hoort het natuurlijk! Vanavond (16-6) ga ik eens even lekker naar het voetbal kijken met een aantal vrienden in cafe Amsterdam of de Dow Jones. Alles is daar oranje tijdens de wedstrijden van het Nederlands elftal en de sfeer is erg gezellig.... jullie horen binnenkort weer meer van mij, als ik terug ben uit de pyreneen en mijn examens voorbij zijn. Tot ziens!

En ja hoor! Ik ben levend uit de pyreneen gekomen! Al mag dat natuurlijk weer een godswonder heten, met alle stunts die we uitgehaald hebben.. Maar goed, laat ik bij het begin beginnen: Zaterdag 17 juni hebben ik een Jakob even snel een vakantie in elkaar gezet! Een zeiltje gekocht voor ons beiden, een matje, een zakmes en wat kaarten. En dat was het dus. We gingen zonder tent en zonder gassetje, rekenend op goed weer en in het slechtste geval op onze eigen inventiviteit. En het begon al meteen goed! We reisden af naar een klein, op dat moment uiteraard leeg, skidorpje, La Molina (kennen jullie dat niet, Meijers?). Dat dorpje ligt ten noordoosten van, wat later bleek, een schitterend natuurpark in de Pyreneen, iets ten zuidoosten van Andorra. Serra del Cadi is de naam geloof ik (in het Catalaans). We zijn de eerste dag direct de bergkam ten zuiden van La Molina opgelopen. Nadat we eerst wat skipistes voorbij zijn gelopen, kwamen we al hoger steeds minder tekenen van menselijk ingrijpen tegen.. Nadat we op de top uitkeken, zagen we dat die nog wat sneeuw had liggen. Op mijn verzoek zijn we toen de top op gelopen van die berg, de Tossa d'alp. We kwamen nog wat berggeiten tegen en inderdaad wat resten sneeuw, tijd voor wat sneeuwballen gooien dus! Nadat we doorliepen op de top, kwamen we uit op de andere kant. Dat was echt onvergetelijk! We liepen door en zagen op een gegeven moment dat de grond even verderop ineens ophield. Nadat we doorliepen zagen we ineens de vallei die erachter lag, echt heel indrukwekkend. Onder ons liep een steile helling af in een 1,5 km diepe vallei, met eromheen allemaal mooie ruwe rotsformaties waar bomen op groeiden waar ze konden. Wij liepen toen op bijna 2500 meter hoogte, daar waren geen boompjes te zien. Het wat al wat later, dus de zon scheen er schuin in en gaf de hele vallei een bijna sprookjesachtig uiterlijk. Nadat we daar even genoten hebben van het uitzicht en ik probeerde de refuge te bellen die nog iets hoger lag, op het hoogste gedeelte, besloten we naar beneden te lopen, want we moesten wel nog tussen de bomen terecht komen... we hadden geen gassetje bij ons en moesten dus houtvuur maken. En dat hebben we gedaan, een mooi groot en warm houtvuur waar we een verrassend lekkere maaltijd op klaar konden maken. We waren namelijk langs die steile helling naar beneden gelopen totaan de boomgrens.. Een moeilijke tocht, waarop we ons goed moesten concentreren om geen fouten te maken tijdens het lopen. wordt vervolgd...

Wat een nachtmerrie! Dat een stelletje onbenullen, die amper een bal kunnen spelen, behalve wat schoffelen en graaien rond hun eigen doel, een zo onverdiende overwinning kunnen vieren omdat Nederlandse spelers gewoonweg geen penalties lijken te kunnen nemen. Ze moeten dit soort voetbal verbannen door het einde van een wedstrijd niet te bepalen met penalties, maar met de meeste schoten op doel bijvoorbeeld. Uiteraard is dat een discutabele manier om het beslissen, maar penalties zijn dat misschien nog meer en het voorkomt in ieder geval dat ploegen beloont worden terwijl ze zo'n impotent voetbal spelen dat ze praktisch geen kans weten te creeren. Zo, dat is mijn mening. En de Italianen die hier rondlopen en me gaan vertellen dat ze lekker toch gewonnen hebben ben ik van plan haarfijn uit te leggen wat voetbal is en welke verschillen dat heeft met Italiaans voetbal. Niet dat penalties nemen alleen geluk is overigens: Als de kans echt 50% was geweest, zoals Cruijf zegt, waarom heeft Nederland dan altijd de verkeerde 50% te pakken... ? Afijn, zelfs in de Spaanse kranten wordt het Nederlandse spel algemeen geroemd en betreurd men het overwinnen van het lelijke spel van de Italianen, wat veel meer was dan ze verdienden.

