Zomerse waterbommen



Dovnload 4.36 Kb.
Datum24.08.2016
Grootte4.36 Kb.
Zomerse waterbommen
Ik laat mijn zakmes in mijn broekzak glijden en loop naar buiten. Bij de achterdeur pak ik het houten veilingkistje. Klem deze onder mijn arm en loop naar de regenmeter. De afgelopen 24 uur heeft het aan één stuk door geregend. Ik ben benieuwd hoeveel water er in het glas zit. Opnieuw is er iets meer dan 10 mm regen gevallen. Veel bloemen zijn niet blij met het vele water dat de afgelopen tijd is gevallen; ze hangen verregend aan de planten.

Ook in mijn moestuin is niet elk gewas blij met de plensbuien. De sla en spinazie bijvoorbeeld, zijn grotendeels weg en kapot geregend. De aardbeien daarentegen swingen als ronde bolletjes aan de planten. Ik loop naar het aardbeienbed, om de zomerkoninkjes die er aanhangen te plukken. De eerste aardbei die ik pluk verdwijnt rechtstreeks in mijn mond en niet in het houten kistje. Het is een ritueel, als ik iets oogst/pluk op een dag proef ik altijd de eerste. Ik test gewoon of het geoogste product goed en lekker is.

Met mijn knie steun ik op het kletsnatte stro dat rondom de aardbeienplanten ligt. Het stro is totaal verzadigd met water. Bedenkelijk kijk ik naar de planten. Een groot aantal bijna rode vruchten liggen op en in het natte stro. Met nog meer regen op komst, wat de voorspellingen zijn, drijft het stro met aardbeien en al weg schiet er door mij heen. Steunend op mijn knie voel ik dat deze, dwars door de spijkerbroek heen, steeds natter wordt. In gedachten zie ik de laatste aardbeien ellendig en rottend aan de planten hangen. Alsof ik gebeten word spring ik op om stro te halen. Het doordrenkte stro in het aardbeienbed vervang ik door een droog stropakket. Ook de laatste aardbeien wil ik oogsten en niet verliezen door vruchtrot.

Op weg naar de schuur, om stro te pakken, loop ik langs de doperwten en peultjes. Net zoals de aardbeien zijn zij ook tevreden met de regen. Na elke regenbui zie je de peulen dikker worden. Om te voorkomen dat ze allemaal als doperwten eindigen, pluk ik bijna dagelijks de knapperige jonge peulen.



Met mijn rechterhand houd ik de plant vast en met links pluk ik ze. Als ik de laatste groene jongens in het kistje leg voel ik de eerste druppels op mijn hoofd. Ik pak het kistje op, en loop in snelle pas naar huis. Veilig en droog ben ik binnen als de bui losbarst. Glimlachend kijk ik naar buiten en volg de zakkende druppels op het keukenraam.
Gertrude




De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht

    Hoofdpagina