Zo, na even mijn frustraties geuit te hebben, voel ik me toch weer een stukje beter. Ach ja, sommigen komen waarschijnlijk wat minder goed uit hun woorden en vinden het nodig om half Nederland te slopen.. dat is jammer, want een sportief verlies had mij meer aangestaan en had volgens mij ook meer gepast bij de manier waarop de Nederlandse supporters zich tot nu toe gedragen hebben.

En hoe is het verder met mij gegaan? Voordat ik verder ga vertellen over mijn reisje in de pyreneen, kan ik vol trots vertellen dat ik tot nu toe 3 van de 4 vakken gehaald heb en waarschijnlijk de laatste ook gehaald heb. Ik ben overigens begonnen in Spanje met vijf vakken, maar 1 van de vakken had slecht materiaal, kostte veel tijd en was niet echt interessant. En omdat ik de tijd die ik erin zou hebben gestoken ook niet eens terug zou zien in de vorm van studiepunten in Nederland (waar ik er maar maximaal 12,5 krijg voor dit avontuurtje in Spanje), was het niet een moeilijke keuze om het te laten vallen halverwege. Ik heb tot nu toe een 5, een 6 en een 9 gehaald, wat zich in Nederlandse cijfers ongeveer vertaalt als: een 6, een 7 en een 9,5. Niet slecht, mag ik wel zeggen, zeker vergeleken met wat die Spanjaarden er zelf van bakken. Die negen was bijvoorbeeld 1 van de 5/6 negens (hoogste cijfer) in onze klas van 40, waarbij en trouwens 2 van de andere negens door mijn Nederlandse vriendjes gehaald werden. Maar goed, al teveel waarde hecht ik niet aan die cijfers, volgens mij worden ze een beetje uit de duim gezogen. Het belangrijkste is dat ik de vakken gehaald heb, zodat ik in Nederland niet vervangende vakken hoef te gaan doen (mag wel natuurlijk). En hier kan ik nu nog een weekje uitrusten! Deze week heb ik de laatste voorbereidingen gedaan, bijvoorbeeld voor het tripje door Spanje met Tjaco en Maureen. We gaan 2 weken cruisen in een Mercedes A! (met dank aan www.easyrentacar.com). Gisteren was er een feestje op het strand en het was heel gezellig. Veel 'hoopjes' (iedereen springt op elkaar) en een leuk nachtelijk zwempartijtje (dan is het toch wel weer fijn dat het 's nachts warm is..).

En dan nu weer even verder over de pyreneen! Ik zal het kort houden, want ik wil binnenkort wel nog even naar het strand... We hebben dus die eerste avond ons zelf meegebrachte eten klaargemaakt, een lekkere pasta en dus geen gehandicapte konijnen of verdwaalde berggeiten (zoals Maureen suggereerde). We misten helaas een wijntje... Dat gemis en het feit dat ons eten en water inmiddels alweer op was, bracht ons ertoe om de volgende dag maar eens verder af te dalen naar een dorpje, Baja (het is Catalaans, mist een accent, maar betekent geloof ik 'laag'). En laag was het, het lag meer dan 1,6 km lager dan de top waar de vorige namiddag nog op gestaan hadden.. En natuurlijk was dat ook weer een leuke afdaling, door meerdere dingen: We hebben ten eerste die eerste nacht op een flinke helling geslapen, waarbij we ons tegengehouden hebben door met onze voeten tegen rotsen aan te steunen. Maar toen we de volgende dag 5 a 10 minuten gelopen hadden, zagen we een heerlijke, met gras begroeide, maar vooral horizontale helling :-) En ten tweede omdat het pad niet zo goed aangegeven was. Vele keren ging het goed en wisten we de afdaling volgens het behoorlijk steile pad te vervolgen. Ergens in de begroeing, op een steile helling met veel losliggende helling raakten we natuurlijk het pad kwijt! Toen hebben we zo'n twee uur over steile hellingen en door dichtbegroeide beekjes geploeterd. Maar we zijn er gekomen en het was een spannend stukje lopen. Die middag kwamen we nog aan in Baja, waar we een heerlijk koel biertje dronken, boodschappen deden en de enige camping in het dorp opzochten voor een goede nachtrust en een lekkere douche. Voordat we naar de camping vertrokken zaten we even te bij te snacken op de plaatselijke randgroep-bejaarden-hangplek. Daar raakten we in gesprek met enkelen van de randgroep-bejaarden, onder andere met een vriendelijk, echter enigszins door de molenwieken getikte krasse oude dame, die ons wel even de weg naar de camping zou wijzen. Terwijl wij met haar naar die camping toeliepen (niet dat die moeilijk te vinden was) praatte ze honderduit, niet gestoord door of ook maar enigszins geinteresseerd in onze antwoorden en genoot zij van de aandacht van de andere dorpelingen, die haar met afgunst bekeken terwijl ze met twee knappe jongens :-) door het dorp aan het paraderen was. Buiten het dorp hield ze het een beetje voor gezien, waarschijnlijk was de lol er voor haar een beetje af en bovendien leek ze ook niet helemaal de fitste meer en begon de vermoeidheid toch een beetje toe te slaan. Op de camping mocht geen houtvuur gestookt worden, maar gelukkig wist ik vrij snel een duits meisje een gasstelletje te ontfutselen, zodat toen ik terug kwam bij de receptie met dat gasstelletje (onder gelach van Jakob en de campingbaas) we ons alsnog inschreven op die verder vrij lege camping (er stonden wel veel lege stacaravans..). Even lekker gekookt, wat wijn gedronken en toen een van de fietsende vrienden van dat duitse meisje het gasstelletje kwam halen, hebben we meteen een afspraak gemaakt voor een avondje wijndrinken. Na een heerlijke douche hebben we met hun (zij, met twee Spaanse vrienden) een lekker wijntje gedronken. Helaas niet tot heel laat, want zij gingen de volgende dag weer op pad, ze waren de pyreneen oost-west aan het doorfietsen en hadden een extra lange tocht in het vooruitzicht de volgende dag. De derde dag zijn we weer eerst naar het dorpje gelopen en zijn de eerste dichtbijzijnde berg opgelopen. De route was een beetje kwijtgeraakt door een weg die daar vers aangelegd was (kaart was van 1994..), dus we zijn toen maar weer eens free-style een helling opgeklommen, we hadden de smaak toch al te pakken. Dat werkte goed, na wat klim- en klauterwerk kwamen we weer uit op een pad. Even siesta gehouden, want het was toch wel erg warm en verder omhoog gelopen, wat zeg ik, omhoog gerend! Bovenop weer een avondeten op houtvuur en bed in de open lucht. Altijd wel weer mooi om al die sterren te zien.. 's Nachts kregen we nog bezoek van een paar nieuwsgierige berggeiten, die een beetje bij ons aan het rondsnuffelen waren, maar vrij snel wegrenden toen we wakker werden. De laatste dag zijn we weer naar beneden gelopen naar dat dorpje, waar ik ook nog wat telefoontjes kreeg voor mijn verjaardag (toch wel leuk, zo'n mobiel). Daar hebben we de bus gepakt, terug naar Barcelona om die avond nog Nederland-Joegoslavie te kijken (en het Nederlands team had een leuk verjaardagscadeau voor mij in petto) en even een biertje te pakken met enkele vrienden. Allemaal heel leuk, maar ik moest tegen enen toch echt naar huis want ik was doodop van de laatste vier dagen...

En zo gaat het een beetje door deze week, een aaneensluitende rij van afscheidsfeestjes, vanavond de mijne! Dit wordt mijn laatste toevoeging aan deze pagina, de rest vertel ik wel in Nederland. Nog een grappige gebeurtenis: ik heb geprobeerd een paar schoenen van mijzelf te verkopen op plaza de Catalunya. Ik had eerlijk gezegd niet veel hoop op succes, maar het idee leek me wel grappig en ik had toch nog wat tijd over. Wie waren de klanten? Een jongen uit Argentinie, die hier net is en een keer langs was geweest bij ons thuis, die mij even wilde vertellen hoe de laatste uitgaansavond geweest was en.. goed, we hebben dus een beetje zitten kletsen en ik heb mijn schoenen niet aan hem kunnen verkopen.. Verder enkele langslopende mensen die keken naar het briefje wat er hing en geinteresseerd waren (meer in wat ik aan het doen was dan in die schoenen echter). En een zwerver die mijn (voor hem duidelijk te grote) schoenen wel wilde overnemen voor het beetje geld wat hij in zijn jaszak had zitten (ja, hij wilde ze ook wel gratis!) en in de buurt rond bleef hangen voor als ik het op zou geven en de schoenen aan hem zou geven. Afijn, geen succes dus dat schoenen verkopen. Nee, het idee om patat te gaan verkopen bij de loopbrug van Mare Magnum had toch beter gelopen denk ik...

De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht